ψυχή βαθιά…υπάρχει και βαθύτερα…

613thumblarge

Συνήθως…δηλαδή σχεδόν πάντοτε όταν αποτελείς μεγάλο σκηνοθετικό όνομα απολαμβάνεις την υποστήριξη του Ελληνικού κέντρου κινηματογράφου, της πολιτείας και αρκετών χορηγών. Ετσι έχεις την ευχέρεια να φτιάξεις μια ταινία απαλλαγμένος από το άγχος του προϋπολογισμού. Από την άλλη πλευρά βέβαια ίσως αναλαμβάνεις κάποιες υποχρεώσεις, κάποια γραμμάτια προς εξόφληση. Εαν η ταινία σου αναφέρεται σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας τότε είσαι εκ των πραγμάτων αναγκασμένος να προσφέρεις έναν συμβιβασμό, έναν μέσο όρο, ουδετεροποιώντας τα ιστορικά γεγονότα, αφυδατώνοτας την ανάλυση για τα αίτια που οδήγησαν στα γεγονότα, προσφέροντας στους θεατές μια απλή περιγραφή του αποτελέσματος.

Εαν αυτό έψαχνε ο Παντελής Βούλγαρης στην νέα του ταινία «ψυχή βαθιά» πιστεύω ότι το βρήκε. Εαν δηλαδή το ζητούμενο ήταν η απόδοση της πολεμικής ατμόσφαιρας κατά την περίοδο των τελευταίων μαχών στην διάρκεια του Εμφυλίου πιστεύω ότι τα κατάφερε. Εξαιρετική φωτογραφία, επαρκέστατες ερμηνείες, επιτυχημένη σκιαγράφηση των κεντρικών χαρακτήρων, εναλλαγή συναισθημάτων τα οποία αποτελούν το κλειδί στην γρήγορη ροή της ταινίας. Προσθέστε την πολύ καλή μουσική και σκηνική παρουσία του Γιάννη Αγγελάκα. Τι άλλο χρειάζεται κανείς για να του αρέσει μια τέτοια είδους ταινία; 

Μα φυσικά ΑΠΟΨΗ !!!. Αυτό χρειάζεται σε μια ταινία που θέλει να αναφέρεται στην σύγχρονη Ελληνική ιστορία, σε μια ταινία που αντικείμενο της έχει ένα αναμφισβήτητο πολιτικό γεγονός, με αίτια, αποτελέσματα, θύτες και θύματα. Φυσικά δεν εννοώ στενά κομματική άποψη. Εννοώ ευρύτερη κοινωνική και πολιτική ανάλυση ενός πολιτικοιστορικού γεγονότος που ακόμα και σήμερα τα αποτελέσματα του τα βιώνουμε στον τρόπο οικονομικής συγκρότησης και λειτουργίας του νεοελληνικού κράτους.

Σε αυτό τον τομέα η ταινία απέτυχε παταγωδώς. Βλέποντας την, ορισμένες φορές μου δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι παρακολουθώ μια απλή «βεντέτα» μεταξύ δύο μεγάλων οικογενειών, οι οποίες παρά τις επιμέρους προσωρινές διαφορές τις ενώνει για πάντα η κοινή τύχη και η κοινή μοίρα στην κοινωνικη ζωή αυτού του τόπου. Αυτή η εντύπωση δεν είναι μόνο δική μου. Το ίδιο συμπέρασμα βγήκε παρουσία και του σκηνοθέτη, στην απερίγραπτη εκπομπή της «καθηγήτριας» Αννας Παναγιωταρέας στην κρατική τηλεόραση με θέμα την συγκεκριμένη ταινία.  Το πράγμα «ξεφεύγει» στην κυριολεξία όταν όλα προσπαθούν να εξισωθούν, όλοι να «αναζητήσουν τις ευθύνες τους», λες και όλοι λειτούργησαν με τον ίδιο τρόπο στην παραγωγή ευθυνών για την έναρξη, λες και όλοι μετά την λήξη του εμφυλίου είχαν τις ίδιες ευκαιρίες για αναδιοργάνωση της ζωής τους, λες και όλοι από κοινού στηθήκανε μπρός στα εκτελεστικά αποσπάσματα, λες και όλοι από κοινού σταλθήκανε να λιώσουνε σε φυλακές και εξορία, λες και όλες οι οικογένειες ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης μετά το τέλος του εμφυλίου απολαύσανε την ίδια αντιμετώπιση από το επίσημο κράτος, λες και όλοι είναι ίδιοι απέναντι στα μάτια της ιστορίας…

