Ψήφισμα λαϊκής συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος.

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.

Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς.

Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.

Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα.

Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

 

ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

 

Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

τα πρακτικά της πρώτης συνέλευσης στο σύνταγμα.

 

Αναλυτικά τα πρακτικά της 1ης Συνέλευσης

*Να υπάρξουν κατασκηνώσεις σε όλους τους ανοιχτούς χώρους της Ελλάδας, να δημιουργηθούν ομάδες εργασίας με σαφή κατανομή καθηκόντων και υποχρεώσεων.

*Έχουμε την ομορφιά μαζί μας, απέναντι στον μοχθηρό τραπεζίτη και τον κακό πολιτικό.

*Όποιος πολιτικός αδικεί, όποιος πολιτικός δεν σέβεται την λαϊκή εντολή, να πηγαίνει σπίτι του ή στην φυλακή.

*Είναι μια διαδήλωση ανοιχτή, μια συγκέντρωση όπου μιλώ και ανατριχιάζω με την εμπειρία

*Η Δημοκρατία τους, δεν εγγυάται ούτε την Ισότητα ούτε την Δικαιοσύνη.

*Να μείνουμε στο Σύνταγμα, έως ότου αποφασίσουμε πώς θα λύσουμε τα προβλήματά μας.

*Όταν ο κόσμος, όταν όλοι εμείς συζητάμε χωρίς φόβο, ο φόβος φωλιάζει σε αυτούς εκεί πάνω στο κτίριο της Βουλής.

*Αυτή την στιγμή, οι λέξεις στην Ελλάδα, έχουν χάσει το νόημά τους. Λέμε Ελλάς και εννοούν ΕΛ. ΑΣ, λέμε λαός και εννοούν ΛΑΟΣ, το κόμμα του Καρατζαφέρη. Να δώσουμε ώθηση, να βρούμε την δύναμη, οι λέξεις να ξαναβρούν το νόημά τους.

*Να μείνει το Σύνταγμα και οι δρόμοι, κλειστοί αυτό το βράδυ, και κάθε βράδυ από εδώ και πέρα έως ότου βρεθεί λύση.

*Δεν πρέπει να μας ευχαριστεί να είμαστε καταναλωτές ή πελάτες, πρέπει να μας ευχαριστεί όταν είμαστε σωστοί, υπεύθυνοι πολίτες.

*Οι Ποδηλάτες, στις κινητοποιήσεις και τις ποδηλατοπορείες της Παρασκευής, κέρδισαν το δικαίωμά τους, στην μετακίνηση, κέρδισαν τον χώρο τους. Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους.

*Να συνειδητοποιήσουμε την δύναμή μας και να κατανοήσουμε τα κοινά προβλήματά μας.

*Να καταρρεύσει το πλουτοκρατικό σύστημα της πολιτικής, να το ανατρέψουμε με επαναστατικές κινήσεις.

*Να δούμε παγκόσμια το θέμα, το πρόβλημα της καταληστευμένης ζωής μας. Να ενωθούμε με ό, τι στον υπόλοιπο κόσμο γίνεται ως ανάλογη κίνηση.

*Να καλέσουμε καθηγητές, νομικούς να μας διαφωτίσουν με ποιόν τρόπο θα απαλλαγούμε από το Μνημόνιο.

*Να οργανώσουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις, κινηματογραφικές προβολές και συναυλίες στο Σύνταγμα και τις κατασκηνώσεις που θα κάνουμε.

*Δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί, φταίμε οι Ελληνες με την ατομικιστική μας νοοτροπία.

*Να ξεκινήσουμε με την προσωπική μας αλλαγή, με την ενδιάθετη αλλαγή του εαυτού μας. Να απευθυνθούμε στον φίλο φοιτητή, στον φίλο εργαζόμενο να του ζητήσουμε να αλλάξει λογική και νοοτροπία. Και όλοι πρέπει να προσφέρουμε.

*Να συνεχίσουμε με συνέπεια τις εξεγέρσεις του αραβικού κόσμου. Να αρθούμε πάνω από πατρίδες και έθνη.

*Το βασικό πρόβλημα στα θεμέλια της Δημοκρατίας, είναι η αδιαφορία. Δημοκράτης είναι εκείνος που σέβεται τον εαυτό του και τον συνάνθρωπό του.

*Να κοιτάξουμε στα μάτια τους διπλανούς μας. Η αδιαφορία ξεκίνησε από τον καταναλωτισμό. Να πάψουμε να είμαστε αδιάφοροι.

*Το σύστημα ευνοεί λίγους και καταπιέζει τους πολλούς. Να γίνουν κύκλοι και συνελεύσεις συζητήσεων σε κάθε γειτονιά.

*Στο Σύνταγμα, σήμερα το βράδυ, νιώθω ευτυχισμένη. Ας κάνουμε μια καλή αρχή, κλείνοντας τις τηλεοράσεις μας. Και ας ξεκινήσουμε να συντονιζόμαστε.

*Έχουμε συνειδητοποιήσει και ζητούμε πλέον καθαρά να γυρίσει η Δημοκρατία στην βάση, δηλαδή σε όλους εμάς. Να μην υπάρχει κανένα σύμβολο, ή σημαία. Και να εκθρονιστούμε όλοι μας από το όποιο βόλεμα μας και να οργανωθούμε.

