Δεκαπέντε χρόνια πέρασαν από τότε που ο συγκεκριμένος Ελληνας πολίτης της γελοιογραφίας μας προσπαθούσε για μια ακόμα φορά να «περάσει» το δυσκολότερο μάθημα της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας. Το μάθημα της Αριστεράς. Κάπως έτσι λοιπόν φθάσαμε αισίως στον Ιούνιο του 2009. Τα τριάντα χρόνια προσπαθειών έγιναν σαράνταπέντε, δηλαδή σχεδόν μισός αιώνας. Στις μέρες μας, το μάθημα αυτό εξακολουθεί να είναι το δυσκολότερο γιατί κρύβει μέσα του όλες τις πιθανές λύσεις της δυσκολότερης εξίσωσης.

Mιας εξίσωσης που περιλαμβάνει πολλές σταθερές αλλά και μεταβλητές.
Ευρώπη, καπιταλισμός, οικονομική κρίση, νεοφιλελευθερισμός, αποτελούν τις σταθερές, ενώ περιβάλλον, αριστερά, κινήματα, νεολαία, εξεγέρσεις, αποτελούν τις μεταβλητές. Το αποτέλεσμα της εξίσωσης ενώ αρχικά μπορεί να είναι διτό, στο τέλος ορίζεται πάντα από τις μεταβλητές. Μια λύση είναι η απλή και μίζερη επιβίωση ικανοποιώντας οι πολλοί τις ανάγκες των λίγων, ενώ η άλλη λύση είναι το δικαίωμα στην ζωή μέσα από τις ανάγκες των πολλών.

Παρακαλώ να σημειωθεί ότι, όπως μου είπε μια φίλη μαθηματικός που ασχολείται με δυσεπίλητες εξισώσεις…«έχει αποδειχθεί ότι η πρώτη λύση δεν ορίζεται στο σύμπαν» και επειδή στο «σύμπαν» βάσει μαθηματικών υπολογισμών δεν υπάρχει απλή επιβίωση αλλά δημιουργία και ζωή μέσω συγκρούσεων και απέραντων ταξιδιών του φωτός, του ήχου και της ύλης επιβεβαιώνεται η δεύτερη λύση. Της δημιουργικής ζωής από τους φυσικούς νόμους που ορίζουν οι ανάγκες των πολλών.

Φεύγοντας από το σύμπαν και ερχόμενοι στον δικό μας μικρόκοσμο, εντός των συνόρων μας, η συγκεκριμένη εξίσωση δίνει το παρακάτω αποτέλεσμα. Παρακαλώ σημειώστε το για να μην λέτε πάλι ότι «κοπήκατε» στο μάθημα…..