ούτε ένα βήμα πίσω από τις ανάγκες των πολλών.

  Θα περίμενε κανείς ότι μετά από μια εβδομάδα όλες οι πλευρές, όλες οι ψυχές της ριζοσπαστικής αριστεράς θα κατέληγαν σε κάποια πολιτικά συμπεράσματα εκτίμησης όχι απλά του εκλογικού αποτελέσματος αλλά της εν γένει πορείας του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι εκλογές που πέρασαν αποτελούν μια πρώτη τάξεως ευκαιρία να κοιτάξουμε πίσω, να δούμε το παρελθόν και να προγραμματίσουμε το μέλλον. Αντ’ αυτού παρακολουθούμε μια ακόμα μάχη χαρακωμάτων στα πλαίσια του ΣΥΝ, ενώ όλος αυτός ο κόσμος που καλούσαμε στο παρελθόν να στελεχώσει τον ΣΥΡΙΖΑ παρακολουθεί τώρα, εμβρόντητος στην κυριολεξία, ένα νέο γύρο εσωστρέφειας της πατρικής συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ.

Σαν ριζοσπάστες αριστεροί νομίζω ότι έπρεπε να έχουμε δώσει την σωστή ερμηνεία στην διαδικασία των εκλογών και με ποιόν τρόπο αυτές εξυπηρετούν την διείσδυση του πολιτικού μας λόγου στην κοινωνία. Μπερδεμένοι μέσα από τις πολλαπλές αναγνώσεις του μηνύματος που προσπαθούμε να αποκωδικοποιήσουμε, αφήνουμε στην άκρη τα πρωτογενή πολιτικά στοιχεία που ορίζουν την ποιότητα της παρέμβασης μας στην κοινωνία. Το πρώτο πράγμα που κανονικά θα έπρεπε να δούμε είναι η μάχη που δόθηκε και εξακολουθεί να δίνεται από χιλιάδες συντρόφους, έτσι ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να καθιερωθεί στην συνείδηση του Έλληνα αριστερού ψηφοφόρου σαν φορέας ανατροπής του σάπιου πολιτικού σκηνικού που με όλες του τις δυνάμεις προσπαθεί να αναδιατάξει τον πολιτικό χάρτη μέσω της αποχής και ενός νέου τρόπου διεξαγωγής εκλογών, πιάνοντας τον ψηφοφόρο από το χέρι με κατευθυνόμενες δημοσκοπήσεις και οδηγώντας τον μέχρι την κάλπη, παραβιάζοντας κάθε ίχνος δημοκρατικότητας στην τελική λήψη της απόφασης, δημιουργώντας μέσω των ΜΜΕ μια εικονική πραγματικότητα που συνοδεύει την λογική και το συναίσθημα του ψηφοφόρου μέχρι την τελευταία στιγμή της επιλογής. Ετσι λοιπόν με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνεται μέσω εκβιαστικής λογικής η επιβολή  πολιτικών δυνάμεων με ελάχιστη παρέμβαση και δράση απέναντι  στα προβλήματα της κοινωνίας ως οι «ευχάριστες εκπλήξεις» των επερχόμενων εκλογών, είτε δίνεται άπλετος τηλεοπτικός χρόνος λίγα εικοσιτετράωρα πριν την ημέρα της εκλογικής διαδικασίας  σε δυνάμεις που πατώντας σε υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα επενδύουν με τον λαϊκίστικο λόγο τους στα συντηρητικά ξενοφοβικά σύνδρομα της Ελληνικής κοινωνίας. Είναι τυχαία η επιλογή αυτή ; Ασφαλώς όχι !

Είναι η αγιογράφηση των μελλοντικών πυλώνων του δικομματικού συστήματος στο οποίο επιχειρείται εντέχνως να αλλάξει η συσκευασία χωρίς να πειραχτεί σε τίποτα το επίδικο του πολιτικού περιεχομένου. Είναι η προσπάθεια επιβολής ενός νέου συστήματος πολιτικού διπολισμού, έξω από το οποίο καμιά πολιτική δύναμη δεν έχει το δικαίωμα να εδραιώσει την παρουσία της. Ίσως να υπάρχει θέση για ένα ερμαφρόδιτο κομμουνιστικό κόμμα που να παραπέμπει τα προβλήματα στις καλένδες, όταν με κάποιο μαγικό τρόπο και χωρίς να σπάσει ούτε ένα τζάμι εδραιωθεί ο κομμουνισμός ανά τον κόσμο, αλλά μέχρι τότε μπορεί η πολιτική αναχωρητισμού του από τα επίγεια, αφ ενός να αφομοιώνει τους κραδασμούς των κοινωνικών εκρήξεων από τα κοινωνικά στρώματα που δέχονται την πίεση της οικονομικής κρίσης στον μέγιστο βαθμό και αφ ετέρου να δέχεται συγχαρητήρια από το σύστημα επειδή μια κρίσιμη όσο και χρήσιμη μάζα αριστερών ανθρώπων έχει αδρανοποιηθεί και χρησιμεύει ως η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι έξω από τον διπολικό πολιτικό χάρτη καμιά πολιτική δύναμη δεν νομιμοποιείται να διαχειρίζεται με διαφορετικό τρόπο την πολιτική του παρόντος. Αυτό λοιπόν που για μένα είναι το βασικό μήνυμα των τελευταίων εκλογών δεν νομίζω ότι τυγχάνει σοβαρής ανάλυσης από τα όργανα του ΣΥΝ.

Εχουμε μπει ολοταχώς σε μια θλιβερή και μίζερη συζήτηση όπου τα ποσοστά καθορίζουν την ποιότητα και το περιεχόμενο της. Κάτι σαν αναζήτηση μια νέας συμφωνίας κυρίων αναμεταξύ μας, προσβλέποντας σε αύξηση των ποσοστών στις επόμενες εκλογές, παραμένοντας στην ίδια ατμόσφαιρα της πολιτικής ισορροπίας του τρόμου που χαρακτήρισε και συνεχίζει να χαρακτηρίζει την διαμόρφωση της πολιτικής μας κατεύθυνσης. Λες και τελικά ένα μεγαλύτερο ποσοστό της τάξεως του 6,5% με 7% θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τα όργανα στην προσπάθεια να κερδηθεί λίγο ακόμα χρόνος, ώστε τα προβλήματα εσωτερικής «επικοινωνίας» του κόμματος να παραμείνουν για λίγο ακόμα κρυμμένα κάτω από το χαλί. Σαν να επιχειρείται να κερδηθεί λίγο ακόμη χρόνος ζωής για ένα ασθενή που πάσχει από ανίατη ασθένεια.

 

Το πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ στοιχειοθετείται  σε δύο άξονες. Ο πρώτος αφορά την οργανωτική του δομή και ο δεύτερος την πολιτική συμπεριφορά της πατροκτόνας όπως εξελίσσεται συνιστώσας του τον Συνασπισμό. Ποιος έχει την πολιτική ευθύνη και ποιος τελικά επιχαίρεται με την προβληματική εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ ;

Η μέχρι τώρα πλειοψηφούσα άποψη στον ΣΥΝ ενώ στα λόγια υπερθεματίζει το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ως τον μακροπρόθεσμο στρατηγικό πολιτικό στόχο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, στα έργα έχει να επιδείξει σημαντική ολιγωρία σε αποφάσεις που θα μπορούσαν να καταστήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, πολιτικό όχημα των μελών του με διαδικασίες αδιάβλητες, ηθικά νομιμοποιημένες στα μέλη του και στον κόσμο με την συμμετοχή των χιλιάδων φίλων του ΣΥΡΙΖΑ στις αποφάσεις μέσω αμμεσοδημοκρατικών διαδικασιών δίνοντας έτσι στο όραμα σάρκα και οστά. Στο όραμα της δημιουργίας μιας εναλλακτικής ριζοσπαστικής αριστεράς όπου η πολιτική δεν χαράζεται από τους εκπροσώπους των συνιστωσών σε ένα ολιγομελές κεντρικό όργανο, αλλά αποτελεί αντικείμενο απασχόλησης όλου του στελεχικού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις πολιτικές του επιτροπές ανα την Ελλάδα. Δυσκολεύομαι να κατανοήσω τον φόβο που επιδεικνύεται στο να κάνουμε το επόμενο βήμα, που είναι η μεταφορά του κέντρου βάρους της πολιτικής μας δουλειάς από τον ΣΥΝ στον ΣΥΡΙΖΑ.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει εντός του ΣΥΝ μια καλά οργανωμένη πολιτική ομάδα από συγκεκριμένο στελεχικό δυναμικό που σε καθημερινή βάση προσπαθεί να απαξιώσει ιδεολογικά και πρακτικά την ανάγκη αναβάθμισης της λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ στηριζόμενη σε φαντασιακές απόψεις περί αντιευρωπαισμού και αριστερίστικής πρακτικής στοχεύοντας καθαρά στην διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και στην επιστροφή του ΣΥΝ σε πρακτικές του παρελθόντος όπως οι ψηφοφορίες υπέρ του Μάαστριχτ, το λευκό σε Ευρωπαικές συνθήκες, την υιοθέτηση της Ευρωπαικής ενοποίησης ακόμα και σε δεξιά κατεύθυνση  και την με οποιοδήποτε κόστος συνεργασία με την καταρρέουσα σοσιαλδημοκρατία. Τελικά αντί να ψάχνουμε να βρούμε φαντάσματα στις υπόλοιπες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, μήπως θα πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια της εκλογικής καθίζησης εντός των τειχών;

