οταν οι λέξεις χάνουν το νόημα τους.

 

Θα προσπαθήσω να γράψω μερικά λόγια για τα χθεσινά. Δεν ξέρω εαν θα τα καταφέρω αλλά λέω να προσπαθήσω. Παρ’ όλο που συμφωνώ με όσα διάβασα εδώ…καταγγελία εργαζομένης στη «MARFIN BANK »  
αυτό δεν σημαίνει ότι εξισσοροπούνται οι ευθύνες. Καταθέτω τις εξής δύο μαρτυρίες : Eυρισκόμενος μαζί με φίλους στο τεράστιο μπλοκ των δασκάλων και των καθηγητών, στο ύψος της Βεραντζέρου εμφανίστηκαν στην κυριολεξία από το πουθενά ομάδα των 15 περίπου ατόμων, κινούμενη στο αριστερό πεζοδρόμιο όπως προχωρούσαμε, φορώντας κουκούλες και κράνη, άρχισαν να κατεβάζουν αδιακρίτως τζαμαρίες ενώ  όταν οι συμμετέχοντες στο συγκεκριμένο μπλοκ τους αποδοκίμαζαν και τους ζητούσαν να φύγουν από δίπλα τους, η απάντηση τους ήταν η επίδειξη των μολότοφ που είχαν στα χέρια τους και οι χειρονομίες προς όσους τους αποδοκίμαζαν έντονα. Η δεύτερη μαρτυρία είναι από φίλη που κατάφερε να κλειστεί στο Βιβλιοπωλείο IANOS με αποτέλεσμα να ζήσει από κοντά μια παρόμοια κατάσταση με αυτή της  τράπεζας, ενώ στις εκλήσεις όσων ήτανε μέσα, αυτοί που σπάγανε τις βιτρίνες  απαντούσαν ως εξής « σήμερα θα σας κάψουμε».

Δεν με ενδιαφέρει που ανήκουν οι συγκεκριμένοι. Με ενδιαφέρει απολύτως το αποτέλεσμα. Ενα αποτέλεσμα που είναι πολύ νωρίς ακόμα για να καταλάβουμε τις παρενέργειες του. Εαν εχθές ολοκληρώνονταν η πορεία αναίμακτα, στην αμέσως επόμενη συγκέντρωση θα μετράγαμε οχι 130.000 κόσμο, αλλά τουλάχιστον 200.000. Κάποιοι, είμαι σίγουρος ότι δεν θα το ήθελαν και είτε λόγω ότι έχουν στοχοποιήσει ολόκληρη την κοινωνία σαν εχθρό τους, είτε εκτελούσαν διατεταγμένες υπηρεσίες, άφησαν πίσω τους αίμα. Δεν ξέρω εαν αυτοί οι «κάποιοι»  λειτουργούν ως φωτεινή μειοψηφία, είτε ως έμισθα όργανα του παρακράτους, δεν έχει τόσο σημασία, όσο σημασία έχει το τελικό αποτέλεσμα. Τώρα που οι στιγμές είναι πραγματικά πολύ δύσκολες, αφενός οφείλουμε να μην μας  «καταπιεί» η άβυσσος του χθεσινού θλιβερού γεγονότος γιατί το κίνημα πρέπει να συνεχίσει τις κινητοποιήσεις του εναντίον των οικονομικών μέτρων και αφετέρου να καταλάβουμε ότι η έννοια της λέξης «εξέγερση»  δεν αφορά κάποια μηχανική διαδικασία. Η εξέγερση και όχι η εκτόνωση, νοηματοδοτείτε από την συμμετοχή των εργαζομένων σε αυτή. Ο κόσμος της εργασίας και τα κοινωνικά στρώματα που πλήτονται άμεσα από τα μέτρα είναι τα υποκείμενα που θα διαμορφώσουν τους όρους της μελλοντικής εξέγερσης. Το στοίχημα του κινήματος ακούει στο όνομα «συμμετοχή» του απλού κόσμου.  Οσοι λειτουργούν ερήμην του εργατικού κινήματος, ερήμην του κοματιού της κοινωνίας που αυτή την στιγμή συνθλίβεται, αποτελούν τους εχθρούς του κινήματος και εννίοτε μετατρέπονται σε δολοφόνους, βάφουν τα χέρια τους με αίμα, ανεξαρτήτως του ποιά «στολή» φοράνε…                                                                              

