η «στρατηγική της έντασης» μέσω της κρατικής καταστολής.

«Επαναφέρουμε τον αστυνομικό της γειτονιάς και συχνές περιπολίες με δίκυκλα»

 Δήλωση του υπουργού «προστασίας του πολίτη», από συνέντευξη του σε εβδομαδιαίο περιοδικό, στην προσπάθεια του να μας πείσει ότι για την «προστασία μας» χρειάζεται να γυρίσουμε δεκαετίες πίσω, τότε που ο αστυνομικός της γειτονιάς ήταν κάτι σαν «τοπικός άρχοντας». Ο άρχοντας που ρύθμιζε, ως ένα βαθμό, την καθημερινότητας μας.  Οταν όμως ομολογείται ότι υπάρχει ανάγκη, ο αστυνομικός να ξαναγυρίσει στην γειτονιά για να επιβάλει την τάξη, τότε κάτι δεν πάει καλά στην γειτονιά, στην  κοινωνία και στην θεσμοθετημένη πολιτεία. Επίκειται ομολογία αποτυχίας τόσο νωρίς; Φοβόμαστε ότι στο άμεσο μέλλον δημιουργούνται οι συνθήκες για ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη; Εχουμε περάσει την λεπτή κόκκινη γραμμή; 

Είναι γνωστό σε όλους, ότι η προστασία είναι αποκλειστικά θέμα πρόληψης. Πρόληψη, για την Πολιτεία σημαίνει εκείνο το πλαίσιο πολιτικών που εφαρμόζονται στην κοινωνία και θα έπρεπε να αφορούν την ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους σε τομείς όπως  η εργασία, η δικαιοσύνη, τα ανθρώπινα δικαιωμάτα, η ισότητα απέναντι του νόμου όλων των πολιτών, η ισότητα των ευκαιριών για όλους, η ομαλή ένταξη όλων των ομάδων ηλικίας στην παραγωγική διαδικασία χωρίς επισφάλεια στις εργασιακές σχέσεις, η απαγόρευση της μετατροπής του κράτους και των υπηρεσιών του σε φέουδο των τραπεζών και των μεγάλων εταιρειών και βέβαια η απαγόρευση της μετατροπής της γης σε περουσιακό φέουδο της εκκλησίας. Με λίγα λόγια η απαγόρευση της μετρατροπής του κοινωνικού κράτους σε καθημερινό εφιάλτη για τον πολίτη.

Μήπως ομολογούμε αποτυχία πρόληψης λοιπόν; Γιατί εαν αποτύχει η κοινωνική πρόληψη τότε η επόμενη στρατηγική που μπαίνει σε εφαρμογή είναι η καταστολή. Ποιούς συμφέρει σε πολιτικό επίπεδο η καταστολή;  Μα φυσικά τους μηχανισμούς του αστικού κράτους. Μπορεί κάλλιστα η αποτυχία εφαρμοσμένων πολιτικών να καλυφθεί πίσω από σπασμένες βιτρίνες, πύρινα οδοφράγματα, ολονύχτιες συμπλοκές, όχι στο όνομα ενός μαζικού κινήματος του κόσμου της εργασίας, αλλά μιας κατ’ εφημισμού «πολιτικής βεντέτας» των δυνάμεων καταστολής με συγκεκριμένο κομμάτι της νεολαίας, ενώ το κύριο που ενδιαφέρει τους  μηχανισμούς του κράτους είναι αυτή η «βεντέτα»να προσωποποιηθεί, αποφεύγοντας έτσι να «πολιτικοποιηθεί» χωρίς ασφαλώς οι κινητοποιήσεις να μαζικοποιηθούν, να γενικευθούν, και κυρίως να μεταφερθούν σε εργοστάσια και πανεπιστήμια. Η καλύτερη μέθοδος – όταν υπάρχουν και ευήκοα ώτα- είναι να ανακαλυφθεί και να στοχοποιηθεί  για μια ακόμη φορά ο «εσωτερικός εχθρός» της αστικής  Δημοκρατίας, που θα προβληθεί επαρκώς από τα κανάλια και με συγκεκριμένο τρόπο, ώστε να  βοηθήσει στον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας από την πιθανή οικονομική κατάρρευση της χώρας, με παράλληλη βύθιση του απλού κόσμου στην απάθεια και στον φόβο, αδυνατώντας να αναζητήσει και να αποδώσει η ίδια η κοινωνία πολιτικές ευθύνες στα πραγματικά αίτια που οδήγησαν σε αυτή την κρίση.