Ο χρόνος τρέχει ασταμάτητα και δεν θα περιμένει εμάς πότε θα καταφέρουμε να λύσουμε τις εσωτερικές μας αντιθέσεις. Οι πολιτικές εξελίξεις θα συνεχίσουν να λειτουργούν ερήμην μας, οι κοινωνικές εκρήξεις και εξεγέρσεις θα διαδραματίζονται με βάση εντελώς νέα πολιτικά υποκείμενα όσο εμείς θα συζητάμε εάν θα καταθέσουμε πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στο σύστημα καταδικάζοντας ότι αδυνατούμε να αναλύσουμε επαρκώς. Αυτό δεν είναι κόμμα, αυτό είναι εφιάλτης.

Μοναδική λύση φαντάζει να είναι η άμεση εξωστρέφεια και η δυναμική συγκρότηση  ενός στρατηγικού πολιτικού σχεδιασμού με βάση την δημιουργία ενός νέου πόλου, υιοθετώντας πλατιές συμμαχίες με τα κοινωνικά στρώματα που δέχονται ολομέτωπη επίθεση από την καπιταλιστική οικονομική κρίση, στηρίζοντας κινηματικές πρακτικές στα πλαίσια της αναβάθμισης της πολιτικής λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Η επιλογή μια αέναης και αδιέξοδου συζήτησης με μοναδικό ζητούμενο την αναδιαμόρφωση της πολιτικής μας γραμμής, θα μεγενθύνει τα συμπτώματα εσωστρέφειας και θα οδηγήσει σε οριστική παράλυση τις λειτουργίες του ΣΥΝ και σε μεγάλη δοκιμασία την συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι όποιες παραλείψεις, τα όποια λάθη, ιδίως στην επικοινωνιακή πολιτική μπορούν και πρέπει να αναλυθούν μέσα από μια συζήτηση με τελείως διαφορετικό προσανατολισμό και στόχευση από αυτήν που διεξάγεται μέχρι τώρα. Υπάρχουν αποφάσεις από συνέδρια και πρόσφατες πανελλαδικές συνδιασκέψεις, υπάρχει πρόγραμμά που εγκρίθηκε από την συντριπτική πλειοψηφία, διαδικασίες οι οποίες ορίζουν σαφώς το πολιτικό πλάνο μέσα στο οποίο πρέπει να κινηθούμε. Οι οποιεσδήποτε  αμφισημείες καθιστούν τις πολιτικές μας πρωτοβουλίες προβληματικές με τελικό αποτέλεσμα την απαξίωση της παρέμβασης μας στα μάτια του Ελληνα πολίτη. Πρέπει να συνεχίσουμε σταθερά και αταλάντευτα. O ΣΥΡΙΖΑ δεν ηττήθηκε στις ευρωεκλογές, οι προσδοκίες για υψηλά ποσοστά ηττήθηκαν. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ηττηθεί την ημέρα που θα απολέσει τον κινηματικό του προσανατολισμό και την ικανότητά του να συνθέτει διαφορετικές απόψεις από τις συνιστώσες του.

Ούτε ένα βήμα πίσω από την στήριξη του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ένα βήμα πίσω από την στήριξη μας στην εξέγερση του Δεκέμβρη και τις εξεγέρσεις του μέλλοντος μας, ούτε ένα βήμα πίσω από την πάλη για μια διαφορετική Ευρώπη, ούτε ένα βήμα πίσω από την αντισυστημική κινηματική λογική που αναπτύξαμε, ούτε ένα βήμα πίσω στην αντιπαράθεση μας με τον δικομματισμό, δεν θέλουμε να φανούμε χρήσιμοι στο σύστημα, θέλουμε να αποτελέσουμε μέρος του πολιτικού υλικού που θα το ανατρέψει.

Για τις ανάγκες των πολλών διάλεξε ζωή, όχι επιβίωση.

ανεπίδεκτοι μαθήσεως ;

Δεκαπέντε χρόνια πέρασαν από τότε που ο συγκεκριμένος Ελληνας πολίτης της γελοιογραφίας μας προσπαθούσε για μια ακόμα φορά να «περάσει» το δυσκολότερο μάθημα της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας. Το μάθημα της Αριστεράς. Κάπως έτσι λοιπόν φθάσαμε αισίως στον Ιούνιο του 2009. Τα τριάντα χρόνια προσπαθειών έγιναν σαράνταπέντε, δηλαδή σχεδόν μισός αιώνας. Στις μέρες μας, το μάθημα αυτό εξακολουθεί να είναι το δυσκολότερο γιατί κρύβει μέσα του όλες τις πιθανές λύσεις της δυσκολότερης εξίσωσης.

Mιας εξίσωσης που περιλαμβάνει πολλές σταθερές αλλά και μεταβλητές.
Ευρώπη, καπιταλισμός, οικονομική κρίση, νεοφιλελευθερισμός, αποτελούν τις σταθερές, ενώ περιβάλλον, αριστερά, κινήματα, νεολαία, εξεγέρσεις, αποτελούν τις μεταβλητές. Το αποτέλεσμα της εξίσωσης ενώ αρχικά μπορεί να είναι διτό, στο τέλος ορίζεται πάντα από τις μεταβλητές. Μια λύση είναι η απλή και μίζερη επιβίωση ικανοποιώντας οι πολλοί τις ανάγκες των λίγων, ενώ η άλλη λύση είναι το δικαίωμα στην ζωή μέσα από τις ανάγκες των πολλών.

Παρακαλώ να σημειωθεί ότι, όπως μου είπε μια φίλη μαθηματικός που ασχολείται με δυσεπίλητες εξισώσεις…«έχει αποδειχθεί ότι η πρώτη λύση δεν ορίζεται στο σύμπαν» και επειδή στο «σύμπαν» βάσει μαθηματικών υπολογισμών δεν υπάρχει απλή επιβίωση αλλά δημιουργία και ζωή μέσω συγκρούσεων και απέραντων ταξιδιών του φωτός, του ήχου και της ύλης επιβεβαιώνεται η δεύτερη λύση. Της δημιουργικής ζωής από τους φυσικούς νόμους που ορίζουν οι ανάγκες των πολλών.

Φεύγοντας από το σύμπαν και ερχόμενοι στον δικό μας μικρόκοσμο, εντός των συνόρων μας, η συγκεκριμένη εξίσωση δίνει το παρακάτω αποτέλεσμα. Παρακαλώ σημειώστε το για να μην λέτε πάλι ότι «κοπήκατε» στο μάθημα…..

αφιερωμένη στον μιχάλη παπαγιαννάκη.

Η κεντρική προεκλογική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ Π. Φαλήρου την Δευτέρα 1/6 στις 7.30μμ  στην παραλία Φλοίσβου είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Μιχάλη Παπαγιαννάκη.

Yπήρξε ένα από τα φωτεινότερα μυαλά της ανανεωτικής αριστεράς, πρωτοπόρος σε οικολογικά θέματα, από τους λίγους ευρωβουλευτές που από πολύ νωρίς κατάλαβε και προσπάθησε να αναλύσει την επερχόμενη οικολογική κρίση. Η παρουσία του στο Ευρωκοινοβούλιο υπήρξε καταλυτική με πλήθος ερωτήσεων και εργασιών. Υπηρέτησε τον πολιτικό χώρο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ με ήθος και ανιδιοτέλεια, αφήνοντας πίσω του ένα ιδιαίτερης σημασίας συγγραφικό έργο σε ζητήματα που αφορούν την Ευρωπαική κοινότητα. Η Ελληνική Αριστερά και τα κοινοβούλια της Ευρώπης και της Ελλάδας έχασαν έναν εξαιρετικό και ριζοσπάστη ομιλητή.

