εσωστρέφεια…το χρόνιο σύνδρομο του συνασπισμού.

ceb5cf83cf89cf83cf84cf81ceb5cf86ceb5ceb9ceb1

 
Ανοίγει πάλι «ο χορός των δαιμόνων» στον Συνασπισμό; 
Ενώ είναι φανερό ότι χρειαζόμαστε την maximum συσπείρωση βαδίζοντας προς τις ευρωεκλογές και πιθανότατα προς πρόωρες εθνικές εκλογές, δυστυχώς φαίνεται ότι ανοίγει ένας νέος κύκλος εσωστρέφειας με αφορμή την ανακοίνωση της «ανανεωτικής πτέρυγας».
Ολα αυτά μετά από ευρείες πλειοψηφικές καταγραφές συγκεκριμένων πολιτικών απόψεων στο πρόσφατο συνέδριο και στην συνέχεια στο διήμερο δημοψήφισμα όλων των μελών του ΣΥΝ.
Το πρόβλημα τελικά είναι ότι ο Δημήτρης Παπαδημούλης κατετάγη δεύτερος στο εσωκομματικό δημοψήφισμα πίσω από τον Νίκο Χουντή ή μήπως το γεγονός ότι υπάρχουν απόψεις στον ΣΥΝ για την εναλλαγή των βουλευτών στο Ελληνικό και Ευρωπαικό κοινοβούλιο; Τι είδους Αριστερά ( Ανανεωτική, ριζοσπαστική, εναλλακτική,..μπλα…μπλα..μπλα…) μπορεί να συγκροτηθεί όταν δεχόμαστε να υπάρχουν βουλευτές με τρείς και τέσσερις συνεχόμενες θητείες στα κοινοβούλια; Πρωταρχικός στόχος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι πρώτα απ όλα να υπάρχουν ριζοσπαστικές διαδικασίες στο εσωτερικό της. Εκτός λοιπόν από την ανάδειξη του γυναικείου ζητήματος με την όσο δυνατόν μεγαλύτερη εκπροσώπηση των γυναικών στα ανώτερα όργανα, υπάρχει και το θέμα της εναλλαγής. Εάν θυμάμαι καλά το καταστατικό του ΣΥΝ μιλάει για δύο συνεχόμενες θητείες στο Ελληνικό κοινοβούλιο. Προφανώς το θέμα δεν μπαίνει σε προσωπικό επίπεδο. Δεν πρέπει να είναι στο επίκεντρο της συζήτησης τα πρόσωπα  αλλά οι θεσμοί. Ετσι όπως τους εννοούμε στην Αριστερά. Δεν πρέπει οι προσωπικοί μηχανισμοί να τοποθετούνται πάνω από τους συλλογικούς μηχανισμούς παραγωγής πολιτικής.
Η Αριστερά έχει ανάγκη από νέα στελέχη που πρέπει να αναλάβουν ευθύνες, έχει ανάγκη από νέες παρουσίες στην εκπροσώπηση της. Είναι υποχρέωση -ηθική πάνω απ όλα- να στηριχθούν και να βοηθηθούν από τα παλαιότερα και πλουσιότερα σε πολιτική εμπειρία στελέχη, όλοι οι νέοι υποψήφιοι του ΣΥΝ. Δεν μπορεί ο πλούτος της εμπειρίας να αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο ορισμένων. Αναδιανομή του πλούτου της εμπειρίας λοιπόν. Από όλους που τον διαχειρίζονται επί του παρόντος, πρός όλους που τον έχουν ανάγκη για να αποτελέσουν τους μελλοντικούς εκπροσώπους της Ριζοσπαστικής Αριστεράς σε ανώτερα επίπεδα.