Μοιραία, όταν προσπαθείς να αναλύσεις μια ταινία καταφεύγεις σε συγκρίσεις σχετικά με το θέμα και το περιεχόμενο. Δεν είχε μόνο η Ελλάδα εμφύλιο. Ετσι η σκέψη μου οδηγήθηκε σε δύο ταινίες που είχα δεί στο παρελθόν. Σκηνοθέτης και των δύο ο Ken Loach. Πρόκειται για το Land and freedom με θέμα του τον Ισπανικό εμφύλιο και το The wind that shakes the barley που εξιστορεί τον εμφύλιο στην Ιρλανδία.  Η δεύτερη ταινία τιμήθηκε με το χρυσό φοίνικα του φεστιβάλ Καννών και παρουσιάζει απίστευτες ομοιότητες με το σενάριο της νέας ταινίας του Παντελή Βούλγαρη. Και εκεί δύο αδέλφια βρίσκονται στο αντίπαλο στρατόπεδο, ενώ στην κορύφωση της η ταινία παρουσιάζει τον ένα αδελφό που υπηρετεί στον Εθνικό στρατό της Ιρλανδίας ο οποίος υπάγεται στις διαταγές της Αγγλικής  στρατιωτικής διοίκησης να είναι ο αρχηγός εκτελεστικού αποσπάσματος το οποίο εκτελεί τον ίδιο του τον αδελφό που ανήκει στον Δημοκρατικό στρατό της Ιρλανδίας, ο οποίος μάχεται τον συμβιβασμό με την Αγγλική Κυβέρνηση.  Και όμως η ταινία δεν μένει μόνο στην αγριότητα των μαχών, των ενεδρών και των σαμποτάζ. Παρακολουθεί τα αίτια, τις αφορμές, καθώς και την πορεία των δύο παρατάξεων κατά την διάρκεια και μετά την λήξη του εμφυλίου πολέμου. Στιγματίζει τις ακρότητες και από τις δύο πλευρές, αναδεικνύει τα αδιέξοδα και της αδιάλλακτης αλλά και της ενδοτικής πολιτικής, αλλά κυρίως ξεχωρίζει τους σκοπούς για τους οποίους αγωνιζόντουσαν οι πρωταγωνιστές.  Ο Ken Loach δείχνει με την ταινία του ότι οι δύο παρατάξεις δεν είχαν σαν στόχο την οικοδόμηση της ίδιας κοινωνίας. Αναγνωρίζει την διαφορετικότητα των προθέσεων και εκεί κατά την γνώμη μου βρίσκεται το μυστικό της συνταγής. Αντιπολεμική ταινία δεν σημαίνει η απλή καταγγελία της ωμής βίας στα πεδία των μαχών.  Αντιπολεμική ταινία κάνεις μόνο όταν αναλύεις με αντικειμενικό τρόπο τα αίτια και τις αφορμές, αποδίδεις ευθύνες όπου αναλογούν καταδικάζοντας παράλληλα τις πολιτικές που απορρέουν από το αποτέλεσμα.

Εχθές το βράδυ κάθησα να παρακολουθήσω στην κρατική τηλεόραση το πασίγνωστο «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται». Ιδού τι γράφει το πληροφοριακό σημείωμα που συνοδεύει την ταινία. Οι υπογραμμίσεις δικές μου : «Ο αξέχαστος Βασίλης Λογοθετίδης αποτυπώνει με μοναδικό τρόπο την αγωνία αλλά και την αχαριστία του Ελληνα που αναλώθηκε σε ανόητους πολιτικούς φανατισμούς λίγο μετά τον Β! Παγκόσμιο Πόλεμο»

Πως είπατε ; Ολοι το ίδιο πρέπει να φαίνονται σε μια ιστορική περίοδο που είναι έτοιμη να «ξαναγραφεί»; Είναι πράγματι κρίμα γιατί στην αίθουσα που παρακολούθησα την ταινία αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι η πλειοψηφία του κοινού που την έβλεπε αφορούσε ηλικίες κάτω από 30 χρονών. Αραγε με τι σκέψεις να έφυγαν και πόσο σοφότεροι έγιναν για το ιστορικό παρελθόν της πατρίδας τους;

