χρήσιμα βιβλία για το καλοκαίρι, νέες εκδοτικές προσπάθειες…

Με σεβασμό για το βιβλιόφιλο κοινό της χώρας μας, παρουσιάζουμε τις νέες εκδοτικές προτάσεις του καλοκαιριού με πρώτο θέμα «η δημοσιογραφία σήμερα»…

 

 

ακολουθεί μια πρόταση για την ιστορική διαδρομή του «ανθρωπίνου είδους»…

τελευταία πρόταση, ένα βιβλίο για κάθε έλληνα φίλαθλο. Προσωπικές στιγμές ενός μεγάλου αθλητή…

βίβλια χρήσιμα, εξιδικευμένες θεματικές εκδόσεις,  που καθιστούν την γνώση πολυτιμο απόκτημα. Προλάβετε !!! 

Υ.Γ.  Τα έσοδα από την πώληση των βιβλίων θα καταθετηθούν στον ειδικό λογιαριασμό για την ενίσχυση της Ελληνικής οικονομίας…..

Advertisements

Raoul Vaneigem – για μια κοινωνία του ζώντος.

Τώρα τελευταία επειδή αισθάνομαι ότι «λίγο» έχουμε χαμηλώσει τον πήχη σαν Αριστερά για το πώς διαχειριζόμαστε την οικονομική κρίση που διανύουμε εν μέσω εσωτερικών αυτοπροσδιορισμών και Σταλινικής παλιγενεσίας, δεν σας κρύβω ότι μου αρέσει να διαβάζω κυρίως κάποια κείμενα «καταστασιακών».
Ρίχτε μια ματιά εδώ…Situationist International αλλά και εδώ… ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ . Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο.

Δεν νομίζω ότι τα κείμενα τους διεδικούν «δάφνες» μεγάλων οικονομικών και πολιτικών αναλύσεων, έχουν όμως αυτό ακριβώς που λείπει από τα κείμενα των μεγάλων οικονομολόγων ακόμα και εάν αυτοπροσδιορίζονται στην Αριστερά.  Διαθέτουν μια καταπληκτική αμεσότητα, έναν λυρισμό, ενώ ο χειρισμός του ύφους των κειμένων γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να νοιώθεις ότι ο συγκεκριμένος συγραφέας είναι δίπλα σου και σου μιλάει την στιγμή που διαβάζεις. Θα μπορούσαν κάποιες ενότητες να ήταν οι «κουβέντες της παρέας». Και αυτό είναι το σημαντικό στην όλη υπόθεση. Οτι τα κείμενα αυτά μπορούν να γίνουν «κτήμα» των πολλών, χωρίς να περιορίζεται το «γνωστικό αντικείμενο» σε «φωτεινές μειοψηφίες».

Αυτές τις μέρες λοιπόν, έπεσε στα χέρια μου ένα μικρό βιβλίο του Raoul Vaneigem με τίτλο «Για την κατάργηση της εμπορευματικής κοινωνίας – για μια κοινωνία του ζώντος». Σας παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα.
Σίγουρα κάποιοι θα πουν «τα έχουμε ξαναδιαβάσει». Σημασία έχει όμως στο χρονικό «σημείο μηδέν» που βρισκόμαστε ο τρόπος που διατυπώνεις την σκέψη σου και η τεχνοτροπιά που επιλέγεις να περάσεις τα μηνύματα που θέλεις.

raoul-vaneigem

 

«…Εξωθώντας στα άκρα μια διαδικασία μη παραγωγικής οικονομικής συσσώρευσης, ο εμπορευματικός ολοκληρωτισμός διέδωσε σε ολόκληρο τον πλανήτη ένα σύστημα διφθοράς και τρόμου, το οποίο η επιχειρηματική ατολμία κάποιων Σικελικών χωριών έκανε γνωστό με το όνομα μαφία. Χωρίς να νοιάζονται για το μακροπρόθεσμο -οι κερδοσκόποι- αντλούν ένα άμεσο κέρδος από το κοινωνικό χάος που προκαλεί η εξαθλίωση, η ανεργία, η αβεβαιότητα της επιβίωσης και αυτή η έμμονη ιδέα του χρήματος πάση θυσία, που φθείρει την σκέψη και τα ήθη από την ανώτερη μέχρι την κατώτερη βαθμίδα της αξιοθρήνητης κοινωνικής κλίμακας. Αντί όμως να θέσουν εκτός μάχης αυτό το σκυλολόι, βλέπουμε τους περισσότερους ανθρώπους να συγκατανεύουν στα βλεδυρά τους ψέματα, να αποδέχονται τις μειώσεις των μισθών, να σκύβουν το κεφάλι υπό την απειλή της ανεργίας, να βυθίζονται στην απόγνωση, να ζητωκραυγάζουν δημαγωγούς, να παριστάνουν τους ξαπλωμένους σκύλους βγάζοντας μπόλικα γρυλλίσματα, αντί να πεταχτούν επάνω και να αποτολμήσουν την περιπέτεια της ζωής και της επιθυμίας. Θα πρέπει να το επαναλάβουμε: Ο μοναδικός μας πλούτος είναι η ζωή, μια ζωή που εξευγενίζεται αδιάκοπα απο την πρόοδο της ανθρώπινης ευαισθησίας και ευφυίας. Ο αγώνας μας δεν έχει πλέον ως σκοπό να επιβιώσουμε μέσα σε μια κοινωνία αρπακτικών, αλλά να ζήσουμε ανάμεσα στους ζωντανούς…»

