κάλεσμα για συγκέντρωση στα προπύλαια

όλοι στους δρόμους !!!

 

ΕΠΕΙΓΟΝ !!!!!!!

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ Ε.Ε.

ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ       

18:30 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΔΝΤ

Advertisements

STRIKE BACK – ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ

Εργαζόμενοι/ες , έχουμε χίλιους λόγους όλοι και όλες να απεργήσουμε στις 24 Φλεβάρη.

Γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου λίγες μέρες πριν τις εκλογές μας έλεγε ότι υπάρχουν χρήματα και λίγες μέρες μετά ανακάλυψε ότι τα ταμεία είναι άδεια. Τα χρήματα υπάρχουν όχι όμως για μας τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους συνταξιούχους, αυτούς που τελικά τα έχουν ανάγκη αλλά για τις τράπεζες , τους εφοπλιστές, το ΣΕΒ και πρόσφατα ανακαλύψαμε και τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης.

Γιατί  δεν ευθυνόμαστε εμείς οι εργαζόμενοι για το έλλειμμα και το χρέος. Υπεύθυνοι είναι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, που με τις πολιτικές τους τόσα χρόνια υπηρετούν και δεν φορολογούν το κεφάλαιο, τις τράπεζες, τα ΜΜΕ, την εκκλησία, ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία και κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Γιατί δεν χρεοκοπήσαμε εμείς οι εργαζόμενοι αυτή τη χώρα αλλά η νεοφιλελεύθερη πολιτική του συναινετικού δικομματισμού, που με ορόσημα (Ολυμπιάδα, ΟΝΕ κ.λ.π.) και μύθους επέβαλε παρατεταμένη λιτότητα και ληστεία σε βάρος μας. Τι έγινε με τον εκσυγχρονισμό του Σημίτη, τη μεταρρύθμιση Καραμανλή και τώρα με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της κυβέρνησης Παπανδρέου; Ή μήπως χρεοκοπήσαμε από τον εργαζόμενο που πληρώνεται με το μπλοκάκι, τον εργάτη που αμείβεται με τον κατώτερο μισθό (628 ευρώ το μήνα), τον δάσκαλο που αμείβεται «υπερβολικά», τον συνταξιούχο των 486 ευρώ το μήνα, τον αγρότη που «κατασπαταλά» τις επιδοτήσεις ή μήπως από το μετανάστη που θεωρείται πολίτης β΄ κατηγορίας.

Γιατί αρνούμαστε την ευρωθηλιά του Συμφώνου Σταθερότητας που στήθηκε για να εξασφαλίσει τα κέρδη τους με αποτέλεσμα το διεθνές κεφάλαιο να κερδοσκοπεί με τα ληστρικά επιτόκια του ελληνικού χρέους και οι εργοδότες και οι τραπεζίτες να είναι ευτυχείς με τη μείωση των μισθών και των κοινωνικών δαπανών, τη διάλυση του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος.

Γιατί δεν αποδεχόμαστε το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας, τον τριπλό διεθνή οικονομικό έλεγχο και οικονομική κατοχή της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που ζητούν – επιπλέον από τα αντεργατικά μέτρα που ήδη έχουν παρθεί – να μας κοπεί το δώρο των Χριστουγέννων, να απελευθερωθούν πλήρως οι απολύσεις και να υπάρξει νέα αύξηση του ΦΠΑ σε όλα τα προϊόντα και υπηρεσίες.

Γιατί εάν δεν τους σταματήσουμε, θα ακολουθήσουν ακόμα πιο σκληρά μέτρα με περισσότερες απολύσεις, μεγαλύτερους έμμεσους φόρους, περισσότερους επισφαλείς εργαζόμενους, περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις. Η οικονομία της χώρας μας θα καταψυχτεί και θα μπει σε πιο βαθειά ύφεση και η κοινωνία θα γίνει ένα απέραντο πτωχοκομείο με εκατομμύρια φτωχούς και ανέργους.

Γιατί δεν θα μας σταθεί εμπόδιο η δικομματική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ), που έχει ταχθεί πλέον ανοιχτά με την κυβέρνηση, δεν οργανώνει αγώνες, δεν κάνει απεργίες, δεν εκφράζει τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους, λειτουργεί ως γραφείο τύπου της κυβέρνησης. Γιατί ο κ. Παπανδρέου , μας προκαλεί όταν λέει ότι η οικονομία δεν αντέχει μπλόκα, απεργίες, διαδηλώσεις και ότι αυτοί που αντιδρούν στα μέτρα της κυβέρνησης είναι οι βολεμένοι. Είναι βολεμένοι οι εργαζόμενοι στα stage και οι συμβασιούχοι, οι εργαζόμενοι με ενοικίαση, οι μερικά απασχολούμενοι, οι αμειβόμενοι στον ιδιωτικό τομέα με μισθούς πείνας; Είναι βολεμένοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που ο μισός μισθός τους είναι επιδόματα; Είναι βολεμένοι οι αγρότες που πουλάνε το στάρι, το λάδι, το ρύζι με τιμές κάτω του κόστους για να θησαυρίζουν οι μεγαλέμποροι; Μήπως είναι βολεμένοι οι 750.000 άνεργοι που μόλις επιβιώνουν με 450 ευρώ το μήνα; Και τότε ο Μίχαλος του ΕΒΕΑ, οι μεγαλοεκδότες ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών καναλιών, ο Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ, οι τραπεζίτες και εφοπλιστές σε ποια κατηγορία ανήκουν;