Στην συγκεκριμένη εκδήλωση εκτός από τους κεντρικούς ομιλητές Σόφη Παπαδόγιαννη, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ και Δημήτρη Τζανακόπουλο, Γραμματέα της Νεολαίας του Συνασπισμού, θα χαιρετήσουν και οι:

Νίκος Χουντής, επικεφαλής του Ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ

Γιώργος Πάντζας, μέλος της ΚΕ ΔΗΚΚΙ

Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί από ζωντανό μουσικό πρόγραμμα με λαϊκά και επαναστατικά τραγούδια της Λατινικής Αμερικής που θα ερμηνεύσει μουσικό σχήμα καλλιτεχνών από την Βενεζουέλα και την Βολιβία και με οπτικο-ακουστικό υλικό από την δράση των κινημάτων και του ΣΥΡΙΖΑ.

άλαλα τα χείλη των….ευσεβών!

«Η θρησκευτική αθλιότητα είναι ταυτόχρονα έκφραση της πραγματικής αθλιότητας και διαμαρτυρία κατά της πραγματικής αθλιότητας. Η θρησκεία είναι ο στεναγμός του καταπιεσμένου πλάσματος, το συναίσθημα ενός άκαρδου κόσμου, είναι το πνεύμα απνευμάτιστων συνθηκών. Είναι το όπιο του λαού».
                                                                               ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ

Δεν θα αναλύσω γιατί ο ΜΑΡΞ χρησιμοποίησε τον χαρακτηρισμό «όπιο του λαού» ή εαν το ιδεολογικό του οπλοστάσιο ήταν γεμάτο από συναισθήματα απέχθειας προς τις θρησκείες. Νομίζω ότι το γεγονός πώς μια από τις πρώτες του διατριβές στο πανεπιστήμιο είχε σαν θέμα την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και τον Επίκουρο, λέει πολλά.

Την εβδομάδα που μας πέρασε γίναμε μάρτυρες βίαιων επεισοδίων για ένα διήμερο στο κέντρο της Αθήνας από οικονομικούς μετανάστες που διαμαρτύρονταν για την συμπεριφορά αστυνομικών, οι οποίοι σε έλεγχο που έκαναν έσκισαν ένα κομμάτι από το κοράνι που είχε επάνω του κάποιος μετανάστης σαν φυλαχτό.  Ετσι λοιπόν παρακολουθήσαμε εικόνες από το μέλλον, κάτι σαν ταινία προσεχώς, όταν η λέξη εξέγερση θα συναντήσει την πραγματική της ερμηνεία.

Ποιός αλήθεια πιστεύει ότι όλα αυτά έγιναν επειδή σκίστηκε ένα μικρό κομμάτι από το ιερό βιβλίο του Κορανίου ή επειδή τα όργανα της τάξης για μια ακόμα φορά δείχνοντας υπερβάλλοντα ζήλο εν ώρα υπηρεσίας προπηλάκισαν  μετανάστες. Δεν είναι η πρώτη φορά και δυστυχώς δεν θα είναι η τελευταία. 

Στις λειτουργίες του Ελληνικού κράτους και στο πρόσωπο της Ελληνικής συντεταγμένης πολιτείας, καθρεπτίζεται  καθαρά όλο το εντέχνως καλυπτόμενο ρατσιστικό συναίσθημα που ήδη έχει αρχίσει να «τρώει» τα σωθικά της Ελληνικής κοινωνίας. Της κοινωνίας, στην οποία αρκετά μέλη της φλερτάρουν με την ιδέα να ψηφίσουν ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ, αλλά ντρέπονται να το ομολογήσουν είτε στις παρέες τους, είτε στις δημοσκοπήσεις.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο θρησκευτικού χαρακτήρα, είναι και ταξικού χαρακτήρα. Οι συγκρουσιακές αφορμές έχουν σαν αναφορά την θρησκεία. Ομως όλοι αυτοί οι εξαθλιωμένοι οικονομικοί μετανάστες που στοιβάζονται σε σκάφη λαθρεμπόρων με σκοπό να «περάσουν απέναντι» αποτελούν τα θύματα της οικονομικής και στρατιωτικής  ιμπεριαλιστικής επεκτατικής πολιτικής των μέχρι πρότινος ισχυρών  οικονομιών τόσο σε γεωστρατηγικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Συγκροτούν την «κοινωνία» των πραγματικά «κολασμένων της γής» ερχόμενοι σε μία χώρα που δεν έχει ούτε υποδομές αλλά ούτε και βαριά βιομηχανία για να μπορέσει να τους εντάξει στην παραγωγική διαδικασία.  Στην ουσία έρχονται σε ένα κράτος όπου βασιλεύει ο μεταπρατισμός, η παροχή υπηρεσιών και το «μαύρο χρήμα». 

Το Ελληνικό κράτος το οποίο αρχίζει να βιώνει την οικονομική κρίση και η οποία μετά τον Σεπτέμβριο θα ξεδιπλωθεί σε ολόκληρο το μεγαλείο της, βλέπει σαν καλή ευκαιρία να αρπάξει στην κυριολεξία κάποια «ψίχουλα» από την έκδοση προσωρινής άδειας ή την έκδοση άδειας εργασίας. Επί της ουσίας όχι μόνο δεν μπορεί να τους υποστηρίξει και να σεβαστεί τα όνειρα τους για μια καλύτερη ζωή, αλλά τους αφήνει να ζουν κάτω από  εξαιρετικά άθλιες συνθήκες διαβίωσης, επιτρέποντας την άμεση δημιουργία λούμπεν ομάδων που ασχολούνται με το κοινό έγκλημα. Για όλα αυτά τα κυρίως νέα παιδιά, που ζητούν να μας καθαρίσουν το τζάμι του αυτοκινήτου στα φανάρια, που προσπαθούν να κάνουν παράνομο μικροεμπόριο με τον φόβο ότι θα τους «τσακίσουν» οι αστυνομικοί, είναι θέμα καθαρά επιβίωσης. Και ξέρετε….η επιβίωση δεν γνωρίζει πολιτικά χρώματα ή θρησκείες. Αποτελεί το πρωταρχικό ζήτημα καθημερινής ενασχόλησης για τους ανθρώπους που δεν θέλουν να τους βρουν μια νύχτα εγκαταλελειμένους και πεθαμένους από την ασιτία. Η επιβίωση είναι πάνω από όλα στο ένστικτο του ανθρώπου. Ας τοποθετήσουμε για μια στιγμή τον εαυτό μας στην θέση τους. Στην θέση ενός ανθρώπου που ζεί στο κέντρο μια πόλης με επίπλαστη ευμάρεια, μιας πόλης που δείχνει να είναι καταναλωτικό πρότυπο, ασχέτως αν όλο και λιγότεροι θα μπορούν να διαλέγουν από τις βιτρίνες των εμπορικών καταστημάτων, ενώ εκείνοι στριμωγμένοι στου γύρω δρόμους, στοιβαγμένοι δεκάδες σε εγκαταλελειμένα κτήρια, κάτω από άθλιες συνθήκες διαβίωσης, νηστικοί τις περισσότερες μέρες, προσπαθούν τι ; Ισως να δούν κάποιο όμορφο όνειρο το βράδυ; Να δουν την οικογένεια που έχουν αφήσει πίσω τους; Και ποιός σας είπε ότι κοιμούνται ; Ποιός σας είπε ότι ζούν σαν άνθρωποι;

Πριν κάποιοι επικαλεστούν ιδεολογήματα του στύλ «ας γυρίσουν πίσω», καλύτερα ας ερμηνεύσουν πρώτα  πολιτικά τις γενεσιουργικές αιτίες που οδήγησαν στην όξυνση του φαινόμενου της μετανάστευσης παγκοσμίως. Οταν καταρρέουν οικονομικά συστήματα σε χώρες του τρίτου κόσμου και σε κράτη της Ασίας, εξαιτίας συγκεκριμένων πολιτικών και εσύ σαν χώρα αποτελείς την κεντρική πύλη υποδοχής των αποτελεσμάτων αυτής της πολιτικής, από επεκτατικούς και εμφυλίους πολέμους, από διωγμούς και οικονομική εξαθλίωση -για όλο αυτό τον κόσμο που υφίσταται τις συνέπειες, προτιμώμενο είναι το αμφίβολο ρίσκο από τον βέβαιο θάνατο-  δεν μπορείς να κλείσεις καμία πόρτα εισόδου. Και πρακτικά και ουσιαστικά. Εαν θέλεις να ονομάζεσαι «Δημοκρατική χώρα» δεν μπορείς να γίνεις ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ, ούτε να επιτρέπεις εξορμήσεις ρατσισμού και φυλετικού μίσους. Είναι ανάγκη να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα με την λογική, να αποτελέσεις μέρος μιας αποδεκτής και μελλοντικά βιώσιμης λύσης και όχι της αναπαραγωγής του προβλήματος.