Και τώρα που το διαβάσατε, φανταστείτε αυτό το μικρό κείμενο να μπορούσε να  μεταφερθεί στο Ελληνικό κοινοβούλιο σαν ένα μικρό συμπλήρωμα της τοποθέτησης ενός Αριστερού βουλευτή. Ε ρε γλέντια που θα είχαμε !!
Τσ…τσ…τσ…τι ακραίος που είμαι…

ο σύντομος εικοστός αιώνας.

cebcceb1cf81cebe

  Οι βιτρίνες των βιβλιοπωλείων γεμίζουν ξανά με βιβλία του Κάρλ Μάρξ και των σύγχρονων θεωρητικών του Μαρξισμού. Κυρίως στα μαγαζιά του κέντρου υπάρχει μια αύξηση των κλασσικών βιβλίων του μεγάλου διανοητή σε ποσοστό 30%. Βιβλία όπως «Το κεφάλαιο», «Το κομμουνιστικό μανιφέστο», «Κριτική της πολιτικής οικονομιάς» γνωρίζουν μεγάλη ζήτηση κυρίως από νέους ανθρώπους το τελευταίο τρίμηνο. Για όσους θυμούνται, βαδίζοντας πρός το τέλος της δεκαετίας του 80, με αποκορύφωμα την «πτώση» του «ανύπαρκτου» σοσιαλισμού, τα συγκεκριμένα βιβλία αράχνιαζαν στα ράφια των καταστημάτων. Θυμάμαι καλά, ότι όταν επισκεπτόμουν φεστιβάλ βιβλίου στις αρχές της δεκαετίας του 90, μόνο κάποια πολύ κλασσικά βιβλία μπορούσα να βρω. Ο Γκράμσι π.χ. απουσίαζε επειδικτικά, για Ροσσάνα Ροσσάντα ούτε λόγος να γίνεται, ενώ πολύ «φτωχές» ήταν οι εκδόσεις βιβλίων σύγχρονων Μαρξιστών από τους εκδοτικούς οίκους. Την συγκεκριμένη αύξηση της ζήτησης, πολλοί υπεύθυνοι κεντρικών βιβλιοπωλείων την συνδέουν με την παγκόσμια οικονομική κρίση και με την επιθυμία του αναγνωστικού κοινού, να στρέψει το ενδιαφέρον του και να ενημερωθεί για διαφορετικά οικονομικά μοντέλα από το σημερινό.

Ετσι αρκετοί σύγχρονοι μεγάλοι θεωρητικοί όπως ο Eric Hobsbawm, Noam Chomsky, Immanuel 20os-centuryWallerstein και παλαιότεροι όπως η Rossana Rossanta, Leon Trotsky, Adam Smith  κυρίως όμως ο μεγάλος Ιταλός διανοητής Antonio Gramsi επιστρέφουν δυναμικά στην επικαιρότητα μέσω των βιβλίων τους. Αυτον τον καιρό διαβάζω την » Εποχή των άκρων – Ο σύντομος εικοστός αιώνας» του Hobsbawm, ένα βιβλίο 750 σελίδων, το οποίο περιγράφει τα ιστορικοπολιτικά γεγονότα που σημάδεψαν τον αιώνα που αφήσαμε πίσω μας. Είναι αρκετά περιεκτικό, θέλει προσοχή στην ανάγνωση και απευθύνεται σε ανθρώπους που έχουν υπομονή, όρεξη για διάβασμα και ιστορική ενημέρωση. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα, με την προτροπή τώρα που έρχονται σε ένα μήνα τα Χριστούγεννα να επιλέξετε  χρήσιμα δώρα. Υπάρχει κάτι πιό όμορφο από ένα καλό βιβλίο ;