*Να γίνει ένα μπλογκ ενημέρωσης και συντονισμού.

*Συμμετέχουμε όσο μπορούμε για να αλλάξουμε την ζωή μας. Να φέρουμε την Δημοκρατία στα σωστά μέτρα, τα μέτρα της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.

*Στην Πνύκα, τα αρχαία χρόνια, γίνονταν συνελεύσεις και θεμελιωνόταν η Δημοκρατία. Να αλλάξουμε τις ζωές μας ,να αλλάξουμε την Ιστορία μας. Στην εταιρία μας άλλαξαν, προσέλαβαν ανέργους, τους έδωσαν δουλειά.

*Να πέσουν όσοι υποθηκεύουν το μέλλον μας. Να κρατήσουμε δυνατή και ζωντανή την οργάνωση από τα κάτω.

*Σήμερα το βράδυ, τα πρόσωπά μας, φωτίστηκαν από ένα χαμόγελο. Έχουμε όλοι, μια ψυχική ανάταση. Ας το κρατήσουμε αυτό, και ας προχωρήσουμε.

*Πρέπει να τιμωρηθούν οι πολιτικοί και να αγωνιστούμε για αυτήν την τιμωρία.

*Να γίνεται κάθε απόγευμα στις 6.00μμ συγκέντρωση, και να ακολουθεί στις 9.00μμ, συνέλευση.

*Υπάρχει φόβος αυτή την στιγμή στα ΜΜΕ του κατεστημένου και τους πολιτικούς. Η διαδήλωση είναι πάρα πολύ μεγάλη, η συνέλευση είναι πάρα πολύ μεγάλη. Να μην τους επιτρέψουμε να μας ενσωματώσουν.

*Να ξεκινήσουμε να διαμορφώνουμε αιτήματα. Να αλλάξει η πολιτική, να πέσει η κυβέρνηση, να διαμορφώσουμε τις δικές μας προτάσεις.

*Να πάει στο διάολο το χρέος που μας φόρτωσαν. Να γίνει κεντρική πολιτική διαμόρφωση λόγου και έργου, οι συνελεύσεις βάσεις. Να αντισταθούμε λυσσαλέα.

*Η Υγεία καταρρέει, δεν υπάρχουν υλικά, ο κόσμος κινδυνεύει στα νοσοκομεία, μας ληστεύουν και μας εγκαταλείπουν στην τύχη μας.

*Πήρα το μικρόφωνο για να ζητήσω συγγνώμη από τα νέα παιδιά, τους πολλούς νέους ανθρώπους που βλέπω εδώ, να ζητήσω συγγνώμη για την Ελλάδα και την πολιτική σκηνή που τους παραδίδουμε.

*Να ξεκινήσουν διαδικασίες αυτοδιάθεσης και αυτοθέσμισης, αποκαθιστώντας την σχέση μας με την πολιτική, να εργαστούμε με πείσμα για αυτό, να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο.

*Να δώσουμε την δύναμη σε όλους εμάς, τους πολίτες, τους καλλιτέχνες, τους απλούς ανθρώπους που σήμερα πήραν μια βαθιά ανάσα.

*Ας ασκήσουμε το δικαίωμα στην ανυπακοή, ας το διακηρύξουμε με πάθος και δύναμη. Να φτιάξουμε Ιστορία από την αρχή.

*Η Δημοκρατία ξεκίνησε από εδώ, από την Αθήνα. Η πολιτική δεν είναι κάτι κακό. Για την καλυτέρευσή μας, ας την ξαναπάρουμε στα χέρια μας.

*Η ενημέρωση και η μετάδοση όσων γίνονται εδώ είναι ένα σημαντικό βήμα πληροφόρησης και συντονισμού, να επιδιωχθεί με κάθε τρόπο.

*Να φέρουμε και ένα ταπεράκι φαγητό, να αντέξουμε τις ώρες της συνέλευσης, να είναι και η μικρή, σημαντική προσφορά όσων δεν προλαβαίνουμε να είμαστε πολλές ώρες εδώ.

*Τα προβλήματα είναι κοινά και είναι αυτά που μας ενώνουν. Να μην αφήσουμε τις ταμπέλες, τις στρατεύσεις ή τις όποιες επιμέρους επιλογές μας, να μας χωρίσουν.

*Παιδιά, να μην φοβάστε. Να παραμείνετε ήρεμοι, αυτό θα μεταφέρω και στους φοιτητές μου. Να ξέρετε ότι τα οικονομικά, είναι απλά, σύνθετα τα κατάντησαν οι επιτήδειοι και τα αρπακτικά.

*Νίκη θα’ ναι να έρθουν στο Σύνταγμα όλοι οι νέοι άνθρωποι.

*Η αυτοοργάνωση είναι η μόνη λύση. Όσο πιο νωρίς το αντιληφθούμε, τόσο το καλύτερο για όλους μας.