Θα ήθελα προσωπικά να δώ όχι μόνο το κόμμα της Ευρωπαικής Αριστεράς αλλά και όλη την Ευρώπη -γιατί το συγκεκριμένο πρόβλημα δε αποτελεί μόνο πρόβλημα της Ελλάδος και των κομμάτων της- να επαναδιατυπώνει μια μεταναστευτική πολιτική που να αφορά την ομαλή ένταξη όλων των μεταναστών στις κοινωνίες των Ευρωπαικών κρατών ανάλογα με την δυνατότητα που έχουν οι οικονομίες τους, στα πλαίσια της πλήρους ένταξης και ενσωμάτωσης των μεταναστών στην παραγωγική διαδικασία. Πράγμα το οποίο θα σημάνει την πλήρη ένταξη τους στις τοπικές κοινωνίες, στο σύστημα υγείας, στην κοινωνική ασφάλιση, με όλα τα πλήρη δικαιώματα και υποχρεώσεις των Ευρωπαίων πολιτών, με πλήρη σεβασμό στην διαφορετικότητα της φυλλετικής καταγωγής, της κουλτούρας και των θρησκευτικών συναισθημάτων. Μα κυρίως με πλήρη σεβασμό στις τραγικές εμπειρίες αυτών των ανθρώπων και των ονείρων τους για μια καινούργια ζωή. Θα ήθελα το κόμμα της Ευρωπαικής Αριστεράς να είναι πιο μαχητικό πάνω στο θέμα αυτό, να πιέσει όσο μπορεί τους εν πλήρη υπνώσει κοινωνικούς μηχανισμούς της Ευρωπαικής Ενωσης για ένα νεό οργανόγραμμα πάνω στο πολυσύνθετο μεταναστευτικό πρόβλημα. Γιατί τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαικης Ενωσης δεν πρέπει να συνεδριάζουν μόνο για τα επιτόκια των τράπεζών και την εκλογή του ΜΠΑΡΟΖΟ, αλλά κυρίως για θέματα κοινωνικής πολιτικής που τόσο υποβαθμισμένα βρίσκονται στην ατζέντα των συζητήσεων τους. Ας αναρωτηθούν γιατί ο Ευρωπαίος πολίτης δείχνει αδιάφορος για τις επερχόμενες Ευρωεκλογές. Επιπλέον το κόμμα της Ευρωπαικής Αριστεράς έχει την υποχρέωση να «μπολιάσει» την κουλτούρα των Ευρωπαίων πολιτών κυρίως σε θέματα ενημέρωσης αλλά και συγκεκριμένων προτάσεων, αποκρούοντας με μαχητικότα ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιλήψεις. Γιατί η δική μας Αριστερά σε Ελλάδα και Ευρώπη διαθέτει τις απαραίτητες ευαισθησίες να σχοληθεί σοβαρά με το θέμα αυτό. Είναι ίσως το σημαντικότερο ζήτημα που θα απασχολήσει μελλοντικά την Γηραιά Ηπειρο. Προς το παρών ο κεντρικός και περιφερειακός Ευρωπαικός σχεδιασμός εξαντλείται τις περισσότερες φορές στην λήψη «δακτυλικών αποτυπωμάτων» με το που θα πατήσειτο πόδι του σε Ευρωπαική χώρα κάποιος μετανάστης. Και αυτό γιατί…«Το κράτος, το οποίο έχει ήδη πάρει τα δακτυλικά τους αποτυπώματα, τα παρουσιάζει ως νούμερο σε αρμόδιες υπηρεσίες της Ευρώπης και εξοικονομεί χρήματα από αυτά για τις ανάγκες της παραμονής τους».  Ας μας ενημερώσει επιτέλους κάποιος «υπεύθυνος» για το θέμα αυτό από την Ελληνική κυβέρνηση, που πάνε όλα αυτά τα χρήματα…

Αλλιώς….Το μέλλον προβλέπεται δυσοίωνο. Οχι εξαιτίας των μεταναστών. Αλλά από τον ρατσισμό και την άγνοια που θα επικρατήσει και μέσω αυτών, όλου του ανθρώπινου δυναμικού που μελλοντικά ενδέχεται να στελεχώσει τις δυνάμεις της…«επαναστατικής δεξιάς». Γιατί ο φασισμός θρέφεται από την αμορφωσιά και την απελπισία, εννίοτε από τον θρησκευτικό φονταμεταλισμό -Ορθόδοξο και Ισλαμικό-  εν μέσω οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης. Γιατί ο ρατσισμός αλλοιώνει κάθε πολιτιστικό χαρακτηριστικό, επενδύοντας στο αίσθημα της αγανάκτησης που γεννά την ωμή και τυφλή βία. Δείτε την παρακάτω φωτογραφία και θα καταλάβετε. Χτυπούν στις ευαίσθητες ηλικίες. Στις ηλικίες που ακόμη δεν έχουν προλάβει να σκεφθούν πολιτικά και να διαμορφώσουν χαρακτήρα.  Σε μια κοινωνία που δεν ενδιαφέρεται να ενημερωθεί και να συζητήσει το πρόβλημα. Φθάνει προς το παρών να  το κρύβει «κάτω από το χαλί», μην υπολογίζοντας τις μελλοντικές συνέπειες. Η φωτογραφία είναι από το περιοδικό   «ΓΑΛΕΡΑ» και οι προκηρύξεις αυτές μοιράζονταν σε σχολεία και ΤΕΙ στα Χανιά της Κρήτης από νεαρά άτομα ηλικίας από 16 εώς 22 ετών. Το συγκεκριμένο φαινόμενο εμφανίζεται στις μέρες μας ανησυχητικά έντονο.

 

σεμνά και ταπεινά, αλλά κυρίως…διακριτικά !

«Ακόμη και στην τουαλέτα δεν θα μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν μας ακούει ή δεν μας βλέπει κανείς.»

Αυτό δήλωσε πρόσφατα αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας ότι θα συμβεί μόλις ολοκληρωθεί η απόκτηση των “σούπερ υπερόπλων” από την ΕΥΠ και αποκτήσει η ΕΛ.ΑΣ δορυφορική online σύνδεση. Μιλάμε για έναν  ”σούπερ κοριό“  που θα αποτελέσει αντικείμενο ιδιοχρησίας της αντιτρομοκρατικής, θα φιλοξενείται σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο, ενώ δικαίωμα πρόσβασης στον συγκεκριμένο χώρο θα έχουν μόνο πιστοποιημένα με ειδικές διαβαθμίσεις άτομα.

Ο συγκεκριμένος “ηλεκτρονικός χαφιές” θα διαθέτει δυνατότητα παρακολούθησης 5.000 !!! κινητών τηλεφώνων , SMS, email και άλλων ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας και θα είναι μόνιμα συνδεδεμένος με τα συστήματα νομίμων συνακροάσεων τριών εταιρειών κινητής τηλεφωνίας ( οι άλλοι ρουφιάνοι της υπόθεσης ), με τον ΟΤΕ, αλλά και με παρόχους του Ιντερνετ.

Το συγκεκριμένο σύστημα θα έχει την δυνατότητα παρακολούθησης και καταγραφής του γεωγραφικού στίγματος του υπό παρακολούθηση χρήστη του κινητού τηλεφώνου, των emails, οπως επίσης και των προσβάσεων του στις ιστοσελίδες του διαδικτύου. Μέ άλλα λόγια, τι είδους ιστοσελίδες επισκέπτεσαι, πόσο συχνά, και ποιά η παρέμβαση σου σε αυτές.