Γιατί το χρωστάμε στους αγώνες που έγιναν και δεν δικαιώθηκαν. Στις καθαρίστριες και στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, στους ναυτεργάτες, στους couriers, στους εργαζόμενους με stage και στους συμβασιούχους, στους απολυμένους της ολυμπιακής και της κλωστοϋφαντουργίας Λαναρά και σε χιλιάδες ακόμα. Γιατί η απεργία στις 10 Φλεβάρη ήταν η αρχή. Μπορούμε να νικήσουμε. Οι ενωτικοί αγώνες και ο κοινωνικός ξεσηκωμός είναι μονόδρομος. Απαιτούμε: Πλήρη, σταθερή, ασφαλισμένη, αξιοπρεπή εργασία με μισθούς που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες για όλους και όλες. Είναι δικαίωμα μας! Στήριξη της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους και όλες τους εργαζόμενους/ες. Μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας και την οικονομική και κοινωνική στήριξη των ανέργων. Μαζικές προσλήψεις στο δημόσιο και ιδιαίτερα στην παιδία, υγεία, πρόνοια, προστασία του περιβάλλοντος. Δίκαιο φορολογικό σύστημα. Απόκρουση και ανατροπή των ιδιωτικοποιήσεων. Διεύρυνση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων. να παρθούν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα τώρα! Να καταργηθούν το σύμφωνο σταθερότητας και το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας.

ΣΤΙΣ 24 ΦΛΕΒΑΡΗ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ΤΙΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ. ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

                              ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Προσοχή! Περνάει ο τιτανικός…

«Ο υπουργός, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η προσπάθεια της Ελλάδας να ανακτήσει την αξιοπιστία της, είναι ένα εγχείρημα τόσο δύσκολο «όσο να αλλάξει ρότα ένα μεγάλο πλοίο, όπως ο Τιτανικός».

 

Για τους ιστορικούς του μέλλοντος, έτσι για να βοηθήσουμε στο έργο τους, πρέπει να σημειώσουμε ότι το συγκεκριμένο πλοίο ταξίδευε με προεπιλεγμένη πορεία σύγκρουσης τα τελευταία τριανταπέντε χρόνια -τουλάχιστον- και κανείς από τους καπετάνιους που βρέθηκαν στην «γέφυρα», απ’ όσους έπιασαν το τιμόνι στα χέρια τους, δεν σκέφθηκαν να κάνουν μια ελαφριά -έστω- αλλαγή πορείας. Μια στοιχειώδη ρύθμιση για να μην πέσουμε πάνω στο παγόβουνο. Αντιθέτως το γεμίσανε με περίσσια «σαβούρα», για να μην αισθανθούμε τους κραδασμούς από τα μεγάλα κύματα. Φόρτωσαν και ότι συντρίμμια είχαν απομείνει από το «τραίνο της αλλαγής» και που να αλλάξει ρότα. Βάρυνε απελπιστικά το σκαρί. Που να ακούσει το τιμόνι.

Φταίνε όμως και οι επιβάτες του, όλων των θέσεων ανεξαιρέτως, ακόμα και της τρίτης θέσης, ακόμα και αυτοί που κοιμόνταν στο πάτωμα. Ακούγανε την ορχήστρα να παίζει, και τους είχε πάρει ο ύπνος. Καμιά βόλτα μόνο στο κατάστρωμα, έτσι, για να πάρουν λίγο αέρα, να ρίξουν μια λαθραία ματιά από το φιλιστρίνι στο σαλόνι της πρώτης θέσης, για να τυφλωθούν από την λάμψη των ολόχρυσων σερβίτσιων δείπνου.  Για να συντηρηθεί το ένστικτο της ψευδαίσθησης, της αυτοσυντήρησης, περί της μελλοντικής άφιξης στην δική τους «γη της επαγγελίας».

