ο «σπόρος» που πρέπει να φυτρώσει παντού…

 
Στις μέρες μας, ένα ανήλικο κορίτσι στην Ασία μπορεί να δουλεύει όλη μέρα για μία πολυεθνική με σκοπό να φτιάξει ένα μπλουζάκι, που μετά από λίγο καιρό θα φορέσει η απολυμένη εργάτρια στη Ελλάδα.
Ο Αγρότης του «τρίτου κόσμου» καλλιεργεί με σπόρους που υποχρεώθηκε να αγοράσει από τις μεγάλες αγροτοβιομηχανίες, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα που θα φάει ο τρομαγμένος καταναλωτής της Ευρώπης. Ο καφεπαραγωγός στην Λατινική Αμερική εγκαταλείπει το χωράφι του λόγω της υποτίμησης του προιόντος που παράγει από τις πολυεθνικές του χρηματιστηρίου τροφίμων. Έτσι στοιβάζεται σε μία παραγκούπολη, καθώς ο εργαζόμενος σε πολυκατάστημα του «αναπτυγμένου» Βορρά τακτοποιεί στα ράφια, για όλο και περισσότερες ώρες και με όλο χαμηλότερο μισθό τα προιόντα των πολυεθνικών, που έριξαν την τιμή του καφέ.

 Εάν αυτό είναι το μέλλον που μας επιφυλλάσει ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός, η δική μας αντίδραση αποφεύγοντας να αντιμετωπίσουμε «στωικά» αυτην την πραγματικότητα, είναι να βοηθήσουμε ή να συμμετέχουμε σε συλλογικές προσπάθειες που επιχειρούν να αποδείξουν ότι…τα πράγματα μπορούν να κινηθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση, χωρίς να αλλάζουν τον κόσμο μονομιάς, αλλά αποδεικνύοντας ότι η πραγματικότητα είναι δυνατόν να μετασχηματιστεί. Μία τέτοια προσπάθεια είναι ο Συνεταιρισμός «Ο σπόρος». Μία συλλογικότητα ατόμων που υποστηρίζει το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο. Η όλη προσπάθεια ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2004 όταν ο συγκεκριμένος μη κερδοσκοπικός συνεταιρισμός απέκτησε πρόσβαση σε προιόντα οργανωμένων παραγωγών του Παγκόσμιου «Νότου», που αγωνίζονται να απεξαρτηθούν από τους τοπικούς μεσάζοντες και τις μεγάλες εταιρείες. Καφές από τους ζαπατίστικους συναιτερισμούς των Τσιάπας του Μέξικου, ζάχαρη απο το Εκουαδόρ, κακάο και σοκολάτα από την Βολιβία, τη Βραζιλία, το Εκουαδόρ και την Παραγουάη, τσάι από την Ινδία, το Βιετνάμ και την Ν.Αφρική, μάτε από την Βραζιλία, ζυμαρικά από την Ιταλία.
   Η διακίνηση αυτών των προιόντων από δίκτυα εναλλακτικού εμπορίου προσφέρει στους παραγωγούς πολύ καλύτερες τιμές από τις συνήθως εξευτελιστικές τιμές της «αγοράς». Ενδυναμώνει την οικονομική αυτονομία τους, έτσι ώστε να μπορούν να αντιστέκονται στους εκβιασμούς των μεγάλων αγροτοβιομηχανιών, δίνοντας τους παράλληλα την δυνατότητα να επιλέγουν οι ίδιοι τους τρόπους για την παραγωγή και οργάνωσή τους.
Η συλλογική οικονομική δραστηριότητα ενισχύει τις παραγωγικές δομές σε θέματα επιμόρφωσης, αγοράς αξοπλισμού και συνεισφέρει σε προγράμματα υποδομής στους τομείς εκπαίδευσης και υγείας για τις τοπικές κοινωνίες που παράγουν τα προιόντα.

Η προσπάθεια αυτή θέλει να αποδείξει ότι οι εμπορικές σχέσεις δεν καθορίζονται «εκ φύσεως» από το κέρδος των λίγων, αλλά μπορούν να παραμείνουν ανθρώπινες ικανοποιώντας πραγματικές ανάγκες. Το συγκεκριμένο πείραμα για ένα εναλλακτικό «δίκαιο» εμπόριο, στην θέση του κέρδους βάζει την αυτονομία και την αξιοπρεπή διαβίωση του παραγωγού, την βιοσιμότητα της δομής κίνησης, τον σεβασμό του φυσικού περιβάλλοντος, την ποιότητα και την προσιτή τιμή για τον χρήστη. Ένα «δίκαιο εμπόριο» διακίνησης με προιόντα που δεν παράγονται σε συνθήκες εκμετάλλευσης και βιασμού της φύσης. Ένα δίκτυο ανταλλαγής και διάδοσης ιδεών, αλληλεγγύης και έμπρακτης στήριξης συγκεκριμένων τακτικών που δεν περιορίζονται στη παθητική συμπάθεια «για τους φτωχούς του Τρίτου Κόσμου» αλλά που αμφισβητεί τις υπάρχουσες οικονομικές σχέσεις μέσα από την καθημερινή πρακτική.
Δοκιμάστε τον υπέροχο καφέ φίλτρου «LIBERTAD», ζαμπατίστικος καφές παραγωγής Αυτόνομων συνεταιρισμών στην Τσιάπας του Μεξικού. Είναι πραγματικά υπέροχος σε γεύση, και τα 500gr. στοιχίζουν 6 ευρώ, όταν τα 250gr. «επώνυμου» καφέ φίλτρου στοιχίζουν περίπου 8 ευρώ και ίσως πολύ παραπάνω.

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ  «sporos.org»

Advertisements