Η επίσημη δικαιολογία για την απόκτηση του είναι, ότι έτσι θα οργανωθεί καλύτερα η αντιτρομοκρατική υπηρεσία για να μπορέσει να συλλέξει περισσότερα στοιχεία για τους βασικούς υπόπτους της νέας γενειάς του Ελληνικού αντάρτικου πόλης.

Ολόκληρο το «πακέτο» μαζί με ένα σκάνερ για πινακίδες κυκλοφορίας αυτοκινήτων, θα στοιχίσει περίπου 3.300.000 ευρώ και θα αγοραστεί από εταιρεία δανοεγγλέζικου προφίλ. Αντίστοιχο υπερόπλο παρακολούθησης διαθέτει και το ανάλογο τμήμα αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας της Σκότλαντ Γιαρντ.

Οπως και να έχει το θέμα διαπιστώνω μια μεγάλη τεχνολογική πρόοδο -διαχρονικά- στις κυβερνήσεις και τους συνεργάτες της δεξιάς. Στην κατοχή φορούσαν μαύρες κουκούλες, στην συνέχεια είχαν διασκορπισμένους τους χαφιέδες τους παντού, ενώ τώρα το “σύστημα” δουλεύει με δορυφορική online σύνδεση. Μάλλον πρόκειται περί της μοναδικής προόδου που έχει συντελεστεί και της μοναδικής προσφοράς στον τόπο αυτό !!!.

Σεμνά και ταπεινά αλλά κυρίως….διακριτικά !!!

Η γελοιογραφία του soloup αλλά και το συγκεκριμένο θέμα δημοσιεύονται στην εφημερίδα «ΠΟΝΤΙΚΙ».

Ευρωεκλογές και Περιβάλλον: Παλέψτε με την Αριστερά

Συγκέντρωση  στην πλατεία Αγίας Βαρβάρας Π. Φαλήρου

                           Δευτέρα 18/5/2009, 7.30μμ

Ευρωεκλογές και Περιβάλλον: Παλέψτε με την Αριστερά

Ομιλητές: Ελένη Πορτάλιου επιτροπή περιβάλλοντος ΣΥΡΙΖΑ,

                   Δημήτρης Στρατούλης Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ

Μεγάλη συζήτηση γίνεται -και καλώς- το τελευταίο διάστημα για τα ζητήματα του περιβάλλοντος, τα τεράστια οικολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα και φυσικά ο πλανήτης. Η έννοια της “πράσινης ανάπτυξης” αποτελεί μότο, καραμέλα της εποχής, την ώρα όμως που παραμένει εξαιρετικά ασαφής. Μπορεί λοιπόν η “στροφή” στην οικολογία να επιχειρείται με περισσότερο ή λιγότερο χοντροκομμένο τρόπο από σχεδόν όλες τις πολιτικές “οικογένειες”, το κρίσιμο όμως δεν είναι το πόσο συχνά ακούγεται μια λέξη ή το πόσο “οικολόγος” ορκίζεται κάποιος ότι είναι. Το κρίσιμο είναι να αναμετρηθεί κανείς με τις αιτίες που γέννησαν την πρωτοφανή οικολογική κρίση που βιώνουμε. Διότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν ήρθαν τυχαία, δεν έπεσαν από τον ουρανό.

Στη χώρα μας άλλωστε αυτό γίνεται ακόμη πιο φανερό. Η κυριαρχία της αγοράς, η ανυπαρξία ελέγχου στις δραστηριότητες των μεγαλύτερων ή μικρότερων οικονομικών κεφαλαίων και, ακόμη χειρότερα, η σκανδαλώδης πολιτική εύνοιας των ιδιωτικών αλλά και εκκλησιαστικών συμφερόντων έναντι του Δημοσίου από το ίδιο το κράτος, έχουν αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για το σημερινό οικολογικό αδιέξοδο.

 

Τα ανοιχτά προβλήματα στα Νότια Προάστια.

Ρέμα Πικροδάφνης -ανοικτός οχετός ομβρίων ή πράσινη όαση ζωής;

Το 2001 επιχειρήθηκε η μετατροπή του ρέματος  σε ανοικτό οχετό ομβρίων με  τον εγκιβωτισμό σε μπετόν  της κοίτης και των πρανών του . Καταστράφηκε μεγάλο τμήμα του ρέματος  στην Ηλιούπολη. Τα βάρβαρα έργα σταμάτησαν μετά από μαζικές κινητοποιήσεις των κατοίκων και σχετική προσφυγή στο ΣτΕ.

Το 2002 ψηφίστηκε φωτογραφική διάταξη νόμου και το 2005  υπό το πρόσχημα της οριοθέτησης  του ρέματος στον Αγ. Δημήτριο εγκρίθηκε η κατασκευή ενός ανοικτού και τοπικά κλειστού οχετού που συνοδευόταν από μπάζωμα και οικοπεδοποίηση, σχέδια που ακυρώθηκαν και πάλι από το ΣτΕ.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία  το Ρέμα οφείλει να χαρακτηριστεί “προστατευόμενος φυσικός σχηματισμός” και από το 1997 έχει συνταχθεί η σχετική Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, η οποία ουδέποτε ενεκρίθη.

Η μελέτη προβλέπει τη διαμόρφωση του ρέματος σε φυσικό γραμμικο πάρκο, με φυσική κοίτη, καθαρό νερό, πλούσια βλάστηση, παιδικές χαρές, μονοπάτια περιπάτου, ποδηλατόδρομο κ.α. καθώς και έργα αισθητικής και αρχιτεκτονικής ανάπλασης της παραρεμάτιας και της ευρύτερης περιοχής.

Μία τέτοια αναβάθμιση της πόλης μας μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με την ενεργητική συμμετοχή όλων μας.

Παραλία Όχι στην ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση

Λίγο πριν τις εκλογές του 2004 η παραλία μας κόντεψε να χάσει για πάντα το δημόσιο χαρακτήρα της με την εισαγωγή στο Χρηματιστήριο της ΕΤΑ Α.Ε., στην οποία έχει περιέλθει όλη σχεδόν η παραλία Σαρωνικού. Ένας τέτοιος κίνδυνος είναι πάντα πιθανός, καθώς εξακολουθεί να ισχύει η σχετική νομοθεσία.

΄Ηδη η παραλία μας έχει κακοποιηθεί βάναυσα από το εμπορικό μεγαθήριο του κ. Βωβού, χάριν του οποίου ενταφιάστηκε το αρχαίο λιμάνι του Φαλήρου  αλλά και το τείχος από νυκτερινά κέντρα στην ιδιωτικοποιημένη μαρίνα του Φλοίσβου του Λάτση.

Έχει ήδη δρομολογηθεί η ιδιωτικοποίηση από την Α.Ε. “ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ” του κτιρίου του  Τae-Kwo-Do και της γύρω έκτασης περίπου 164 στρεμμάτων (περιφραγμένη έκταση Tae-Kwo-Do, χώρος πίσω από τη βίλα Συγγρού, παραλία από τo Ναυτικό Όμιλο Αμφιθέας ως το Tae-Kwo-Do, Εσπλανάδα και πλατεία νερού).

 

Τσιμέντο και σκουπίδια από το Δήμο

Αλλά και η παραλία που έχει παραχωρηθεί στο Δήμο Π. Φαλήρου έχει δεχθεί βάναυσες επεμβάσεις. Εξήμισυ στρέμματα από το Πάρκο Φλοίσβου έχουν αποψιλωθεί και καλυφθεί με νησίδες μπετόν, για την κατασκευή …παιδικής χαράς, ενώ η έκταση πίσω από τον .Αη-Γιώργη έχει μετατραπεί σε χωματερή ακόμη και για νοσοκομειακά απορρίμματα.

 

Υπερσυμφόρεση της Λ.Ποσειδώνος

Οι νέοι εξαγγελθέντες αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό (ανατολική περιφερειακή Υμηττού, λεωφόρος που θα συνδέει την Λ Ποσειδώνος με το αεροδρόμιο των Σπάτων) θα επιτείνουν σε μεγάλο βαθμό την κυκλοφοριακή συμφόρηση της Λ. Ποσειδώνος στους δήμους Π. Φαλήρου και Αλίμου, καθώς το τμήμα αυτό της Λεωφόρου θα ενταχθεί στον εξωτερικό δακτύλιο της Αθήνας.