*Μας έχουν γονατίσει με τις συμβάσεις τους. Δεν έχουν οι  πλουτοκράτες, ο Λάτσης, ο Βαρδινογιάννης, οι εφοπλιστές, τα ίδια συμφέροντα και τα ίδια δικαιώματα με εμάς. Εμείς παράγουμε τον πλούτο τους, τον δικό μας πλούτο, ας τον ξαναπάρουμε στα χέρια μας.

*Το χρέος μας γονάτισε τις ζωές.

*Οι Ισπανοί μας έδωσαν την ιδέα και το έναυσμα. Να συντονιστούμε με τον υπόλοιπο, υπερχρεωμένο Νότο, ας κινητοποιηθούμε. Οι Ισπανοί μας έδειξαν τον δρόμο.

*Αυτό που ζούμε μας αφορά όλους, εμάς, τους Ισπανούς, τους Ιρλανδούς, όλους τους λαούς. Το ένα ταπεράκι ας γίνει 10 ταπεράκια, να συντονιστούμε νομικοί, οικονομολόγοι, φοιτητές, όλοι να συνεισφέρουμε όσα μπορούμε με τις γνώσεις μας, κυρίως όμως να μεταδώσουμε το μήνυμα, να μεταλαμπαδεύσουμε όσα έγιναν εδώ στην οικογένεια, τους φίλους, τους συναδέλφους μας.

*Η ζωή είναι πολύτιμη για όλους μας.

*Νέοι άνθρωποι, πάρτε τις τύχες σας, στα χέρια σας. Μας πάνε σε συνθήκες Μεσαίωνα και δουλείας. Ο σημερινός αγώνας είναι αγώνας ενάντια στην βαρβαρότητα.

*Η πολιτική είναι ταυτόχρονα, πολλά εργαλεία. Ένα από αυτά είναι και ο συντονισμός με τους άλλους εξεγερμένους. Αυτή την στιγμή, στην Ισπανία, σε γιγαντοοθόνες αναμεταδίδουν όσα συμβαίνουν εδώ.

*Για την ώρα, είμαστε πολλοί, ας αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ως ένας, να το πω διαφορετικά, όλοι για έναν, ένας για όλους.

*Θα ‘ταν πολύ όμορφο, όσο μιλώ να με μεταφράζουν σε άλλες γλώσσες ή να υπάρχει κάποιος διερμηνέας της νοηματικής, για τους κωφάλαλους.

*Θα ‘ναι μεγάλη στιγμή, να ξεφύγουμε από τον στενό κορσέ τον οποίο μας έχουν φορέσει. Από σήμερα αναδιαπραγματευόμαστε το ισοζύγιο δύναμης στην ελληνική κοινωνία και την ελληνική πολιτική σκηνή, ισοζύγιο δύναμης που τώρα ρέπει προς την πλευρά της κυβέρνησης.

*Μας κόβουν κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις αιώνων. Μας κόβουν τις ελπίδες που πρέπει να τις αναγεννήσουμε.

*Να ανατραπούν οι συσχετισμοί πολιτικής και κοινωνικής δύναμης.

*Ένα καλό βήμα κοινωνικοποίησης και συζήτησης θα ήταν αν φέρναμε εδώ στον δημόσιο χώρο, όσες δραστηριότητες θα κάναμε στον ιδιωτικό μας χώρο.

*Συκοφαντούν τους δημόσιους υπαλλήλους, τους δασκάλους, τους καθηγητές, τους ιατρούς. Δικαιοσύνη δεν είναι η ισοπέδωση των 500 ευρώ. Μας στερούν την αξιοπρέπεια.

*Η πολιτική είναι υπόθεση όλων μας. Η κοινωνία χρεοκόπησε. Ας το αλλάξουμε αυτό.

*Η γενιά μου είναι γενιά εκεί στα 50, είναι μέσα στην Βουλή και ζητώ συγγνώμη για όσα σας έχει οδηγήσει να υπομένετε.

*Είμαι 24 χρονών, βαρέθηκα, κουράστηκα να μιλούν γύρω μου με –ισμούς και γλώσσα ξύλινη. Θέλω κάτι να αλλάξει, να αλλάξει υπολογίζοντας και αναγνωρίζοντας και τις δικές μας ευθύνες.

*Εδώ βρισκόμαστε για να βρούμε την πραγματική Δημοκρατία.

*Ας ξεκινήσουμε με το να απευθυνόμαστε ο ένας στον άλλο σαν να ήμασταν αδέλφια.

*Ζητούμενο είναι να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και έχοντας το κεφάλι ψηλά. Να εξεγερθούμε εναντίον της κοροϊδίας. Δεν νομιμοποιούμε κανένα Μνημόνιο.

*Η Ελλάδα είναι στον γκρεμό και τα χρήματα της χώρας έξω από την χώρα. Μας έκλεψαν και συνεχίζουν να μας κλέβουν.

*Μας τάζουν ισότητα στην κοινωνική εξαθλίωση. Εμείς πρέπει να διεκδικήσουμε ισότητα στην κοινωνική ανάταση.

*Το πρώτο ζητούμενο είναι να ξέρουμε γιατί το κάνουμε αυτό το οποίο κάνουμε εδώ, έχω AIDS και καρκίνο, είμαι άστεγος δεν ντρέπομαι να τα πω αυτά. Όλοι χρειαζόμαστε δύναμη και να ξέρουμε γιατί το κάνουμε αυτό.