Και το πλήρωμα; Οι ανώτεροι αξιωματικοί;  Μπααα….αυτοί είχαν βάλει τον αυτόματο πιλότο σε λειτουργία, επαρμένοι από μια σχεδόν μεταφυσική βεβαιότητα για την ανθεκτικότητα του σκαριού. Εξάλλου είχαν άλλη προτεραιότητα. Την λαφυραγωγία. Και την βεβαιότητα ότι ακόμα και αν συγκρουστούν στην διαδρομή, αν το πλοίο εξοκείλει, θα προλάβουν να μεταφέρουν τον θησαυρό του με τις σωτήριες λέμβους που θα τους απομακρύνουν από τον χώρο του ναυαγίου. Είναι γνωστό ότι οι επιβαίνοντες στην πρώτη θέση, είναι αυτοί που συγκεντρώνουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να σωθούν. Εξυπηρετούνται πρώτοι. Το αναφέρει ρητώς ο κανονισμός του πλοίου.  Τα υπόλοιπα χιλιάδες θύματα, στην περίπτωση μας εκατομμύρια, μεταφράζονται ως απλοί αριθμοί στατιστικών. Πιάνουν μια θέση στην Ιστορία. Περισσότερο σαν ανάμνηση.

Προσωπικά, ευθύνες διαπιστώνω και για τους επιβάτες «του καταστρώματος» αλλά και για το πλήρωμα του μηχανοστασίου. Δεν με ενδιαφέρει τόσο η συμπεριφορά του ανώτερου πληρώματος και των επιβατών της πρώτης θέσης, αυτή ήταν δεδομένη. Ολοι οι υπόλοιποι που έβλεπαν το παγόβουνο να πλησιάζει και έκαναν ελάχιστα πράγματα για να ξυπνήσουν τους υπόλοιπους συνεπιβάτες τους, να πιέσουν τον καπετάνιο να αλλάξει πορεία, έστω και με δυναμικό τρόπο, έστω και με ανταρσία, έχουν και αυτοί το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Και να σκεφτεί κανείς ότι μεταξύ τους υπήρχαν και επιβάτες που ήξεραν να διαβάζουν πυξίδα. Αργησαν όμως, δεν συμφωνούσαν στον νέο προσανατολισμό.

Μένει να δούμε εάν ο τωρινός καπετάνιος που διαχειρίζεται τα αποτελέσματα της σύγκρουσης θα αποχωρήσει τελευταίος από την γέφυρα του πλοίου όπως ρητά ορίζει ο ναυτικός κώδικας τιμής. Γιατί ο προηγούμενος, μόλις είδε το παγόβουνο μπροστά του, φόρεσε το σωσίβιο του, πήδησε στην πρώτη σωτήρια λέμβο που βρήκε μπροστά του, και εξαφανίστηκε. Ηταν βράδυ φυσικά, για να μην τον αντιληφθεί κανείς. Συνήθως τα ποντίκια είναι αυτά που εγκαταλείπουν πρώτα ένα πλοίο όταν βυθίζεται.

«τίποτα στην ελλάδα δεν μπορεί να είναι όπως πρίν»…

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. 

zak-klont

Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπετε τον «πιο ισχυρό  άνδρα» της Ευρωπαικής Ενωσης. Είναι ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ 55 ετών, πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου. Εξελέγη την 1 Ιανουαρίου του 2005 πρόεδρος του συμβουλίου του eurogroup, το οποίο απαρτίζεται απο τους υπουργούς Οικονομίας των χωρών μελών της ευρωζώνης. Το eurogroup συνεδριάζει κάθε μήνα και καθορίζει την οικονομική πολιτική της ενωμένης Ευρώπης.

Στην συνέντευξη του στην ίδια εφημερίδα, μεταξύ άλλων τόνισε ότι :
«τίποτα στην Ελλάδα δεν μπορεί να είναι όπως πρίν»…«απαιτούμε και άλλα μέτρα»…«τα μέτρα που θα πάρετε πρέπει να είναι πολύ σκληρά»…«χρειάζονται και άλλες ενέργειες για την εξυγίανση των οικονομικών της χώρας σας»…Γνωρίζει την κοινωνική αναταραχή, αλλά καλεί τους Ελληνες «να σκεφθούν και τα παιδιά τους» !!! (τα θαυμαστικά δικά μου)…και ότι…«είμαι και εγώ της άποψης ότι η Ευρωπαική συνθήκη πρέπει να εφαρμοστεί πιστά»