Εάν σε κάτι νοσεί βαριά η Ελληνική Αριστερά δεν είναι ούτε ο πλούτος των ιδεών, ούτε η έλλειψη στελεχών. Είναι η δημιουργία προσωπικών μηχανισμών είτε σε επίπεδο κορυφής, είτε σε επίπεδο βάσης. Αυτό συμβαίνει γιατί πολλές φορές ακόμα και «εμείς» που στους λόγους μας αποθεώνουμε τις συλλογικές διαδικασίες, έρχονται στιγμές που θέτουμε το προσωπικό μας εγώ, πάνω από οποιεσδήποτε δημοκρατικές συλλογικές διαδικασίες οι οποίες αναδεικνύουν ένα αποτέλεσμα που δεν είναι της αρεσκείας μας. Στο παρελθόν η συνοχή του πολιτικού μας χώρου έχει  δοκιμαστεί αρκετά έντονα ιδίως σε περιόδους δημοτικών εκλογών. Δυστυχώς φαίνεται οτι τα «παθήματα» δεν έχουν γίνει «μαθήματα». Και επειδή τον τελευταίο καιρό, πολύς λόγος γίνεται για την «κρίση» διαπιστώνω ότι και η «συστημική» εσωτερική κρίση που βιώνει η Αριστερά από το 1989 με την κατάρρευση του υπαρκτού-ανύπαρκτου σοσιαλισμού έκανε την εμφάνιση της στην συμπεριφορά αρκετών στελεχών που κατά καιρούς βρέθηκαν σε κομματικές μειοψηφίες, αναπτύσσοντας σε παράλληλο χρόνο προσωπικά σεχταριστικά αντανακλαστικά.

Επίσης θα ήθελα να σας εξομολογηθώ ότι το βουλευτικό αξίωμα- αναφέρομαι πάντα στην Αριστερά- εγώ προσωπικά δεν το βλέπω σαν οικογενειακή υπόθεση το οποίο κληροδοτείται ελέω θεού. Αποτελεί κορυφαία συλλογική διαδικασία, ενώ ο υποψήφιος βουλευτής στον οποίο γίνεται η τιμή να επιλεγεί από τα μέλη, του φίλους και τους απλούς ψηφοφόρους του πολιτικού χώρου στα ψηφοδέλτια του οποίου συμμετέχει, πρέπει να απολογείται στα όργανα του κόμματος, γιατί προφανώς δεν εκλέχθηκε μόνος του, δεν είναι ανένταχτος, ενώ έχει την υποχρέωση να ακολουθεί και να σέβεται τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων και τα «πολιτικά ντοκουμέντα» των συνεδρίων, χωρίς να υποβαθμίζεται ο ρόλος της προσωπικότητας του, αλλά και χωρίς να «διοχετεύονται» δηλώσεις του στον τύπο περί πολιτικών συμμαχιών με εκπροσώπους του δικομματισμού σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, όταν τέτοια πολιτικά ζητήματα έχουν αποσαφηνιστεί εδώ και καιρό από τα συλλογικά όργανα. Είμαι «ξεπερασμένος»…και χρησιμοποιώ «ξύλινο λόγο» ;  Εάν το αυτονόητο στις μέρες μας έχει γίνει τόσο δύσκολο δέχομαι ευχαρίστως τον χαρακτηρισμό αυτό.

Και τι γίνεται με την αντίθετη προς την πλειοψηφία άποψη ;  Πρέπει να προστατεύεται ;
Φυσικά και ναι. Σε ένα δημοκρατικό κόμμα δεν υπάρχει μόνο μια άποψη ή μόνο μια υποψηφιότητα. Στον δρόμο προς τις ψηφοφορίες λοιπόν και αφού όλες οι απόψεις ή όλες οι υποψηφιότητες αναμετρούνται και καταγράφονται πολιτικά μέσα από ένα διάλογο που γίνεται κτήμα όλων των μελών συμμετέχοντας σε συνέδρια ή δημοψηφίσματα, έρχεται η ώρα της απόφασης. Μόνο που την απόφαση αυτή πρέπει να την σεβόμαστε όλοι- ιδίως όσοι υποστηρίζουν την μειοψηφούσα άποψη- και να μην προσπαθούμε να την ακυρώνουμε στην πράξη, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι συμμετέχουμε σε μια λέσχη ατέρμονων συζητήσεων χωρίς αντιστοίχηση στην πράξη και αντίκρισμα στην κοινωνία. Εάν θέλουμε να λέμε ότι ανήκουμε σε έναν αριστερό πολιτικό οργανισμό με θεσμοποιημένες καταστατικές συλλογικές διαδικασίες, πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει η ομφαλοσκόπηση περί «εξεχουσών προσωπικοτήτων» και να ανοιχτούμε στον κόσμο, στην κοινωνία και στα κινήματα της, οριοθετώντας έτσι τον ρόλο μας στην σύγχρονη ιστορία του τόπου. Προφανώς ο ρόλος ύπαρξης ενός Αριστερού Ριζοσπαστικού κόμματος δεν είναι να δημιουργεί «εσαεί» κοινοβουλευτικά στελέχη. Ούτε να δημιουργεί «παράγοντες», που να «σηκώνουν» την υπόθεση του Αριστερού κινήματος στους ώμους τους. 

Αυτό που χρειαζόμαστε, είναι να γίνουμε λίγο πιο Αυτοανατρεπτικοί.
Ναι, αυτή είναι η κατάλληλη λέξη. Αυτοανατρεπτικοί. Για να μπορείς να ελπίζεις ότι είσαι σε θέση να ανατρέψεις τις χρόνιες σταθερές «αξίες» του συστήματος, έτσι όπως αυτές παρουσιάζονται στις μέρες μας σε κάθε επίπεδο του σύγχρονου πολιτικού βίου, πρέπει να είσαι έτοιμος ανά πάσα στιγμή, όταν αυτό απαιτείται από τις εξελίξεις να μπορείς να «αυτοανατρέπεσαι» με την έννοια της αναδιοργάνωσης. Συνεπώς δεν προέχει σαν στόχος η διατήρηση της κομματικής ιεραρχίας, γραφειοκρατίας και του σφιχτού εναγκαλισμού των κοινοβουλευτικών θώκων. Αυτό που επείγει, είναι ένας αγώνας δρόμου με τον χρόνο για να «κατέβει» στον κόσμο το πρόσφατα ψηφισμένο από την συντριπτική πλειοψηφία του συνεδρίου πρόγραμμα, εν μέσω διαρκούς  αρνητικής στόχευσης του πολιτικού μας χώρου από τα υπόλοιπα κόμματα του Ελληνικού κοινοβουλίου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης ,τα οποία πολύ θα χάρηκαν διαβάζοντας την ανακοίνωση της «ανανεωτικής πτέρυγας» του ΣΥΝ, ενώ ήδη «τρέχουν» νέα γκάλοπ. Ο ρόλος μας λοιπόν δεν είναι το ξόδεμα της πολιτικής μας καθημερινότητας με ανακοινώσεις περί «εκκαθαρίσεων» που υπήρξαν στο μυαλό των ευφάνταστων συντακτών της ανακοίνωσης, αλλά η ενασχόληση μας και οι τρόποι παρέμβασης μας στην κοινωνία, στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης που τώρα αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι διαμορφώνει την καθημερινότητας μας μέσω χιλιάδων απολύσεων και περικοπών των μισθών, στα πλαίσια της αναδιανομής του πλούτου προς όφελος των τραπεζών, στα πλαίσια των δολοφονικών επιθέσεων εναντίον μεταναστών, στα πλαίσια της κρατικής καταστολής απέναντι στην εξεγερμένη νεολαία, στα πλαίσια του «αυγού του φιδιού» που έχει σπάσει το κέλυφος και διεκδικεί μερίδιο ισότιμης παρέμβασης στο πολιτικό γίγνεσθαι είτε φοράει τον κοινοβουλευτικό του μανδύα είτε όχι, στα πλαίσια της ντιρεκτίβας της Κομισιόν, του Εκοφίν και της Ευρωπαικής τράπεζας που εξισώνει τους θύτες με τα θύματα της οικονομικής κρίσης και τέλος…last but not least…στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί το μεγάλο στοίχημα και τον στρατηγικό στόχο για την Ελληνική Ριζοσπαστική Αριστερά. Σαν να μου φαίνεται λοιπόν ότι την Ελληνική κοινωνία την απασχολούν άλλα θέματα, έχει άλλες προταιρεότητες, και όχι την διατήρηση των «καρεκλών» εντός του Συνασπισμού. Οσο πιο πολύ αργούμε να το καταλάβουμε αυτό, τόσο πιο γρήγορα θα μας προσπεράσουν οι πολιτικές εξελίξεις και θα μας «γυρίσει» την πλάτη η ίδια η κοινωνία. Εχουμε πολύ τραχανά απλωμένο για να αντιμετωπίσουμε μια ακόμα περίοδο «ομφαλοσκόπησης».

Advertisements

9 comments on “εσωστρέφεια…το χρόνιο σύνδρομο του συνασπισμού.

  1. Ο/Η k1 λέει:

    Συμφωνώ απόλυτα με τις ενστστάσεις σου ως προς το θέμα των θεσμών. Βλέπω όμως μια κριτική από τα αριστερά από σένα και μια κριτική από δεξιά απ’τον Κύρκο (http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=43783908). Το ερώτημά μου είναι: πόσο αφορά τον υπόλοιπο κόσμο το δικό μας αυτομαστίγωμα; Αν δεν συμμετέχεις ενεργά στις διαδικασίες του συνεδρίου, των εκλογών, των εσωκομματικών διαφορών, αυτά φαντάζουν απ΄έξω λίγο μίζερα και θλιβερά. Πέντε άνθρωποι δηλαδή που αλληλοτρώγονται για το μαγαζάκι τους, ενώ ο κόσμος καίγεται. Θέλω πολύ να με διαψεύσεις, η εικόνα που έχω είναι δυστυχώς από απόσταση.

  2. Ενίοτε, αγαπητέ k1, φαντάζουν και από μέσα μίζερα και θλιβερά!
    Και όντως, ο κόσμος καίγεται και κάποιοι φαγώνονται μες στο μαγαζί(υπάρχει και πολιτικό διακύβευμα όμως, μη μένουμε στις καρέκλες γιατί αναιρούμε και μια σειρά από υπαρκτές πολιτικές και στρατηγικές διαφωνίες, υπαρκτές και στη βάση του κόμματος).
    Σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να σταματήσουμε να συζητάμε τις διαφωνίες μας. Έχει όμως σημασία ο τρόπος, ο χρόνος και τα μέσα για να μην εκτιθέμεθα!
    Κατά τα άλλα,αγαπητέ Γιάννη, νομίζω πως δεν έχω διαβάσει καλύτερο κείμενο για αυτά που συμβαίνουν αυτό το καιρό. Σε συνδυασμό με το χτεσινό άρθρο του Τσέκερη στην Αυγή και το σημερινό του Μουλόπουλου στο Βήμα, δε θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερος τρόπος για να λήξουμε τον «εικονικό πόλεμο» εδώ και να βγούμε προς τα έξω!

  3. Ο/Η Νίκος λέει:

    Πάλι θα αρχίσουμε να «διυλίζουμε τον κώνωπα». Πάλι αστράφτουν και βροντούν διάφοροι. Κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά. Θέλω να παραμερίσω τι εκπροσωπούν
    ιδεολογικά και ποσοτικά , αλλά όλη αυτή η φασαρία μου δημιουργεί κάποιες απορίες και ερωτήματα.
    1. Ο Χρόνος που επιλέχθηκε, να τεθεί η εκλογιμότητα κάποιου στελέχους, είναι πρωθύστερος γιατί αφορά το 2011 τουλάχιστον και αφορά αρκετούς παλαιούς βουλευτές (Αλαβάνος, Δραγασάκης, Κουβέλης, Λεβέντης και δεν ξέρω πόσους άλλους). Αυτός ο Χρόνος είναι ικανός και για αλλαγές ακόμα των αποφάσεων του συνεδρίου.
    2. Με παραξενεύει η ευκολία που κάποιοι ζητούν να αλλάξει η σειρά της ευρωλίστας, στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ. Αν γίνει αυτό, ο ΣΥΝ θα καταστεί αναξιόπιστος στους μικρούς ή μεγάλους συμμάχους του. Πιστεύω ότι το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι αρκετά παραπάνω από μία εκλογική αναμέτρηση και για να γιγαντωθεί θα πρέπει η αξιοπιστία των συνιστωσών να είναι ξεκάθαρη.
    3. Δεν νοείται ανατροπή, όπως την ευαγγελίζεται ο ΣΥΝ, χωρίς τους νέους. Επί τέλους οι παλιοί θα πρέπει να αφήσουμε χώρο για τους καινούργιους. Στο κάτω-κάτω τα λάθη που, πιθανά, θα κάνουν αφορούν αυτούς περισσότερο, από ότι εμάς .
    4. Στο τέλος κάτι μου θυμίζει αυτή η φρασεολογία του «τίποτα». Μήπως έφτασε η ώρα που «πρέπει να αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις»; Να μείνουμε, όσοι μείνουμε και να ξέρουμε που πάμε.

    Συγνώμη για την πολυλογία , αλλά 10 μέρες χωρίς internet (αλλαγή παρόχου) μου δημιούργησε στερητικό σύνδρομο.

  4. Ο/Η yiannis63 λέει:

    Κ1@ … Νομίζω ότι δεν αφορά καθόλου τον κόσμο…οι εσωτερικές διασ-τάσεις του ΣΥΝ. Αλλα περιμένει από εμάς. Είπες…φαντάζουν μίζερα και θλιβερά…και όμως το κύριο πρόβλημα της κοινωνίας είναι ότι το μεγαλύτερο κομάτι της παρακολουθεί τις εξελίξεις σχεδόν μηχανικά…από τον καναπέ. Θα συνεχίσουν να είναι μίζερα και θλιβερά όσο υποτιμάται η αξία της συμμετοχής στα κοινά, που πολύ εντέχνως, είναι η αλήθεια, καλιεργήθηκε για χρόνια από την κουλτούρα του νεοφιλελευθερισμού. Οι όποιοι μηχανισμοί σπάνε μόνο με την μαζική συμμετοχή.

    Κόκκινο μπαλόνι @…σαφώς και υπάρχουν πολιτικές διαφωνίες…πίσω από τις αναφορές ονομάτων. Ομως ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Εαν το διακύβευμα στην όλη υπόθεση είναι η μελλοντική συνεργασία με την σοσιαλδημοκρατία (την Ελληνική της εκδοχή…έλεος…) ας μας το πούνε ξεκάθαρα…και ας μην κρυβόμαστε πίσω από ονόματα. Είναι κρίμα. Δέχομαι να συζητήσω για τέτοιου είδους πολιτικές συμμαχίες ακόμα και εάν διαφωνώ. Ας το αναλύσουμε το θέμα όσο καλύτερα μπορούμε. Με πολιτικούς όρους όμως…οχι με αναφορές σε πρόσωπα…είναι πολύ απολίτικο.

    Νίκο @….μου επιβεβαιώνεις αυτά που λέω. Σχετικά με όσα αναφέρεις στο Ν.2
    Οποιοι έχουν αντίρηση για το πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ ας βγούν να το πούν με πολιτικά επιχειρήματα. Η πρόταση που κατατέθηκε στο συνέδριο από την πτέρυγα να είναι στο ευρωφηφοδέλτιο οι δύο πρώτοι υποψήφιοι από την πλευρά του ΣΥΝ ομολογουμένως με εξέπληξε. Καλύτερα θα ήταν να έλεγαν οτι δεν θέλουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ρε παιδί μου…δεν μας κάνει, παρά η όλη αντίθεση στην συγκεκριμένη συμμαχία να φιλτράρεται μέσα από το όνομα ενός επιτυχημένου – είναι η αλήθεια – ευρωβουλευτή.

  5. πω πω πω…είσαι λίγο παρμένος, και δεν έχεις και άδικο!
    Να ξαναπώ πως συμφωνώ πλήρως με όσα λες. Μιλώντας όμως με αρκετούς ανθρώπους, κάποιοι εκ των οποίων αυτοτοποθετούνται στην Αν. Πτέρυγα, βλέπει κανείς πως οι απόψεις περί σοσιαλδημοκρατίας στην κεντρική πολιτική σκηνή ή διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν ουσιαστικό έρεισμα. Απειχούν κατά πολύ, προσωπικές απόψεις αυτών που τις εκφέρουν, δηλαδή κάποιων προβεβλημένων στελεχών της Αν. Πτέρυγας και κάποιων γύρω από αυτούς.
    Μια σειρά όμως από άλλα θέματα, κυρίως σε επίπεδο στρατηγικής σε συνδικαλιστικούς χώρους (ΠΟΣΔΕΠ, ΤΕΕ, κ.α.), αλλά και ζητήματα ευρωπαϊκής πολιτικής (συνταγματική συνθήκη) είναι αντικείμενα διαφωνίας, καμιά φορά και διαμάχης. Και εκεί ξεφεύγει από πρόσωπα. Σ’αυτή τη βάση λέω πως δεν είναι μόνο τα ονόματα που έχουν σημασία. Κάπου πατάνε όλα αυτά τα «ονόματα» και λένε και τα υπόλοιπα που λένε.
    Γίνονται πράγματα γύρω μας, από νέες συντρόφισσες και συντρόφους, σε γειτονιές, σε τοπικές, σε σωματεία. Και αυτοί, αντι να αναδείξουν αυτά που θα μας φέρουν πιό κοντά στην κοινωνία και τα προβλήματά της ως οφείλουν ως προβεβλημένα στελέχη, καλλιεργούν κλίμα που μόνο μιζέρια και θλίψη φέρουν σ’αυτές και αυτούς που αποφάσισαν να ασχοληθούν. Και εκεί είναι νομίζω το πρόβλημα. Γιατί εκτός από την κοινωνία, θα μας γυρίσουν και τη πλάτη τα μέλη μας, τα παλιά αλλά κυρίως τα νέα.
    Τελευταία φράση γιατί δεν έχει και νόημα να το συνεχίζουμε: Αν ήμουν στη μειοψηφία ενός κόμματος και διαφωνούσα με την κυρίαρχη γραμμή τόσο πολύ που να μη μπορώ να το κρατήσω μέσα μου, αλλά από την άλλη ήμουν «αναγνωρίσιμη», θα απέφευγα να δίνω συνεντέυξεις και να πηγαίνω σε πάνελ όπου θα καλούμουν να υπερασπιστώ άποψη με την οποία διαφωνώ. Θα έδινα σε κάποιον άλλο τη θέση μου…αλλά μπορεί κι εγώ να είμαι «ξεπερασμένη» ή και «ρομαντική». Μπορεί…

  6. Ο/Η Aggelos λέει:

    Oποιος θελει την ενοτητα , και οχι ενα μικρο περιχαρακωμενο χωρο δηθεν »καθαρο» ΔΕΝ πραττει τα εξης. 1. Να επαναλαμβανει καθε 10 μερες την πιπιλα του καταστατικου οταν ειναι σαφες οτι αυτο αναφερετε στο 2011. 2. Να προσπερνα αδιαφορα το οριακο αποτελεσμα του εσωτ. δημοψηφισματος [49/43] , στην πραξη δηλ. 750 ψηφαλακια . Να ονειρευετε αλλαγες αποφασεων συνεδριου με ορους κοοπτατσιας [ετσι τον ανυπαρκτο σοβιετικο σοσιαλισμο θα τον καταστησει υπαρκτοτατο]. 3. Να αποδεχετε ασμενως , την επετηριδα και τα ενσημα του καθε Χουντη ενω το παζει νεος,αντισυστημικος, αλλα που αναδειχθηκε απο το που πουθενα , χωρις να εχειστησει μιση οργανωση στη ζωη του, χωρις μιση αφισσα στο δρομο, πολιτικα ανεπαρκης οταν ανοιγει το στομα του στην τουβουλα , μονο και μονο οτι υπηρξε εκλεκτος αναμεσα σε 200 ανθρωπους της ανυπαρκτης καποτε νεολαιας ΣΥΝ.4. Να μην ψηφιζει την εναλλαγη των ευρωβουλευτων στο Διαρκες , αλλα να γιουχαρει σαν χουλιγκανος ανθρωπους που επαιξαν το κεφαλι τους για να το παιζει αυτος σημερα »Αριστερος». 5. Να αποκαλει »δεξιους» προσωπα που υπεφεραν τοσο για τις ιδεες τους και δεν προσποριστηκαν ΠΟΤΕ προσωπικα οφελη . 6. Να μην εμφορειτε απο αντιληψεις του τυπου »αυτοφιμωνομαι γιατι εχω καπου αλλη γνωμη» καθως το μονοπατι αυτο δεν σε βγαζει στην ριζ/κη αριστερα αλλα στην ατραπο της σταλινικης αριστεροδεξιας. 7. Να αφηνεις στην ακρη τα ιδεοληπτικα φληναφηματα για τους »νεους ως επαναστατικα υποκειμενα» γιατι ειναι απολιτικα αταξικα και επιπλεον γελαει μαζι σου και το ΚΚΕ [ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ] . Υ.Γ.1. Το συνεδριο νομιμως αποφασισε 1/3 , στην λιστα, αποδεκτο απο μενα αρκει να δω τις ριζοσπαστικες διαδικασιες για τον δευτερο…. Υ.Γ. 2. Οποιος δεν σεβεται το 43% του κομματος του ειναι η αριστεριστης [μικρος και καθαρος] η βλαξ. Πολυ φοβουμαι και τα δυο

  7. Ο/Η yiannis63 λέει:

    Κόκκινο μπαλόνι@…διάβασε το σχόλιο του Aggelou…και μετά πες μου γιατι «δεν σου γράφω»…

    mesie…Aggelos…ενταύθα @

    1. Δεν είναι θέμα καταστατικού για μένα… είμαι υπέρ της εναλλαγής σε όλα τα όργανα του κόμματος. Για το ευρωκοινοβούλιο και την Ελληνική βουλή θα ήθελα μια θητεία. Αυτό που δείχνεις να μην έχεις καταλάβει είναι ότι όσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή στα συλλογικά όργανα και τα κοινοβούλια και σε όσους περισσότερους ανθρώπους δίνεις την ευκαιρία να αναλάβουν πολιτικές ευθύνες, τόσο μεγαλύτερη ευκαιρία έχεις για πολιτική όσμωση και αποφυγή εγκαθίδρυσης προσωπικών μηχανισμών. Δεν χρειάζονται καταστατικά για να καταλάβει κανείς πόσο ανάγκη έχει η Αριστερά την μαζική συμμετοχή όλων των στελεχών της στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Δεν χρειαζεται να πώ το πόσο ανάγκη έχει η Αριστερά για πιο άμεσοδημοκρατικές διαδικασίες στο εσωτερικό της. Λυπάμαι που το καταστατικό αναφέρει δυο θητείες και όχι μία.

    2. Καλό είναι να μην τα κρίνουμε όλα κοιτώντας το είδωλο μας στον καθρέπτη. Δεν γυρίζει ο ήλιος γύρω από εμάς, αλλά εμείς γύρω από τον ήλιο. Αυτό το λέω γιατί στο προηγούμενο δημοψήφισμα η διαφορά ήταν πολύ μικρότερη για τον Παπαδημούλη, αλλά κανείς τότε δεν επικαλέστηκε την δυσαρέσκεια του για αυτό. Το ποιός ονειρεύεται αλλαγές αποφάσεων συνεδρίων για να «χωρέσει» ο Παπαδημούλης στην δεύτερη θέση του ευρωψηφοδελτίου είναι γνωστό, βάζοντας σε άμεσο κίνδυνο την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Διάβασε προσεκτικότερα την ανακοίνωση της «πτέρυγας».

    3. Κάτι σαν ομολογία πίστεως μου φαίνονται αυτά που γράφεις. Δηλαδή για να συμμετέχει κάποιος στα συλλογικά όργανα του κόμματος πρέπει να έχει και τα απαραίτητα κομματικά ένσημα. Μάλιστα. Μήπως να υπάρχει κάποια επιτροπή που να αναλάβει να μετράει και τα «ένσημα» ; Υπό αυτή την έννοια θα έπρεπε η νεολαία να αποκλειστεί από όλα τα όργανα μέχρι να «μαζέψουν» τα κατάλληλα ένσημα για να αναλάβουν πολιτικές ευθύνες. Υπάρχει μεγάλύτερη αποθέωση του φαινομένου της κομματικής γραφειοκρατίας; Για τους προσωπικούς εμπαθείς χαρακτηρισμούς που απευθύνεις στον συγκεκριμένο σύντροφο (ΧΟΥΝΤΉ) δεν είμαι αρμόδιος για να απαντήσω, αλλά δεν του ζήτησα βιογραφικό ενσήμων για να τον ψηφίσω. Σύμφωνω με την άποψη του και το πολιτικό περιεχόμενο της έστω και εάν δεν έχει κόλησει μισή αφίσσα. Οι 200 της νεολαίας έγιναν 900 και εύχομαι σύντομα και 9.000. Αυτό φαίνεται να μην σε απασχολέι ιδιαίτερα. Νοιώθεις ότι «απειλούνται» τα οφίτσια μας ; Εγώ πάλι γιατί δεν νοιώθω αυτή την απειλή ; Γιατί νοιώθω ότι η νεολαία πρέπει να μας ανατρέψει;
    Να μας ανατρέψει βρε παιδί μου για να μην προλάβουμε να διαλύουμε τα συνέδρια της πρίν τις ψηφοφορίες όπως ο σύντροφος Λεωνίδας παλαιότερα έκανε στην ΡΑΝ.

    7. Διαπιστώνω πλήρη την ταύτιση σου με τις θέσεις του ΚΚΕ στο θέμα αυτό. Και ασφαλώς με τις θέσεις του ΚΚΓ σε ότι έχει να κάνει με κίνημα του ΜΑΗ του 68.
    Ναι βεβαίως συμφωνώ μαζί σου…όλοι αυτοί ήταν γιοί αστών…εκπρόσωποι της μπουρζουαζίας…κουκουλοφόροι, αλλά κυρίως ήταν νεολαίοι που δεν καθοδηγούνταν από την κομματική γραφειοκρατία…και κυρίως δεν είχαν βιβλιάρια ταξικών ενσήμων. Βέβαια το γεγονός ότι πρώτη φορά κατάφεραν να κατεβάσουν 10.000.000 εργάτες στον δρόμο, καταλαμβάνοντας για μήνες τα εργοστάσια στα οποία δούλευαν χωρίς καμία εθνική ντιρεκτίβα από το κόμμα η τα συνδικάτα…μας ξεφεύγει λίγο….
    Αρα λοιπόν οι «νέοι ως επαναστατικά υποκείμενα» είναι μια άποψη…χμ…πως το να το πώ…»αναθεωρητική»…»ρεφορμιστική» ; Αρα λοιπόν στο μέλλον να φροντίσουμε οι νεολαίστικες εξεγέρσεις να έχουν πρώτα απ όλα την σφραγίδα του κόμματος, απόφαση κεντρικής επιτροπής για τον ταξικό της χαρακτήρα, και έγραφη άδεια της πολιτικής γραμματείας, για να μην αποτελούν «καταστροφικές καταιγίδες». Περίεργο…και εγώ νόμιζα ότι δεν υπάρχουν σταλινικοί στην «πτέρυγα».

    ΥΓ.2….αυτό το 43% είναι ιδιοκτησία κάποιας τάσης στο όνομα του οποίου βγαίνουν ανακοινώσεις ; Οι πραγματικές πλειοψηφίες και μειοψηφίες πολιτικών απόψεων καταγράφονται στα συνέδρια. Δεν ξέρω εάν ήσουν σύνεδρος στο τελευταίο συνέδριο. Εκεί καταγράφθηκε η όποια εσωκομματική ισοροπία. Πολλοί σύντροφοί από αυτό το 43% ψήφισαν και τον ΧΟΥΝΤΗ και τον ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗ. Ψήφισαν δηλαδή ενωτικά. Δεν είναι λίγο προβοκατόρικο να οικιοποιούμαστε το 43% και να βγάζουμε διχαστικές ανακοινώσεις στο όνομα του;

  8. Ο/Η ioannis64 λέει:

    κάποιοι μέσα στον ΣΥΝ ενδιαφέρονται μόνο για τα φέουδά τους και τις καρέκλες τους, και μιλάω βέβαια για την ανανεωτική πτέρυγα δυστυχώς. Φαινομενικά η στάση τους είναι ιδεολογική, ποιά ιδεολογία όμως δημοκρατικών διαδικασιών δικαιολογεί την αγνόηση συλλογικά παρμένων αποφάσεων; Απόδειξη η στάση τους και στην ΠΟΣΔΕΠ. Κρίμα που επέλεξαν αυτήν την δύσκολη περίοδο για να εκβιάσουν την πλειοψηφία…Κρίμα.

  9. Ο/Η Aggelos λέει:

    Aπο το τελος αρχιζω. ΠΟΣΔΕΠ , ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΙΛΗΣΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΜΑΖΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ??? η μονο για το ρεξονα? Στα αλλα τωρα , ηδη με συνεντευξη στην Κ. ΕΛ/ΤΥΠΙΑ σημερα ο Αλεξης εκανε πισω. Κραξτε τον λοιπον. Βεβαιως , ο φαρισαισμος της »ηγεσιας» δεν την εμποδισε να πανηγυρισει για Τσαβες οταν προτεινε [και κερδισε] δημοψηφισμα για την επεκταση των προεδρικων θητειων [γιατι 2 μετρα ,2 σταθμα???] Α… ξεχασα εκει εχουν επανασταση η οποια θα τροφοδοτησει το Ελλαντα φτηνο πετρελαιο μεσω…Τσιπρα. Οποιος ταυτιζει το 68 με τα γεγονοτα του Δεκεμβρη ,μπλεκει τις βουρτσες με κατι αλλο. Τα περι »σταλινισμου» μου τα αντιπαρερχομαι. Δεν με ενδιαφερουν τα κομματικα ενσημα , αλλα ο τροπος αναδειξης απο το πουθενα καποιων διχως ιχνος εμπειριας μονο και μονο για λογους [προσκαιρων] εντυπωσεων απο τον Αλαβανο που χαραμιζει τις δυνατοτητες του , αλλα κυριως οδηγει τον χωρο του στον πολιτικο γκρεμο. Τελος η ενοτητα του ΣΥΡΙΖΑ δεν με αφορα ως επικαρπια της κρατικης επιχορηγησης σε μικροομαδουλες χωρις κανεναν ελεγχο, και βουλευτιλικια ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ , αλλα προτιμω την πρωτογενη ψηφο του λαου ως την ολιγωτερο αντιδημοκρατικη διαδικασια. Υ.Γ. Γιατι οχι και εναλλαγες στην ευρωβουλη? γιατι η γυναικα του Καισαρος …κλπ. μια αλλη φορα θα σαςπω για τους κρατουμενους στο Γκουανταναμο και τη θεση μας την »κατηφορικη» παρα την σωστη ψηφο του Παπαδημουλη στο ευρ/λιο και θα ανατριχιασετε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s