Για την πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ 10-11-12 απριλίου.

cf83cf85cf81ceb9ceb6ceb1

 Σε προηγούμενο post με τίτλο Εργατική αντεπίθεση-Γενική απεργία, είχε κατατεθεί το εξής σχόλιο από την φίλη taspa :

«Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κεφαλαιοποίησε την υπεροχή των ποσοστών του, έχασε την όσμωση με την κοινωνία της εργασίας, καιρός να το καταλάβει, οι αγώνες είναι μπροστά και οι πολίτες περιμένουν να μας δούν δίπλα, στη δουλειά, στο χωράφι, στο γραφείο, με ξεκάθαρο λόγο και απλό, κατανοητό να πούμε τις προθέσεις μας το πρόγραμμα μας.
Εμείς θα μείνουμε αριστεροί γιατί είναι το αξιακό μας  ΣΤΑΤΟΥΣ, η χώρα όμως δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει την αριστερά.
Την αριστερά της καθημερινότητας
.»

Διαλέγω αυτό το μικρό κείμενο για εισαγωγή στην προσπάθεια μου να αναδείξω τον προβληματισμό που υπάρχει σε πολλά μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ για το μέλλον της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στη χώρα μας. Μία πρώτη απόπειρα  «ανάγνωσης» αποκαλύπτει δύο κυρίαρχα στοιχεία. Την προσωρινή «κόπωση» στις λειτουργίες του ΣΥΡΙΖΑ και την αγωνία για την απαραίτητη «φυγή προς τα εμπρός». Προσωπικά φύσει αισιόδοξος πιστεύω ότι ενώ ο απολογισμός δράσης είναι πλούσιος, πρέπει στο άμεσο μέλλον να γίνουν ακόμα περισσότερα. Πρόσφατα, ειπώθηκε κάτι ενδιαφέρον σε μια φιλική κουβέντα που είχα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να έχει διαδικασίες που να θυμίζουν «Γιορτή της Δημοκρατίας». Σωστό. Δεν αντιλέγω. Θα συμπληρώσω όμως ότι Γιορτή της Δημοκρατίας χωρίς μαζική συμμετοχή των μελών σε διαδικασίες τέτοιες που να προστατεύονται και να ενθαρρύνονται πρωτοβουλίες, δεν γίνεται. Συνήθως η μαζική συμμετοχή είναι η ασφαλιστική δικλίδα ότι η παραγωγή πολιτικής γίνεται από τα κάτω. Δηλαδή από τα μέλη των τοπικών πολιτικών επιτροπών. Εκεί που κτυπάει η «καρδιά» του ΣΥΡΙΖΑ και κάθε υγιούς αριστερού πολιτικού οργανισμού. Εκεί που γίνεται η περίφημη όσμωση με την κοινωνία και τα προβλήματα της, εκεί όπου οι εμπειρίες από  τις παρεμβάσεις μας σε κινηματικό επίπεδο στους χώρους δουλειάς και στην γειτονιά μας πρέπει να μετατρέπονται σε παραγωγή θεωρίας και πολιτικής.

Στη προηγούμενη συνδιάσκεψη που έγινε στο Σ.Ε.Φ. παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις ομιλίες αρκετών ανένταχτων -ιδίως από την Επαρχία- που συμμετέχουν στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι ομιλίες αυτές είχαν ένα κεντρικό σημείο αναφοράς. Την αγωνία για τις διαδικασίες μέσω των οποίων θα μπορέσει να εκφραστεί η πολιτική τους άποψη έτσι ώστε μετά την απαραίτητη σύνθεση να μετουσιωθεί σε θεωρεία και κινηματική δράση.
Την αγωνία δηλαδή του να φανούν «χρήσιμοι» -όλο αυτό το ανθρώπινο δυναμικό- σε ένα νέο πολιτικό υποκείμενο της Αριστεράς που φαίνεται να παίρνει σάρκα και οστά. Προσωπικά θεωρώ τους ανένταχτους στον ΣΥΡΙΖΑ ως μια συνιστώσα ιδιαίτερης σημασίας γιατί καταγράφει ένα σύνολο κόσμου που ανήκει στην Αριστερά, δεν συμμετέχει σε κομματικές διαδικασίες, έχουν αναφορά σε αριστερό παρελθόν, ίσως για κάποιο διάστημα η σχέση τους με την Αριστερά να δοκιμάστηκε, τώρα όμως είναι εδώ, έτοιμοι να συμβάλουν στην ανοικοδόμηση μιας νέας πολιτικής συμμαχίας που την θεωρούν και δική τους προσωπική υπόθεση. Είναι όλος αυτός ο κόσμος που ψάχναμε να βρούμε στις πορείες και στις συγκεντρώσεις λίγα χρόνια πρίν και τους βλέπουμε τώρα ξανά σε διαδικασίες και κινητοποιήσεις όπως αυτές που έγιναν τον Δεκέμβρη που μας πέρασε. Ζήτημα πρώτο λοιπόν να προστατευθούν οι αγωνίες τους.