Τα μέτρα που εννοεί ο «ισχυρός ΖΑΝ» αφορούν την δημοσιοοικονομική πολιτική της χώρας μας. Τελειώνει την συνέντευξη του στην Κυρικάτικη Ελευθεροτυπία λέγοντας ότι…«Γνωρίζω ότι η Ελλάδα έχει τεράστια προβλήματα, πιστεύω ότι δεν θα φθάσει στην πτώχευση, όμως τα μέτρα που θα εφαρμόσει πρέπει να είναι πολύ σκληρά.»
Αυτό που δεν μας είπε στην συνέντευξη του ο «ισχυρός ΖΑΝ» είναι το ποιός έχει την ευθύνη για το γεγονός ότι αυτή την στιγμή η χώρα μας βρίσκεται στα πρόθυρα της πτώχευσης, ποιές πολιτικές οδήγησαν μέχρι εδώ και επιπλέον, πότε και με ποιό τρόπο θα «πληρώσουν» οι υπεύθυνοι των πολιτικών αυτών. Γιατί δεν μπορεί επί 35 χρόνια συγκεκριμένες πολιτικές με όνομα και ταυτότητα σε Ελλάδα και Ευρώπη να «στρώνουν το χαλί» της σημερινής οικονομικής και κοινωνικής κρίσης χωρίς να κατανομάζονται, προσπαθώντας να συγκαλυφθούν οι πολιτικές ευθύνες με γενικόλογες συνεντεύξεις που εξισώνουν τον θύτη με το θύμα της οικονομικής κρίσης. Επιπλέον δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτά τα «πολύ σκληρά μέτρα» πρέπει να αφορούν μισθωτούς και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κοινωνικές τάξεις δηλαδή οι οποίες δεν συμμετείχαν στην διαμόρφωση της οικονομικής κρίσης. Ιδιαίτερα οι χαμηλόμισθοι του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι δεν επένδυσαν σε τοξικά ομόλογα, δεν ανέβαζαν συνεχώς τα επιτόκια σε στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια, δεν έπαιρναν τις αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων για να τα κάνουν κότερα και βίλες, δεν τριπλασίαζαν τις τιμές χρηματιστηριακών τίτλων σε σχέση με την παραγωγική τους βάση πάνω στην οποία τους εξέδιδαν, δεν γεννούσαν νέους τίτλους με την ελπίδα ότι η κερδοσκοπική αγορά εν οίδη «χρηματοοικονομικής τεχνικής» θα τους αγοράσει και θα τους ξαναπουλήσει εισπράτοντας την υπεραξία του «αέρα κέρδους» πριν τα τοξικά αποτελέσματα τους προσγειωθούν στο κεφάλι της ονομαζόμενης «πραγματικής» οικονομίας. Τέλος οι εργαζόμενοι -αυτοί δηλαδή που καλούνται να πληρώσουν το μεγαλύτερο τίμημα μιας οικονομικής κρίσης που άλλες κοινωνικές τάξεις δημιούργησαν- προφανώς δεν εξαπάτησαν μέσω υποδείξεων τραπεζών την «εμπιστοσύνης» τους σε διάφορους φορολογικούς παραδείσους, οι οποίες «πρότειναν» παραμυθένια επιτόκια σε τραπεζικά προιόντα «υψηλού ρίσκου» στα ανυποψίαστα θύματα-επενδυτές.

Θα περίμενε βέβαια κανείς από τον «ισχυρό ΖΑΝ» να μας πει πως θα προστατευθούν όλοι αυτοί που το μόνο που είχαν για πούλημα εδώ και δεκαετίες είναι η εργατική τους δύναμη υλική ή άυλη. Επίσης καλό θα ήταν ο ισχυρότερος άνδρας της Ευρώπης να αναγνώριζε ότι την κύρια ευθύνη της οικονομικής κρίσης που διανύουμε την έχουν και την είχαν όσοι κατέχουν τα μέσα παραγωγής, στα πλαίσια της ανισότητας μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, μη παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι φιλελεύθερες πολιτικές δεξιών και σοσιλαδημοκρατικών κυβερνήσεων ενέτειναν τις ανισότητες αυτές.

Τι θα μπορούσε να μας πει όμως ο ισχυρότερος άνδρας της Ευρώπης όταν την ίδια ώρα με την συνέντευξή του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, η σύνοδος κορυφής των «27» ακυρώνει την πολυδιαφημιζόμενη έκτακτη σύσκεψη των ευρωπαίων ηγετών στην Πράγα στις 7 Μαίου με αποκλειστικό θέμα την…ανεργία που πλήττει όλα τα κράτη της Ευρώπης !!!
Την στιγμή λοιπόν που προβλέπεται ότι μέχρι το 2010 θα χάσουν την δουλειά τους 6.000.000 Ευρωπαίοι πολίτες, οι ηγέτες των 27 ακυρώνουν την σύνοδο για την απασχόληση. Γιατί όμως συνέβη αυτό;
Γιατί απλούστατα η συγκεκριμένη σύνοδος θα εξέταζε ζητήματα όπως αυτό της «ευελιξίας στην αγορά εργασίας», το περίφημο πλέον flexicurity. Oπως λοιπόν δήλωσε ο Γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί στους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες : «Μήν ξεχνάτε ότι έρχονται και ευρωεκλογές…». Συνεπώς μην ανοίγουμε από τώρα τα χαρτιά μας γιατί οι πολίτες της Ευρώπης στις ερχόμενες εκλογές θα μας αποδοκιμάσουν. Κρατείστε το για έκπληξη…μετά τις εκλογές.
Σε αυτούς λοιπόν κυρίες και κύριοι τους πολιτικούς ηγέτες οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν παραδώσει τις τύχες του μέλλοντος τους. Ελπίζω ότι όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες θα καταλάβουν το πόσο μεγάλη ανάγκη υπάρχει για ριζική αλλαγή των σημερινών πολιτικών κατευθύνσεων του «συμφώνου σταθερότητος» και της «Ευρωπαικής συνθήκης». Ελπίζω όλοι μας να καταλάβουμε ότι εμείς οι απλοί Ευρωπαίοι πολίτες και η σύγχρονη Ευρωπαική Ριζοσπαστική Αριστερά σε τίποτα κοινό δεν μοιάζει το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης που έχουμε απέναντι  στους συγκεκριμένους ηγέτες και τις πολιτικές δυνάμεις που τους στηρίζουν. Μιλάμε για μια διαφορετική Ευρώπη. Μιλάμε για μια διαφορετική ζωή. Για διαφορετικές αξίες. Για την Ευρώπη των λαών, για την Ευρώπη των εργαζομένων χωρίς «ισχυρούς ΖΑΝ»…