Τα πρώτα σημάδια εφαρμογής αυτής της στρατηγικής, της στρατηγικής της «τεχνητής έντασης» από το κράτος μέσω των κατασταλτικών μηχανισμών, τα είδαμε στην φετεινή πορεία του Πολυτεχνείου. Πρόληψη σαφώς και δεν επιτυγχάνεται με 280 προσαγωγές, 8 συλλήψεις, ολονύχτιους ελέγχους και ξυλοδαρμούς σε μια πορεία που θα μπορούσε να έχει τελειώσει ειρηνικά εαν κατά την διάρκεια της, τα αστυνομικά σώματα καταστολής δεν είχαν περικυκλώσει την διαδρομή της από κάθε δρόμο και κάθε γωνιά, για να προκαλούν με την παρουσία τους και να υπενθιμίζουν την δύναμη της επιβολής της «τάξης» μέσω του κράνους, του γκλόπ και της ασπίδας. Επίσης πρόληψη δεν υπάρχει όταν οι «αστυνομικοί της γειτονιά μας» καθημερινά και χωρίς ουσιαστική αιτία, προπιλακίζουν, βρίζουν, χτυπούν, συλλαμβάνουν, όποιον βάσει της  εμφάνισης του κρίνεται ως αντισυμβατικός, αντιεξουσιαστής, και γενικά «ύποπτος για διασάλευση της τάξης». Τα κρούσματα αστυνομικής αυθαιρεσίας έχουν γίνει καθημερινή πρακτική ιδίως το τελευταίο διάστημα. Είναι τυχαία η επιλογή αυτής της στρατηγικής στην συγκεκριμένη χρονική συγκυρία;  

Καθόλου!!!. Είναι οργανωμένη θα έλεγα. Οχι τόσο για τον Δεκέμβρη που έρχεται και που σίγουρα κουβαλά μαζί του ένα ιδιαίτερο πολιτικό και συναισθηματικό φορτίο για όλο το κίνημα, όσο για την πολιτική και οργανωτική αποδόμηση των υπόλοιπων «Δεκέμβρηδων» που πιθανώς να ακολουθήσουν στην αρχή της νέας χρονιάς όταν καμία «έξοδος από την ύφεση» δεν θα γίνει πιστευτή από τον Ελληνικό λαό, επειδή οι δείκτες των τραπεζών θα παρουσιάζουν θετική κερδοφορία, την ίδια ώρα που οι άνεργοι θα ξεπεράσουν το ένα εκατομμύριο, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις θα καταγράφουν νέες μεγάλες απώλειες στο «κλείσιμο» της χρονιάς με πολλές από αυτές να οδηγούνται σε «λουκέτα», το ασφαλιστικό σύστημα θα καταρρέει, ο δανεισμός θα έχει γίνει σχεδόν αδύνατος, και η έλλειψη κοινωνικής πολιτικής θα έχει επιφέρει ασφυξία σε όλους τους τομείς της παραγωγής.  Ισως λοιπόν αυτός ο Δεκέμβρης να αποτελεί την δοκιμή συγκεκριμένων πλάνων αντιμετώπισης και διαχείρησης έκτακτων «κρίσεων» και κοινωνικών εντάσεων από τον κρατικό μηχανισμό.

Πως σπάει η στρατηγική της έντασης και του επιβαλλόμενου τηλεοπτικού τρόμου; Μόνο με την μαζική συμμετοχή του κόσμου στις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη, με την στήριξη των εκδηλώσεων της νεολαίας, με την κοινωνική αλληλεγγύη και την συμμετοχή μας στα μαζικά κινήματα. Μόνο όταν καταλάβουμε ότι οι αλλαγές πολιτικών δεν πρέπει να αποτελούν υπόθεση κομματικών επιτελείων, αλλά υπόθεση δική μας, υπόθεση των κοινωνικών κινημάτων, του απλού κόσμου της εργασίας, της γειτονιάς, και της αυτοοργάνωσης του στους μαζικούς χώρους. Μόνο εαν αντιμετωπίσουμε και νικήσουμε πολιτικά την βασική αρχή του νεοφιλελευθερισμού «ο καθένας μόνος του και για τον εαυτό του», μόνο εαν καταλάβουμε ότι «εαν ξυπνήσεις μονομιάς θάρθει ανάποδα ο ντουνιάς».