Δεν επέλεξα τυχαία να αναφερθώ στους ανένταχτους. Ενα χρόνο μέτα την πρώτη πανελλαδική συνδιάσκεψη θεωρώ ότι η ίδια αγωνία αποτελεί πλέον κοινό γνωρισμα όλων των συνιστωσών που συμβάλουν στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι προφανές ότι έχουν -κατά την γνώμη μου- εξαντληθεί τα όρια λειτουργίας με την σημερινή μορφή. Μάθαμε να «μπουσουλάμε», πρέπει να «περπατήσουμε», γιατί στο άμεσο μέλλον θα χρειαστεί να «τρέξουμε». Θεωρώ την δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος που βιώνουμε, ιστορική συγκυρία για την Ριζοσπαστική Αριστερά να αναδιατάξει τις δυνάμεις της και να αρθρώσει την Αριστερή εναλλακτική πρόταση διεξόδου από την κρίση. Να ηγεμονεύσει πολιτικά την διαμόρφωση του νέου κοινωνικού μοντέλου που έχει ανάγκη η Ευρωπαική κοινότητα. Να αναδείξει το γεγονός ότι μια άλλη Ευρώπη είναι εφικτή. Την Ευρώπη των λαών, των εργαζομένων, των κοινωνικών δικαιωμάτων, της ισότητας των δύο φύλλων, των μεταναστών, των αποκλεισμένων από την παραγωγική διαδικασία. Αυτή η Ευρώπη θα αγωνιά και θα σκέφτεται το «περίσευμα» ανθρώπων που γεννάει το καπιταλιστικό σύστημα ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης και θα βρίσκεται σε πλήρη ρήξη με τις χρηματιστηριακές  αγορές, τις τραπεζικές αγορές και τους μηχανισμούς δημιουργίας των συμφώνων σταθερότητας. Ακριβώς είκοσι χρόνια μετά την κατάρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και την αναδίπλωση των δυνάμεων μας, παρουσιάζεται τώρα η ευκαιρία να ξαναβγούμε μπροστά, να ξαναμιλήσουμε για την επικαιρότητα και την τελική νίκη του σοσιαλισμού, ως το αναπόφευκτο στην διαχρονική σύκρουση κεφαλαίου-εργασίας. Δεν πρέπει αυτάρεσκα να μας ικανοποιεί το γεγονός ότι είμαστε μια «αυτονόητη ήπειρος της παγκόσμιας πολιτικής γεωγραφίας» που λόγω της κρίσης επικαιροποιείται ξανά η ύπαρξη της. Αυτό έχει κατακτηθεί με αγώνες και θυσίες. Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί ιδιαίτερα είναι το πως αυτή η «ήπειρος» θα αποτελέσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση ενός νέου παγκόσμιου πολιτικού χάρτη.