«Τίποτα στην Ευρώπη να μην αφήσουμε να είναι όπως πρίν…»

«δεν υπάρχει ασφάλεια προβλέψεων…»

Αθήνα….από το in.gr
 
 
 

«…Πρόσθετα μέτρα με περικοπές δαπανών, μισθών και νέους  φόρους καλούν οι Βρυξέλλες την κυβέρνηση να λάβει τη διετία  2009-2010.

Σύμφωνα με Τα Νέα του Σαββάτου, το κείμενο των συστάσεων που θα απευθύνει η Επιτροπή στην Ελλάδα στις 24 Μαρτίου θα καλεί την κυβέρνηση να υποβάλει έκθεση για τα μέτρα που θα λάβει και το 2010. Το πακέτο αυτό πρέπει να παρουσιαστεί έως τις 24 Οκτωβρίου.

Εξάλλου, ο πρωθυπουργός δεν απέκλεισε νέα μέτρα, λέγοντας ότι «εμείς πιστεύουμε ότι με τις πολιτικές αυτές φτάνουμε τους στόχους μας αλλά θέλει διαρκή παρακολούθηση, διαρκή επικαιροποίηση και αν χρειαστεί βεβαίως να προσαρμόσουμε τις πολιτικές μας σε νέες ανάγκες».

Ούτε, όμως, απέκλεισε αναθεώρηση των προβλέψεων για το ρυθμό ανάπτυξης, λέγοντας ότι η κυβέρνηση πιστεύει ότι είναι «κατά προσέγγιση σωστή» η εκτίμηση για ΑΕΠ, όμως η πραγματική ζωή θα την επιβεβαιώσει, καθώς στην εποχή της κρίσης «δεν υπάρχει ασφάλεια προβλέψεων».

Υπενθυμίζεται ότι μετά το πακέτο μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για περικοπές δαπανών κατά 10%, πάγωμα μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και επιβολή έκτακτης εισφοράς στα υψηλά εισοδήματα, ο υπουργός Οικονομίας εκτίμησε ότι το έλλειμμα του 2009 θα διαμορφωθεί στο 3,7% του ΑΕΠ….»

problima

αγροτικός πληθυσμός και αγροτικό πρόβλημα, μια προσπάθεια προσέγγισης

photo

Μια απλή καταγραφή των σκέψεων μου για το αγροτικό πρόβλημα θα προσπαθήσω να μεταφέρω στο κείμενο που ακολουθεί.  Δεν είμαι ειδικός επί του θέματος, κάποιες προσωπικές εμπειρίες όμως και κάποιες αναγνώσεις κειμένων αποτελούν την κινητήρια δύναμη των δακτύλων μου πάνω στο πληκτρολόγιο, για την συγγραφή του συγκεκριμένου άρθρου.