Advertisements

πέμπτη 19/2 διαδήλωση για την κωσταντίνα κούνεβα.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ την Πέμπτη 19/2 στις 6.00 μ.μ. από τα Προπύλαια στη Βουλή, για την Κωνσταντίνα Κούνεβα. 

aaaaaaaaaaaaaa

 

Νέα προκήρυξη της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ)

42 μέρες από την δολοφονική επίθεση και το σακάτεμα της Κωνσταντίνας Κούνεβα κι όμως τα ανθρωποειδή που της επιτέθηκαν κυκλοφορούν ελεύθερα! Ίσως για να επιλέξουν το επόμενο θύμα που θα στοχοποιήσουν και θα επιτεθούν.
42 μέρες απο την δολοφονική επίθεση κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα και οι υπουργοί Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης δεν ευαισθητοποιήθηκαν να βγάλουν ούτε μια ανακοίνωση για την πορεία των ερευνών, αν υποθέσουμε ότι γίνονται έρευνες για την αποκάλυψη των ενόχων. Ούτε βεβαίως ο αρχηγός της Αστυνομίας ή οι άλλοι αρμόδιοι κρατικοί παράγοντες.
Ποιά είναι άλλωστε η Κωνσταντίνα Κούνεβα; Μια απλή καθαρίστρια είναι.
Αν συνέβαινε
κάτι παρόμοιο σε έναν από τους «εντιμότατους κύριους ή κυρίες» θα έδιναν συνεντεύξεις κάθε μισή ώρα. Θα ήταν πρώτη είδηση σε όλα τα κανάλια.
Ποιος όμως σακάτεψε την Κωνσταντίνα Κούνεβα; Ποιοι επιτέθηκαν στην γραμματέα του σωματείου μας; Κύριοι υπουργοί, κύριοι βουλευτές, κύριοι αρμόδιοι; Γιατί δεν τους απευθύνετε το εκκωφαντικό ερώτημα, κύριοι καναλάρχες;
Ποιοί και γιατί οργάνωσαν την αντισυγκέντρωση στις 24 Νοέμβρη και προπηλάκισαν την Κωνσταντίνα κυνηγώντας την μέχρι την Ομόνοια;
42 μέρες από το σακάτεμα της Κωνσταντίνας Κούνεβα και οι εργολάβοι-δουλέμποροι συνεχίζουν το θεάρεστο έργο τους. Παραμένουν ασύδοτοι και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους καλυπτόμενοι πίσω από ολόκληρο τον νομικό οπλοστάσιο που τους προστατεύει.
Η υπουργός Απασχόλησης δεν έχει κάνει καμιά ενέργεια να το καταργήσει και να τους αποπέμψει από τα υπουργεία, τα νοσοκομεία και τις επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Έναν σχεδόν μήνα μετά την κατακραυγή που ξεσηκώθηκε, ευαισθητοποιήθηκε και κάλεσε την μάνα της Κωνσταντίνας, που την συνόδευε η αντιπρόεδρος του σωματείου και η δικηγόρος μας.
Παρά τις υποσχέσεις της όμως για ολόπλευρη συνδρομή, τις αποκλειστικές νοσοκόμες τις πληρώνει η οικογένεια από τις συνδρομές του κινήματος αλληλεγγύης!