*Δεν υπάρχει πιο καίρια πράξη, με βαθύ, πολιτικό νόημα από το να πάρουμε την ζωή μας, στα χέρια μας.

*Ας γίνουμε όλοι υπάλληλοι και υπόλογοι του λαού.

*Να κινηθούμε να υπερασπιστούμε το Σύνταγμα και την Ελλάδα, όπως λέει και το άρθρο 120 του Συντάγματος της χώρας.

*Εδώ συγκροτούμε την νέα, πολιτική δύναμη και σπάμε τον φόβο και την μιζέρια.

*Να πάει παντού το μήνυμα της εξέγερσης. Να δουλέψουμε για το εμείς. Να κινητοποιηθούν και να οργανωθούν όλοι οι άνεργοι.

*Δεν δουλεύει τίποτα χωρίς εμάς, χωρίς τα δικά μας χέρια. Γενικές απεργίες παντού να γίνουμε μια γροθιά.

*Να γίνουμε ιός και να διασπαρούμε παντού.

*Υπάρχουν εκδότες όπως ο Κουρής που χρωστάνε παντού, και τρομοκρατούν και εκβιάζουν τους εργαζόμενους.

*Το σύστημα φορολόγησης δεν είναι το ίδιο για τους πλοιοκτήτες και τους έχοντες και κατέχοντες. Ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλους.

*Λάθος να πιστεύουμε ότι φταίμε και εμείς, λάθος να στρέφουμε το μαχαίρι ό ένας εναντίον του άλλου, ομόνοια, αλληλεγγύη, συστράτευση όλων μας σε κοινό αγώνα.

*Ξεπουλούν την ενέργεια, και αποκτούν μεγάλες περιουσίες με τις μίζες τους.

*Ας ξεκινήσουμε με δομές αυτοοργάνωσης, μια συλλογική κουζίνα, κάποιες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, να βρούμε παραγωγούς να μας δώσουν τα προϊόντα τους. Η πλατεία Συντάγματος να γίνει κεντρικό παράδειγμα αγώνα για όλη την Ελλάδα.

*Να περιφρουρήσουμε αυτό που συντελείται. Είναι υπόθεση δική μας και έτσι πρέπει να παραμείνει.

*Η νεολαία βγαίνει με ψυχή, με πίστη, ειρηνικά, όχι όπως τον Δεκέμβρη του 2008, έχουμε ωριμάσει όλοι μας.

*Προχθές οι ακροδεξιοί χτυπούσαν και μαχαίρωναν τους μετανάστες, τους μετανάστες από τις χώρες που πρωτοστάτησαν και δίδαξαν ό, τι εξεργεσιακό συμβαίνει τους τελευταίους μήνες, στον κόσμο.

*Μετά το «Βέλος», και το Πολυτεχνείο, είναι η πρώτη ενέργεια άμεσης Δημοκρατίας και ηθικής ανάτασης στην Ελλάδα.

αναδημοσίευση από Πραγματική Δημοκρατία τώρα.

το «έπος» του ελληνικού ποδοσφαίρου.

 

Το όνομα του είναι Ηλίας Κώτσιος. Επάγγελμα : Ποδοσφαιριστής. Ένας από τους εκατοντάδες αθλητές που εργάζονται σε ομάδες της Β Εθνικής, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Σε ένα «περιβάλλον» που ετεροκαθορίζεται από τους νόμους της ζούγκλας. Εργάστηκε στον ΟΦΗ, στον ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ για τρία χρόνια, στην ΛΑΡΙΣΑ, ενώ τα δύο τελευταία χρόνια ανήκει στην ομάδα του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ.

Στον «κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου» είναι γνωστή η κόντρα μεταξύ του ΟΦΗ και του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, δύο ιστορικές ομάδες, με πολύ κόσμο στο πλευρό τους, οι οποίες προσπαθούν να ανέβουν στην Α κατηγορία στην λεγόμενη και Super League. Το πακέτο (χρημάτων) θα είναι χοντρό για όποια ομάδα καταφέρει να ανέβει, έτσι λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις ο σκοπός  αγιάζει τα μέσα. Την Κυριακή που μας πέρασε αγωνίστηκαν ο ΟΦΗ με τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ. Αγώνας ζωής ή θανάτου κυρίως για την ομάδα του ΟΦΗ. Επί έξη μήνες ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, όπως ο ίδιος κατήγγειλε, δέχονταν τηλεφωνικές απειλές για την οικογένεια του. Για την γυναίκα του και το παιδί τους. Είναι πραγματικά συγκλονιστική η στιγμή όπου ο Ηλίας Κώτσιος με λυγμούς, περιγράφει στην «συνέντευξη τύπου» μετά τον συγκεκριμένο αγώνα, όλα όσα πέρασε με την οικογένεια του αυτό τον καιρό. Στο τέλος, αφού δεν μπορεί πια να μιλήσει από τα κλάματα, απλώς ψιθυρίζει…«όχι έτσι, όχι να απειλείται η ζωή του παιδιού μου».

