από τον βανδαλισμό στην ουτοπία

Συναντήθηκα με τον Φώτη Κουζινό την προηγούμενη εδβομάδα. Μιλήσαμε αρκετές ώρες, για πολιτικά θέματα, για την τέχνη, για την μεγάλη του αγάπη που είναι η παρεμβατική ζωγραφική σε δημόσιους χώρους. Θεωρούμε οτι πρόκειται για μια ιδιαίτερα αξιόλογη προσπάθεια και σας την παρουσιάζουμε…

-Γιατί ξεκίνησες να ζωγραφίζεις. Υπήρχε κάποια αφορμή;

Η προέλευση της ζωγραφικής βρίσκεται σε μια ηλικία που ακόμα δεν αντιλαμβανόμουν τον εαυτό μου

 

-Τι είναι για σένα η ζωγραφική;

Η ζωγραφική είναι ένας τρόπος για να αντιλαμβάνομαι τη ροή της ζωής μου
 
 
 

 

-Τι θες να πετύχεις μέσα από την ζωγραφική;

Μέσω της ζωγραφικής προσπαθώ να καταλάβω την τελειότητα

-Ποιος πιστεύεις ότι πρέπει να είναι ο ρόλος της στο μέλλον;

η αισθητική θα έπρεπε να είναι πολύ περισσότερο σημαντική στην καθημερινή ζωή.

Να καθορίζει την ηθική

 

-Είσαι ικανοποιημένος από την κατάσταση της στην Ελλάδα σήμερα;
Στην πόλη που ζω, δεν ασχολούνται με την θεωρεία και την εφαρμογή της αισθητικής.

Οι προτεραιότητες που έχουν οι κάτοικοι, και η χρήση που της κάνουν διαμορφώνουν μια άσχημη και αποπνικτική ατμόσφαιρα.

Άλλες πόλεις, της επαρχίας και των νησιών  διατηρούν μια όμορφη παραδοσιακή αρχιτεκτονική και αισθητική

-Ποια είναι η ιδανική κατάσταση μυαλού για έναν καλλιτέχνη;

Η ιδανική κατάσταση μου θα είναι όταν θα καταφέρω να αντλήσω από μέσα μου όλη την ενέργεια που γεννιέται κ θα την διαμορφώσω κ θα την διοχετεύσω στις διαδρομές που δημιουργούν έργο
 
 

 

-Ποια είναι η μέθοδός σου στην ζωγραφική;

είναι διάφορες οι τεχνοτροπίες που ζωγραφίζω.

Προσπαθώ να κάνω διαφορετικές χρήσεις των χρωμάτων και των σχημάτων, μέχρι να εξαντλήσω όλες τις δυνατότητες της ζωγραφικής. 

Θέλω να εξελίξω μια τεχνοτροπία η οποία στο τέλος θα με χαρακτηρίζει.

Η μέθοδος όπου μια ιδέα από σκέψη θα φτάσει να γίνει πράξη, καθορίζεται από τις συνθήκες που μεσολαβούν στην διαδρομή της υλοποίησης.

Υπάρχουν ιδέες που δεν μπορούν να γίνουν πράξη γιατί δεν υπάρχει τρόπος προς το παρόν, όπως βέβαια, υπάρχουν και ιδέες που ζητούνται και απορροφούνται άμεσα, από την πράξη.

-Τι θα ήσουν αν δεν ζωγράφιζες;
Η ζωγραφική ήταν πάντα η καλύτερη μου φίλη.

Αυτή που έμενε δίπλα μου σε κάθε δυσκολία που έχω βρεθεί.

Αυτή που δίνει αιτία και στέγη στις καταιγίδες της ύπαρξης μου.

Αυτή που γεμίζει την άδειες ώρες της ζωής μου.

Είναι η γλώσσα μου για να επικοινωνήσω με τους γύρω μου.

Είναι η άμυνα και η επίθεση της συμπεριφοράς μου, είναι ο μηχανισμός μου για να κερδίζω το ενδιαφέρον.

Εάν δεν είχα αυτή την ικανότητα θα ήμουν ένας παρανοϊκός

 

Ποιες είναι οι επιρροές σου (όχι απαραίτητα ζωγράφοι);

Επιρροές μου είναι από το κίνημα του DADA
 
 

 

-Ποια είναι η πολιτική διάσταση της ζωγραφικής σου;

Πολιτική αισθητική.

Ατελείωτες θεωρίες, γράφτηκαν αντίστοιχα, για κάθε τόπο και κάθε χρονική περίοδο.

Πολιτικοποίηση της αισθητικής, ολοκληρωτικά καθεστώτα, φανατισμένες θεωρητικοί που προσπάθησαν να ορίσουν την ποιότητα της κοινωνίας που ονειρεύτηκαν. 

Η αισθητική θα πρέπει να συνυπάρχει με τις ανάγκες και τα ζητούμενα της εκάστοτε κοινωνίας.

Δεν θα ήθελα να φτιάχνω κάτι που δεν θα έχει σημασία για τους γύρω μου.

 

Advertisements

2 comments on “από τον βανδαλισμό στην ουτοπία

  1. Ο/Η jane λέει:

    θα έπρεπε όλοι να ζωγραφίζαμε τους γκρίζους τοιχους των απαίσιων κλουβιών μας….
    τι πιό ωραίο από μια χρωματιστή πόλη;;;;;

  2. Ο/Η jane λέει:

    Όπως φωνάζανε και κάποιοι γνωστοί άγνωστοι…»LE BETON EDUQUE L’INDIFFERENCE»…δηλαδή «Το μπετόν καλλιεργεί την απάθεια»…..τα λέει όλα!!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s