Είναι σαφές ότι τα παραδείγματα δεν εξαντλούν τα μέτωπα, είναι όμως ενδεικτικά μιας νέας κατάστασης που δημιουργούν όσοι δεν θυμούνται να είναι “οικολόγοι” λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές…

νεά αναβολή στην δίκη του Mall

 

Είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο της τελευταίας 20ετίας – και το πιο κρυφό. Ίσως γιατί σε αυτό εμπλέκονται δύο πρωθυπουργοί, επτά υπουργοί και ο πιο πλούσιος Έλληνας στον κόσμο…Η υπόθεση του Mall Athens, του «μεγαλύτερου αυθαίρετου της Ευρώπης», επρόκειτο να εκδικασθεί σε τελευταίο βαθμό από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας στις 8 Μαΐου. Αλλά για μία ακόμα φορά η υπόθεση πήρε αναβολή. Μυστηριωδώς (;), ακόμα και η ύπαρξη της δίκης αποσιωπείται από τα ΜΜΕ. Όπως άλλωστε συμβαίνει εδώ και 9 χρόνια που το σκάνδαλο του Mall βρίσκεται σε εξέλιξη. Ίσως γιατί στη δίκη του Mall διακυβεύεται κάτι πολύ σημαντικό. Αν η πλευρά Λάτση χάσει, το Mall θα πρέπει να… κατεδαφισθεί ή έστω η εταιρεία Lamda να καταβάλει στο Δημόσιο πρόστιμα για κάθε αυθαίρετο τετραγωνικό (από τα 75.000…)! Οι άδειες των δεκάδων καταστημάτων και των κινηματογράφων θα ανακληθούν ή δεν θα ανανεωθούν ξανά. Οι λιγοστοί πολίτες του Μαρουσιού που πριν από 8 χρόνια ξεκίνησαν τον δικαστικό αγώνα θα έχουν κερδίσει τον Λάτση, τον Σημίτη, τον Καραμανλή…Όμως, εδώ παίζεται κάτι πιο μεγάλο κι από το ίδιο το σκάνδαλο. Εδώ είναι το μυστικό: Το 2003, η τότε κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το «πρόβλημα» με την αντισυνταγματικότητα του Mall, σκαρφίστηκε ένα τέχνασμα ώστε να περνάει αντισυνταγματικές διατάξεις χωρίς να μπορεί το ΣτΕ να τις κρίνει. Από τότε, η εξωφρενική πατέντα δουλεύει συνέχεια, στην ουσία καταργώντας το ΣτΕ: χθες εκτροπή Αχελώου, σήμερα Βοτανικός, αύριο ίσως Ασωπός. Αυτό διακυβεύεται στη δίκη του Mall: Θα επιβιώσει το ΣτΕ, η μόνη δημόσια αρχή που μπορεί να σταματάει τις εκάστοτε κρατικές αυθαιρεσίες; Ή θα χάσουμε οι πολίτες ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα προστασίας που μας απέμεινε…. Αν θέλετε η δίκη του Mall να πάψει να είναι μυστικό, αν θέλετε να σπάσει επιτέλους η ομερτά των ΜΜΕ, μάθετε περισσότερα (με ντοκουμέντα και υλικό που για πρώτη φορά δημοσιεύεται) στο www.facthemall.gr.    Εν τω μεταξύ…νέα σχέδια για καινούργια mall σε όλη σχεδόν την Αττική. Υπάρχει πρόβλεψη για την περιοχή του Αγίου Κοσμά στην παραλιακή λεωφόρο, αλλά και για το γήπεδο του TAE-KWO-DO στα σύνορα Μοσχάτου-Παλαιού φαλήρου, να “διαμορφωθεί” εσωτερικά σαν εμπορικό κέντρο !!!

επανιδρύοντας το κράτος, όπως μόνο η “δεξιά” γνωρίζει…

 

Αναδημοσιεύω από το blog   ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ :

«Υπάρχουν αποφάσεις εγγύησης δανείων και περαιτέρω χρηματοδότησης επιχειρήσεων που υπαγράφονται αλλά δεν ανακοινώνονται, παρά μόνον σε Μέσα Ενημέρωσης περιορισμένης ή τοπικής εμβέλειας

Οπως για παράδειγμα, η εγκύκλιος που απέστειλε το Υπουργείο Οικονομίας [Υπουργείο Οικογένειας] και προβλέπει την παροχή ΕΓΓΥΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΕ 10 (ΔΕΚΑ) ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ -ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥΣ-ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Το Ελληνικο Κράτος θα παρέχει εγγυήσεις στις Τράπεζες για το 80% των δανείων-ληξιπροθέσμων και μη-που δυσκολεύονται να αποπληρώσουν οι επιχειρήσεις στους Νομούς.

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ- Ν. ΓΡΕΒΕΝΩΝ [ενδιαφέροντος ΧΡΗΣΤΟΥ ΦΩΛΙΑ], Ν. ΤΡΙΚΑΛΩΝ[Ενδιαφέροντος ,κ.ΛΕΓΚΑ] , Ν. ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ [ΣΙΟΥΦΑΣ] και τους ΔΗΜΟΥΣ : Ενιππέα, Ναρθακίου, Πολυδάμαντα και Φαρσάλων Ν. ΛΑΡΙΣΑΣ [ Ενδιαφεροντος του αντ'αυτου και επονομαζόμενου ,Γ. ΣΟΥΦΛΙΑ ].

Διαβάζοντας την «γαλάζια εγκύκλιο» μαθαίνουμε ότι η εγγύηση του «Γαλάζιου Δημοσίου» είναι μέχρι ποσού 15.000.000ΕΥΡΩ ΑΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ!!!!!!!!!! για δάνεια που έχουν ηδη δοθεί!!!!!! [ Παγίων εγκαταστάσεων, Κεφαλαίων Κίνησης, σε Επιχειρήσεις Μεταλευτικές, Βιοτεχνικές, ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ και ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟΥ και ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ [ όπως λέμε Γάλα-Τυροκομικά, ξέρετε... αυτά που δεν μπορεί πλέον να πλησιάσει ο Ελληνας πολίτης].

Πρόβλεψη Υπάρχει και για το υπόλοιπο 20% της οφειλής που δεν καλύπτεται από την εγγύηση του Δημοσίου–και σύμφωνα με την απόφαση–θα αποτελέσει ΕΝΑ ΝΕΟ ΔΑΝΕΙΟ, Δεκαετούς Διάρκειας,το οποίο θα εξοφληθεί σε ίσες εξαμηνιαίες τοκοχρεολυτικές δόσεις, με πρώτη καταβλητέα την 31-12-2010 και τελευταία την 30-06-2019.

Οι Τόκοι της περιοδου χάριτος καφαλαιοποιούνται την 30-06-2010.

Με πιό απλά λόγια!!! Το Ελληνικό Κράτος [το Κρατος της Ν.Δ. και των υμετέρων] αναλαμβάνει να εγγυηθεί χρέη εως και 20.000.000ΕΥΡΩ,  ΑΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ στους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ της χώρας!!!!

Γιατί μόνο σ΄αυτούς τους Νομούς;   ”Γιατί αυτοί μας το ζήτησαν”    Ηταν η απάντηση των αρμοδίων !!!

ΣΧΟΛΙΟ :

1. Πόσες μικρές ατομικές επιχειρήσεις ανά την επικράτεια έκλεισαν ?? Πόσες κατοικίες βγήκαν στον πλειστηριασμό, αδυνατώντας να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις 30.000Ευρώ  η έστω και 100.000 από δάνεια κίνησης Κεφαλαίου????

2. Προφανώς με τέτοια ρύθμιση, όσοι πράγματι αντιμετωπίζουν προβλήματα, θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και θα φύγουν από τα «Σαγόνια» του ΤΕΙΡΕΣΙΑ!!!

– Τι έχετε να απαντήσετε στον μικροεπιχειρηματία της γειτονιάς, με την σφαγισμένη επιταγήτων 10.000Ευρώ;

- Στον μικροεργολήπτη ΔΗΜΟΣΊΩΝ ΕΡΓΩΝ τοπικής εμβέλειας, που έχει να εισπράξει χρήματα, από το Ελληνικό Δημόσιο, για έργα που έχει παραδώσει εδώ και δύο χρόνια και του έκλεισαν οι πόρτες καθώς αδυνατούσε να εξυπηρετήσει τα δάνεια του στην Τράπεζα [10.000-20.000-30.000Ε] και ως εκ τούτου αδυνατεί να συνεχίσει την εργασία του;

3. Τι θα απαντήσετε στις οικογένειες όσων αυτοκτόνησαν, βλέποντας το σπίτι τους να χανεται για 5.000Ευρώ;

4. Και εσείς οι υπόλοιποι, που θα ζητήσετε την ψήφο του «Χειμαζόμενου Ελληνα Πολίτη» [να σας ψηφίσει για περισσότερη Δημοκρατία-ισοπολιτεία]  Κοιμόσασταν, χωρίς να πληρώνετε Ξενοδοχείο–όπως λέμε–. 