Καλώς ορίσατε στον κόσμο του Ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Ότι πιο βρώμικο, ότι πιο αηδιαστικό λειτουργεί αυτή τη στιγμή στην χώρα μας. Δεν είναι σημερινό το φαινόμενο αυτό. Όμως τώρα, κάτω από τις υπάρχουσες κοινωνικές συνθήκες, σχηματοποιείται ευκρινέστερα μια ιδιότυπη μορφή εξουσίας, που διαχρονικά ασκεί ο χώρος αυτός απέναντι σε κάθε θεσμό της πολιτείας. Τα οικονομικά συμφέροντα είναι πολλά, τα μεγέθη δυσθεώρητα και η διαπλοκή οριζόντια. Από πολιτικούς (Βουλευτές – Υπουργούς) μέχρι παράγοντες ομάδων, διαιτητών αλλά και επαγγελματίες οπαδούς, όλοι θέλουν να συμμετέχουν στο «μοίρασμα της πίτας». Οι πιο «ριγμένοι» (όχι πάντα και όχι όλοι), είναι στην πλειοψηφία τους οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές και οι απλοί εργαζόμενοι στις Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες. Στην περίπτωση τους δεν ξέρεις πραγματικά τι σου ξημερώνει. Εάν θα πληρωθείς και πότε. Ένα δίμηνο χωρίς μισθό είναι κάτι το συνηθισμένο στον χώρο αυτό. Το ρουφιανιλίκι είναι απαραίτητο εφόδιο για όποιον/α θέλει να προαχθεί σε στέλεχος ΠΑΕ. Η εργατική ασυδοσία και τρομοκρατία είναι σύνηθες φαινόμενο. Απειλές ξυλοδαρμού από τους μπράβους του προέδρου, για όποιον εργαζόμενο ανοίξει το στόμα του, είναι επίσης σύνηθες φαινόμενο. Αυτό το άβατο, εν ήδη ιερού χώρου, στην επίσημη νεοελληνική γλώσσα ονομάζεται «αυτοδιοίκητο του Ελληνικού Ποδοσφαίρου».  Στην ουσία αποτελεί μία μόνιμη μορφή ανομίας και διαφθοράς σε κάθε επίπεδο λειτουργίας του.

Έχετε μαγαζί ή μικρή εταιρεία και δεν μπορείτε να πληρώσετε το Φ.Π.Α.;  Εάν ήδη έχετε δόσεις που τρέχουν στην εφορία από προηγούμενη οφειλή, τότε το επόμενο βήμα για την επιχείρηση σας είναι ή να βάλετε λουκέτο, ή να σας κατάσχουν μέρος του εμπορεύματος σας. Σε καμία βέβαια περίπτωση δεν μπορείτε να πάρετε φορολογική ενημερότητα ή να θεωρήσετε μπλοκάκι αποδείξεων. Αντιθέτως, στις ποδοσφαιρικές εταιρείες είναι συνηθισμένο  φαινόμενο οι «ρυθμίσεις της ημέρας», ως δια μαγείας τα χρέη ρυθμίζονται, τις περισσότερες φορές με πλαστά δικαιολογητικά και αυθημερόν το μπλοκάκι με τα εισιτήρια του Κυριακάτικου αγώνα θεωρούνται από την εφορία.

Έχετε μαγαζί και έχετε ξεχάσει τι σημαίνει «σεφτές»; Είστε εργαζόμενος και έχετε να πληρωθείτε τρείς μήνες; Μάθετε ότι, η καλύτερη επιχείρηση αυτή τη στιγμή είναι ο «σύνδεσμος φιλάθλων», ιδίως εάν υποστηρίζεις μεγάλη ΠΑΕ. Υπάρχει καθ όλη την διάρκεια της εβδομάδος εξασφαλισμένη πελατεία, καθώς σε συνδυασμό με τους προέδρους των ομάδων είναι δυνατόν να διαχειριστείς χιλιάδες εισιτήρια κάθε Κυριακή, πουλώντας τα με ένα απλό «καπέλο» επί της αρχικής τιμής, πέντε ευρώ σε απλό αγώνα, δέκα ευρώ σε ντέρμπυ ή ευρωπαϊκό αγώνα.  Κάντε τον πολλαπλασιασμό και θα δείτε ότι δεκάδες χιλιάδες ευρώ διακινούνται κάθε εβδομάδα, χωρίς κανένας να δίνει λογαριασμό, καθαρά λεφτά και αφορολόγητα.

Είστε επιχειρηματίας και θέλετε να ξεπλύνετε βρώμικο χρήμα ή να αναλάβετε δουλειές και προμήθειες (παράνομες ή νόμιμες δεν έχει σημασία) από το κράτος; Δεν έχετε τις απαραίτητες πλάτες; Αντί να πληρώνεται δικηγόρους με αμφίβολα αποτελέσματα, μπορείτε να αγοράσετε (σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να σας την δωρίσει η κυβέρνηση) μια μεγάλη ΠΑΕ. Μέσω αυτής της τακτικής θα έχετε πάντα την πλάτη του εκάστοτε «υπέροχου λαού» της ομάδας που αγοράσατε η οποία θα λειτουργεί σαν ασπίδα προστασίας στα συμφέροντα σας. Σε αγαστή συνεργασία με αυτόν τον «πραγματικά υπέροχο λαό μας στις εξέδρες» μπορείτε να εκβιάζετε ακόμα και βουλευτές ή υπουργούς, ή πρώην υπουργούς. Φυσικά, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να φροντίζετε τις δημόσιες σχέσεις σας, με αυτόν τον «υπέροχο λαό». Όσο η συνεργασία θα είναι συμφέρουσα και για τις δύο πλευρές, δεν υπάρχει περίπτωση αυτονομοποίησης μιας εξ αυτών.