Τα δύο τελευταία χρόνια «έκρυβαν» δύσκολες και απότομες στροφές στον δρόμο της επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ στην επικαιρότητα της πολιτικής σκηνής . Παρ’ όλα αυτά με τις λιγότερες δυνατές αναταράξεις καταφέραμε να φτάσουμε στον πρώτο σταθμό απολογισμού. Η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των αγώνων ενάντια σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές, συμμετείχε σε κινήματα και αγώνες, βρέθηκε έξω από τράπεζες, μέσα σε σχολεία και πανεπιστήμια, στήριξε εργατικά συλλαλητήρια και εργατικές απεργίες. Κυρίως όμως στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων τον Δεκέμβρη δίπλα στην εξεγερμένη νεολαία, προσπάθησε να αρθρώσει έναν διαφορετικό πολιτικό λόγο αναλύοντας το συγκεκριμένο φαινόμενο από την πλευρά των εξεγερμένων, και αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία για όλους εμάς που ζήσαμε τα γεγονότα, κατανόησε τις ειδικές ευαισθησίες ενός αυθόρμητου νεολαίστικου κινήματος αμφισβήτησης και διαφοροποιήθηκε από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις του Ελληνικού κοινοβουλίου που επέλεξαν τον στρουθοκαμηλισμό της κοινοβουλευτικής ευπρέπειας και την ικανοποίηση των φοβικών αντανακλαστικών της εκλογικής τους πελατείας. Αρνήθηκε να συμμετάσχει στο συγκεκριμένο παιχνίδι «καταστολής εφηβικών ονείρων» και γι αυτό το λόγο στοχοποιήθηκε, συκοφαντήθηκε και λοιδωρήθηκε από τα υπόλοιπα κόμματα. Αυτό από μόνο του λέει πολλά. Δεν λέει όμως και τίποτα εαν δεν συνεχίσουμε σταθερά και αταλάντευτα στον ίδιο δρόμο. Το πολιτικό κόστος του να λές την αλήθεια το βιώνουμε καθημερινά. Οι λάτρεις των γκάλοπ και τα διευθυντικά στελέχη των ΜΜΕ που αποτελούν τους συνδιαχειριστές της εξουσίας τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση ενώ  οι υπάλληλοι τους μοιράζουν απλόχερα «συγχαρητήρια» νομιμοφροσύνης στους «αδέξιους εραστές» του «ομαλού πολιτικού βίου». Τελικά η επιλογή του να «διαφέρεις» σε δύσκολες στιγμές στην νεοελληνική πολιτική ιστορία του τόπου, έχει μεγάλο κόστος, εμπεριέχει όμως και το στοιχείο της περηφάνιας για τον πολιτικό χώρο που βρίσκεσαι, ακριβώς γιατί…όπως λέει και ο ποιητής «αυτά τα δέντρα δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό»

Φτάνουμε στο «δια ταύτα». Η αλήθεια είναι ότι εδώ και κάποιο διάστημα παρατηρείται μια «κόπωση» συνοδευόμενη από  φαινόμενα μερικής αποσυσπείρωσης. Αδρανοποίησης θα έλεγα καλύτερα. Το ανησυχητικό είναι ότι αυτή η αδρανοποίηση παρατηρείται στην βάση του εποικοδομήματος, δηλαδή σε αρκετές πολιτικές επιτροπές πόλεων και γειτονιών. Αυτό συμβαίνει γιατί η αρχική εκλογική και πολιτική δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ δεν μεταφράστηκε σε συγκροτημένο πολιτικό ρεύμα, παραμένοντας κυρίως μια εκλογική συμμαχία. Η εσωτερική ζωή του ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται αναδιαμόρφωση, ενώ οι πολιτικές του λειτουργίες χρειάζονται άμεση αναβάθμιση. Η λογική της «αναγκαστικής» ομοφωνίας  σε όλες τις αποφάσεις πολλές φορές οδηγούν σε παραλυτικές ισορροπίες. Θέματα που πρέπει να λυθούν άμεσα, αναβάλλονται και «πάμε παρακάτω» χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι τα ίδια θέματα, θα τα βρούμε και πάλι μπροστά μας στο μέλλον. Η λογική της συμμετοχής δια αντιπροσώπων αποδυναμώνει την δυναμική των γενικών συνελεύσεων, με αποτέλεσμα η παραγωγή πολιτικής να αποτελεί αποκλειστική υπόθεση των κεντρικών πολιτικών οργάνων. Με λίγα λόγια έφθασε η ώρα για το επόμενο βήμα, του ΣΥΡΙΖΑ των μελών, των δημοψηφισμάτων, του ΣΥΡΙΖΑ που θα στοχεύει στην δυναμική και πολυάριθμη εκπροσώπηση του «άλλου μισού του ουρανού» σε όλα τα όργανα (προερχόμενος από την συνιστώσα του ΣΥΝ θεωρώ αδιανόητο στην πολιτική του γραμματεία να υπάρχει μόνο μια γυναίκα), της ριζοσπαστικής οικολογικής άποψης, της επιλογής μέσω ψηφοφοριών όλων όσων εκπροσωπούν τον ΣΥΡΙΖΑ σε κεντρικά πολιτικά όργανα, χωρίς να αποκλείεται καμία συνιστώσα, της εναλλαγής των προσώπων σε όλες τις θέσεις, του ΣΥΡΙΖΑ της συμμετοχικής δημοκρατίας και όχι των αποκλεισμών, όλοι και όλες με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Και αυτό γιατί πρέπει να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους της πολιτικής λειτουργίας όλων των συνιστωσών σε μορφές κινηματικής δράσης εντός των πλαισίων του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί μόνο έτσι θα αποκτήσουμε τα απαραίτητα συντροφικά αντανακλαστικά στις πολιτικές μας σχέσεις, οικοδομώντας  κάτι παραπάνω από μια εκλογική συμμαχία πολιτικών συνιστωσών. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι υπόθεση ποσοτικής καταμέτρησης μελών των συνιστωσών, αλλά ένα εργαστήρι ριζοσπαστικών αριστερών πολιτικών ιδεών που πρέπει όμως να αποκτήσει κοινές δομές παρέμβασης στα κινήματα και στους κοινωνικούς χώρους. Η συγκρότηση αυτών των δομών εναπόκειται στην λειτουργία των τοπικών πολιτικών επιτροπών, οι οποίες μέσα από γενικές συνελεύσεις με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, θα διαχειρίζονται τοπικά θέματα, ενώ σε ζητήματα μείζονος πολιτικής σημασίας θα πρέπει να οργανώνονται γενικές συνελεύσεις σε νομαρχιακό επίπεδο. Να διερευθυνθεί το ζήτημα της δημιουργίας και ψήφισης από τις τοπικές πολιτικές επιτροπές, με βάση και τον γεωγραφικό προσδιορισμό, ενός ενδιάμεσου οργάνου (Πανελλαδικής συντονιστικής επιτροπής με διευρυμένη σύνθεση).
 Η κεντρική πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να υποδέχεται τις εισηγήσεις και τα ψηφίσματα των γενικών συνελεύσεων και της Πανελλαδικής συντονιστικής επιτροπής, και αυτός να είναι ο μπούσουλας των αποφάσεων της, σε πλήρη συνεργασία με την κοινοβουλευτική ομάδα του Ελληνικού και Ευρωπαικού κοινοβουλίου. Τέλος, πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους στον μέγιστο βαθμό, ότι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν, όχι αυτόνομες προσωπικότητες, ή απλούς εκπροσώπους των συνιστωσών, αλλά βουλευτές που μεταφέρουν την πολιτική του όλου ΣΥΡΙΖΑ μέσω του κοινού προγράμματος, χωρίς να θολώνουν την δυναμική του.

Πρόσφατα, το Ευρωπαικό κοινοβούλιο έφερε προς ψήφιση, ένα τερατώδες πολιτικό κείμενο που προσπαθεί να συσχετίσει τον υπαρκτό σοσιαλισμό με τον ναζισμό. Φυσικά με την στήριξη της Ευρωπαικής σοσιαλδημοκρατίας. Αυτό δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση σε κανέναν μας. Είναι ο φόβος και η αγωνία στην προσπάθεια τους, να αποποιηθούν τις πολιτικές τους ευθύνες και να νομιμοποιήσουν στην συνείδηση του Ευρωπαίου πολίτη την οικονομική και κοινωνική κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν μέσω των μηχανισμών που ελέγχουν, προσπαθώντας παράλληλα να αποδομήσουν την έννοια της επικαιρότητας και της αναγκαιότητας του σοσιαλισμού. Να μην τους αφήσουμε!!! Ο κύριος Αλμούνια δήλωσε πώς φοβάται ότι από το φθινόπωρο και μετά όλες οι κυβερνήσεις των κρατών της Ευρώπης θα αντιμετωπίσουν ένα «καυτό» χειμώνα. Ας επαληθεύσουμε τους φόβους του, και ας του κάνουμε δώρο τον πιο «καυτό» χειμώνα της ζωής του !

Advertisements

2 comments on “Για την πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ 10-11-12 απριλίου.

  1. σήμερα ήταν πιο ενθαρρυντικά τα πράγματα, σωστά; Εμένα καλά μου φάνηκαν!

  2. Ο/Η yiannis63 λέει:

    κόκκινο μπαλόνι @ Ναι όντως τα πράγματα την Κυριακή ήταν πολύ καλύτερα. Και σαν προσέλευση και σαν «ατμόσφαιρα». Το θετικό είναι ότι οι προβληματισμοί των προηγούμενων ημερών δείχνουν να μετατρέπονται σε οργανωτική δράση. Αυτό είναι πολύ καλό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s