42 μέρες από την δολοφονική επίθεση κατά της Κωνσταντίνας και η ηγεσία της ΓΣΣΕ δεν κάνει τίποτα ουσιαστικό για να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι που επιτρέπουν την δράση και την ασυδοσία των εταιρειών που ενοικιάζουν ανθρώπους την αυγή του 21ου αιώνα!!!
Για να αποσείσει μάλιστα τις τεράστιες ευθύνες της, μερικές φορές συγκεκαλυμμένα άλλες απροκάλυπτα, προσπαθεί να υπονομεύσει ή και να συκοφαντήσει την «Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού».
Όπως όταν αρνήθηκε να υπογράψει το υπόμνημα που συντάξαμε με τα αιτήματά μας και καταθέσαμε μαζί με την πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων και συνδικαλιστών στον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εργασίας.
Όπως όταν πριν από τη συγκέντρωση και πορεία των 85 σωματείων και του Κινήματος Αλληλεγγύης προς την Κωνσταντίνα Κούνεβα «αποκήρυξε» τη συγκέντρωση, χωρίς μάλιστα να τους το ζητήσει κανένας!
Όπως αρνείται μέχρι σήμερα να διαχωρίσει την θέση της από το εργοδοτικό σωματείο της ΟΙΚΟΜΕΤ και την υπονομευτική δράση του.
Θέλουμε να το δηλώσουμε ξεκάθαρα προς κάθε κατεύθυνση:
Αποτελούμε οργανικό μέρος
του εργατικού κινήματος και αυτή μας της ιδιότητα αλλά και την αυτονομία μας δεν πρόκειται να την παραχωρήσουμε σε κανέναν. Ούτε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μιλάει εξ’ ονόματός μας.
Η δράση της γραμματέως του σωματείου μας και η τραγική της σημερινή θέση δεν προσφέρεται ούτε για πολιτική εκμετάλλευση, ούτε για πλυντήριο των ευθυνών καμιάς πλευράς και κανενός φορέα.
Η ΓΣΕΕ δεν είναι φέουδο κάποιων προσώπων ούτε κάποιας πλειοψηφίας αλλά ανήκει σε όλους τους εργαζόμενους και το εργατικό κίνημα. Απέναντι σε προσπάθειες προσχηματικής πειθαρχίας σε «ανώτερα όργανα», εμείς θα επιμένουμε να πειθαρχούμε στις αξίες του εργατικού κινήματος και του εργατικού πολιτισμού.
Τα ερωτήματα παραμένουν αμείλικτα: η ηγεσία της ΓΣΕΕ αλλά και οι άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις θα πρωτοστατήσουν έστω και τώρα στο ξεκίνημα ενός πανεργατικού αγώνα που θα καταργήσει τις δουλεμπορικές εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων και στην κατάργηση όλου του αντεργατικού οπλοστασίου που τις κατοχυρώνει;
Θα διώξει -δίνοντας το καλό παράδειγμα σαν την γυναίκα του Καίσαρα- τον εργολάβο καθαρισμού που καθαρίζει τα γραφεία της ή θεωρεί ότι οι εργολάβοι είναι χρήσιμοι και απαραίτητοι για την ίδια, όπως και οι πάνω από 50 εργαζόμενοι με τα προγράμματα stage που δουλεύουν ανασφάλιστοι στις υπηρεσίες της;
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, Έλληνες και μετανάστες,
Σας καλούμε να πυκνώσετε τις γραμμές του σωματείου μας και να διεκδικήσουμε όλοι μαζί τα δίκαια αιτήματά μας. Σας καλούμε σε επαγρύπνηση και σε αγώνες μέχρι να δικαιωθούμε.
Μην υποκύπτετε στις απειλές και την εργοδοτική αυθαιρεσία.
Είναι ελάχιστοι και είμαστε χιλιάδες!

Ο αγώνας της Κωνσταντίνας δεν μπορεί και δεν θα πάει χαμένος. Η αποτρόπαια πράξη εναντίον της ξεσήκωσε ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης που δεν θα κάνει πίσω αν δεν δικαιωθούν οι στόχοι μας.
Ευχαριστούμε όλους τους εργαζόμενους, όλες τις συλλογικότητες, οργανωμένες και ανοργάνωτες, στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την νεολαία που από την πρώτη στιγμή κινητοποιήθηκε και συμβάλλει με καθοριστικό τρόπο στο τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης που έχει δημιουργηθεί για την Κωνσταντίνα Κούνεβα.

Απαιτούμε :
– Να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι που σακάτεψαν την Κωνσταντίνα Κούνεβα.
– Έξω οι εργολάβοι-δουλέμποροι από τις δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις.
– Κατάργηση της ενοικιασμένης και ανασφάλιστης εργασίας.
– Κατάργηση ολόκληρου του νομικού οπλοστασίου που τα κατοχυρώνει.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Με Αγωνιστικούς Χαιρετισμούς
ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ.

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ.