Θέλετε να βγείτε βουλευτής ή ακόμα και δημοτικός σύμβουλος (αυτό αφορά τις τοπικές ερασιτεχνικές ομάδες), αλλά είστε μέτριος, προς το άχρηστος, ανεπάγγελτος, δεν έχετε ουσιαστικά τίποτα καινούργιο να πείτε στον κόσμο γιατί η παιδεία σας δεν σας βοηθάει; Μπορείτε να απευθυνθείτε (ιδίως εάν πηγαίνετε για βουλευτής) σε μεγάλη ΠΑΕ της εκλογικής σας περιφέρειας και να ζητήσετε την συμπαράσταση της. Ακόμη – ακόμη και να «δανειστείτε» την λίστα με τα χιλιάδες μέλη των σωματείου ή και όσους έχουν δώσει τα προσωπικά τους δεδομένα στις ΠΑΕ για αγορά εισιτηρίων διαρκείας και να τους στείλετε επιστολές, θυμίζοντας τους όχι τι νομοσχέδια ψηφίσατε, αλλά το πόσο αγαπάτε την ομάδα τους και την έχετε υποστηρίξει σαν πολιτικός, σε πολλά ζητήματα, οικονομικής φύσης ή και αδειοδότησης γηπέδου (περιστατικό – πραγματικό γεγονός).

Βγήκατε επιτέλους Βουλευτής και είσαστε μέρα-μεσημέρι στο κοινοβούλιο για «σοβαρή» νομοθετική εργασία. Πεντακόσια μέτρα πιο κάτω από τον χώρο εργασίας σας, σφάζονται άνθρωποι, έλληνες και μετανάστες. Το ξύλο πέφτει σύννεφο, διαδηλωτές μεταφέρονται σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο, πολίτες τρέχουν πανικόβλητοι να εγκαταλείψουν το κέντρο της Αθήνας, λόγω χρήσης χημικών και στιλέτων που αιωρούνται στον αέρα. Μην στενοχωριέστε. Εσάς δεν σας αγγίζουν αυτά. Έχετε σοβαρότερη δουλειά αυτή την ώρα. Πως θα υποστηρίξετε τα συμφέροντα συγκεκριμένης ΠΑΕ της Βορείου Ελλάδος η οποία φυσικά ανήκει στην εκλογική σας περιφέρεια και η οποία άκουσον – άκουσον, κινδυνεύει να τιμωρηθεί από το κακό και άκαρδο κράτος. Για αυτό και έχουμε πάντα κατά νου σε αυτές τις επιτροπές να ζητάμε «λιγότερο κράτος» (περιστατικό – πραγματικό γεγονός).  Θυμηθείτε…το δόγμα του «αυτοδιοίκητου του ποδοσφαίρου». Πρέπει πάντα να τα έχουμε καλά  με την εκλογική μας πελατεία.

Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει για ώρες παρόμοια περιστατικά, όπως οι «καραβιές» από έγχρωμους ποδοσφαιριστές οι οποίοι αγωνίζονται σε ομάδες Β! – Γ! Εθνικής, ακόμα και σε ερασιτεχνικές ομάδες, ζουν σε διαμερίσματα των 40 τετραγωνικών τρείς-τρεις μαζί, με συμβόλαια πείνας των 5.000 και 6.000 ευρώ τον χρόνο, με υποσχέσεις για μόνιμη εργασία, που στο τέλος το όνειρο για μια καλύτερη ζωή μετατρέπεται σε εφιάλτη, καθώς οι περισσότεροι δεν εισπράττουν ούτε τα μισά χρήματα από το αναγραφόμενο ποσό, ενώ εάν τολμήσουν να διαμαρτυρηθούν τους τρώει στην κυριολεξία το «μαύρο σκοτάδι».

Τι θα μπορούσε να γίνει λοιπόν; Να ξαναγίνει το ποδόσφαιρο ερασιτεχνικό και να διαλυθούν οι ΠΑΕ; Ας θυμηθούμε ότι διαφθορά και συναλλαγή υπήρχε και την εποχή όπου το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν ήταν επαγγελματικό.

Να γίνουν οι ΠΑΕ εταιρείες λαϊκής βάσης;  Μα το ίδιο το κύκλωμα, οι διοικήσεις των ομάδων, οι επιτροπές διαιτησίας, η ΕΠΟ, το ίδιο το κράτος, όλοι αυτοί, επιδιώκουν, ο καθένας για το δικό του συμφέρον, να μην αλλάξει ποτέ τίποτα και στην ουσία οι φίλαθλοι να μην έχουν κανένα άλλο ρόλο πέραν αυτού του παθητικού θεατή, πουλώντας τους έναν δήθεν αθλητικό συναισθηματισμό, πατώντας πάνω σε υπαρκτές ιστορικές καταβολές των σωματείων (των ερασιτεχνικών εννοείται και όχι φυσικά των ΠΑΕ.)