Εαν έχω καταλάβει καλά, για μια ακόμα φορά σε αυτή την χώρα πρέπει να διεξάγεται ένας «διάλογος» σε λάθος χρόνο και με λάθος τρόπο. Εαν το πρόβλημα είναι μόνο οι επιδοτήσεις των αγροτικών προιόντων που δεν δόθηκαν, και είναι δύσκολο να δωθούν στην συνέχεια εκ μέρους της κυβέρνησης, τότε η όλη διαχρονική προβληματική κατάσταση αντιμετωπίζεται εντελώς λαθεμένα, ενώ η παράλληλη χρησιμοποίηση των ΜΑΤ  σκιαγραφεί το είδος του διαλόγου που επιθυμεί η κυβέρνηση με τους αγρότες. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι τα κονδύλια η μέρος αυτών δίνονται.  Την επόμενη χρονιά τι θα γίνει;  
 Μέχρι το 2013 η  Κοινή Αγροτική Πολιτική προβλέπει κονδύλια ενίσχυσης για τα αγροτικά προιόντα. Μετά όμως τί ;
Με την τροποποίηση της Κ.Α.Π. από την Ευρωπαική Ενωση το 2003, οι όποιοι ρυθμιστικοί και παρεμβατικοί μηχανισμοί προστασίας του αγροτικού προιόντος από την «φιλελεύθερη αγορά», υποβαθμίσθηκαν εντελώς. Σχεδόν εξαφανίστηκαν. Οι αγρότες σε όλη την Ευρώπη δεν συμμετέχουν πουθενά στα κέντρα λήψης αποφάσεων που αφορούν το μέλλον τους. Οι διαμαρτυρίες και οι εξεγέρσεις των αγροτών έχουν να κάνουν με την συγκεκριμένη επιλογή πολιτικής. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, που ξεκινάει από το 1962 έχουν επιφέρει την συρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού σε δραματικό αριθμό. Πριν σαράντα χρόνια οι αγρότες αποτελούσαν το 40% του πληθυσμού της Ευρώπης. Σήμερα αποτελούν μετά βίας το 5%.  Εαν ο στόχος της πολυεθνικής βιομηχανίας τροφίμων είναι, μέσω ενός περιορισμένου σε αριθμό και απολύτως ελεγχόμενου αγροτικού πληθυσμού,  η παραγωγή φθηνών πρώτων υλών για την βιομηχανία με κύριο οδηγό την ποσότητα παραγωγής και όχι την ποιότητα, τότε το μέλλον της γεωργίας είναι εξαιρετικά αμφίβολο. Οχι μόνο γιατι η άναρχη δομή της παραγωγής των αγροτικών προιόντων επιφέρει και συντηρεί το οικολογικό πρόβλημα με την χρήση φυτοφαρμάκων και την μόλυνση των φυσικών αποθεμάτων νερού, αλλά γιατί το επόμενο στάδιο είναι η καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων οργανισμών(μεταλλαγμένα) και μέσω αυτού η ερήμωση της γής.

Και ερχόμαστε στο προκείμενο που είναι η στρεβλή ανάπτυξη της Γεωργίας. Ποιός είναι ο ρόλος του Κράτους και των κυβερνήσεων στην χώρα μας στον σχεδιασμό της γεωργικής ανάπτυξης; Ποιός έχει την ευθύνη για την μείωση των εισοδημάτων του αγροτικού πληθυσμού στην χώρα μας;  Ποιός έχει την ευθύνη για την τελική υποτίμηση του προιόντος στην πρωτογενή παραγωγή, ενώ στον καταναλωτή το προιόν φθάνει στα χέρια του σε εξωφρενική τιμή; Ποιός εξωθεί τους αγρότες να υποκείπτουν σε πλασματικά, εκβιαστικά ψηφοθηρικά διλήμματα; Ποιός παραδίδει τους αγρότες και το καταναλωτικό κοινό στα καρτέλ ;
Σε ένα κράτος όπου οδηγός ανάπτυξης του ήταν και είναι ο μεταπρατισμός με την στενή έννοια του όρου, και όπου οι κυβερνήσεις των τελευταίων 180 χρόνων δεν ενδιαφέρονται για την αειφόρο αναπτυξιακή οργάνωση της γεωργίας, μέσω ενός κεντρικού σχεδιασμού αγροτικής πολιτικής, έτσι ώστε να υπάρχει μακροπρόθεσμη πρόβλεψη στις μεθόδους παραγωγής και διανομής, χωρίς ο αγρότης να εξαρτάται από τις επιδοτήσεις και από ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις, τότε σίγουρα οι προβλέψεις για τον μέλλον είναι εξαιρετικά δυσοίωνες .
Οι κυβερνήσεις λοιπόν είχαν την αποκλειστική ευθύνη της υποδομής και της ανάπτυξης, όχι μέσω ενός σφιχτού εναγκαλισμού του αγροτικού πληθυσμού για ψηφοθηρικούς λόγους, αλλά για να βοηθήσουν τους αγρότες να διαχειρίζονται την παραγωγή των προιόντων που παράγουν με σαφώς οικολογικούς προσανατολισμούς, χωρίς να υπάρχουν γεωπόνοι που να συστήνουν χρήση επικίνδυνων ουσιών, για την ποσοτική ανάπτυξη της παραγωγής, με συγκεκριμένα χημικά και από συγκεκριμένες εταιρείες παραγωγής. Ο ρόλος των κυβερνήσεων έπρεπε να ηταν επίσης η ανάπτυξη οργανωτικών δομών για την δημιουργία μεταποιητικών αγροτικών συναιτερισμών, με τελικό στόχο την διάθεση των προιόντων τους σε δικούς τους καταναλωτικούς συναιτερισμούς, εξαφανίζοντας έτσι την ύπαρξη και λειτουργία χονδρέμπορων και λοιπών μεταπρατών στην διαδρομή του προιόντος προς τον καταναλωτή. Προφανώς έτσι, δεν θα υπήρχε ζωτικός χώρος ανάπτυξης στην αγορά  για τα καρτέλ εμπορίου του αγροτικού προιόντος. Με αυτό τον τρόπο αφενός εξασφαλίζεις την βιωσιμότητα του αγροτικού πληθυσμού, άρα δεν αφήνεις έρημη και εγκαταλελειμμένη την ύπαιθρό, και αφετέρου εξασφαλίζεις μια ισόρροπη κοινωνική ανάπτυξη. Σαν κυβέρνηση έχεις την ευθύνη να υιοθετήσεις μια διαφορετική επικοινωνία με τον αγροτικό κόσμο μέσω διαλόγου και εμπιστοσύνης – γιατι αποτελεί κοινωνική τάξη με πολλές ιδιαιτερότητες – για να καταφέρεις να πείσεις ακόμα και τον πιό  δύσπιστο ότι έχεις συγκεκριμένο σχέδιο ανάπτυξης, στο οποίο ο αγρότης έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και καλείται να συνειδητοποιήσει ότι είναι μέρος ενός ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, το οποίο εξαρτάται άμεσα από την παραγωγή του προιόντος του. Θεωρώ ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις απέτυχαν παταγωδώς στον τομέα αυτό, ενώ η σημερινή κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους αγρότες σαν ένα μη επιθυμητό πρόβλημα, που η μόνη λύση που μπορεί να δώσει είναι βραχυπρόθεσμη και όχι λύση διεξοδική.