Advertisements

14 comments on “ψυχή βαθιά…υπάρχει και βαθύτερα…

  1. Ο/Η christos milionis λέει:

    ΘΑ επαναλαβω και σε εσας ,αφου διαβασα την κριτικη σας για την συγκεκριμενη ταινια,οτι δεν πηγα να δω την ταινια .Ο λογος ειναι οτι εχω δει πολλες μετριες ταινιες του συγκεκριμενου σκηνοθετη και αρνουμαι να δω αλλη μια απο τα ιδια.
    Η σκηνοθεσια ,πιστευω οτι ειναι ταλεντο και η αποψη μου ειναι, οτι δεν το διαθετει ο κυριος αυτος.Αναρωτιεμαι γιατι θα επρεπε το κρατος να χρηματοδοτει με λεφτα του φορολογουμενου,δηλαδη εμου ,ταινιες μετριες , αταλαντων σκηνοθετων.

  2. Ο/Η Snowball λέει:

    Δεν έχω δει το «Ψυχή Βαθιά» ακόμα, όμως σκοπεύω να το δω, οπότε ακόμα δεν μπορώ να σχολιάσω τα όσα γράφεις για την ταινία…

    Το σχόλιό μου αφορά τις δύο ταινίες του Ken Loach που αναφέρεις…
    Τόσο στο «Land and Freedom» όσο και στο «The wind that shakes the barley» ο σκηνοθέτης παίρνει σαφέστατη θέση υπέρ της μίας πλευράς και παρουσιάζει μονόπλευρα τα πράγματα…
    Άσχετα αν συμφωνούμε με τους σταλινικούς σε όσα κάνανε στην Ισπανία, το «Land and Freedom» είναι μια αγιογραφία του POYM και των αναρχικών και σίγουρα ΔΕΝ

    «Στιγματίζει τις ακρότητες και από τις δύο πλευρές, αναδεικνύει τα αδιέξοδα και της αδιάλλακτης αλλά και της ενδοτικής πολιτικής, αλλά κυρίως ξεχωρίζει τους σκοπούς για τους οποίους αγωνιζόντουσαν οι πρωταγωνιστές.»

    Στο δεύτερο μισό της συγκεκριμένης πρότασης έχεις δίκιο, περί των σκοπών για τον οποίο αγωνίζονταν οι αγωνιστές, κυρίως όσον αφορά την δεύτερη ταινία του Loach που αναφέρεις, το «The wind that shakes the barley» κι εδώ όμως παρουσιάζεται αρκετά μονόπλευρα η ιστορία απλά ο σκηνοθέτης έχει δώσει μεγάλη βαρύτητα στο κοινωνικό υπόβαθρο της Ιρλανδικής επανάστασης όπου ήταν πολύ πιο διακριτό ποιός έχει δίκιο και ποιός όχι…

    Σε κάθε περίπτωση, για να υπερασπιστώ λίγο τον Βούλγαρη του οποίου δεν είμαι θαυμαστής, ο Loach έκανε δυο ταινίες που αφορούσαν εμφύλιους πολέμους άλλων κρατών και όχι της Αγγλίας, της χώρας καταγωγής του, οπότε είναι «ευκολότερο» να πεις μια τέτοια ιστορία και δεν χρειάζεται να εξηγήσω το γιατί…
    Επίσης, κάθε ταινία που αναφέρεται σε ένα θέμα της σύγχρονης ιστορίας, αν δεν έχει πάρει σαφή πολιτική θέση (μαζί μας ή εναντίον μας) αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό και καχυποψία από όλες τις πλευρές και αυτό νομίζω ότι έχει πάθει και η «Ψυχή Βαθιά», η αναφορά σου στην Παναγιωταρέα νομίζω ότι επιβεβαιώνει την άποψή μου…
    Επιφυλάσσομαι για μια πιο ολοκληρωμένη κριτική όταν δω την ταινία ο ίδιος…

    Καλημέρα! 🙂

  3. Ο/Η inlovewithlife λέει:

    Πολύ σωστή άποψη.

    Όσο και αν γράφεται η ιστορία από τους νικητές, η κοινωνία έχει μνήμη και δεν ξεχνά ότι τότε η μία πλευρά πάλεψε – με όλες τις αδυναμίες της – για ιδανικά ελευθερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης, που ακόμη και σήμερα αποτελούν ζητούμενο.

    Άσε που το ότι και οι δύο πλευρές αποτελούνταν από Έλληνες εμένα προσωπικά δε μου λέει πολλά. Και δε θα έπρεπε να λέει σε κανέναν στο μέτρο που ένας λαός είναι πρώτα από όλα πολιτική συλλογικότητα και τότε δεν υπήρχε ούτε πολιτική ούτε συλλογικότητα αλλά μόνο τρομοκρατία και αποκλεισμός. Το «είμαστε όλοι Έλληνες» είναι σε συνάρτηση με την ελευθερία/κοινωνική δικαιοσύνη που επικρατεί στον τόπο και με το βαθμό της συμμετοχής στην πολιτική ζωή αλλιώς αποδεικνύεται φενάκη η κοινωνική συνοχή.

  4. Ο/Η k1 λέει:

    Γιάννη, αυτά ακριβώς που λες ακούγονται από πολλές πλευρές για την ταινία. Π.χ. στο χτεσινό αφιέρωμα της Αυγής: http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=501495
    Δεν την έχω δει, άρα δεν μπορώ να έχω άποψη, καταλαβαίνω όμως απόλυτα τα προβλήματα που μπορεί να έχει ένα τέτοιο εγχείρημα. Απλώς δεν ξέρω αν πρέπει να «σταυρώνουμε» τον σκηνοθέτη γι’αυτό. Πιο πολύ δεν μπορώ να συμβάλω στην συζήτηση αυτήν τη στιγμή. Μπορώ όμως να σου προτείνω το τελευταίο σκηνοθετικό αριστούργημα που είδα, μια εκ πρώτης όψεως ηθογραφία της γερμανικής κοινωνίας, στην πραγματικότητα όμως μια βαθιά πολιτική ταινία: Das weisse Band, του Michael Haneke. (Δεν ξέρω πώς κυκλοφορεί στην Ελλάδα, γι’αυτό άφησα τον αυθεντικό τίτλο)

  5. Ο/Η yiannis63 λέει:

    Χρύσα Χατζηβασιλείου @ Σε ευχαριστώ πολύ για το link, θα διαβάσω την άλλη άποψη με πολύ ενδιαφέρον.

    christos milionis @ Είναι κάπως απόλυτο να λές ότι ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης είναι ατάλαντος. Υπάρχουν πλευρές στην δουλειά του που τα καταφέρνει και πλευρές που υστερεί. Στην ερώτηση σου γιατί το κράτος να χρηματοδοτεί ατάλαντους, ας αναρωτηθούμε σε ποιό τομέα το κράτος δεν επιχορηγεί ατάλαντους και ανίκανους;

    Snowball @ Να το δεις και να γράψεις τις εντυπώσεις σου. Με ενδιαφέρει η άποψη σου.
    Για το «Γη και ελευθερία» δεν νομίζω ότι πρόκειται περί αγιογραφίας του κοινού μετώπου από την στιγμή που ένα μεγάλο μέρος της ταινίας περιέχει την κριτική του σκηνοθέτη για την διάσπαση του κινήματος. Ιδίως οι σκηνές που ο ένας πυροβολεί τον άλλο από αντικρυστά κτήρια καθώς και αυτά που φωνάζουν ο ένας στον άλλο δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο τα λάθη από κάθε πλευρά. Η έκφραση που χρησιμοποιείς «κοινωνικό υπόβαθρο» για την δεύτερη ταινία είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο που δείχνει ιδιαίτερα υποβαθμισμένο στο «ψυχή βαθιά». Για μένα πάντως είναι πιό εύκολο να κάνεις κριτική και να εκφέρεις άποψη εαν η καταγωγή σου είναι από την χώρα που έγινε ο εμφύλιος. Εχεις πιο άμεση συνείδηση των γεγονότων, οι παραστάσεις είναι πιο κοντινές. Για αυτό και έχεις την υποχρέωση να κάνεις τουλάχιστον μια προσπάθεια προς την κατεύθυνση της αντικειμενικής ανάλυσης. Μπορεί ο Loach να είχε την πολυτέλεια της ουδετερότητας, αν και στην περίπτωση του και η δική του χώρα εμπλέκεται στον εμφύλιο της Ιρλανδίας, σε κάθε περίπτωση ο Βούλγαρης δεν είχε αυτή την πολυτέλεια και θα έπρεπε να το γνωρίζει αυτό όταν αναλάμβανε την ευθύνη για την δημιουργία της συγκεκριμένης ταινίας.

    inlovewithlife @ Ετσι ακριβώς !!! Ενας λαός είναι πρώτα απ όλα πολιτική συλογικότητα. Οι κοινωνικές προεκτάσεις διαμορφώνονται αναλόγα με το πως δρούν τα μέλη αυτής της συλλογικότητας. Το ερώτημα που περίμενα να απαντηθεί -εν μέρει- άπό την ταινία είναι το εξής : Eδρασαν όλα τα μέλη αυτής της συλλογικότητας με τον ίδιο τρόπο για τον ίδιο σκοπό;

    Κ1 @ ΔΕΝ «σταυρώνουμε»…αλλά απαιτούμε. Και δεν απαιτούμε να τοποθετηθεί αμιγώς υπέρ της μιας η της άλλης πλευράς. Ανέκαθεν ήμουν και θα είμαι ενάντια σε κάθε είδους «στρατευμένη τέχνη». Γιατί απλά η στράτευση δεν είναι τέχνη. Ομως όταν ασχολείσαι με ιστορικά θέματα, συνεπικουρούμενος από το κράτος, τότε σίγουρα αναλαμβάνεις την υποχρέωση να παρουσιάσεις κάτι περισσότερο. Εκτος και εαν -που δεν θα ήθελα να το πιστέψω- επιθυμούμε να βάλουμε ένα τέλος στην ιστορία. Το «τέλος της Ιστορίας» ίσως….

  6. Ο/Η HearNothing λέει:

    καλησπέρα,
    όπως είπαν και άλλοι σχολιαστές αυτή είναι η γνώμη των περισσοτέρων για την ταινία..
    πάντως φου φαίνεται και κάπως φυσιολογικό να τήρησε μια στάση απέναντι στο μεγαλύτερο ταμπού της νεοελληνικής ιστορίας, αν είχε μπει στον πειρασμό να βγάλει άποψη νομίζω ότι θα ξεκινούσε ακόμα ένας εμφύλιος γύρω απο τις διαφορετικές απόχεις για τον εμφύλιο μιας και είναι το ιστορικό γεγονός που δεν έχει γίνει και καμια ιστορική μελέτη για τους γνωστούς λόγους..

  7. Ο/Η taspa λέει:

    Καλησπερα.
    -Μήπως »Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΔΩ»;;;
    -Οταν αναλαμβανει να σε παρουσιασει στο Πανελληνιο η τεως λογοκρίτρια της ΥΕΝΕΔ, χ…σε μέσα.
    Χθες προσπαθησα ωα στείλω σχόλιο με αποψη[ τι να την κανεις την γνωρίζεις]!!!δεν τα καταφερα μια και δεν ανοιγε η σελίδα σου.
    φιλιά,χάθηκες!!!!!Ο Πλούτος δεν ειναι απαραίτητα ΧΡΗΜΑ……..

  8. Ο/Η yiannis63 λέει:

    HearNothing @ Η αλήθεια είναι ότι για το συγκεκριμένο θέμα έχουν ασχοληθεί αρκετοί Ευρωπαίοι ιστορικοί και δημοσιογράφοι. Ιδιαίτερα Αγγλοι. Στην Ελλάδα τα πράγματα λίγο διαφέρουν μια και η Εθνική συμφιλίωση προωθήθηκε μάλλον σαν τεχνικά πολιτικό προιόν συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου, χωρίς να έχει προηγηθεί επιστημονική ιστορική ανάλυση με κρατική μέριμνα. Τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε έλλειψη στην προσέγγιση των ιστορικών αρχείων. Το «κουκουλωμα» δεν σημαίνει ότι κλείνει ένα ιστορικό κεφάλαιο της πατρίδος μας.