Advertisements

10 comments on “η «στρατηγική της έντασης» μέσω της κρατικής καταστολής.

  1. Ο/Η Snowball λέει:

    Είναι γνωστό σε όλους, ότι η προστασία είναι αποκλειστικά θέμα πρόληψης.

    Κομμάτι μεταφυσικό αυτό που λες…
    Η πρόληψη θα καταργήσει το έγκλημα?
    Ακόμα και σε μια κοινωνία «άλλη» θα έπρεπε να περάσουν γενιές και γενιές για να εξαλειφθεί το έγκλημα μέσω της πρόληψης…

    • Ο/Η plagal λέει:

      Οχι, το εγκλημα δεν μπορει να καταργηθει. Μπορει ομως να περιοριστει παρα πολυ, ειδικα στις βιαιες μορφες του που ειναι και οι πιο επικινδυνες.

      • Ο/Η Snowball λέει:

        Από την στιγμή που δεν μπορεί να καταργηθεί εντελώς, παρά να περιοριστεί, χρειάζεσαι λοιπόν και την «προστασία», είτε αυτός που την επιβάλλει λέγεται αστυνομία, είτε πολιτοφυλακή…

  2. Ο/Η yiannis63 λέει:

    Αγαπητοί Snowball & Plagal @
    Δεν είμαι εγληματολόγος και τα όσα γράφω δεν αφορούν το κοινό έγλημα. Θεωρώ ότι η προσέγγιση του Γιάννη Πανούση ως «παθολογικό κοινωνικό φαινόμενο» είναι μια από τις πιο σοβαρές αναλύσεις που έχουν γίνει. Ομως, σε καθε περίπτωση, σε μια ευνομούμενη πολιτεία και σε ένα πραγματικά κοινωνικό κράτος (μένει να δούμε αν η υπαρξη του μπορεί να ισχύει και πρακτικά) τα ποσοστά του κοινού εγλήματος μειώνονται σε θεαματικό βαθμό. Πιστεύω ότι ναί, η ισοτιμία, η δικαιοσύνη, η ισονομία, η δημοκρατία και η κοινωνική αληλλεγύη αποτελούν τις μεθόδους πρόληψης απέναντι στο έγκλημα. Οσες πιο πολλές φυλακές φτιάχνεις τόσο περισσότερο βοηθάς το έγκλημα να αναδειχθεί. Οταν μια πολιτεία επενδύει στους αστυφύλακες και στην καταστολή ενός κοινωνικού φαινομένου τότε τα αποτελέσματα θα είναι πολύ διαφορετικά από αυτά που προσδοκεί.

  3. Ο/Η εξαδάκτυλος λέει:

    Καλησπέρα σου. Είπα να ανταποδώσω την επίσκεψη σου, και έπεσα στο θέμα που τον τελευταίο καιρό απασχολεί και ‘μένα.
    Θεωρώ την πορεία στις 17 Νοεμβρίου, καθώς και την στάση της αστυνομίας κατά τη διάρκεια της, σαν «πρόβα τζενεράλε» γιά τον Δεκέμβρη. Επειδή βλέπω τον Χρυσοχοΐδη να δίνει με το ένα χέρι και παίρνει με το άλλο και επειδή πιστεύω πως η σημερινή κυβέρνηση ούτε μπορεί να ανεχτεί την επανάληψη ενός Δεκέμβρη του 2008, ούτε όμως τολμά να περάσει σε καταστολή μεγάλου μεγέθους – δεν είναι «η Δεξιά» βλέπεις – περιμένω τεράστια κινητοποιήση από την μεριά του κράτους με σκοπό να κερδηθεί η μάχη των εντυπώσεων ή να μαζέψει τα μπόσικα από όπου μπορεί, μέσα στις επόμενες τρείς βδομάδες. Το βλέπουμε και αυτές τις μέρες που ο Χρυσοχοΐδης περιγράφει τον κουκουλονόμο ως γελοίο – ταυτόχρονα ανακαλύπτει γιάφκες και ορδές τρομοκρατών – τους οποίους όμως «κατανοεί» – λίγο πρίν την δίκη του Κορκονέα – εκτός Αθηνών όμως – με σαφείς αιχμές κατά των τραμπούκων αστυνομικών – που όμως δεν μαζεύει επίσημα…
    Πιστεύω πως το παιχνίδι του είναι πολύ επικίνδυνο γιά τον ίδιο αλλά, αν κερδίσει, θα πετύχει νίκη μεγάλων διαστάσεων. Όχι μόνο θα περάσει το μήνυμα πως αυτός μπορεί να ελέγξει την χουντοαστυνομία και τους μπαχαλοαναρχικούς, αλλά θα περιθωριοποιήσει ακόμα περισσότερο τον αντιεξουσιαστικό χώρο, που μονίμως αρνείται να συσπειρωθεί παρά μόνο όταν είναι δύο μέτρα από τις ασπίδες της αστυνομίας. Οι προηγούμενοι, σαν τραμπούκοι από ιδεολογία που ήταν, κατέφευγαν μόνιμα στην καταστολή. Οι τωρινοί, θα το πάνε «μιά στο καρφί και μιά στο πέταλο». Αυτό που δεν περιμένω να δώ είναι το «κοινωνικό κράτος» που θα αντιμετωπίσει το έγκλημα με τον τρόπο που περιγράφεις. Και αυτό απομακρύνεται όλο και πιό πολύ με τις θερμοκέφαλες και νετσαγεφικές πρακτικές που τείνουμε να υιοθετήσουμε, παίζοντας το παιχνίδι του κράτους, όπως ακριβώς λέει το σενάριο του.

    • Ο/Η Snowball λέει:

      ούτε όμως τολμά να περάσει σε καταστολή μεγάλου μεγέθους – δεν είναι “η Δεξιά” βλέπεις –

      Διαφωνώ…
      Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει τον φόβο των ΜΜΕ που θα το κράξουν και δεν έχει και τον φόβο που είχε η Δεξιά σε κάποιες περιπτώσεις να μην τους πούνε φασίστες…
      Όταν το κρίνει αναγκαίο, θα χτυπήσει με ισχύ και τα ΜΜΕ θα χειροκροτάνε…

      • Ο/Η εξαδάκτυλος λέει:

        Ίσως δεν εκφράστηκα καθαρά, snowball. Εννοούσα πως ούτε το ΠΑΣΟΚ το παίρνει ένας νέος Δεκέμβρης, γιατί το θέμα δεν είναι μόνο το τι θα δείξουν τα ΜΜΕ και αν θα το χειροκροτήσουν, αλλά το πως θα νιώσει η μεσαία τάξη και τί θα πεί η Ευρώπη, την οποία προσπαθεί να πείσει πως αποτελεί παράγοντα σταθερότητας της οικονομίας. Καινούριοι νεκροί και εξεγέρσεις που θα χρειαστεί να κατασταλούν βίαια, είναι μεγαλύτερη καταστροφή γιά το ΠΑΣΟΚ, ακριβώς γιατί η Δεξιά θεωρείται πως φλερτάρει με το φασισμό, ενώ το ΠΑΣΟΚ είναι «δημοκρατικό». Υπό αυτή την έννοια δεν θα ήθελε να ξαμολύσει τα σκυλιά – όχι βέβαια πως δεν θα το κάνει αν χρειαστεί. Μην ξεχνάς πως παίζει πολύ το «φαίνεσθαι». Δες τις κινήσεις του Παπανδρέου από την στιγμή που βγήκε – μέτρα εντυπωσιασμού της κοινής γνώμης και μόνο. Στο «fair but strong» προφίλ, δεν ταιριάζει μία καμμένη Αθήνα, με τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης να βομβαρδίζουν με εικόνες όλο τον πλανήτη και εξεγέρσεις συμπαράστασης ανά την Ευρώπη, όσο και αν τα ντόπια πρόβατα θα χειροκροτούν.
        Εδώ – επιμένω – πως ο αντιεξουσιαστικός χώρος χρειάζεται να κάνει την υπέρβαση και να μην παίξει το παιχνίδι του κράτους και αυτή την φορά. Πραγματικά, δεν ξέρω πόσοι έχουν τα μάτια τους ανοιχτά γιά να κατανοήσουν, αλλά αν εδραιωθεί στην συνείδηση όλων πως είμαστε μπαχαλοκαταστροφείς, εκεί θα γίνει όχι μόνο αυτό που λές – καταστολή με χειροκρότημα από τα ΜΜΕ – αλλά και εδραίωση της αντίληψης πως το ΠΑΣΟΚ μπορεί, εκεί που η ΝΔ τα έκανε σκατά.