Οι αγρότες πρέπει να καταλάβουν ότι, από την στιγμή που δεν έχουν να περιμένουν καμία άμεση βοήθεια για την παραγωγή και την διανομή του προιόντος τους από τους μηχανισμούς του Ελληνικού κράτους και της Ευρωπαικής Ενωσης , οι πρωτοβουλίες αναγκαστικά ανήκουν στους ίδιους. Το μόνο όπλο που έχουν οι αγρότες στην διάθεση τους είναι η καλύτερη οργάνωση μέσω αγροτοσυναιτερισμών. Και μη μου πεί κανείς ότι….»το είδαμε το έργο». Οχι, δεν είδαμε τίποτα. Απλα γίναμε μάρτυρες του εκφυλισμού των συναιτερισμών μέσω μιάς γραφειοκρατικής και μικροκομματικής λογικής που επικράτησε στις πρώτες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ με αποτέλεσμα τον πλήρη εκφυλισμό της μορφής των συναιτερισμών. Η λογική της δημιουργίας ενός αγροτοσυναιτερισμού δεν πρέπει να είναι μόνο συντεχνιακή (κατεβάζουμε κρατικά κονδύλια και τα διανέμουμε σε ημετέρους), αλλά πρέπει να αποτελεί τον μηχανισμό καθοδήγησης και υποστήριξης κάθε βήματος στην  παραγωγή προιόντος  του αγρότη. Επανδρωμένος με επιστημονικό προσωπικό που να συμβουλεύει τα μέλη του και να δίνει κατευθύνσεις για τον τρόπο της παραγωγής με κατεύθυνση την οικολογική γεωργία. Να μην έχει σαν στόχο την ποσότητας της παραγωγής με κάθε θυσία, αλλά την ελεγμένη ποιότητα των προιόντων που παράγονται. Να επιδιώχθει η αυτοεκπαίδευση των μελών στις εναλλακτικές, φιλικές προς το Περιβάλλον, σύγχρονες γεωργικές μεθόδους, αντλώντας και από την παράδοση τις χρήσιμες πληροφορίες για την παραγωγή ποιοτικών- καθαρών αγροτικών προϊόντων. Να γίνει κατανοητή η ανάγκη οργάνωσης ινστιτούτων εκπαίδευσης και έρευνας μιας αειφόρου γεωπονικής επιστήμης, με κατεύθυνση την επιδίωξη της ορθολογικής χρήσης των υδάτινων πόρων και της συντονισμένης κοινωνικής διαχείρισης των αποθεμάτων των υδρολογικών λεκανών. Την διάδοση της βιολογικής και ολοκληρωμένης γεωργίας και όλων των φυσικών και παραδοσιακών μεθόδων καλλιέργειας που βασίζονται στην ελαχιστοποίηση των εισροών (χρήση χημικών αγροτοεφοδίων). Την δημιουργία κουλτούρας στο καταναλωτικό κοινό για μποϊκοτάζ στην χρήση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (μεταλλαγμένα). Απαραίτητη επίσης είναι η δημιουργία ενός δικτύου μεταφοράς των προιόντων και η προσπάθεια ίδρυσης καταναλωτικών συναιτερισμών σε μεγάλες πόλεις, στους οποίους τα διοικητικά συμβούλια των συναιτερισμών θα έχουν την ευθύνη της ομαλής λειτουργίας τους και οι αποφάσεις θα παίρνονται με αμμεσοδημοκρατικές διαδικασίες σε γενικές συνελεύσεις των μελών. Εαν το Ελληνικό κράτος θέλει να βοηθήσει πραγματικά τους αγρότες και να μην τους έχει σε καθεστώς ομηρίας μέσω των επιδοτήσεων, ας βοηθήσει πρός αυτή τη κατεύθυνση. Οι αγροτικοί συναιτερισμοί πρέπει να αποτελέσουν τον μοχλό πίεσης του αγροτικού κινήματος απέναντι στους κυβερνητικούς μηχανισμούς, τους μηχανισμούς της ΚΑΠ και της Ευρωπαικής Ενωσης, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, που ενδιαφέρονται πρώτιστα για τα κέρδη των πολυεθνικών βιομηχανιών τροφίμων. Εδώ βρίσκεται και η θέση της Αριστεράς στην εγχώρια και πανευρωπαική σκηνή. Να βοηθήσει, να επανδρώσει, να στηριξει την αυτοοργάνωση των αγροτών και του αγροτικού κινήματος μέσω όχι μιάς γραφειοκρατικής λογικής, αλλά μέσω μιας άμεσης επαφής με τον αγροτικό πληθυσμό παρουσιάζοντας την δική της επεξεργασμένη πρόταση για τον ρόλο των αγροτικών συναιτερισμών.