τέλος εποχής ;

 «Ευτυχώς οι πολίτες δεν καταλαβαίνουν το τραπεζικό και νομισματικό μας σύστημα, διότι αν το καταλάβαιναν πιστεύω ότι θα γινόνταν επανάσταση πριν ξημερώσει η αυριανή μέρα»  ΧΕΝΡΙ ΦΟΡΝΤ ( Αμερικανός βιομήχανος )
 
Δεν φημίζομαι για τις περισπούδαστες οικονομικές μου αναλύσεις, όμως σαν απλός πολίτης ζω και βιώνω την οικονομική ανασφάλεια του παρόντος, ανησυχώντας για την επισφάλεια του μέλλοντος. Δεν εμπιστέυομαι την ενημέρωση μου επί του συγκεκριμένου θέματος στα τηλεοπτικά κανάλια. Προτιμώ να διαβάσω κάποια πολύ καλά άρθρα στις εφημερίδες, όσο και στην blogoσφαιρα. Εμπιστεύομαι περισσότερο το blog του GREEK RIDER  από οποιονδήποτε τηλεοπτικό οικονόμικό «ειδικό αναλυτή».
Στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, διάβασα δύο πολύ καλές συνεντεύξεις πάνω στην οικονομική κρίση. Μια του Αμερικάνου νομπελίστα οικονομολόγου ΤΖΟΣΕΦ ΣΤΙΓΚΛΙΤΣ του πανεπιστημίου COLUMBIA και μια άλλη του ΣΚΟΤ ΝΕΛΣΟΝ κοσμήτορα του τμήματος Ιστορίας του παλαιότερου πανεπιστημίου στις ΗΠΑ WILLIAM & MARY .
Θέλω να σταθώ στις απαντήσεις που έδωσαν, όταν ο μεν πρώτος ρωτήθηκε » τι σημαίνει για τον φιλελευθερισμό η κατάρρευση των τραπεζών;» ο δε δευτέρος όταν δέχθηκε την ερώτηση, εαν » η διεύρυνση των οικονομικών ανισοτήτων οδηγεί σε ενδυνάμωση των προοδευτικών κινημάτων; «.
Ο ΤΖΟΣΕΦ ΣΤΙΓΚΛΙΤΣ απάντησε « Σημαίνει ότι και η πτώση του Βερολίνου για τον υπαρκτό σοσιαλισμό » ενώ ο ΣΚΟΤ ΝΕΛΣΟΝ είπε οτι » Εγώ ακολουθώ τη ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ που έλεγε οτι μια οικονομική κρίση μπορεί να οδηγήσει σε αριστερή κυβέρνηση, μπορεί όμως και να οδήγήσει σε έκρηξη του εθνικισμού του ρατσισμού και του μιλιταρισμού».

Αυτά….και άλλα πολλά, έλεγε η ΡΟΖΑ στις αρχές του εικοστού αιώνα. Το πόσο δίκιο είχε θα αποκαλυφθεί με δραματικό τρόπο στο μέλλον, όσο η Αριστερά σε πανευρωπαικό επίπεδο κοιτάει αμήχανα τις εξελίξεις επιχαίροντας γιατί δεν έχει επί της ουσίας ευθύνες για την κατάρρευση των «αγορών» . Υπάρχουν όμως ευθύνες για κάτι άλλο. Αυτό το αυτάρεσκο » εμείς σας στα λέγαμε κύριοι αλλά εσείς δεν μας ακούγατε» η το  «νιπτω τας χείρας μου» σαν το Πόντιο Πιλάτο, απέχουν πολύ από οποιαδήποτε απόπειρα επιτυχούς παρέμβασης στο πρόβλημα. Για μια ακόμα φορά συνελήφθη κοιμώμενη; Ας εστιάσουμε λοιπον την προσοχή μας, για το τι απαντάει η Αριστερά στην Ελλάδα.
Η μεν Αλέκα ζητάει «να μην χαθεί ούτε ένα ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία » ο δε Αλέξης  «να μπούν επιτέλους οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη» . Η εξωκοινοβουλευτική αριστερά και ο αντιεξουσιαστικός χώρος αποκομμένοι εδώ και δεκαετίες απο το συνδικαλιστικό κίνημα επιδίδονται σε καθαρά «συμβολικές» ενέργειες. Το πρόβλημα όμως, αγαπητοί σύντροφοι όλου του «χώρου» δεν εντοπίζεται στις διαπιστώσεις επί του αποτελέσματος, αλλά στον τρόπο αντίδρασης και ευαισθητοποίησης των κοιμωμένων αντανακλαστικών του πλειοψηφικού ρεύματος της κοινωνίας που θίγεται άμεσα από τις εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία. Κατά την γνώμη μου αυτή την στιγμή σε όλη την Ευρώπη θα έπρεπε να «τρίζουν» τα πεζοδρόμια απο μαχητικές πορείες Αριστερών κομμάτων και οργανώσεων ενάντια στην πρακτική της οικονομικής ολιγαρχίας που θέλει τα αποτελέσματα των σχεδίων της να τα επιμεριστεί ολόκληρη η κοινωνία. Τα μισά εργοστάσια να είναι ήδη κατειλημμένα από τους εργαζόμενους, όταν στο μέλλον προβλέπεται να δημιουργηθούν στρατιές ανέργων γύρω στα είκοσι εκατομμύρια σε όλη την Ευρώπη. Εργοστάσια όπως η RENAULT και η CITROEN προαναγγέλλουν χιλιάδες απολύσεις και κλείσιμο των εργοστασίων για δύο εβδομάδες. Σε ανάλογες πρακτικές δεκάδων χιλιάδων απολύσεων ετοιμάζονται να προχωρήσουν οι περισσότερες πολυεθνικές.