Τι θα μπορούσε, άραγε, να κάνει ο απλός φίλαθλος, που δεν θέλει να πλακωθεί με τον διπλανό του, που σε τελική ανάλυση γουστάρει να παρακολουθεί την ομάδα του μαζί με τα παιδιά του κάθε Κυριακή;

Αυτή την στιγμή στην Αγγλία γίνεται ένα πείραμα. Οπαδοί της MANCHESTER UNITED, δημιούργησαν από το μηδέν μια δικιά τους ομάδα, με αναφορά στην αγαπημένη τους ΜΑΝ UNITED, μια ομάδα που αγωνίζεται σε ερασιτεχνικές κατηγορίες, «από τους φιλάθλους – για τους φιλάθλους», μακριά από τα φώτα της REMIER LEAGUE, χωρίς να έχουν σχέσεις με την πρώτη ομάδα, μακριά από τους διάφορους «επενδυτές» και με μόνο οδηγό το συναίσθημα και την αγάπη τους για τις αθλητικές και κοινωνικές καταβολές του ονόματος της ομάδος.

Για όποιον ενδιαφέρεται αξίζει να το ψάξει και μακάρι στην χώρα μας να μπορούσαμε να αναλάβουμε παρόμοιες πρωτοβουλίες, οι απλοί σύνδεσμοι, οι απλοί φίλαθλοι. Δείτε στις παρακάτω διευθύνσεις την χαώδη διαφορά με την ελληνική πραγματικότητα…

Football Club United of Manchester

FC United Fans Arrive

 Singing at FC United (διασκευή SEX PISTOLS)

ή γουρούνι ή άνθρωπος…

Προσοχή !!!  Το video αυτό πρέπει να ανέβει σε κάθε blog. Αποτελεί μνημείο αθλιότητας για την κυβέρνηση των Τροικανών. Αδιάψευστή μαρτυρία για το ποιοί τελικά παράγουν την πολιτική βία και την πολιτική τρομοκρατία…

«η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική».

Περικλής Κοροβέσης * Τέος Ρόμβος * Αλέκος Γεωργόπουλος *
Παναγιώτης Δημητράς * Ναυσικά Παπανικολάτου * Μιχάλης Μαραγκάκης * Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάιν) * Κυριάκος Αθανασιάδης * Θανάσης Μακρής * Γιάννης Εξαδάκτυλος * Θανάσης Τριαρίδης * Ελεάννα Ιωαννίδου * Ελένη Καρασαββίδου-Κάππα * Μεχμέτ Ταρχάν * Θοδωρής Ηλιόπουλος * Γιώργος Μοναστηριώτης * Θανάσης Πολλάτος * Γιάννης Ευαγγέλου * Παναγιώτης Σιαβελής * Άγγελος Νικολόπουλος * Κώστας Μπακόπουλος * Γιάννης Κορομηλάς

ΚΑΛΕΣΜΑ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ»
Βιβλιοπωλείο «Ιανός», Σταδίου 24, Πέμπτη 5 Μάη 2011,2μ.μ
 
«ζούμε μέσα στόν τρόμο,γιατί η πειθώ έχει χάσει τή δυναμή της»

Αλμπέρ Καμύ
 
  Η τραγωδία τής 5ης Μάη τού 2010 όπου δολοφονήθηκαν 3 εργαζόμενοι συνανθρωποί μας στήν τράπεζα «Μαρφίν» στήν οδό Σταδίου 23 από φασιστοειδή πού αμαύρωσαν τήν μεγάλη μαζική συγκέντρωση εκείνης τής ημέρας ενάντια στήν ολοκληρωτική παράδοση τής χώρας στήν «πολυεθνική» συμμορία τής «αγοράς» , αλλά καί η δολοφονία τού 15χρονου Αφγανού Χαμί Νατζαφί λίγο καιρό πρίν στά Πατήσια από τήν έκρηξη μιάς βόμβας πού παραμένει «ορφανή» καί «χωρίς ευθύνη»(όπως καί τό γεγονός στήν «Μαρφίν») ήταν αφορμή νά ενώσουμε τήν φωνή μας σέ μιά κοινή έκδοση μέ τόν τίτλο «Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική».