  4. Ο/Η εξαδάκτυλος λέει:

    Ένα παράδειγμα :
    http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=23/11/2009&id=104685
    και αμέσως μετά :
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=104805

    Αυτούς θα τους τσακίσει, γιατί είναι ζώα και το ζητάνε να τιμωρηθούνε. Το θέμα είναι τι θα κάνει με αυτούς που δεν είναι ζώα…

  5. Ο/Η yiannis63 λέει:

    Το θέμα αγαπητέ εξαδάκυλε δεν είναι τι λένε τα κόμματα. Αυτά ούτως η αλλοιώς διαθέτουν ελάχιστη κοινωνική γείωση. Το θέμα είναι τι λέει η κοινωνία μέσω των αναγκών της. Εχω την αίσθηση ότι οι κοινωνικοπολιτικές εξείξεις που κυοφορούνται από την ίδια την κοινωνία επί της ουσίας ανατρέπουν τους όποιους πολιτικούς προγραμματισμούς και τις όποιες «βαρύγδουπες» πολιτικές αναλύσεις «εσωτερικής» κατανάλωσης. Για μια ακόμα φορά οι μάζες που αποτελούν την προωθητική δύναμη της ιστορίας θα αναλάβουν τον κυρίαρχο ρόλο τους. Ελπίζω ο αχός των μαζών να μην μας βρει κλεισμένους στα γραφεία μας με αέναες αδιέξοδες συζητήσεις. Η ιστορία κινείται το ότι πολλές φορές δεν ακούμε το βάδισμα της έχει να κάνει με το γεγονός ότι αποτελούμε μέρος της, εν ώρα κίνησης.

  6. Ο/Η εξαδάκτυλος λέει:

    Γιάννη, τα κόμματα ας λένε ότι θέλουν – συμφωνώ. Είναι πολύ πιθανόν εσύ να βλέπεις στην κοινωνία ανάγκες και ρεύματα που εγώ, μην ζώντας στην ελλάδα, δεν διακρίνω. Αν πάλι μιλάς γιά τον κόσμο ολόκληρο, τα βλέπω κάπως πιο θετικά τα πράγματα, αλλά δεν είμαστε ακόμα στο σημείο βρασμού και φοβάμαι πως θα αργήσει κι’ άλλο. Αυτό βέβαια που με τρώει, δεν είναι πως αμα αργήσει τελικά θα είμαι πολύ γέρος γιά να βρώ στα οδοφράγματα, αλλά πως όσο αργεί και άλλοι καταπιέζονται, και άλλοι συνθλίβονται στα γρανάζια, και άλλοι υποφέρουν.
    Αν όντως βλέπεις τις μάζες έτοιμες να ξανακινήσουν την ιστορία, τότε με το καλό να γίνει. Όσοι μπορέσουμε, όπου μπορέσουμε πρέπει να είμαστε εκεί.
    Ο φόβος μου βέβαια είναι μήπως, όσο εμείς μπορεί να μην ακούμε το βάδισμα της, κάποιοι άλλοι της άνοιγουν έναν δρόμο που την φέρνει πίσω πρίν ξαναπάει μπροστά. Δεν έχω αμφιβολία πως τελικά θα βρεί τον δρόμο της είτε είμαστε εμεις εκεί είτε όχι, απλά μου βγαίνει ένα «γαμώτο» άμα για να ανέβει, πρέπει να πέσει κι’ άλλο και πάλι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s