  Στην διπλανή φωτογραφία ( η οποία είναι από τον ΜΑΗ του 68 )  βλέπετε αυτό που θα έπρεπε κανονικά να γινόνταν κάθε μέρα στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης από «εχθές». Οχι μόνο για να καταγγελθεί η ιδεολογική και πρακτική κατάρρευση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού , αλλά για να γίνει σαφές ότι προσπάθειες παιρετέρω αναδιπλώσεων του συστήματος η «εξανθρωπισμού» του καπιταλισμού, όταν το «αίμα» κυλάει ποτάμι στους δρόμους, δεν θα γίνουν σε καμιά περίπτωση δεκτές από τους εργαζόμενους και την πλειοψηφία της κοινωνίας. Αντί αυτού όμως, η Αριστερά περιορίζεται σε μία αμήχανη διαπίστωση του προβλήματος με έναν σχεδόν αδύναμο πολιτικό λόγο. Ενώ δηλαδή θα έπρεπε να είναι «έτοιμη» μέσω του συνδικαλιστικού κινήματος να επιφέρει όξυνση της καταστάσεως, μεταφέροντας το πρόβλημα στους χώρους εργασίας, με καταλήψεις εργοστασίων, γενικές απεργίες, δυναμικές κινητοποιήσεις, συγκεκριμένες προτάσεις για το πως το εργατικό κίνημα θα διαχειριστεί την συγκεκριμένη συγκυρία, ακολουθεί την τακτική του «με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε». Για την ΓΣΕΕ δεν το συζητάω…πέρα από τα να βγαίνουν «επιστημονικοί συνεργάτες της» στα τηλεοπτικά κανάλια και να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τις μελλοντικές στρατιές ανέργων, δεν βλέπω ουσιαστική αντίδραση. Αυτο δεν με εκπλήσει καθόλου βέβαια !