Τελειώνω το άρθρο αυτό με ένα email που πήρα  απο την   ΒΙΟΖΩ.

«ΒΙΟ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΓΙΑ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΖΩΗ»
Αγ. Κωνσταντίνου 12, Ομόνοια, 10431 Αθήνα. Τηλ/Φαξ: 210 522 23 23,
Ηλ.Ταχ: email@biozo.org , http://www.biozo.org

ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ.

ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ ΑΓΡΟΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ – ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ.

Η ΒΙΟΖΩ εκφράζει την αλληλεγγύη της στον αγώνα των αγροτών, εκτιμώντας ότι οι στυλοβάτες του πρωτογενούς τομέα τροφής δικαιούνται αξιοπρεπή αμοιβή για τους κόπους τους.

Οι καταναλωτές χρειάζεται να στραφούν στην τοπική παραγωγή σε απευθείας σύνδεση με τους παραγωγούς, για να έχουν καλύτερο έλεγχο στο τι τρώνε.

Η θεραπεία από τη γάγγραινα δεν επιτυγχάνεται με ασπιρίνη.

Οι μεσάζοντες, οι κερδοσκόποι και τα καρτέλ, που απομυζούν το αγροτικό εισόδημα, καθώς και το εισόδημα των καταναλωτών, αγοράζοντας κοψοχρονιά τα προϊόντα στο χωράφι και πολλαπλασιάζοντας την τιμή τους όταν πια αυτά φτάσουν στο ράφι, είναι γάγγραινα για καταναλωτές και αγρότες.

 Είναι καιρός ο γεωργός, ο κτηνοτρόφος, ο ψαράς να έρθουν σε απευθείας συναλλαγή με τον καταναλωτή. Για να έχουν κέρδος και αυτοί που παράγουν και αυτοί που αγοράζουν το τελικό προϊόν. Στα πρότυπα ενός παραδοσιακού συστήματος που καταργήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες.

 Ποιός είναι ο λόγος να εισάγουμε ξένα προϊόντα όταν οι παραγωγικές δυνατότητες των αγροτών μας  φτάνουν και περισσεύουν;

Ποιός είναι ο λόγος να παίρνουν οι κερδοσκόποι κοψοχρονιά τα αγροτικά προϊόντα της Ασίας και της Αφρικής, αφήνοντας ολόκληρους πληθυσμούς στην πείνα, πιέζοντας ταυτόχρονα και το εισόδημα των ελλήνων αγροτών;

Οι καταναλωτές θα τα αγοράσουν στην ίδια τιμή… αυξάνοντας τα υπέρογκα κέρδη των κερδοσκόπων!

Επιλέγοντας, τα τοπικά προϊόντα οι καταναλωτές στηρίζουν την ελληνική αγροτική οικονομία, έχουν μεγαλύτερο έλεγχο στην τροφή τους, δεν πληρώνουν το κόστος των εισαγωγών και δεν ενισχύουν τις πρακτικές αισχροκέρδειας των εισαγωγέων.

 

Αθήνα, 23 Ιανουαρίου 2009

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΒΙΟΖΩ