για την πορεία αλληλεγγύης στην κωνσταντίνα κούνεβα.

Η φωτογραφία είναι από cosmo.gr

ceb5cf80ceb5ceb9cf83cf8cceb4ceb9ceb1-cebacebfcf8dcebdceb5ceb2ceb1

ΩΣ ΠΟΤΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΘΑ ΖΩΜΕΝ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ
ΝΑ ΤΡΩΜΕ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ ΣΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΤΑ ΜΙΣΑ….

 Είχα την περιέργεια να δώ πόσος κόσμος θα συμμετείχε. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης ανέφεραν στα δελτία τους για 1.500 με 2000 άτομα. Ηταν σαφώς παραπάνω. Δεν έχει σημασία να παίζουμε με τους αριθμούς. Ηταν μια καλή συγκέντρωση. Υπήρχε κόσμος αρκετός, πολλές οργανώσεις της Αριστεράς, Σωματεία εργαζομένων, ο ΣΥΡΙΖΑ, η νεολαία του ΣΥΝ, και μια ευχάριστη έκπληξη από τον Αλέξη Τσίπρα να συμμετέχει στην πορεία. Να πούμε επίσης ότι ήταν στην πορεία και ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στην ΓΣΕΕ. Εντάξει…απλώς το αναφέρω…..
Φυσικά…και δεν συμμετείχε η ΓΣΕΕ. Αλοίμονο. Με το «πόπολο» θα ασχολείται;
Στα πολύ θετικά της χθεσινής συγκέντρωσης – πορείας προς το Υπουργείο Απασχόλησης- η μεγάλη συμμετοχή νέων -σε ηλικία- ανθρώπων. Μου έκανε εντύπωση ο μεγάλος αριθμός της νεολαίας που κατέβηκε για μιά ακόμη φορά στον δρόμο. Εντυπωσιακή ήταν και η παρουσία πολλών γυναικείων μπλοκ, από συνδικαλίστριες εργατικών σωματείων.Η πορεία λοιπόν είχε μαζικότητα και παλμό. Είχε όμως κατά την άφιξη της στο Υπουργείο Απασχόλησης και κάποια ευτράπελα.

Ο Αντιεξουσιαστικός χώρος βρέθηκε στη μέση της διαδήλωσης, ενώ τα μέλη της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης βρέθηκαν από την αρχή στην ουρά της πορείας, διαχωρίζοντας ίσως την θέση τους από αυτά που θα συνέβαιναν; …Μπορεί…..Φθάνοντας στο Υπουργείο, ήταν φανερό το τί επρόκειτο να συμβεί, καθώς όταν οι Αντιεξουσιαστές βρέθηκαν απέναντι από τα ΜΑΤ που φυλούσαν το Υπουργείο…χμμμ…σαν να πάγωσε ο χρόνος μου φάνηκε.
Η πορεία κόπηκε στην μέση, για μια ακόμα φορά, γιατί ενώ η κεφαλή της πορείας βάδιζε προς την Κουμουνδούρου, όσοι ήταν πίσω από τους Αντιεξουσιαστές έγιναν μάρτυρες πολεμικών ετοιμασιών. Προς στιγμή υπήρξε μια απόκοσμη βουβαμάρα από όλους, καθώς οι αντιμαχόμενες πλευρές έπαιρναν θέσεις μάχης. Μόνο κάποιοι έντονοι διάλογοι μεταξύ Αντιεξουσιαστών και μελών από τα υπόλοιπα Αριστερά μπλόκ που δεν επιθυμούσαν τέτοιου είδους σύγκρουση «έσπαγαν» την στιγμιαία σιωπή. Ηταν φανερό ότι,  διεξαγόταν ένας διάλογος κουφών.  Κανείς δεν μπορούσε να πείσει κανέναν. Θαύμασα το θάρρος μιας γυναίκας που προσπάθησε να πείσει κάποια ολιγομελή ομάδα Αντιεξουσιαστών ότι η βία και οι «εθιμοτυπικές» συγκρούσεις με την Αστυνομία δεν αποτελούν αυτοσκοπό. Μάταιος κόπος. Οση ώρα προσπαθούσε να τους πείσει, ενώ εκείνοι της απαντούσαν…Φύγε από εδώ….μια άλλη ομάδα Αντιεξουσιαστών-τριάντα μέτρα πιό κάτω- είχε ήδη ξεκινήσει την επίθεση με πέτρες και τούβλα στις τζαμαρίες του Υπουργείου.
Τα υπόλοιπα μπλοκ υποχώρησαν λίγο πιο πίσω, οι μολότωφ άρχισαν να πέφτουν βροχή στην διμοιρία των ΜΑΤ, οι οποίοι απάντησαν στην αρχή, με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και στην συνέχεια όταν τα πράγματα πήγαν να ξεφύγουν με ρίψη χημικών και δακρυγόνων. Παρ’ όλα αυτά η πορεία δεν διαλύθηκε. Για μια ακόμα φορά όμως, η κατάσταση από τα δακρυγόνα έγινε ανυπόφορη. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι επιτιθέμενοι κατά του Υπουργείου αποτέλεσαν σαφώς την μειοψηφία του Αντιεξουσιαστικού μπλόκ, καθώς αρκετοί άρχισαν να αποχωρούν από το σημείο της σύγκρουσης.

Το χρονικό και η περιγραφή των επεισοδίων σαν γεγονός, δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Αυτό όμως που καταντάει εξωφρενικό, είναι το γεγονός ότι δεν μπορούν 40 – 50 άτομα να καθορίζουν την εξέλιξη μιας διαμαρτυρίας και μιας συγκέντρωσης κάθε φορά με τον ίδιο τρόπο. Ιδίως στην χθεσινή διαμαρτυρία για την φασιστική επίθεση κατά της συνδικαλίστριας  Κωσταντίνας Κούνεβα, αυτό που έπρεπε να γίνει είναι η ενημέρωση των πολιτών που κοιτούσαν σαν UFO από τα πεζοδρόμια, ο διάλογος μαζί τους , το μοίρασμα προκυρήξεων, η πολιτική κουβέντα με τους περαστικούς και τους εκατοντάδες οικονομικούς μετανάστες που προσπαθούσαν να καταλάβουν τι συμβαίνει. Η Ελληνική κοινωνία δεν πάσχει από βία…έχει αρκετή στις τάξεις της….αποθέματα πολλά. Πάσχει από ενημέρωση, από πολιτικό διάλογο, από πολιτική επικοινωνία, και από διαθεση να εμπιστευτεί συλλογικές διαδικασίες. Σαφώς είναι προτιμώτερο ένας διάλογος με 10 – 20 περαστικούς απλούς πολίτες στην προσπάθεια σου να τους ενημερώσεις και να τους μοιράσεις μια προκύρηξη, για να την διαβάσουν στο  σπίτι αργότερα, μήπως κουνηθεί λίγο το μυαλό τους, παρά 10-20 σπασμένες τζαμαρίες, για την «λάμψη» και την «δόξα» της στιγμής. Στο κάτω – κάτω της γραφής ρε «παλικάρια» αν θεωρείτε τον πολιτικό σας χώρο οργανικό στοιχείο του κινήματος, πρώτα σεβαστείτε τον ίδιο τον χώρο σας και τις αντιθέσεις του και ύστερα μάθετε να σέβεστε την πολιτική πρακτική χιλιάδων ανθρώπων όταν αυτή η πρακτική δεν συμφωνεί με την δική σας. Εαν επιμένετε να λεγόσαστε Αντιεξουσιαστές, μάλλον θα πρέπει να σας πει κάποιος ότι με το να επιβάλλεις την δική σου «εξουσία» άποψης και πρακτικής, όντας απόλυτη μειοψηφία σε μια πορεία χιλιάδων ανθρώπων, καμιά σχέση δεν έχει με επαναστατική διαδικασία και με Αντιεξουσιαστική συλλογικότητα. «Συλλογικότητα» ; Την γνωρίζετε αυτήν την λέξη; Περιέχεται στο λεξικό σας; …ή το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να σας αποκαλούν «μπάχαλους» ; Εαν σας ικανοποιεί η συγκεκριμένη απολίτικη ταυτότητα, τότε κρατείστε την και απολαύστε την. Οσοι από εσας ενδιαφέρεστε μόνο για μια προσωπική μονομαχία με τα ΜΑΤ….δηλαδή ένας «ποδοσφαιρικός» αγώνας μεταξύ «μπάχαλων» και «κρατικών μπάχαλων» σας παρακαλούμε απαλλάξτε μας από την παρουσία σας. Εαν σεβόσαστε στο ελάχιστο τις επαναστατικές διαδικασίες – ιδίως σε τέτοιες πορείες – και εαν όπως λέτε «δράτε αυτόνομα», οργανώστε τις δικές σας ξεχωριστές πορείες σε διαφορετικές ημερομηνίες, διαχωρείστε την θέση σας, και κάντε ότι γουστάρετε. Οχι όμως να «κρυβόσαστε» στο μέσον της πορείας, νοιώθωντας ασφάλεια λόγω μαζικότητας για να υλοποιήσετε συγκεκριμένες πρακτικές. Θέλετε να είσαστε «μπάχαλοι» ; Δικαίωμα σας ! Οχι όμως εις βάρος χιλιάδων ανθρώπων που έχουν την θέληση να διαμαρτυρηθούν με τον δικό τους τρόπο ενάντια σε τέτοιου είδους φασιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις σε συνδικαλίστριες. Κάντε πορείες μόνοι σας, σαν το ΚΚΕ ρε παιδιά. Απαλλάξτε μας από την άποψη της θεοποίησης της βίας σε κάθε εκδήλωση του κινήματος. Απαλλάξτε το κίνημα από τέτοιου είδους αναίτιες επιθέσεις σε μπάτσους, με μοναδικό αποτέλεσμα την πρόωρη διάλυση των συγκεντρώσεων. Μάθετε επιτέλους ότι η βία δεν είναι αυτοσκοπός σε κάθε εκδήλωση. Μάθετε ότι ζούν και άλλοι ανάμεσα σας. Δεν είσαστε μόνοι σας σε αυτόν τον πλανήτη. Μην λειτουργείτε ερήμην του κινήματος. Τα «φωτεινά μονοπάτια» μας αποχαιρέτησαν εδώ και καιρό. Μπορείτε επίσης να διαβάσετε το βιβλίο του  ENRICO MALATESΤΑ : «Περί  αναρχισμού και βίας»…κάντε κάτι πιο χρήσιμο επιτέλους…     

1143171

Advertisements

εκδηλώσεις αλληλεγγύης στον ελεύθερο γαλαξία για την κωνσταντίνα κούνεβα.

cf80ceb1cebdcebf-ceb3ceb1cebbceb1cebeceb9ceb1

 

Το διήμερο που μας πέρασε, στον «ελεύθερο γαλαξία» στην πλατεία Νέας Σμύρνης – κατειλημένος αυτοδιαχειριζόμενος χώρος εναλλακτικής πληροφόρησης- διοργανώθηκαν εκδηλώσεις αλληλεγγύης στην Συνδικαλίστρια Κωσταντίνα Κούνεβα.  Εχθές το βράδυ έγινε ανοικτή συζήτηση-ενημέρωση, στην οποία συμμετείχαν δυο συνδικαλίστριες από το σωματείο της  Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών. Ενημέρωσαν για το τι είχε προηγηθεί, και κάλεσαν τον κόσμο να συμμετέχει στις κινητοποιήσεις της ερχόμενης Πέμπτης. Στο κατάμεστο χώρο της κατάληψης, αναπτύχθηκε πολύ πλούσια συζήτηση, ανταλάχθηκαν εμπειρίες, ενώ καταγράφηκε έντονα η ανάγκη για έναν εντελώς διαφορετικού τύπου οργάνωτικής στόχευσης  συνδικαλιστικού κινήματος που να έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με την εργατική αριστοκρατία των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ.
Το σημαντικό στην χθεσινή πρωτοβουλιά ήταν το γεγονός ότι παραβρέθηκαν και τοποθετήθηκαν, πολλοί εκπρόσωποι σωματείων, και συλλόγων εργαζομένων από διαφορετικούς εργασιακούς χώρους. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η ομιλία εκπροσώπου συλλόγου «ενοικιαζόμενων» εργαζομένων στον τραπεζικό χώρο, η οποία περιέγραψε την τρομοκρατία της εργοδοτικής αυθαιρεσίας που υφίσταται η ίδια αλλά και οι συνάδελφοί της σε καθημερινή βάση. Μίλησε για τις συμβάσεις εργασίας που καλούνται να υπογράψουν οι εργαζόμενοι υπό το καθεστώς εργασιακού Μεσαίωνα, και την τρομοκρατία μέσω υπογραφής νέων δυσμενών συμβάσεων καταργώντας τις ήδη υπογεγραμμένες συμβάσεις εργασίας, σε περίπτωση διαμαρτυρίας ή συνδικαλιστικής δράσης των εργαζομένων. Στις τοποθετήσεις τους όλοι οι εκπρόσωποι από συλλόγους εκπαιδευτικών, δήμων, ΔΕΚΟ, ιδιωτικών εταιρειών, συμβασιούχων, εντόπισαν την ανάγκη της δημιουργίας ενός νέου ενιαίου συντονιστικού οργάνου, που να μπορεί να οργανώνει τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Να σημειωθεί ότι η ηγεσία της ΓΣΕΕ δεν δέχεται να εντάξει στο δυναμικό της αρκετά από αυτά τα σωματεία !!!.
Επίσης υποστηρίχθηκε η άποψη ότι η αλληλεγγύη στην συνδικαλίστρια Κωσταντίνα Κούνεβα σαν μείζων πολιτική στόχευση του κινήματος, δεν πρέπει να απαξιωθεί στα πλαίσια της αλληλεγγύης εν οίδη » ερυθρού σταυρού» αλλά  πρέπει να εκδηλωθεί μέσα από επιθετική ταξική αλληλεγγύη, αναδιοργανώνοτας τα σωματεία των εργαζομένων μακριά από την λογική του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού. Τέθηκαν θέματα αυτοδιεύθυνσης των εργαζομένων, και αυτοδιαχείρισης της παραγωγής στον εργοστασιακό χώρο, ιδίως στην περίπτωση του εργοστασίου ΛΑΝΑΡΑ.

Eπίσης να τονιστεί ότι στην χθεσινή συνέλευση της κατάληψης του “ΓΑΛΑΞΙΑ”, στην οποία συμμετείχαν συντρόφισες και σύντροφοι του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, αποφασίστηκε να γίνει παράσταση διαμαρτυρίας για τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι που δέχθηκε η συγκεκριμένη συνδικαλίστρια. Η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί  στον σταθμό ΗΣΑΠ της ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ, αυτή την ΤΡΙΤΗ στις 5.00 το ΑΠΟΓΕΥΜΑ.

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!

Δεν γυρίζουμε ολοταχώς στον εργοστασιακό Μεσαίωνα. Τον βιώνουμε ήδη. Το εργατικό κίνημα πρέπει από εδώ και πέρα να αναδιοργανωθεί, να αυτοοργανωθεί, να αυτοδιαχειρισθεί την δυναμική του, ερχόμενο σε πλήρη ρήξη και αντίθεση με τις επιλογές της ΓΣΕΕ.
Παράλληλα πρέπει να «ετοιμάζει» το κινηματικό πεδίο και το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο, θα διαχωρίσει πλήρως την θέση του με την ΓΣΕΕ, αποδυναμώνοντας την από οποιαδήποτε δυνατότητα παρέμβασης της στον εργατικό χώρο. Κατά την γνώμη μου η ΓΣΕΕ δεν γίνεται να «μεταρρυθμιστεί». Πρέπει να τελειώνουμε με αυτό το παραμύθι. Ενα άλλο συλλογικό όργανο, μια άλλη εργατική ομοσπονδία πρέπει να παίξει τον ρόλο της εκπροσώπησης των εργαζομένων. Δεν έχουμε άλλο χρόνο, δεν μπορούμε να αναβάλουμε πρωτοβουλίες που θα έπρεπε ήδη να είχαν παρθεί από τα χθές. Δεν μπορούμε να υποχωρήσουμε άλλο. Πίσω μας βρίσκεται τοίχος.

Μέχρι ένας άλλος κόσμος να γίνει εφικτός, στην χώρα μας αλλά και παγκοσμίως πολλοί διαφορετικοί «κόσμοι» θα προσπαθούν να συνυπάρχουν μεταξύ τους σε τελείως διαφορετική τροχιά. Δεν τους χρειαζόματε όλους, δεν υπάρχει «χώρος» για όλους.

Αυτός είναι ο λογαριασμός για την οικονομική ενίσχυση της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα.

5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς
DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA
diadilwsi

ουαι υμιν πολιτικοί φαρισαίοι και υποκριτές.

23-cebcceb1ceb9cebfcf85-1968  cebcceb1ceb7cf82-683-photo

 

4-photo12-photo

   14-photo

 

 8-photo                                          10-photo9-photo                                      

                                                                                                                            

 Οι παραπάνω φωτογραφίες που βλέπετε, με κουκουλοφόρους, με φωτιές, με χτυπημένους διαδηλωτές από την αστυνομία, με οδοφράγματα, με καμμένα και αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα, βρίσκονται σε ένθετα λευκώματα εφημερίδων και βιβλίων που κυκλοφόρησαν στην χώρα μας αλλά και πανευρωπαικά, στα πλαίσια των 40 χρόνων από την εξέγερση του Μαη του 68 στην Γαλλία. Μπορεί οποιοσδήποτε να τα βρεί σε φετινές  εκδόσεις της εφημερίδας Ελευθεροτυπίας , του Ελευθερου τύπου !!! και ασφαλώς σε μια σειρά βιβλίων που κυκλοφόρησαν και έγιναν best seller στην χρονιά που μας πέρασε. Παράλληλα είδαμε πολλά αφιερώματα σε εκπομπές στην τηλεόραση…για την εξεγερμένη γενιά των 60’ς, ατέλειωτες ώρες ραδιοφωνικών εκπομπών, εκδηλώσεις σε αμφιθέατρα, συζητήσεις σε πάνελ. Κάποιοι από τους  Red Bloggers-μέλη και φίλοι του ΚΚΕ-  έκαναν αφιερώματα στην Παρισινή εξέγερση, με κριτική ματιά βεβαίως, και κάποιοι από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ συμμετείχαν και σε εκδηλώσεις.

Οι περισσότεροι από αυτούς «θίχθηκαν» όταν η ΑΥΓΗ είχε σαν ένθετο στην κυριακάτικη έκδοση της 4 Ιανουαρίου ένα λεύκωμα με κάποιες παρόμοιες εικόνες από την Ελληνική νεολαίστικη εξέγερση τον Δεκέμβρη που μας πέρασε. Και δεν αναφέρομαι στην κυρία Λιάνα Κανέλλη  η οποία πιθανότατα τον Μάη του 68 μπορεί να υποστήριζε διαφορετικές πολιτικές από αυτές που υποστηρίζει σήμερα. Ούτε στους Κυρίους Γεωργιάδη, Βελλόπουλο, Βορίδη. Γνωστό το ποιόν τους. Αναφέρομαι σε κάποιους υποτιθέμενους αριστερούς από το ευρύ φάσμα του πολιτικού χώρου οι οποίοι 7 μήνες πρίν τα γεγονότα του δικού μας Δεκέμβρη, προσπαθούσαν να αφουγκραστούν, να αναλύσουν, να καταλάβουν, τον Μάη του68 και στην συνέχεια…να προβληματιστούν, να δηλώσουν ότι και σήμερα χρειαζόμαστε εξεγερτικές διαδικασίες, και τέλος να επαινέσουν την γενιά εκείνη που εξεγέρθηκε. Κάτι σαν …»άστρο λαμπρό μας οδηγεί.» Δεν μίλησε κανείς τους….μα κανείς λέμε…δεν αφόρισε κανείς…δεν κατήγειλε κανείς…τις ολονύκτιες συκρούσεις των εξεγερμένων φοιτητών με την αστυνομία, δεν μίλησε κανείς για προβοκάτορες, που σπάγανε πεζοδρόμια και φτιάχνανε οδοφράγματα, -εκτός αν τα τούβλα των φωτογραφιών τα είχανε φέρει από τους κήπους των σπιτιώντους- δεν μίλησε κανείς για τα σπασμένα μαγαζιά, για βιτρίνες. Δεν προσπαθώ να κάνω πολιτικούς συσχετισμούς των δικών μας γεγονότων με ότι συνέβη τον Μάη του 68 στο Παρίσι. Μία όμως πτυχή της εξέγερσης πριν από 40 χρόνια είναι αυτή που βλέπετε στις φωτογραφίες. Αυτήν την δεχόμαστε ε; Ενώ οι φωτογραφίες από το λεύκωμα της ΑΥΓΗΣ…είναι έργο του σατανά. Είτε το θέλετε…είτε δεν το θέλετε, αυτές οι φωτογραφίες του Μάη και του Δεκέμβρη, δεν μπορούν να αγνοηθούν, να κρυφθούν, να λογοκριθούν για να σώσετε τον πολιτικό κομφορμισμό σας, τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό σας, και την realpolitik σας. Είναι υπαρκτές πτυχές των εξεγερτικών διαδικασιών, ήταν στο παρελθόν, θα είναι και στο μέλλον.  Δεν επικεντρώνομαι μόνο σε αυτές, δεν τις θεωρώ αυτοσκοπό του κινήματος. Δεν νοείται όμως εξέγερση «χωρίς να ανοίξει μύτη». Οποιος το λέει αυτό, εκτός από ανίδεος πολιτικά είναι και επικίνδυνος. Εκτός και εάν το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι η ζεστή θαλπωρή των κοινοβουλευτικών μας εδράνων, και όχι η διαμόρφωση ενός αριστερού ριζοσπαστικού μαζικού κινήματος. Γι’ αυτό την άλλη φορά που θα βρεθείτε σε αμφιθέατρα να μιλήσετε για τον Μάη του 68, η τον Δεκέμβρη του 2008, προσέχτε γιατί θα είμαστε και εμείς εκεί, να σας θυμίσουμε τι λέγατε τότε που προσπαθούσατε να κρυφτείτε πίσω από το δάκτυλο σας. Και όπως άκουσα εχθές το βράδυ σε μια πολύ ωραία συζήτηση που συμμετείχα, από έναν σύντροφο…« Ακόμα και ο πολιτικός μας χώρος να μην κατέβαινε στους δρόμους, εμείς θα είμασταν εκεί συμμετέχοντας με την συνείδηση μας. Χαιρόμαστε που η συνείδηση του πολιτικού μας χώρου συμπίπτει με την προσωπική μας συνείδηση.»  Ακριβώς έτσι !!!.  

 

το χρονικό των επεισοδίων όπως τα έζησα.

Ημουν αυτόπτης μάρτυρας. Κανένας δημοσιογράφος σε πάνελ τηλεοπτικού σταθμού, δεν μπορεί να υποτιμήσει την νοημοσύνη μας και να μας «ορίσει» το τι ακριβώς είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια. Κανένας δεν δικαιούται να κρύβει την αλήθεια. Κανείς δεν δικαιούται να την παραμορφώνει. Αξιος ο μισθός σας …για μια ακόμη φορά κύριοι.
Η αλήθεια είναι λοιπόν…ότι : Βρέθηκα με πολλούς φίλους και συντρόφους στις 18.00 εχθές το βράδυ στα προπύλαια. Ηταν η μεγαλύτερη πολιτική συγκέντρωση που συμμετείχα τα τελευταία χρόνια. Χιλιάδες κόσμος όλων των ηλικιών βρισκόνταν στο μπλόκ του ΣΥΡΙΖΑ. Από οικογένειες με κοριτσάκια 15 χρονών έως ανθρώπους ηλικίας 70 χρονών. «Αλυσίδες» για να προστατευθούν όσοι συμμετείχαν στην πορεία έγιναν αμέσως, κυρίως απο την νεολαία αλλά και από μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους. Ημουν στην αλυσίδα, όποτε είχα άμεση οπτική επαφή με τα γεγονότα που  διαδραματίστηκαν. Οταν η πορεία ξεκίνησε από τα προπύλαια με κατεύθυνση την Αιόλου και μέσω αυτής την Σταδίου, άρχισαν οι πρώτες επιθέσεις σε μαγαζιά, τράπεζες, ξενοδοχεία , δημόσια κτήρια. Τα επεισόδια εξελλίσονταν στα πεζοδρόμια της της οδού Πανεπιστημίου, έξω από το μπλόκ του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο αυτοπεριφρουρούσε την πορεία του. Τα μαγαζιά έσπαγαν το ένα μετά το άλλο. Οι βιτρίνες «κατέβαιναν» με απίστευτους ρυθμούς. Δεν είδα κανέναν παιδί από αυτά που έσπαγαν βιτρίνες και αφαιρούσαν εμπορεύματα από τα μαγαζιά, να είναι πάνω από 17 χρονών !!!
Προχωρώντας επί της Πανεπιστημίου και φθάνοντας στο ύψος λίγο πρίν την Αιόλου, δύο ομάδες από πιτσιρικάδες των 10 ατόμων περίπου η κάθε μία, διέλυσαν την βιτρίνα γνωστής αλυσίδας κινητής τηλεφωνίας και άρχισαν να παίρνουν κινητά τηλέφωνα. Παράλληλα στην πλατεία Ομονοίας, που από το σημείο στο οποίο ήμουν έβλεπα καθαρά, εξελλίσονταν μάχες σώμα με σώμα. Μόλις είχε ξεκινήσει το μπλόκ του ΚΚΕ που στην ουρά της πορείας επιτέθηκαν τα ΜΑΤ. Μια ακόμα διμοιρία των ΜΑΤ βρίσκονταν στην γωνιά Πανεπιστημίου και Αιόλου με πρόσωπο προς την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Εδειχναν ιδιαίτερη απάθεια απέναντι σε όσα συνέβαιναν στα διπλανά πεζοδρόμια. Οταν το μέσον του μπλοκ συντεταγμένα έφτασε στην γωνιά και άρχισε να στρίβει στην οδό Αιόλου, επιτέθηκαν με λύσσα και άρχισαν να κτυπάνε την νεολαία που βρίσκονταν στις αλυσίδες του μπλοκ. Προφανής ο στόχος να κτυπηθεί η πορεία και να κοπεί στην μέση. Οταν είδαν ότι ο κόσμος άρχισε να τους βρίζει, να τους κράζει και να μην «σπάνε» οι αλυσίδες υποχώρησαν αρχικά λίγα μέτρα και στην συνέχεια άρχισαν να ρίχνουν χημικά και δακρυγόνα μέσα στο χώρο του μπλόκ. Οση ώρα διαδραματιζόντουσαν αυτά τα γεγονότα, στα διπλανά ακριβώς πεζοδρόμια, οι ομάδες των πιτσιρικάδων έσπαγαν ανενόχλητοι, ότι βιτρίνες έβρισκαν στο διάβα τους. Ο κόσμος δεν άντεξε στην ρίψη των χημικών και το μπλοκ «έσπασε». Η αλήθεια είναι ότι η ψυχραιμία που δείξαμε όλοι μας ήταν παροιμιώδης, προσπαθώντας να προστατευθούμε από την γενικευμένη χρήση δακρυγόνων και χημικών που συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση. Με μία μεγάλη ομάδα συντρόφων και φίλων υποχωρήσαμε στην Αιόλου, διασχίσαμε την Σταδίου και βρεθήκαμε στην Πλατεία Κοτζιά, προσπαθώντας να αναπνεύσουμε και να ανασυνταχθούμε προστατεύοντας κυρίως τις γυναίκες και τους ηλικιωμένους. Οι βιτρίνες των τραπεζών γύρω μας, έσπαζαν με απίστευτη ταχύτητα από ομάδες πιτσιρικάδων που βρισκόντουσαν στο κάτω μέρος της πλατείας. Προχωρήσαμε προς την Μητροπόλεως και λίγο πρίν φτάσουμε σε αυτήν συναντήσαμε το μπλόκ του ΚΚΕ που τρέχοντας προσπαθούσε να ξεφύγει απο τα επεισόδια. Λίγο πιο κάτω συναντήσαμε μια παρέα παιδιών. Ηταν μια παρεά από 6 παιδιά ηλικίας 17 με 18 χρονών, χωρίς κουκούλες στα πρόσωπά τους, τα οποία κρατούσαν στα χέρια τους μικρά ξίφη και σπαθιά προφανώς κλεμένα από μαγαζιά στον γύρω χώρο. Στην αρχή σαστίσαμε. Τους ρωτήσαμε : » Τι θα τα κάνετε αυτά ρε παιδιά; «….. έβαλαν τα γέλια και μας απάντησαν…» Τίποτα….σπίτια μας πάμε και είπαμε να πάρουμε κάτι για να θυμόμαστε την σημερινή νύχτα» !!!
Φτάσαμε στην Μητρόπολη και ανεβήκαμε λίγο μετά από το Υπουργείο Παιδείας. Στην πρώτη παράλληλο της Φιλελλήνων πρός το μέρος του Υπουργείου παιδείας…( δεν θυμάμαι το όνομα όπως καταλάβατε ) είδα το μπλοκ του ΚΚΕ και τα μέλη του να τρέχουν αλλόφρονες προς τα στενά της πλάκας, ενώ πίσω τους ακουγόντουσαν εκπυροκροτισμοί απο όπλα δακρυγόνων. Στην συνέχεια προσπαθήσαμε να φύγουμε απο την Φιλελλήνων, αλλά όλοι οι δρόμοι ήταν κλειστοί από οδομαχίες μεταξύ ΜΑΤ και μικρών ομάδων από πιτσιρίκια όχι πάνω από 20 χρονών ο καθένας τους. Πήγαμε στα στενά της πλάκας για να μπορέσουμε να αναπνεύσουμε και να δούμε πως θα φύγουμε, από την στιγμή που ενώ θέλαμε να κατευθυνθούμε προς την Λεωφόρο Συγγρού τα επεισόδια μας είχαν προλάβει και ήδη οι συγκρούσεις έφθαναν εκέινη την ώρα σχεδόν μέχρι την Πάντειο. Τέλος πάντων μετά από λίγη ώρα καταφέραμε να βρούμε έξοδο διαφυγής. Αυτά ήταν τα όσα ζήσαμε εχθές το βράδυ. Ποτέ δεν θα σβήσει από την μνήμη μου, το μίσος και η λύσσα των μπάτσων την ώρα που κτυπούσαν τις αλυσίδες του δικού μας μπλόκ. Το ότι δεν θρηνήσαμε θύματα, οφείλεται καθαρά στην ψυχραιμία που επιδείξαμε και στην τύχη.

Νομίζω ότι το καλύτερο σύνθημα που ακούστηκε από το μπλόκ ήταν το εξής :
« ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ …..ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ !!! »

Αυτήν την στιγμή η ώρα είναι 14.25. Βλέπω στην τηλεόραση ότι τα ΜΑΤ κτυπάνε την πορεία μαθητών και δασκάλων με δακρυγόνα και χημικά, στην κάτω πλευρά της πλατείας Συντάγματος. Είναι πραγματικά απίστευτο. Χτυπάνε αδιακρίτως, όποιον βρούν μπροστά τους.

                         «Στον δρόμο, στον δρόμο να σπάσουμε τον τρόμο !!!»

Περικλής Κοροβέσης και «Αριστερή ανακύκλωση».

cebacebfcf81cebfceb2ceb5cf83ceb7cf82

 Τον έχω παρακολουθήσει σε αρκετές ομιλίες του στην Βουλή. Η τελευταία του παρέμβαση, είχε να κάνει με θέματα ανεργίας, και κοινωνικής ευαισθητοποίησης. Επιμένει να βρίσκεται μακριά από ξύλινους λόγους, με απόλυτα ποιητική διάθεση, και με συμβολική εμφάνιση στο βήμα, φορώντας ένα βαθύ κόκκινο κοτλέ σακάκι, και από μέσα μπλούζα του Μάη του 68. Αν δεν κάνω λάθος πρέπει να είναι η περίφημη αφίσσα με σύνθημα «LA LUTTE CONTINUE», απεικονίζοντας ένα εργοστάσιο και μια μεγάλη σφιχτή γροθιά. Ναι…καλά το καταλάβατε…λατρεύω τους αιρετικούς συμβολισμούς σε ένα τόσο γκρίζο περιβάλλον όπως είναι η Βουλή.
Θλίβομαι όμως πραγματικά όταν ακούω απόψεις του στύλ » έλα μωρέ όλοι ίδιοι είναι…» …» και οι 300 θέλουν κρέμασμα» …απόψεις που δείχνουν ότι το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται με απίστευτη ταχύτητα. Και επειδή «τα γραπτά μένουν» αποφάσισα να αναδημοσιεύσω ένα από τα πολλά άρθρα που έχει γράψει κατά καιρούς σε εφημερίδες, με την άδεια του φυσικά, και για αυτόν τον λόγο τον ευχαριστώ πολύ. Γιατι απλά, εκτός ότι το συγκεκριμένο κείμενο με εκφράζει απόλυτα, θέλω να δείξω ότι το δικαίωμα στην διαφορετικότητα της παρουσίας, του λόγου και της άποψης είναι ότι πιο πολύτιμο διαθέτουν τα «παγωμένα αισθημάτων» χρόνια που διανύουμε. Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα » Εποχή» στις 19/10.

Ο ανανεωτικός Στάλιν

Στα καλά καθούμενα, όλοι εμείς που αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας ως ΣΥΡΙΖΑ, βρεθήκαμε στις αρχές αυτού του αιώνα στην δεκαετία του ΄30 στην ΕΣΣΔ. Ο Στάλιν μαζί με τους ασήμαντους γραφειοκράτες της δεύτερης γενιάς, έχει επικρατήσει ολοσχερώς στους μηχανισμούς του κόμματος και του κράτους, και εμπεδώνει την ολοκληρωτική πολιτική του κόμματος-κράτους, με τέτοιους διωγμούς που ουδέποτε αποτόλμησε κάποιο τσαρικό καθεστώς. Περίπου ένα 70% έως 80% του στελεχικού δυναμικού των μπολσεβίκων εκτελέστηκε ή εξορίστηκε. Ακόμα και σήμερα ο ακριβής αριθμός των θυμάτων μας είναι άγνωστος. Αυτό που ξέρουμε με ακρίβεια είναι ο αριθμός των φυλακισθέντων και εξορισθέντων που γύρισαν σπίτια τους μετά το θάνατο του Στάλιν. Ήταν είκοσι εκατομμύρια. Το σίγουρο είναι πως ο Στάλιν σκότωσε τόσους πολλούς κομμουνιστές όσους όλοι οι φασίστες μαζί.
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, άνοιξαν και τα απόρρητα αρχεία. Μελετητές από όλο τον κόσμο, όχι αναγκαστικά αντικομμουνιστές, ενέσκηψαν σε αυτό το υλικό και μας έδωσαν μια καινούργια γνώση. Ενδεικτικά αναφέρω την έρευνα των αδελφών Μεντβέντιεφ, «Ο Άγνωστος Στάλιν» (Εκδόσεις Καστανιώτη) που πρωτοκυκλοφόρησε το 2003 και το θεωρώ μια από τις πληρέστερες μελέτες του Σταλινικού φαινομένου. Δεν έχει καμία σχέση με τροτσκιστικά ή αναρχικά πονήματα, που όσο δίκιο και αν είχαν στην καταγγελία τους, είχαν μια ιδεολογική επιβάρυνση που νόθευε την επιστημονική τους έρευνα.
Όσοι δεν ανήκουμε στο ΚΚΕ, ένα κόμμα γνήσιο Λενινιστικό-Σταλινικό, και αποτελεί ένα πολύτιμο αντικείμενο μελέτης για το πώς ήταν ο μπολσεβικισμός και η ιστορική του συνέχεια ο σταλινισμός, που εκεί μαθητεύσαμε όλοι, οφείλουμε να μην πεθάνουμε ηλίθιοι. Το δεν «ήξερα», το δεν είχα την «κατάλληλη πληροφόρηση» είναι άλλοθι για την επαναφορά του Στάλιν στις γραμμές μας. Και είναι αυτό που έκανε ο ΣΥΝ με την απόφαση να στείλει επίσημη αντιπροσωπία και μάλιστα με βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στην Κίνα. Κατά την προσωπική μου άποψη είναι ένα μείζον πολιτικό πρόβλημα για το ΣΥΡΙΖΑ και ένας απόλυτος ανανεωτικός σταλινισμός από το ΣΥΝ.
Όλοι όσοι αναγνωριζόμαστε στο ΣΥΡΙΖΑ, μικροί και μεγάλοι, συνιστώσες ή ανένταχτοι, έχουμε ένα πλαίσιο πολιτικής δεοντολογίας που σε κάποια σημεία του είναι διατυπωμένο, αλλά σε άλλα δεν είναι. Πράγμα που σημαίνει πως όλοι έχουμε ένα «ιδεατό» ΣΥΡΙΖΑ στο μυαλό μας, που να χωράει όλους τους υπόλοιπους. Και ας υποθέσουμε πως ο ΣΥΝ είναι υπέρ της θανατικής ποινής στην Κίνα, εγκρίνει τις περίπου 68 περιπτώσεις που επιφέρουν θανατική ποινή στην Κίνα, ακόμα και για μη βίαια εγκλήματα ή είναι υπέρ της ανασφάλιστης εργασίας και θεωρεί το ωρομίσθιο των 0,30 ευρώ ικανοποιητικό, εγώ θα έλεγα δικαίωμά του. Ας βγει και ας τα υπερασπισθεί. Αλλά όχι στο όνομα του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί επιλέγοντας να στείλει ως αντιπρόσωπό του στην Κίνα μια βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, το χρεωνόμαστε όλοι.
Υπήρξαν αρκετές αντιδράσεις γι΄ αυτήν την πρωτοβουλία της ηγεσίας του ΣΥΝ και από τα ίδια τα στελέχη του ΣΥΝ. Κάποια αρθρογραφία ήταν ιδιαίτερη εύστοχη και έντονη. Αισιόδοξο σημάδι. Η αλήθεια δεν βγαίνει πια από το ιερατείο, αλλά από αγωνιστές με σκέψη. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει δοθεί καμία επίσημη απάντηση. Είδαμε μόνο ένα κείμενο της σ. Άννας Φιλίνη στην «Αυγή» με τις προσωπικές της σημειώσεις και ένα ανακοινωθέν του σ. Μπίσκι, που ούτε εκτελέσεις είδε, ούτε υπερεκμετάλλευση, ούτε εγκληματικό καπιταλισμό. Και εδώ έχουμε την πρώτη σοβαρή κρίση του ΣΥΡΙΖΑ. Αν ο ΣΥΝ δεν δώσει μια επίσημη και πειστική απάντηση και το θεωρήσει σαν μια πράξη ρουτίνας, τότε, κατά τη δικιά μου την άποψη, το όλο εγχείρημα του «ΣΥΡΙΖΑ» πρέπει να ξαναζητηθεί
Είναι εποχή να τραβάμε τα πράγματα στα άκρα; Λάθος ερώτημα. Δεν είναι αυτός που διαπιστώνει μια ακραία κατάσταση που πρέπει να χαρακτηρίζεται ως ακραίος και όχι αυτός που κάνει μια ακραία πράξη. Το αριστερό δημοκρατικό κίνημα ανά τους αιώνες δεν έχασε από τις καταγγελίες του, αλλά από τις σιωπές του. Ήδη μετά το θάνατο του Λένιν είχε φανεί πού πήγαινε η ΕΣΣΔ. Οι εγκάθετοι των ΚΚ ανά τον κόσμο συμπαραστάθηκαν στο Στάλιν. Και το νομιμοποίησαν με αποτέλεσμα ο ολοκληρωτισμός να γίνει το ιδανικό των εξεγερμένων κομμουνιστών. Αν και βέβαια αλλιώτικα λειτούργησε ο κομμουνισμός σαν εξέγερση και αλλιώτικα ως κράτος. Όπως και να έχει αυτή η Αριστερά που θέλουμε να φτιάξουμε, θα είναι μια τέτοια δημοκρατία που η ανθρωπότητα δεν θα έχει ξαναδεί και θα βγαίνει μέσα από τα επιτεύγματα της ιστορίας, χωρίς μεσιανισμούς και προφήτες.

Του
Περικλή Κοροβέση