5. Σε ποιό σημείο βρίσκονται οι Δημόσιες επενδύσεις στις περιοχές σας, στο πόσο ανέρχεται η ανεργία, στη Φλώρινα, στην Ναουσα, στη Θεσσαλονίκη; Γνωρίζεται οτι μόνο στη Θεσσαλονίκη  αυξήθηκαν οι άνθρωποι που κοιμούνται κάτω απο τα Αστρα, το τελευταίο 4μηνο κατά 1000? Γιατί έχασαν τις Δουλειές τους, οι χθεσινοι γείτονες μας?

Αν δεν το γνωρίζετε,  ζητήστε το Βιντεο της εκπομπής  ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ,  πριν από 15 ημέρες της ΕΡΤ3 [Ευτυχώς που κάποιοι ακόμη εκεί μέσα αντιστέκονται]

Αν αυτό δεν είναι ΣΚΑΝΔΑΛΟ τότε ποιό είναι??????? »

Ζούμε πραγματικά πρωτόγνωρες στιγμές για την Ελληνική Δημοκρατία από την εποχή της Μεταπολίτευσης. Εχουμε «μπεί» ήδη σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια. Η φαυλοκρατία, ο ρατσισμός, τα σκάνδαλα και η διάλυση του κοινωνικού ιστού της χώρας σε καθημερινή βάση, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα συναισθημάτων και αντιδράσεων. Το σκηνικό θυμίζει εποχές δεκαετίας 60. Το πολιτικό κλίμα είναι ρευστό, δίνοντας σου την αίσθηση πως κυοφορούνται εξελίξεις. Το θέμα είναι οι εξελίξεις αυτές να μην δρομολογηθούν ερήμην του Ελληνικού λαού… 

συμπτώματα της ασθένεια των χοίρων στην ελληνική βουλή.

«Διακόπηκαν αιφνιδιαστικά οι εργασίες της τρέχουσας Συνόδου της Βουλής. Έπειτα από αυτήν την εξέλιξη παραγράφονται όλες οι υποθέσεις σκανδάλων τις οποίες η αντιπολίτευση ζητούσε να έρθουν στη Βουλή και αφορούσαν στην πρώτη τετραετία της κυβέρνησης»

«Ο πρωθυπουργός κ. Κ.Καραμανλής με ενημέρωσε ότι, σήμερα το απόγευμα, υπεγράφη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια το διάταγμα λήξης των εργασιών της Β’ Τακτικής Συνόδου της ΙΒ’ Περιόδου της Βουλής, από αύριο 9 Μαΐου, λόγω των Ευρωεκλογών. Άμεσα ενημέρωσα τα Κόμματα περί τούτου» ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Βουλής κ. Δ.Σιούφας. Έπειτα από αυτήν την εξέλιξη, το Κοινοβούλιο θα επαναλάβει τις εργασίες του μετά τις ευρωεκλογές, με τα θερινά τμήματα  και όχι την Ολομέλεια.

« Νύχτα θυροκολλήθηκε το Προεδρικό Διάταγμα για την λήξη των εργασιών της Βουλής »

« Πρωτοφανής ενέργεια, θεσμική εκτροπή και επιλογή συγκάλυψης »

 

Πιο απλά μπορούμε να πούμε ότι η «ασθένεια των χοίρων» κτύπησε ομαδικώς την κυβέρνηση της χώρας μας. Είναι η πρώτη αναφορά παγκοσμίως για ομαδικά κρούσματα (151 τον αριθμό ). Στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει μετάλλαξη του ιού, καθώς διαλύει το ανοσοποιητικό σύστημα της «ευθιξίας» σε ήδη καταβεβλημένους οργανισμούς. 

Η αλήθεια είναι ότι η κυβερνητική πλειοψηφία της Βουλής διαθέτει πολλούς «καταβεβλημένους οργανισμούς».

Και αρκετούς με διαλυμένο το ανοσοποιητικό σύστημα της «ευθιξίας».  

Ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής -σύμφωνα με ιατρικό ανακοινωθέν- εμφάνισε σημάδια εμπύρετης κατάστασης. Διεξάγεται επίγουσα ιατρική έρευνα σε όλη την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.

αποχή : ο μεγάλος εχθρός της δημοκρατίας.

 

 

Eντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στις περισσότερες Ευρωπαικές χώρες, σύμφωνα με τις πρώτες δημοσκοπήσεις ο νικητής των επερχόμενων εκλογών φαίνεται ότι θα είναι η αποχή. Σε χρονική περίοδο όπου ο κοινωνικός ιστός των κρατών σε όλη την Ευρώπη διαλύεται από την οικονομική και κοινωνική κρίση που προκάλεσε ο νεοφιλελευθερισμός, σε ποσοστά άνω του 50% οι πολίτες της Ευρώπης δηλώνουν την αδιαφορία τους για τις ευρωεκλογές και την πρόθεση τους να μην ψηφίσουν. Στην Ελλάδα, ευτυχώς, παραπάνω από το 70%  δηλώνει ότι προτίθεται να ψηφίσει. Βεβαίως στην χώρα μας οι ευρωεκλογές θα λάβουν μορφή διαμαρτυρίας ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, εν μέσω πολύ θερμού πολιτικού κλίματος. Εαν θυμάμαι καλά στις προηγούμενες ευρωεκλογές, είχε καταγραφεί ποσοστό αποχής γύρω στο 35%. Το ζήτημα βέβαια δεν είναι τα ποσοστά, αλλά η εν γένει αδιαφορία του κόσμου για τα κοινά και η απαξίωση των πολιτικών θεσμών, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια. Ποιοί είναι αυτοί που έχουν συμφέρον από την απαξίωση της πολιτικής και την αδρανοποίηση της κοινωνίας ;

Κατ αρχάς η λέξη πολιτική πηγάζει από την αρχαία λέξη πόλις. Στην αρχαία αμεσοδημοκρατική Αθηναική δημοκρατία το επίθετο μωρός – δηλαδή ανόητος – χαρακτήριζε όσους Αθηναίους πολίτες δεν συμμετείχαν στα κοινά της πόλης. Αποτελούσε ντροπή για όποιον δεν συμμετείχε στις γενικές συνελεύσεις της Εκκλησίας του Δήμου και μέγιστο δικαίωμα, όσο και υποχρέωση οι Αθηναίοι πολίτες να παρεμβαίνουν στην διαμόρφωση των δημόσιων αποφάσεων μέσω της ψήφου. Η απόφαση της έναρξης του Πελοποννησιακού πολέμου (431-404 π.χ.) πάρθηκε κατόπιν ψηφοφοριών μέσα από συνελεύσεις όλων των πολιτών, τόσο στην ολιγαρχική Σπάρτη όσο και στην δημοκρατική Αθήνα. Οσο και εάν κάποιοι στοχεύουν σε επιλεκτικές αναφορές στο αρχαίο παρελθόν, δείχνουν να μην θέλουν να καταλάβουν  ότι σε αυτό το ζήτημα η κατάσταση έχει αντιστραφεί πλήρως. Τώρα πιά, θεωρείται αιθεροβάμων – για να μην πώ ανόητος – από την πλειοψηφία του κόσμου, όποιος ασχολείται με τα κοινά και την πολιτική. Κλασσική δικαιολογία  της συγκεκριμένης  λογικής, ότι «και οι τριακόσιοι είναι κλέφτες», «δεν αξίζει να ασχολείσαι». Ως εκ τούτου καλύτερα «να κοιτάς την πάρτη σου», γιατί «ο κόσμος δεν αλλάζει». Η αβάσταχτη ελαφρότητα της κοσμοθεώρησης της συντήρησης και του νεοφιλελευθερισμού, που προσπαθεί να ειδωλοποιήσει το άτομο ως μονάδα και όχι σαν μέρος ενός ευρύτερου συνόλου.