    Τaspa @ Εαν είδες την συγκεκριμένη εκπομπή σίγουρα κατάλαβες τι θέλω να πώ. Ηταν πραγματικά απίστευτη η αμηχανία τόσο του σκηνοθέτη όσο και της παρουσιάστριας και αγωνιώδη η προσπάθεια τους να οδηγήσουν σε συμφηφιστικά συμπεράσματα κυρίως τους δύο νεαρούς πρωταγωνιστές της ταινίας που συμμετείχαν στην εκπομπή.

  9. Ο/Η topaiditisplateias λέει:

    Γεια χαρά αγαπητέ Γιάννης 63 νομίζω ότι κρίνεις με έναν φανατισμό ακραίο, δηλαδή 70 χρόνια μετά πρέπει να πούμε ότι κάποια πλευρά ήταν σωστή και κάποια άδικη
    Για εμένα ο Παντελής Βούλγαρης που δηλώνει Αριστερός μίλησε πολύ σωστά και πήρε τις κατάλληλες αποστάσεις απο τους Σταλινικούς του ΔΣΕ που με επικεφαλής το ΚΚΕ καταδίκασαν την ταινία και μιλάνε ακόμα για Επανάσταση και αγώνες.
    Ευτυχώς ένα κομμάτι της Αριστεράς δεν σκέφτεται έτσι(αν και στην Ελλάδα η Αριστερά δεν υπάρχει όσο υπήρχε παλαιότερα…αλλά είναι αυτό μεγάλη ΚΟΥΒΕΝΤΑ).

    Μου άρεσε η ταινία μαζί με τον Θίασο του Αγγελόπουλου και τα Πέτρινα Χρόνια είναι οι καλύτερες ταινίες για τον Εμφύλιο της ντροπής…

  10. Ο/Η yiannis63 λέει:

    Νομίζω αγαπητό paiditisplateias ότι όσοι κάνουν κριτική στην ταινία δεν διέπονται από «ακραίο φανατισμό». Λένε την γνώμη μους. Αν στο κείμενο μου βρείς κάτι ακραίο σε παρακαλώ πολύ να μου το επισημάνεις. Ισως έτσι με βοηθήσεις περισσότερο. Κατα την γνώμη μου, ακραία δεν είναι τα όσα γράφω, ακραία είναι τα όσα συνέβησαν μετά την λήξη του εμφυλίου, ακραία είναι η συμπεριφορά του τότε «Γέρου της Δημοκρατίας» πρίν και μετά. Επίσης ακραία θεωρείται η παρουσία του Αγγλικού στρατού μετά την λήξη του Πολέμου. Ακραία τα στρατοδικεία και οι εκτελέσεις ανηλίκων, οι φυλακές, οι εξορίες, η φυσική και ηθική εξόντωση της μιας πλευράς εν καιρώ ειρήνης και αναδιοργάνωσης του Ελληνικού κράτους. Ακραία και η πολιτική ανεπάρκεια της τότε ηγεσίας του Κ.Κ.Ε. αν και εδώ ταιριάζει μάλλον άλλος επιθετικός προσδιορισμός. Είδες με πόσα ακραία φαινόμενα είχε να ασχοληθεί η ταινία αυτή; Γιατί άλλο ειδικό ιστορικό βάρος για την Ελληνική κοινωνία έχουν οι «Νύφες» και άλλο το «ψυχή βαθιά».

  11. Ο/Η Irene λέει:

    Μία ακόμα πιο βαθύτερη ματιά,το ντοκυμανταίρ της Αλίντας Δημητρίου,»Η ζωή στους βράχους»,που προβάλλεται στον κιν/φο «Τριανόν».
    Χωρίς να διεκδικεί τίτλους σκηνοθεσίας,φωτογραφίας κ.λ.π.,κ.λ.π.,βασισμένη σε μαρτυρίες γυναικών του Δ.Σ.,είναι πραγματικά ανατριχιαστική.
    Δεν βρίσκω περισσότερα λόγια για να την περιγράψω.
    Απλά…..όσοι δεν την έχουν δεί,να πάνε να την δούνε.Ανεπιφύλακτα.

  12. Ο/Η yiannis63 λέει:

    Ιrene @ Tελικά ….υπάρχει και βαθύτερα ! Η συγκεκριμένη ταινία στην οποία αναφέρεσαι αυτό αποδεικνύει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s