Ετσι λοιπόν, ενώ θα έπρεπε εδώ και καιρό να «βραζει» όλη η κοινωνία, καρτερικά και αμήχανα περιμένουμε να μετρήσουμε «πεσμένα κορμιά». Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάποιο αριστερό κομμα που να μπορεί να παίξει τον ρόλο της πρωτοπορίας είτε εντός Ελλάδος είτε πανευρωπαικά. Επομένως ήρθε η ώρα των αυτοδιευθυνόμενων επαναστατικών μαζών; ΕΔΩ ΓΕΛΑΜΕ !
Οι μάζες από ότι φαίνεται είναι απούσες από το ραντεβού με την ιστορία, και προτιμούν να τοποθετούν τις όποιες καταθέσεις έχουν στις τράπεζες κάτω από το μαξιλάρι τους, να παρακολουθούν τα καινούργια σήριαλ και τηλεπαιχνίδια στην τηλεόραση και να εμπιστεύονται την πληροφόρηση τους σε Χατζηνικολάου, Τρέμη  και Εισαγγελάτο. Επίσης προτιμούν να ψηφίζουν τα δύο μεγάλα κόμματα, γιατι έτσι έχουν μάθει ( σαν την παλιά διαφήμιση της χλωρίνης ΚΛΙΝΕΞ » αυτήν ξέρετε, αυτήν εμπιστέυεστε…» ) η γιατί δεν υπάρχει κάποιος άλλος πολιτικός χώρος να τους ξυπνήσει και να τους ταρακουνήσει απο τον λήθαργο της σιωπής. Ομως…όπως ακριβώς » η φύση δεν αφήνει κενά » έτσι και η ιστορία της πολιτικής εξέλιξης δεν αφήνει κανένα κενό. Είναι ανάγκη να προχωρήσει. Το εάν οι αριστερές δυνάμεις δεν μπορούν να καλύψουν το πολιτικό κενό της οικονομικής κρίσης, την αφήνει -την ιστορία- παγερά αδιάφορη. Για αυτό το λόγο άλλες δυνάμεις ίσως βρούν το έδαφος πρόσφορο να παρέμβουν. Ποιές είναι αυτές; Θυμηθείτε λίγο ανάλογες περιπτώσεις όπως η μεγάλη οικονομική κρίση στην Γερμανία λίγο πρίν το οικονομικό κράχ του 1929 αλλά και μετά, τις πολιτικές εξελίξεις στην δεκαετία του 1930 και θα καταλάβετε. Τότε που ο εθνικοσοσιαλισμός και ο φασισμός ήρθαν με απίστευτη ταχύτητα να καλύψουν το μεγάλο πολιτικοοικονομικό κενό, με το κεφάλαιο και τους τραπεζίτες να δέχονται ευχαρίστως τις συγκεκριμένες αλλαγές. Και θυμηθείτε παρακαλώ όταν το κάλυψαν ποιές ήταν οι επιπτώσεις και που οδηγήθηκε η ανθρωπότητα. Με βρίσκετε απαισιόδοξο ε ; Απλά εύχομαι να μην είναι αργά για την Αριστερά πανευρωπαικά, και κυρίως θέλω να ελπίζω, να μην χτυπήσει ο ταχυδρόμος δεκανέας την πόρτα για δεύτερη φορά !!!

Η μάρτυς ήταν πολύ συγκινημένη…

                                  

  ΑΓΓΛΙΑ 1815- ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
ΣΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ. Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΙΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΤΡΙΑΣ
ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ.

Ποιά είναι η ηλικία σου;
23

Πού κατοικείς;
Στο Λιντς.

Σε ποιά ηλικία έπιασες δουλειά στο εργοστάσιο;
Οταν ήμουν 6 χρονών.

Σε τίνος το εργοστάσιο εργαζόσουν;
Στου κυρίου Μπερκ.

Τι είδους εργοστάσιο είναι;
Κλωστήριο λιναριού.

Ποιά ήταν η δική σου δουλειά σε αυτό το εργοστάσιο;
Αλλαζα τα μασούρια.

Ποιές ήταν οι ώρες εργασίας σου σε αυτό το εργοστάσιο;
Από τις 5 το πρωί έως τις 9 το βράδυ όταν είχε πολλή δουλειά.

Για πόσο συνεχόμενο διάστημα εργάστηκες με αυτό το ωράριο;
Περίπου 1 χρόνο.

Ποιές ήταν οι συνήθεις ώρες εργασίας όταν δεν είχατε τόση πολλή δουλειά;
Απο τις 6 το πρωί μέχρι τις 7 το βράδυ.

Πόσο χρόνο σας έδιναν για τα γεύματα σας;
40 λεπτά το μεσημέρι.

Είχατε καθόλου χρόνο για να φάτε πρωινό η να πιείτε νερό;
Οχι, αυτά τα κάναμε όποτε μπορούσαμε.

Θεωρείς την μεταφορά των μασουριών κουραστική εργασία;
Μάλιστα.

Εξήγησε μας τι έπρεπε να κάνεις;
Οταν τα τελάρα γεμίσουν, τα σταματάμε, βγάζουμε τις σαίτες, μετά τα γεμάτα μασούρια, τα πηγαίνουμε στο μαγγάνι, ύστερα βάζουμε τα άδεια και τα τελάρα ξεκινάνε και πάλι.

Γι αυτή τη δουλειά είσαι συνέχεια όρθια;
Μάλιστα, έχει τόσα πολλά τελάρα και πάνε τόσο γρήγορα.

Η εργάσια σου είναι πολύ εξοντωτική;
Μάλιστα, δεν έχεις καιρό για τίποτα.

Αν καθυστερούσατε λίγο η αν αργούσατε, τι σας έκαναν;
Μας χτυπούσαν με την λουρίδα.

Και συνηθίζουν να χτυπούν εκείνους που δεν δουλεύουν γρήγορα;
Μάλιστα.

Συνεχώς;
Μάλιστα.

Και τα κορίτσια και τα αγόρια;
Μάλιστα.

Εσένα σε κτύπησαν ποτε;
Μάλιστα.

Δυνατά;
Μάλιστα.

Χρησιμοποιούν την λουρίδα για να σας κτυπούν δυνατα;
Μάλιστα. Ο επιστάτης πήγαινε στην άκρη του δωματίου, εκεί που δουλεύουν τα μικρά κορίτσια, έπαιρνε μια λουρίδα και μια σφυρίχτρα στο στόμα του και μερικές φορές έπιανε μια αλυσίδα, τα έδενε και τα κτυπούσε.

Για ποιό λόγο;
Ηταν πολύ θυμωμένος.

Εμενες μακριά από το εργοστάσιο;
Μάλιστα, 2 μίλια.

Είχες ρολόι;
Οχι, δεν είχαμε.

Κατά κανόνα έφτανες στην ώρα σου;
Μάλιστα. Ημητέρα μου ξυπνούσε στις 4 το πρωί αλλά και στις 2 το πρωί. Οι ανθρακωρύχοι πήγαιναν στην δουλειά τους στις 3 ή στις 4 κι όταν τους άκουγε να προχωρούν, σηκωνόνταν από το ζεστό της κρεβάτι κι έβγαινε έξω να τους ρωτήσει την ώρα. Μερικές φορές ήμουν στο Χάνσλετ Κάρ στις 2 το πρωί, και έβρεχε δυνατά ενώ περιμέναμε να ανοίξει το εργοστάσιο.

Η σοβαρή παραμόρφωση στο σώμα σου είναι συνέπεια αυτής της εργασίας;
Μάλιστα.

Πότε σου συνέβη;
Ημουν περίπου 13 χρονών όταν άρχισε, και από τότε χειροτέρεψε. Πάνε 5 χρόνια αφότου πέθανε η μητέρα μου και δεν κατάφερε ποτέ να μου πάρει ένα καλό ζευγάρι δεκανίκια για να με κρατούν. Οταν πέθανε η μητέρα μου, έπρεπε να τα βγάλω πέρα μόνη μου και έτσι πήρα ένα ζευγάρι.

Είχες ευθυτενές παράστημα και ήσουν ύγιης πρίν εργαστείς στο εργοστάσιο;
Μάλιστα.

Ησουν ευθυτενής ώσπου να γίνεις 13 χρονών;
Μάλιστα.

Η παραμόρφωση σου, σου προκάλεσε πολύ πόνο και κούραση;
Ναι, δεν μπορώ να περιγράψω τον πόνο που με έπιανε κάθε φορά.

Γνωρίζεις κανέναν άλλο που η υγεία του να έπαθε παρόμοια βλάβη;
Βλάβη μάλιστα, αλλά όχι πολλούς ανάπηρους σαν εμένα.

Είναι πολύ συνηθισμένο να έχει κανείς αδύνατους αστραγάλους και στραβά γόνατα;
Ναι, πραγματικά πολύ συνηθισμένο.

Αυτό προκαλείται απο΄την δουλειά στο αδράχτι;
Μάλιστα.

Που ζείς τώρα;
Στο φτωχοκομείο.

Δήλωσε τι πιστεύεις για τις συνθήκες που αντιμετώπισες όλο αυτό το διάστημα της εργασίας σου και τι σκεφτόσουν για την σκληρότητα και τις ταλαιπωρίες της.
……………………………

Η ΜΑΡΤΥΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΙΝΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ.

                                              ΤΕΛΟΣ   ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