Οι συγκεκριμένες λογικές που στοχεύουν στην απαξίωση της συλλογικότητας έχουν δημιουργήσει νέα κοινωνικά δεδομένα.  Η έννοια της συμμετοχικής δημοκρατίας, που τοποθετεί τον πολίτη στα κέντρα λήψης των αποφάσεων που αφορούν και διαμορφώνουν την ζωή του, χλευάζεται καθημερινά από τις κύριες πηγές διαμόρφωσης ενός νέου συλλογικού ασυνείδητου που στοχεύει στην απάθεια του πολίτη. Το ζητούμενο είναι η πλήρη αποστασιοποίηση του πολίτη από την πολιτική. Και αυτό συμβαίνει για να μπορούν οι μηχανισμοί που παράγουν την δυσοσμία και την διαφθορά να λειτουργούν ελεύθερα και χωρίς κοινωνικό έλεγχο.

Θυμάστε τα περίφημα «θεωρητικά» κείμενα  περί τέλους των ιδεολογιών; Περί παντοδυναμίας της αγοράς, σαν τον μέγα ρυθμιστή των κοινωνικών ισορροπιών; Η στόχευση ήταν συγκεκριμένη : «μάθε να λειτουργείς σαν άτομο, στον κλειστό κοινωνικό σου περίγυρο, διεκδίκησε μόνο για τον εαυτό σου». Τώρα όμως αυτό δεν φτάνει. Η κρίση δεν κτυπάει μόνο την πόρτα του διπλανού σου, αλλά και την δική σου. Αυτό γιατί απλούστατα σε συνθήκες κοινωνικής όξυνσης, νομοτελειακό αποδεδειγμένο εκ προϊμίου ότι θα έρχονταν αυτή η ώρα, ακολουθείς τους νόμους μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε κρίση, από την οποία κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί. Σε συμπαρασύρουν τα γεγονότα και οι εξελίξεις που παίρνουν την μορφή χιονοστιβάδας. Είκοσι εκατομμύρια άνεργοι μέχρι στιγμής, σε αυτό τον αριθμό μέχρι το τέλος του 2009 ενδέχεται να προστεθούν άλλα  επτά εκατομμύρια. Σήμερα το πρωί «έσκασε» η είδηση ότι η ΚΟΜΙΣΙΟΝ και επίσημα προτείνει μείωση ωρών εργασίας στο μισό με ταυτόχρονη ανάλογη μείωση αποδοχών. Εαν συμβεί αυτό ο κοινωνικός αντίκτυτπος θα είναι τεράστιος ειδικά στην χώρα μας που περιμένουμε χιλιάδες ανέργους από τον Σεπτέμβριο και μετά, λόγω της κάθετης πτώσης του τουρισμού. Είναι ώρα να κοιτάξουμε τις δικές μας ευθύνες. Σαν πολίτες, σαν κοινωνικά όντα, σαν μέλη μιας κοινωνίας που από καιρό παρουσίαζε σημάδια όχι μόνο κόπωσης και ομαδικής τύφλωσης αλλά κυρίως κώφωσης και ελαστικοποίησης της κοινής συνείδησης. Τώρα λοιπόν που ζητάμε από τους θεσμούς να μας προστατεύσουν, εκείνοι δηλώνουν αδυναμία. Τώρα που ζητάμε από τον θεσμό της βουλής να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να απαλλάξει την χώρα από το νοσηρό κλίμα της σκανδαλολογίας, η πλειοψηφία των  βουλευτών δηλώνουν αδυναμία συνείδησης.
Τώρα που ζητάμε από το «κοινωνικό κράτος να επέμβει» βλέπουμε ότι αυτό αποτέλεσε βορρά στον βωμό της ελεύθερης αγοράς από τα κόμματα που κυβέρνησαν την χώρα. Από τα ίδια κόμματα  που η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, αδρανοποιημένη, ασθμένοντας και σιχτιρίζοντας πήγαινε να τα ψηφίσει.

Τώρα ήρθε η ώρα να δούμε κάποια πράγματα από την αρχή. Την αξία της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά, σαν την μόνη ασφαλιστική δικλείδα ελέγχου και προστασίας του ευρύτερου κοινωνικού συμφέροντος των πολλών. Υπάρχει ένας νόμος, περίπου φυσικός. Η μαζική συμμετοχή στα κοινά να σπάει τους μηχανισμούς. Να τους προσπερνάει, να τους καθιστά αδύναμους να επιβληθούν. Ακόμα και η εσωτερική ζωή των κομμάτων εξαρτάται απόλυτα από το πόσο μαζική είναι η συμμετοχή στις λειτουργίες τους. Αντιπαθώ βαθύτατα τον βαριεστημένο ψηφοφόρο που μεμψιμοιρεί τη τύχη του και σαν αγγαρία πάει να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα. Ισως δεν γνωρίζει ότι η δική του ψήφος παίζει άμεσο ρόλο στην μελλοντική διαμόρφωση της ζωής του. Ισως δεν καταλαβαίνει ότι αυτό το «ρε να μην πάει να ψηφίσει κανείς» πρώτα απ’ όλα αποδυναμώνει την παρουσία του στην κοινωνία και ύστερα επιτρέπει να αποφασίζουν άλλοι για αυτόν, ερήμην του. Η δύναμη του ενεργού πολίτη είναι τεράστια και σαν τέτοια μπορεί να ανατρέψει ισορροπίες. Δεν εννοώ βέβαια ενεργό πολίτη αυτόν που πάει να ψηφίσει  κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά αυτόν που ασχολείται με τα κοινά. Αυτόν που ενδιαφέρεται για την γειτονιά του, την πόλη του, τον δήμο του. Αυτόν που μέσα από συλλογικές διαδικασίες , μέσα από δράσεις, θα πιέσει την εξουσία σε κάθε επίπεδο διοίκησης. Είτε πρόκειται για τοπική αυτοδιοίκηση, είτε σε συνδικαλιστικό επίπεδο, είτε στα πλαίσια της συμμετοχής του σε οργανωμένο κόμμα. Τρείς τομείς που η μαζική συμμετοχή των πολιτών θα ανατρέψει τα μέχρι στιγμής ισχύοντα. Σε διαφορετική περίπτωση ας «βουλιάξουμε» αναπαυτικά στον καναπέ μας και ας απολαύσουμε τα αποτελέσματα της αδιαφορίας και της απάθειας.

Αφορμή για αυτό το κείμενο ήταν ένα post απο την e-cynical με τίτλο « η πολιτική ως ξέπλυμα και ως επάγγελμα».

Οι διαπιστώσεις επί του αποτελέσματος είναι πάντα ευκολότερο να επισημανθούν. Το δύσκολο είναι να αναλυθούν τα αίτια που μας οδήγησαν μέχρι εδώ. Λίγα λόγια από πρόσφατο άρθρο του  Eric Hobsbawm  στην «Guardian» που αναδημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Εποχή», ίσως βοηθήσουν:

«Η προοδευτική πολιτική εξετάζεται όχι στον ιδιωτικό αλλά στον δημόσια τομέα, όχι από την αύξηση του εισοδήματος και της κατανάλωσης του καθενός, αλλά από την διεύρυνση των ευκαιριών και αυτού που ο  Amartya Sen  αποκαλεί τις «ικανότητες» όλων μέσα από τη συλλογική δράση. Αλλά αυτό σημαίνει, πρέπει να σημαίνει, δημόσιες μή κερδοσκοπικές πρωτοβουλίες , ακόμη και μόνο για την αναδιανομή της ιδιωτικής συσσώρευσης. Οι δημόσιες αποφάσεις απέβλεπαν σε συλλογικές, δημόσιες βελτιώσεις από τις οποίες όλοι οι άνθρωποι θα κέρδιζαν. Αυτή είναι η βάση της προοδευτικής πολιτικής και όχι το να πολλαπλασιάζεις τον οικονομικό πλούτο και τα προσωπικά εισοδήματα. Και κάτι τέτοιο δεν θα είναι πουθενά πιο χρήσιμο από το να αμυνθούμε στο σημαντικότερο πρόβλημα που μας απειλεί αυτόν τον αιώνα, την περιβαλλοντολογική κρίση».

Η «ιδιωτική συσσώρευση» οδήγησε ως εδώ.  Αυτές οι «δημόσιες αποφάσεις» είναι η καρδιά του προβλήματος. Και οι «ικανότητες» όλων μέσα από την συλλογική δράση, η λύση του «Γόρδιου δεσμού». Ο ενεργός πολίτης είναι αυτός που κρατάει το σπαθί στο χέρι του. Πρέπει να καταλάβει την δύναμη του και πως μπορεί να το χρησιμοποιήσει.