 
Μέσα από τό βιβλίο καταθέτουμε τήν αποψή μας πώς ο αγώνας ενάντια στήν συστημική βαρβαρότητα,ενάντια στόν αυταρχισμό καί στήν βία τής Εξουσίας καί τού Κράτους πού κλιμακώνεται καί αναβαθμίζεται γιά νά στηρίξει τήν πιό άγρια οικονομική εξόντωση καί εξαθλίωση τών εργαζομένων ,τό πέρασμα σέ μιά διαφορετική κοινωνία θά παραμένει ένας ανεκπλήρωτος καί καταδικασμένος στά βάθη τής «ουτοπίας» πόθος όσο στό όνομα τής επικράτησης τού «σκοπού» καθαγιάζονται όλα τά μέσα τρόμου,όσο στό όνομα τής «σωτηρίας» καί τής «οργής» τών μισθωτών εκμεταλλευομένων οι «αλάνθαστοι» μεσσιανιστές τής «επανάστασης» θά βουλιάζουν τίς κοινωνίες όλο καί περισσότερο στήν δεξαμενή τής φασιστικοποίησης καί τού αστυνομικού Κράτους ακολουθώντας τό «ιερό προσκύνημα» στήν απόλυτη καί κτηνώδη βία πού δέν υπήρξε ποτέ «μαμή»,»ανατροπή» ή «αλλαγή», αλλά ο δήμιος τής ιστορίας καί τής ανθρωπότητας πού είχε πάντοτε τήν ικανότητα νά είναι ο ίδιος χρησιμοποιώντας διάφορα «πρόσωπα».
 
Επειδή λοιπόν τού καθενός μας η πολιτική στάση, πού εμπεριέχει καί διαφωνίες καί διαφοροποιήσεις
καθώς προερχόμαστε από διαφορετικούς χώρους καί «αντλιοστάσια» ιδεών, αλλά όμως κινούμαστε κάτω από τήν κοινή αλήθεια καί ηθική πού υποστηρίζει πώς οφείλουμε νά περάσουμε επιτέλους από τά φαντάσματα τού μιλιταρισμού καί τό νεκροταφείο τής μεταπολίτευσης στούς καθημερινούς δρόμους τών ζωντανών πού αρνούνται πλέον νά σηκώσουν κι άλλο ιστορικό βάρος από ποτάμια αίματος, φόνους καί εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα γιά τήν «προώθηση τής κοινωνικής απελευθέρωσης».

 
Επειδή πιστεύουμε πώς η αυτο-οργάνωση τού Συλλογικού Εμείς ,η αλληλεγγύη καί επιλογή νέων εναλλακτικών μορφών αγώνα ενάντια στήν ολέθρια κοινωνική οργάνωση καί διαχείριση από τήν εξουσία, είναι ο μόνος δρόμος έξω από κάθε «διαμεσολάβηση» καί «αυθεντία» πού επιδιώκει η δική της εξουσία νά αντικαθιστά πάντα μέ «επαναστατικά πραξικοπήματα» τήν προηγούμενη χωρίς ποτέ ο κύκλος τής εξαπάτησης καί τής καταπίεσης γιά τούς εξουσιαζομένους νά κλείνει ποτέ, επειδή είναι αυτονόητο, δέν είμαστε «σύντροφοι», ούτε στό ίδιο «κίνημα»  μέ τά σάπια ιδανικά τών φετιχιστών τής βίας, μέ εκείνους πού δολοφόνησαν στίς 5 Μάη τρείς εργαζόμενους, μέ εκείνους πού δολοφόνησαν τόν Αφγανό Χαμί Νατζάφι καί τύφλωσαν τήν μικρή του αδερφή Φερστέ Νατζάφι,μέ εκείνους πού εκτέλεσαν τούς αστυνομικούς Αμανατίδη, Σάββα καί Βασιλάκη, μέ εκείνους πού εκτέλεσαν τόν δημοσιογράφο Σωκράτη Γκιόλια αλλά καί μέ όλα εκείνα τά ναζιστικά τάγματα εφόδου πού επιτέθηκαν καί έκαψαν τά τελευταία χρόνια περιοδικά καί βιβλιοπωλεία όπως τό «Αρδην» στήν οδό Θεμιστοκλέους,τίς εκδόσεις «Γεωργιάδη» στήν οδό Σόλωνος, τόν «Ιανό» στήν Σταδίου, τό «Ρεσάλτο» στήν Σόλωνος καί αρκετά ακόμα,
Επειδή μπορούμε νά διακρίνουμε πίσω από διάφορες «ιδεολογίες» καί «σημαίες» πολλούς σάν τόν Μελίστα, τόν Κορκονέα ή διμοιρίες αφιονισμένων τραμπούκων σάν εκείνες πού δολοφόνησαν τόν Κουμή, τήν Κανελλοπούλου ή τόν Τσιρώνη,
Επειδή αρνούμαστε νά σιωπήσουμε καί νά υποταχθούμε στήν εξουσία τού θανάτου είτε αυτή είναι κρατική, είτε «αντιεξουσιαστική»,
Επειδή ο αγώνας ενάντια στήν βία τής εξουσίας είναι καί αγώνας ενάντια στήν εξουσία τής βίας,
 
Τιμούμε τά θύματα τής 5ης Μάη 2010 ,
Αγγελική Παπαθανασοπούλου,Παρασκευή Ζούλια,Επαμεινώνδα Τσάκαλη καθώς καί όλους όσους έπεσαν κάτω από τό χέρι τής όποιας βίας μέ ή χωρίς στολή.
 
 
Ενάντια στήν κουλτούρα τής εκδίκησης, τού φόνου καί τού τρόμου
 
Οι 22 συγγραφείς τού βιβλίου
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΔΙΑΠΥΡΟΝ»