πολιτικός και καλλιτεχνικός καζαμίας 2009.

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ  2009

Επιτέλους το 2008 έφυγε. Μια νεά σελίδα ανοίγει στην ζωή του τόπου. Στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Γενάρη, πραγματοποιείται ο ανασχηματισμός. Μια “νέα” εικόνα της κυβέρνησης δημιουργείται στα πλαίσια μιας “νέας” προσπάθειας που επιχειρείται. Η Ντόρα παραμένει στο ΥΠΕΞ.
“Νέες” βαθύτατες ανησυχίες για τον συνεχιζόμενο βομβαρδισμό της Γάζας από το Ισραήλ. Η Ελληνική Αστυνομία με ανακοίνωση της πληροφορεί τους ενδιαφερόμενους ότι “παρελήφθησαν από το Ισραήλ, νέα, σύγχρονα χημικά και δακρυγόνα. Οσοι πιστοί προσέλθετε”.
Επιτέλους θα νιώσουμε για λίγο Παλαιστίνιοι.
Ερχεται η Madonna ξανά για συναυλία. Συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2009

Χιόνια στην Αθήνα. Το κέντρο της πόλης είναι αδιάβατο λόγω επέλασης πολικού χιονιά. Το κίνημα προσανατολίζεται σε νέες μορφές σύγκρουσης με την Αστυνομία. Οι χιονόμπαλες πέφτουν βροχή στα κράνη και στις ασπίδες των ΜΑΤ.
Που να σκάβεις στο χιόνι για να βρείς πέτρες, ενώ οι Μολοτωφ σβήνουν αμέσως μόλις πέσουν. Τα καλύτερα οδοφράγματα στήνονται με χιονάνθρωπους. Πράγματι, τα καινούργια δακρυγόνα με άρωμα λεβάντας από το Ισραήλ είναι πρωτοποριακή ιδέα. Προσθέτουν έναν τόνο ευγένειας εκ μέρους της ΕΛ.ΑΣ.
Ο εμπορικός σύλλογος της Αθήνας καταγγέλει τον καιρό και ζητάει από την κυβέρνηση να μείνουν ανοικτά τα μαγαζιά όλες τις Κυριακές του Φεβρουαρίου. Το ΚΚΕ εκδίδει ανακοίνωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ “χαιδεύει”  τα αυτιά του καιρού.

ΜΑΡΤΙΟΣ 2009

Ο Γιώργος Παπανδρέου γυρνάει όλη την Αθήνα με πολλά μπλοκάκια στο χέρι και καταγράφει τις ζημιές που υπέστησαν τα μαγαζιά απο τον χιονιά. Μαζί του και ο Προεδρος της ΓΣΕΕ για να κρατάει τις κούτες με τα μπλοκάκια. Συνοδεύονται από μέλη και φίλους του ΠΑΣΟΚ που κρατάνε αναμένα κεράκια στο χέρι τους μέρα μεσημέρι.
2009 συμπολίτες μας, φτωχοί και άστεγοι ξεψυχούν από το κρύο τα βράδια ενώ επικρατούν πολικές θερμοκρασίες. Ο Δήμαρχος της Αθήνας ανακοινώνει ότι λυπάται πολύ, αλλά να μην ανησυχούμε γιατί οι περισσότεροι από αυτούς ήταν οικονομικοί μετανάστες. Τον απασχολεί περισσότερο πως θα συνεχίσει να λειτουργεί η αγορά. Υπόσχεται δε ότι τα φετινά Χριστούγεννα εκτός από το δέντρο θα στολίσει και πολλά ελαφάκια στο κέντρο. Ετσι για να δώσει μια πιο ανθρώπινη χροιά στην πόλη. Ομως, η οικονομική κρίση που όλοι περίμεναν είναι εδώ. Μαγαζιά κλειστά και άδεια. Εκατοντάδες άνθρωποι στην ουρά για συσσίτια. Κυρίως μετανάστες αλλά και πολλοί της πρώην πια μεσαίας τάξης. 
Ερχονται για συναυλία ξανά οι Black Sabbath. Συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2009

Νέα σκάνδαλα ξεσπούν στην Κυβέρνηση. Ο κόσμος είναι ανάστατος. Νέοι ηγούμενοι, νέοι κουμπάροι, νέοι υπουργοί βλέπουν τα ονόματα τους -εν μέσω γενικευμένης οικονομικής κρίσης- να παρελαύνουν στις εφημερίδες και τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Ο Κωστάκης σκέφτεται να παραιτηθεί, αλλά ο Γιάννης Λούλης τον συμβουλεύει, ότι είναι άκομψο να παραιτείται κανείς λίγο πρίν την Μεγάλη εβδομάδα του Πάσχα. “Ας βγάλουμε το Πάσχα και βλέπουμε” του λέει. “Μήπως ο καλός Χριστούλης αναστήσει και εσένα παλικάρι μου” συμπληρώνει. Ο Κωστάκης το δέχεται και δηλώνει πως θα κάνει λίγο υπομονή. Εχει να σουβλίσει και οβελία στην Ραφήνα. Η Ντόρα στα πρόθυρα νευρικής κρίσης που θα σουβλίσει οβελία και όχι τον Κωστάκη.

ΜΑΙΟΣ 2009

Θαύματα δεν γίνονται στις μέρες μας. Ο Κωστάκης παραιτείται εν μέσω γενικής κατάρρευσης της “νέας”  εικόνας της κυβέρνησης. Δημιουργείται χάος στην Βουλή. Αρκετοί βουλευτές της ΝΔ τον κατηγορούν για ανίκανο. Ανακοινώνεται η ίδρυση νέου κόμματος του κεντρώου φιλελεύθερου χώρου. Φέρει το όνομα ” Νέα Πολιτεία” και προσχωρούν αρκετοί βουλευτές της ΝΔ, κάποιοι του ΠΑΣΟΚ, ο Τατούλης, ο Μαντούβαλος, και αρκετοί οικονομικοί παράγοντες. Διαθέτει από την πρώτη μέρα ίδρυσης του, ραδιοφωνικό σταθμό, εφημερίδα, και τηλεοπτικό σταθμό. Τα επιτελεία του κόμματος είναι δύο. Το ένα στην MARFIN-EGNATIA BANK, και το άλλο στην Πολιτεία στο σπίτι της Γιάννας. Η βουλή διορίζει οικουμενική κυβέρνηση για να βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο. Πρωθυπουργός αναλαμβάνει μια εξέχουσα οικονομική προσωπικότητα του τόπου μας. Ο κύριος Ανδρέας Βγενόπουλος. Η Ντόρα με τον Πάγκαλο είναι στο ΥΠΕΞ, ο Βερελής με τον Αλογοσκούφη στο Υπουργείο Οικονομικών, ενώ Υπουργός  Εσωτερικών αναλαμβάνει η Αλέκα Παπαρήγα, με Υπουργό Δημοσίας Τάξεως τον Γιώργο Καρατζαφέρη. Το καλύτερο δίδυμο για να αντιμετωπισθούν οι καταλήψεις σε σχολεία και πανεπιστήμια. Ο Αλέξης Τσίπρας επικηρύσεται και διαφεύγει στο Εξωτερικό. Στο Παρίσι νομίζω. Δεν βλέπω καλά στην στρογγυλή μου γυάλινη σφαίρα….είναι λίγο θολή σε αυτό το θέμα. Μπορεί να είναι και στην Κούβα. Τέλος πάντων. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλει τις εξελίξεις και ανακοινώνει σκιώδη κυβέρνηση με έδρα την πλατεία των Εξαρχείων. Ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης καταγγέλει το κράτος των Αθηνών, και δημιουργεί νέα ποδοσφαιρική SUPER LEAGUE  του Βορρά. Αναλαμβάνει πρόεδρος. Ερχονται για συναυλία στην Αθήνα οι Guns n Roses. Εδώ θα κολώσει ο Γιώργος Νταλάρας ; Φυσικά και συμμετέχει.

ΙΟΥΝΙΟΣ 2009

Ευρωεκλογές εν μέσω βαθιάς πολιτικής κρίσης. Η οικουμενική κυβέρνηση διαλύεται. Οι πολίτες της χώρας τα έχουν χαμένα. Αλλού για αλλού. Πάνω στην απελπισία τους, πολλοί από τους νοικοκυραίους -μαζί με τους κουκουλοφόρους εννοείται- ψηφίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και φτάνει το 25%. Τα εκλογικά τμήματα γεμίζουν κουκουλοφόρους. Είπαμε η ψήφος είναι μυστική, αλλά όχι κι έτσι. Ο Αλέκος Αλαβάνος τραβάει τα μαλλιά του. Τι θα κάνουμε τώρα μου λέτε ;
Ο Γιωργάκης τραβάει και αυτός τα μαλιά του για άλλον λόγο όμως. Ο Πάγκαλος χαιδεύει την μεγάλη του κοιλιά αυτάρεσκα. Κάτι ξέρει αυτός, που δεν το ξέρουν οι υπόλοιποι. Η ” Νέα Πολιτεία” παίρνει μεγάλο ποσοστό για πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα.

ΙΟΥΛΙΟΣ 2009

 Προκηρύσσονται εκλογές για τον Σεπτέμβριο. Νέα οικουμενική κυβέρνηση επιχειρεί και αυτό το δίμηνο να βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο της κρίσης. Πρωθυπουργός αναλαμβάνει η Ντόρα. Επιτέλους  τα όνειρα τόσο γενεών γίνονται πραγματικότητα ! Και μια εσωτερική δομική αλλαγή. Η Αλέκα Παπαρήγα αναλαμβάνει κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ω…Χριστέ μου τι εφιάλτης !…ο σιδηρόφρακτος άνθρωπος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μεταφέρει την σκιώδη κυβέρνηση του στην Φολέγανδρο και στην Ανάφη. Οι σκιώδεις υπουργοί του και τα επιτελεία τους εμπνέονται καλύτερα εκεί, όταν τους φυσάει το δροσερό αεράκι της νυχτερινής θαλασσινής αύρας, ανάβοντας φωτιές στην παραλία και τραγουδώντας με τις κιθάρες τους. Ο Τσίπρας είναι στην Κούβα τελικά.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2009

 Η χώρα βρίσκεται σε διακοπές. Δεν φαίνεται να απασχολούν ιδιαίτερα οι εκλογές που έρχονται. Ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης κάνει σαν τρελός από την χαρά του που ανέλαβε η Ντόρα πρωθυπουργός και αποφασίζει να κάνει μαθήματα ψαροντούφεκου, χωρίς μπουκάλες, ενώ σχεδιάζει να λάβει μέρος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα καταδυτικής άπνοιας. Θεέ μου θα μας θάψει όλους αυτός !
Ο Κωστάκης είναι στην ΙΟ. Σκέφτεται να αποσυρθεί από την πολιτική ζωή του τόπου. Αφήνει μαλλιά και ανοίγει ένα club για νεολαία στην χώρα του νησιού. DJ είναι η Νατάσα. Παίζει κυρίως Ρέμο, Βίσση, Βανδή, και Μαρινέλλα. Μετά τα μεσάνυχτα βάζει και λίγο Πάριο.
Ο Βγενόπουλος και η Γιάννα δεν ανησυχούν ούτε αυτοί. Κάνουν διακοπές. Ο Γιωργάκης όμως ανήσυχος, γυρνάει όλη την Ελλάδα με μπλοκάκια. Ερχεται στην Ελλάδα για συναυλία η Tina Turner. Δεν θέλω ανόητες ερωτήσεις για συμμετοχές.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2009

Μήνας τελικής κρίσης. Η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο. Ο τόπος χρειάζεται επειγόντως σταθερή κυβέρνηση. Ο κόσμος αποφασίζει να τιμωρήσει την οικουμενική κυβέρνηση και γίνεται η μεγάλη έπληξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει 45% και εκλέγει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Η Αλέκα Παπαρήγα στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Η ” Νέα Πολιτεία” εκπροπωπείται στην βουλή, όπως και οι οικολόγοι. Χίλοι καλοί χωράνε τελικά. Σοφός ο Ελληνικός λαός με τις παροιμίες του. Ο εξόριστος Αλέξης Τσίπρας γυρνάει στην Ελλάδα και γίνεται δεκτός με αυτοκινητοπομπές μέχρι το αεροδρόμιο. Ο πρόεδρος της Ελληνικής δημοκρατίας παραδίδει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Αλέκο Αλαβάνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ διοργανώνει έκτακτο συνέδριο με θέμα ” Επαναστατική κυβέρνηση και δικτατορία του προλεταριάτου.”  Το συνέδριο κρατάει τρείς μέρες και τρείς νύχτες. Αναλύονται όλα τα επί μέρους προβλήματα της συγκεντροποίησης της εξουσίας στο ενδιάμεσο στάδιο της τελικής διαμόρφωσης του εργατικού κράτους. Ξανασυζητιόνται τα κείμενα του Λένιν και του Μπακούνιν. Ποιός είχε δίκιο τελικά; Η διοροία τελειώνει και το συνέδριο δεν έχει ακόμα εκδώσει απόφαση. Καμπανάκι. Τέλος χρόνου. Οι ψηφοφορίες του συνεδρίου δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα. Κάποιο τεχνικό πρόβλημα στην οργανωτική επιτροπή. Ο πρόεδρος της Ελληνικής δημοκρατίας παίρνει την εντολή από τον ΣΥΡΙΖΑ και την δίνει στο ΠΑΣΟΚ σαν δεύτερο κόμμα. Δεν χρειάστηκε ούτε 24 ώρες να περάσουν. Εν μία νυκτί έγιναν οι συνεννοήσεις. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε. Το ΠΑΣΟΚ σχηματίζει κυβέρνηση με την Νέα Δημοκρατία και την Νέα Πολιτεία. Μεγάλη έκπληξη. Πρωθυπουργός ο Ευάγγελος Βενιζέλος που θα μοιραστεί την πρωθυπουργία της δεύτερης διετίας με την Ντόρα ύστερα από πρόταση του Πάγκαλου!!!. Ο Γιωργάκης μένει ξερός. Να λοιπόν τι ήξερε ο Πάγκαλος!  Ο Γιάννης Πρετεντέρης διοργανώνει το επινίκιο γλέντι στην τηλεοπτική εκπομπή “Ανατροπή”. Επιτέλους έχουμε σταθερή κυβέρνηση από νομιμόφρονες πολιτικούς. Αυτή και αν είναι ανατροπή.
Κανένας δεν έρχεται για συναυλία. Ο Νταλάρας τραγουδάει μόνος του. Αμάν πιά. Περίεργοι.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2009

Μια φαινομενική ησυχία, μια βουβαμάρα πλανάται σε όλη την χώρα. Η οικονομική κρίση που μαστίζει τόσους μήνες την χώρα έχει απλώθεί για τα καλά σε όλους τους επιμέρους κοινωνικούς τομείς. Ο Ελληνας πολίτης περιμένει να δεί την συνέχεια.
Τα τηλεοπτικά δελτία έχουν άλλη ασχολία. Επανεμφανίζεται από το πουθενά ο Εφραίμ !!!. Εχει φύγει από το Αγιο όρος  και έχει ιδρύσει μια νέα μονή. Την μονή της “Μεγίστης αρπάχτρας”. Λειτουργεί σαν κοινόβιο, δέχεται πολύ κόσμο για να τον ευλογήσει και να τους δώσει συμβουλές για μιά πιο πνευματική ζωή. Φτιάχνει και ένα νέο συγκρότημα από πρώην χεβυμεταλάδες που είδαν το φώς το αληθινό και θέλησαν να παρατήσουν τα εγκόσμια. Το ονομάζουν ” Τοκιστές-Σουλατσαδόροι”. Ξεκινάνε περιοδεία σε όλη την χώρα για να μεταδώσουν τον λόγο του Θεού. Μια ευγενική χορηγία της MARFIN-EGNATIA BANK. Είδηση!!! Οχι!!!  Δεν συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας. Τουλάχιστον επί σκηνής. Γίνεται ο manager τους!!! Επιτέλους, ο σωστός άνθρωπος στην σωστή θέση.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2009

Ο Κωστάκης -ο πρώην πρωθυπουργός-, δηλώνει ότι αποσύρεται οριστικά από την πολιτική σκηνή. Εκδίδει και βιβλίο. ” 100 γρήγορες συνταγές  για υπέροχους λουκουμάδες”. Γίνεται ανάρπαστο. Ο Βαγγέλης και η Ντόρα δηλώνουν ότι παρέλαβαν καμμένη γη και ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να κάνουν θυσίες. Οκ…το πιάσαμε το υπονοούμενο. Φτιάχνεται ο νέος προυπολογισμός, ο οποίος προβλέπει αύξηση μισθών 0.5% τον πρώτο χρόνο και 0,6% τον δεύτερο. Η ΓΣΕΕ συμφωνεί αμέσως και ο πρόεδρος της δηλώνει ότι μόνο η κοινωνική ειρήνη θα ξαναφέρει την πολυπόθητη πρόοδο και οικονομική ευημερία. Το Υπουργείο οικονομικών δηλώνει ότι η φιλοξενία δεύτερου κατοικίδιου ζώου στις οικίες θα θεωρείται τεκμήριο υψηλής διαβίωσης. Εξαιρούνται οι κροκόδειλοι και οι πύθωνες. Πάλι καλά. Εντωμεταξύ το χρηματιστήριο έχει φθάσει στις 920 μονάδες. Εγχώρια και ξένα επενδυτικά κεφάλαια συνωστίζονται στην πόρτα της εξόδου. Οι Υπουργοί οικονομίας Μιχάλης Λιάπης, Μιχάλης Χρυσοχοίδης, Κατερίνα Παπακώστα ( Εχει προσχωρήσει στην “Νέα Πολιτεία”), σε δεξίωση που παραθέτει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων, τσουγκρίζουν τα γεμάτα με σαμπάνια ποτήρια ευχόμενοι “στην υγειά του everybody”. Δηλώνουν δε ότι την οικονομική κρίση πρέπει να επιμεριστούν οι περισσότεροι και όχι οι λιγότεροι. Επίσης καλούν τον Ελληνικό λαό να δείξει σύνεση και ψυχραιμία τούτες τις δύσκολες στιγμές για τον τόπο, και να μην αφήσουμε την ολιγομελή συμπαθή τάξη των εφοπλιστών, των τραπεζιτών και των βιομηχάνων να πληρώσουν τα αποτελέσματα της κρίσης. Θα είναι κοινωνικά άδικο. Ολοι μαζί ενωμένοι σαν χώρα θα τα καταφέρουμε . Αναφέρονται στο ιστορικό πεπρωμένο ότι η Ελλάς προορίζεται για να επιζήσει και θα επιζήσει. Ισως όχι όλοι οι πολίτες της…αλλά τι να κάνουμε …συμβαίνουν αυτά σε συνθήκες παγκόσμιας κρίσης…καταλήγει η ανακοίνωση.
17 Νοεμβρίου. Μεγαλειώδη πορεία του Ελληνικού λαού για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Η αιματοβαμένη σημαία ακόμα παραμένει στα χέρια της ΠΑΣΠ που σαν κεντρικό της σύνθημα έχει το “ο αγώνας τώρα δικαιώνεται”. Από τα μαγαζιά, τα γραφεία, και τις πολυκατοικίες στο κέντρο της Αθήνας πέφτουν βροχή τα γιαούρτια και τα αυγά. Η νεολαία του ΠΑΣΟΚ αποφασίζει να αποχωρήσει από την πορεία. Εκδίδει και ανακοίνωση καταγγέλοντας τον ΣΥΡΙΖΑ ότι βρίσκεται πίσω από τα γιαουρτώματα. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ κρύβεται πίσω από τους κτηνοτρόφους που διοχέτευσαν τα αυγά και τα γιαούρτια…καταλήγει η ανακοίνωση. Το ΚΚΕ πραγματοποιεί δική του ξεχωριστή συγκέντρωση και πορεία στην Εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας. Δεν θέλει να έχει καμιά σχέση με τα γιαουρτώματα.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009

Μήνας αναμνήσεων. Ο Δήμαρχος της Αθήνας φοβούμενος επεισόδια γεμίζει όλες τις πλατείες με Χριστουγεννιάτικα δέντρα και ελαφάκια όπως είχε υποσχεθεί. Οι Αντιεξουσιαστές μπερδεύονται και δεν ξέρουν τι να πρωτοκάψουν. Εκατοντάδες Γιαπωνέζοι τουρίστες  με την κάμερα στο χέρι τρέχουν να αποθανατίσουν επεισόδια. Αρχίζει να θυμίζει φολκλόρ ή όλη κατάσταση. Πάντως κόσμος δεν κατεβαίνει για να ψωνίσει στο κέντρο της Αθήνας, όχι γιατί γίνονται επεισόδια αλλά γιατί τα περισσότερα μαγαζιά έχουν κλείσει και η μαζική ψυχολογία είναι χάλια λόγω της οικονομικής κατάστασης. Ο Δήμαρχος ντύνει τους δημοτικούς του υπαλλήλους μαζί με αρκετούς μετανάστες φτωχοδιάβολους και τους μεταμφιέζει σε ευτυχισμένους καταναλωτές. Τους κατεβάζει στην Ερμού και φωνάζει τα κανάλια.Φώτα! Κάμερα! Πάμε!  Καλεί όλον τον κόσμο να κατέβει στο κέντρο για τα ψώνια του. Κυκλοφορεί με την μπάντα του Δήμου και τραγουδάει τα κάλαντα. Jingle Bells…Jingle Bells…
Νέες καταλήψεις φουντώνουν στα σχολεία και στα πανεπιστήμια. Πετιέται με τις κλωτσιές εξώ απο τα γραφεία του στην ΓΣΕΕ ο πρόεδρος της. Καιρός ήτανε. Οι εναπομείναντες μαγαζάτορες πλακώνουν στα γιαούρτια τον Δήμαρχο της πόλης. Οι μαθητές από τα σχολεία και οι φοιτητές από τα πανεπιστήμια έρχονται στην Βουλή και δηλώνουν ότι είναι αποφασισμένοι να παραμείνουν εκεί, μέχρι να παραιτηθεί η κυβέρνηση. Για όλη την περίοδο των εορτών αν χρειαστεί. Καλούν τους γονείς τους να αφήσουν τα εργοστάσια και τους χώρους εργασίας και να ενωθούν μαζί τους. Γενική αναταραχή σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας. Μυρίζει εκλογές με την είσοδο του νέου χρόνου. Ο ΣΥΡΙΖΑ το αντιλαμβάνεται αμέσως και διοργανώνει έγκαιρα ένα νέο συνέδριο με σκοπό την ανάλυση των πολιτικών συμπερασμάτων του προηγούμενου συνεδρίου σχετικά με την δικτατορία του προλεταριάτου. Μην πιαστούμε στον ύπνο πάλι. Το βράδυ της παραμονής της πρωτοχρονιάς ο Δήμαρχος της Αθήνας – με φόντο τον κατειλημμένο προαύλιο χώρο της Βουλής και τους γύρω δρόμους της Αθήνας από πλήθος λαού- έχει φωνάξει τον Γιώργο Νταλάρα να διασκεδάσει το Αθηναικό κοινό. Είναι αυτός, ο Νταλάρας, η μπάντα του Δήμου και τα ψεύτικα ελαφάκια. Διοργανώνουν μια υπέροχη μουσική βραδιά κρυμμένοι πίσω από τα Χριστουγενιάτικα δέντρα της πλατείας. Στο τέλος της βραδιάς ευχαριστεί πολύ τα ελαφάκια που τον τίμησαν με την παρουσία τους.
Τέλος χρονιάς – αρχή νέων ονείρων. Ξημερώνει. Χρόνια πολλά, καλή χρονιά και ευτυχισμένο το κατηλειμμένο 2010.

Κάτι του θυμίζει….αλλά τι;

Κακό πράγμα το Alzheimer….και τόσο νέος….

να μην ξεχάσουμε τις προταιρεότητες για το 2009.

Επείγον!!! Οικονομική ενίσχυση για την συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΩ ΑΠΟ ΤΟ  indy.gr

Αυτός είναι ο λογαριασμός για την οικονομική ενίσχυση της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα που δέχτηκε την δολοφονική επίθεση με βιτριόλι από τους μπράβους των εργολάβων σαν τιμωρία για τη δράση της ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

 

5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς  Να καταθέσουμε την ενίσχυση μας χωρίς δεύτερη σκέψη και τσιγκουνιές. Όχι από το περίσσευμα μας. Ας μας λείψουν τα χρήματα. Είναι θέμα στοιχειώδους ταξικής και κοινωνικής αλληλεγγύης. Είναι δήλωση ότι η εργοδοτική τρομοκρατία ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA 

Οι νονοί της νύχτας και της μέρας θα μας βρουν απέναντι τους!

 

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!!!

 

Η Κωνσταντίνα είναι γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων, το οποίο είναι ίσως το πιο ζωντανό σωματείο των επισφαλώς εργαζομένων στην Ελλάδα, που αγωνίζεται σκληρά και ηρωικά για την υπεράσπιση των εργαζομένων που βρίσκονται στην πιο σκληρή εκμετάλλευση και τη μεγαλύτερη εργοδοτική τρομοκρατία, και οργανώνει Ελληνίδες και μετανάστριες – κατά κύριο λόγο γυναίκες.

 Στη Βουλγαρία ήταν ιστορικός επιστήμονας και στην Ελλάδα ήρθε όταν ο γιος της χρειάστηκε να υποβληθεί σε σοβαρή εγχείρηση. Σήμερα ζει μαζί του (πάει 5^η δημοτικού) και με την μητέρα της στα Α. Πετράλωνα.

 Ας ενεργοποιήσουμε την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη μας και ας βοηθήσουμε ώστε τουλάχιστον η Κωνσταντίνα να μην έχει να ανησυχεί για τα λεφτά. Έχει εκατοντάδες άλλα πράγματα να απασχολούν αυτήν την οικογένεια και τις συναδέλφισσες της.

 Όμως ας μην νομίζουμε ότι βάζοντας μερικά χρήματα κάναμε το χρέος μας.

Η απάντηση πρέπει και θα δοθεί στους δρόμους, στους εργασιακούς χώρους και τα σωματεία.

Χρειάζεται έμπρακτη αλληλεγγύη και δράση και όχι δάκρυα.

 

christmas wishes…

 

 

 

v from vendetta και ελευθεριακός χώρος.

 

  Είναι η KENNY ARKANA. Τραγουδίστρια της μουσικής κολεκτίβας  La Rage Du Peuple στην Γαλλία. Συμμετέχει στο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης. Εχει κυκλοφορήσει στο You Tube ένα πασίγνωστο μουσικό βίντεο . O Πρόεδρος της Γαλλίας  Νικολά Σαρκοζί, ζήτησε απο τους τηλεοπτικούς σταθμούς να μην μεταδίδεται, γιατί προπαγανδίζει την βία. Είναι ένας ακόμα “άτακτος κουκουλοφόρος” πού τα τελευταία χρόνια εισέβαλε στην κοινωνική ζωή της Γαλλίας.
 Στην Ελλάδα οι “κουκουλοφόροι” είναι ένα από τα κεντρικά θέματα των ημερών, απασχόλησαν αρκετά με την παρουσία τους στο παρελθόν, πρόκειται να απασχολήσουν και στο μέλλον. Ποιοί είναι όμως  και από που προέρχονται; Είναι ενταγμένοι σε αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες; Φιλοξενούνται πολιτικά από τον αναρχικό χώρο; “Λυσσασμένοι ανατροπείς ” ; Το πλειοψηφικό ρεύμα του σημερινού Αναρχικού κινήματος ; V from vendetta με τους κατασταλτικούς  μηχανισμούς του κράτους ;

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου… εδώ

Αντιεξουσιαστική Πρωτοβουλία.

Ελαβα αυτό το email, από έναν  φίλο,που εκτιμώ και σέβομαι.
Το δημοσιεύω με μεγάλη ευχαρίστηση.
Βάζω και μια φωτογραφία ενός εξαιρετικού βιβλίου, που  ξαναδιάβασα.
“Ξεσκονίστε” τις βιβλιοθήκες σας. Η γνώση είναι το αμεσότερο επαναστατικό όπλο που διαθέτουμε !

ΕΜΕΙΣ,Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ,ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΤΗΣ 70ΧΡΟΝΗΣ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑΣ ΑΝΑΝΙΑΔΟΥ ΠΟΥ ΚΑΗΚΕ ΣΤΙΣ 2/11/08,ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ “ΦΛΟΓΕΣ” ΤΟΥ ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΥ ΤΗΣ ΒΙΑΣ

ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ(ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΙΣ 31/12/08)ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ 10.000 ΕΥΡΩ,ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ 70ΧΡΟΝΗ ΑΝΕΡΓΗ

 

Εδώ καί λίγες ημέρες καί πρίν ακόμη εκδηλωθεί τό ΔΙΚΑΙΟ μαζικό κύμα κοινωνικής αγανάκτησης γιά τήν εκτέλεση τού νεαρού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από τόν εγκληματία ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα στίς 6/12/08 στά Εξάρχεια,έχουμε ξεκινήσει έναν αγώνα οικονομικής αλληλεγγύης στήν 70χρονη εργαζομένη Χαρίκλεια Ανανιάδου από τήν Θεσσαλονίκη,η οποία είχε τήν ατυχία στίς 2/11/08,έξω από τό Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο,νά δεί τό περιπτερό της νά καίγεται ολοκληρωτικά από “επαναστάτες” τού Σαββατόβραδου οι οποίοι θέλοντας νά πρωταγωνιστήσουν άλλη μιά φορά μαζί μέ τίς μονάδες κρατικής καταστολής γιά τίς ανάγκες τού θεάματος καί τής σχεδιαζομένης από τό Κράτος κατάργησης τού ασύλου,βρίσκονται σέ τέτοια σύγχιση καί “ιδεολογική” θολούρα ώστε θεωρούν προφανώς τήν καταστροφή μικροεπιχειρήσεων(πού ήδη φυτοζωούν από τήν οικονομική πολιτική τής κυβέρνησης καί τήν κυριαρχία τών σουπερμάρκετ   καί τών πολυκαταστημάτων στήν καταναλωτική αγορά)καί τό πλιάτσικο “αντικαπιταλιστική” καί “εξεγερσιακή” δράση!

Επανερχόμενοι στό σοβαρό γιά μάς ζήτημα τής αλληλεγγύης στήν πράξη σέ έναν συνανθρωπό μας πού όχι μόνο δέν φταίει σέ τίποτα νά γίνεται θύμα τυφλής εκτόνωσης καί βίας πού έχει γίνει από κάποιους πλέον αυτοσκοπός πού προβοκάρει τό κίνημα καί καλλιεργεί τόν μηδενισμό,

σέ έναν συνανθρωπό μας ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά στόν δρόμο,στούς κινδύνους καί στά προβλήματα πού οξύνουν τήν βαρβαρότητα τής επιβίωσης όταν χάνεις ξαφνικά τήν εργασία σου καί  σέ μιά ηλικία πού όλοι ξέρουμε πώς τίποτα δέν κτίζεται ξανά από τό μηδέν,

ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΞΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ τής Χαρίκλειας Ανανιάδου.

Αν καί είχαμε δεσμευθεί,στό πρώτο μας κείμενο,γιά τό ποσό τών 10.000 ευρώ θεωρώντας το ικανό νά καλύψει τά έξοδα όλης αυτής τής προσπάθειας,θέλουμε νά ανακοινώσουμε ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ,ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ Μ.Μ.Ε πώς,

τελικά η αποτελεσματικότητα αυτού τού σκοπού απαιτεί τήν υπέρβαση τού ανωτέρω ορίου πού είχαμε βάλει στήν αρχή σάν στόχο καί έτσι αποφασίσαμε νά αφήσουμε τόν λογαριασμό νά κινηθεί μέχρι τήν παραμονή τής πρωτοχρονιάς ώστε νά συγκεντρωθούν όσο τό δυνατόν περισσότερα χρήματα γιά τήν στήριξη τής 70χρονης άνεργης.

Μέ τό τέλος αυτής τής μορφής αλληλεγγύης θα εκδοθεί από τήν πρωτοβουλία μας νέο δελτίο τύπου μέ τό συνολικό ποσό πού συγκεντρώθηκε καί σχετική φωτοτυπία από τά ποσά καί τίς ημερομηνίες κατάθεσης στόν λογαριασμό ο οποίος θά κλείσει καί θά διαλυθεί ταυτόχρονα  μέ τήν παράδοση τών χρημάτων στήν Χαρίκλεια Ανανιάδου.

Ευχαριστούμε όσους καί όσες μέχρι σήμερα έχουν βοηθήσει καί ειδικά τόν αλληλέγγυο ή αλληλέγγυα(?) πού έχει συμβάλλει καθοριστικά μέ ένα αρκετά μεγάλο ποσό στόν λογαριασμό μέ τόν αριθμό,

 

0026-0221-33-0101271081(eurobank)

στόν οποίο προσδοκούμε τήν συμμετοχή όλων σας μέ τό ποσό πού ο καθένας έχει δυνατότητα,μέχρι τίς 31/12/08

 

ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ

ΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ,ΣΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ “ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ” ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

 

μέ τήν κοινωνία

Αναρχικη/Αντιεξουσιαστικη πρωτοβουλια απο Αθηνα,Κορινθια και Αχαϊα

21/12/08

erozer2000@yahoo.gr

τηλέφωνο επικοινωνίας : 6970882183

 

anticapitalist.

“fotizontas”…..απo τον  foti koyzino

we have business to run…

 
Τα γεγονότα που διαδραματίζονται σε ταραγμένες εποχές, τρέχουν πάντα με μεγαλύτερη ταχύτητα από γραπτά, ανακοινώσεις, εκκλήσεις, τηλεοτικά δελτία. Αυτό είναι και το νόημα των κοινωνικών εκρήξεων/εξεγέρσεων. Οι εξελίξεις να τρέχουν μπροστά και να αφήνουν πίσω τους αποφάσεις γραφείων, αναλύσεις καθηγητών, καθημερινές ανάγκες της αγοράς. Να αλλάζουν την βουβή καθημερινότητα μας. Να ζωγραφίζουν τον γκρίζο πίνακα της πόλης με έντονα, ζωηρά χρώματα, αλλάζοντας εντελώς το περιεχόμενο του καμβά. Οι πρώτες νύχτες της έκρηξης ήταν νύχτες οργής. Επί δικαίων και αδίκων. Το πάθος και η οργή δεν τιθασεύεται, δεν χωράει σε μία κόλα χαρτί εν οίδη ανακοινώσεως, δεν μπαίνει σε πολιτικές πλατφόρμες, Είναι σαν τον ορμητικό χείμαρο που παρασέρνει τα πάντα γύρω του.  Γιατί απλά έρχεται από πολύ βαθιά μέσα σου, από τα έγκατα της ύπαρξής σου και η λογική υποχρεώνεται να παρακολουθεί το συναίσθημα.

Αυτές τις μέρες συμβαίνει οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας στην βουλή, να συζητάνε τον προυπολογισμό. Δίπλα ακριβώς από τον χώρο συζήτησης, μεγάλο μέρος της νεολαίας και όχι μόνο, δίνει την δική του απάντηση στον προυπολόγισμό που κατατέθηκε προς ψήφιση από την κυβέρνηση.
Μία από αυτές τις απαντήσεις δόθηκε εχθές από μικροφώνου στην διάρκεια της  μεγάλης συναυλίας που έγινε στα προπύλαια. Είπε λοιπόν ο Θείος Νώντας – κατά κόσμο- Δημήτρης Πουλικάκος : «Ελάτε από την Λάρισα ελάτε και από τον Βόλο, το δέντρο για να χώσουμε στου Δήμαρχου τον κ…»
Δεν γνωρίζω σε ποιά πολιτική πλατφόρμα μπορεί να χωρέσει το συγκεκριμένο σύνθημα, θα έπρεπε όμως να επιδοθεί ως ψήφισμα της χθεσινής συγκέντρωσης, στον Δήμαρχο της Αθήνας, και στα κυβερνητικά γραφεία στην Βουλή.

Νομίζω ότι δεν αξίζει κανείς να ασχολείται με τα “πεπραγμένα” της συγκεκριμένης κυβέρνησης. Οι όποιες πολιτικές της επίλογες έχουν γίνει κατανοητές εδώ και καιρό. Ασφαλώς και δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό. Ενα πράγμα μόνο θέλω να πώ. Οταν βγαίνεις σαν πρωθυπουργός της χώρας, εν μέσω σκανδάλων, διαφθοράς, και κοινώνικής έκρηξης, λέγοντας : ” Κύριοι αναλαμβάνω τις πολιτικές μου ευθύνες “….τι ακριβώς σημαίνει αυτό ; Τι σημαίνει αναλαμβάνω τις ευθύνες, αλλά παραμένω στο τιμόνι της χώρας σαν να μην έγινε τίποτα όλο αυτό τον καιρό;
Οταν αναλαμβάνεις ευθύνες για κάτι σημαντικό, σημαίνει ότι έχεις κάνει λάθη. Τότε είτε έχεις τα κότσια να πείς παραιτούμαι των καθηκόντων μου γιατί είμαι ανίκανος, είτε κρύβεσαι πίσω από μια “ομολογία” που έγινε για τα μάτια του κόσμου, συνεχίζοντας να έχεις τις ίδιες ευθύνες για τις οποίες πρίν από λίγο είχες ζητήσει μια διακριτική “πολιτική συγνώμη” από τον Ελληνικό λαό. Πώς “αναλαμβάνεις τις ευθύνες”  όταν δεν υπάρχει πρακτική ακολουθία της ανάληψη τους; Λέμε για να λέμε μου φαίνεται, η αλλιώς “από τότε που βγήκε η συγνώμη χάθηκε το φιλότιμο”. Αναλαμβάνω και εγώ λοιπόν την ευθύνη που σαν καπετάνιος, βούλιαξα το καράβι που προίσταμαι, αλλά συνεχίζω να κατέχω την θέση του πλοιάρχου στο ίδιο πλοίο. Δεν παραιτούμαι από την θέση μου. Ανέλαβα όμως τις ευθύνες μου ως θαρραλέος πολιτικός ανήρ. Τι υποκρισία ! Ε λοιπόν….είσαστε πραγματικά “απίθανοι τύποι” !!!.

Να μην ξεχνάμε όμως και τον άλλο θαρραλέο “σοσιαλιστή” πολιτικό ανήρ, αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ανάβει κεράκια στο Περιστέρι,κρατάει μπλοκάκια και σημειώνει τι υλικές ζημιές που έγιναν, περιμένοντας την κυβέρνηση να σαπίσει ως ώριμο φρούτο, για να ανέλθει στην εξουσία. Και φυσικά δεν θέλει να παραλάβει μιά χώρα εν μέσω κοινωνικής εξέγερσης. Προτιμά την πολυπόθητη κοινωνική ειρήνη, για να αναλάβει και εκείνος με την σειρά του τις δικές του “πολιτικές ευθύνες” αργότερα, με το “πλήρωμα των καιρών”.

Και η Αριστερά ; Που είναι ; «Η εξέγερση αναβάλλεται μέχρι νεωτέρας, λόγω έλευσης Χριστουγέννων και εορτών υποδοχής του νέου έτους»….εκ του γραφείου τύπου του ΚΚΕ.
Στην πραγματικότητα βέβαια, ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε απόλυτα, το συκοφαντούμε και όσο μπορούμε το καταστέλουμε. Η ιστορία γράφτηκε το 1990. Τότε που η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ έκανε την επιλογή της, σιγά σιγά αλλά με σταθερά βήματα να αναστηλώσει τον Σταλινισμό και τον Ζαχαριαδισμό. Και αυτή η επιλογή της συνεχίζεται μέχρι σήμερα, απελευθερώνοντας όλη εκείνη την δυναμική των πολιτικών χαρακτηριστικών, που συκοφάντησαν και δολοφόνησαν το μεγαλύτερο πολιτικό και κοινωνικό γεγονός του εικοστού αιώνα. Μακριά από τα κινήματα και τους αγώνες , απολαμβάνει την παθογένεια της σεχταρισιτκής αναδίπλωσης, με όλα τα απαραίτητα για την περίσταση αυτιστικά χαρακτηριστικά. Θυμηθείτε την στάση του Γαλλικού ΚΚ στα γεγονότα του Μαη του 68 και θα καταλάβετε. Οτι δεν ελέγχουμε απόλυτα, και δεν περνάει μέσα από τις γραμμές του Κόμματος, όχι μόνο δεν μας ενδιαφέρει, αλλά στην καλύτερη περίπτωση δεν ασχολούμαστε, εάν δεν έχουμε την δύναμη να το συκοφαντήσουμε  και να το καταστείλουμε. Χρειαζόμαστε λοιπόν κυβερνήσεις τύπου “Νέας Δημοκρατίας”, για να έχουμε ρόλο ύπαρξης. Ανέχεια, φόβος και πολιτική μιζέρια για να παίρνουμε το απαραίτητο οξυγόνο της πολιτικής επιβίωσης του Κόμματος, αφού δεν υπάρχουν πολιτικές προτάσεις για το τι είδους κοινωνία θέλουμε. Για αυτόν τον λόγο επιλέγουμε την εκτόξευση “πολιτικής λάσπης” , κλασικό δείγμα Σταλινισμού. Κάτι σαν το Γκέμπελς…”ρίξε λάσπη …κάτι θα μείνει”. Δεν πειράζει. Καθείς εφ’ ω ετάχθη.
Για τον ΛΑ.Ο.Σ. δεν θέλω να πώ κάτι τώρα, γιατί δυστυχώς  αναμένεται αυτή η εκδοχή του νεοφασισμού η κάποια άλλη πιό συντεταγμένη, να μας απασχολήσει περισσότερο στο μέλλον. “Αγανακτισμένοι πολίτες”  υπάρχουν πολλοί σε αυτήν την χώρα. Εύχομαι να μην βρούν ενιαία πολιτική στέγη και ικανό ηγέτη. Γιατι τότε θα δούμε σε όλο του το μεγαλείο, να ξεδιπλώνονται τα αποτελέσματα του τρόπου με τον οποίο, τόσα χρόνια εκκολάπτεται ” το αυγό του φιδιού”  εντός  του πλαισίου της κοινωνικής ζωής του “επιλεγμένου” από την ιστορία για λαμπρές σελίδες  δόξας ” Εθνους μας “.

Και μας μένει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι προσπάθησε να πεί στην αρχή, απέφυγε και σωστά έπραξε την λαγνεία της καταγγελτικής μανίας. Συνήθως πίσω από ανακοινώσεις καταγγελτικής λαγνείας χάνεται εντελώς η ουσία, που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι οι γενεσιουργικες αιτίες και αφορμές των γεγονότων που ακολούθησαν την δολοφονία του 15χρονου. Ηταν κάτι που δεν το περιμέναμε; Ηρθε ξαφνικά; Δεν υπάρχουν αίτια και αφορμές;
Ας βγεί λοιπόν και η ΕΛ.ΑΣ. να καταγγείλει τους προβοκάτορες της, καθώς επίσης και η Ελληνική Κυβέρνηση να καταγγείλει το παρακράτος της.
Ο ΣΥΡΙΖΑ  έδειξε ότι έχει την διάθεση να δεί πίσω από τις κάμερες, πίσω από τις σπασμένες βιτρίνες, πίσω από τις φωτιές και τα δακρυγόνα. Κατέβηκε στον δρόμο, αλλά ως συνήθως ο πολιτικός τρόμος, που επιφέρουν προβοκάτσιες ένστολες η μή, τον στρίμωξαν στα σκοινιά. Ακολούθησε εκ μέρους του πολιτικού κόσμου  των κοινοβουλευτικών ”νοικοκυραίων” μια πολιτική επίθεση αλά “σοκ και δέος”, με προφανή πρόθεση να τραβηχθεί το αυτί στο παρολίγον “άτακτο” παιδί του κοινοβουλευτικού μας συστήματος. Το μήνυμα το έδωσε πρώτος ο κος Πρετεντέρης : « Ε ! ψιτ ! εσύ πιτσιρίκο !  Κοίτα και μάθε πως παίζεται το κοινοβουλευτικό παιχνίδι, και άσε τις μαλακίες για κινήματα και εξεγέρσεις. Εμείς εδώ θέλουμε ησυχία και ηρεμία….we have business to run….”
Bγήκε και ο Αλέξης και κάτι είπε για “μεταφορά της εξέγερσης στα σχολεία”…και έγινε της κακομοίρας. Ατυχέστατη δήλωση πραγματικά…και ατελής πολιτικά. Κανονικά θα έπρεπε μετά την συγκεκριμένη δήλωση, και την μανιασμένη επίθεση που δέχθηκε να βγεί και να πεί : « Ναι ρε ! Ναι !  Και στα σχολεία και στους χώρους δουλειάς, και στα εργοστάσια, και στους δρόμους, και παντού ρε ! Παντού ! Το ακούτε λαμόγια ; Παντού !»
Αν το έλεγε όμως αυτό, δεν θα ήταν ο Αλέξης. Ισως κάποιος άλλος Αλέξης να το έλεγε. Οχι αυτός όμως. Και έτσι αποφασίσθηκε να βγεί στην τηλεόραση ο κος Μπαλάφας σαν εκπρόσωπος του ΣΥΝ έξη μέρες μετά την δολοφονία,  ο οποίος καθησύχασε με τα λόγια του, τους διάφορους προέδρους των εμπορικών συλλόγων υπονοώντας εμέσως πλήν σαφώς  ότι : ” Μην ανησυχείτε κύριοι. Το παιδί είναι μικρό και παρορμητικό…συγχωρέστε το…δεν ήξερε τι έλεγε…” εξάλλου το κόμμα μας δεν έχει προγραματίσει κάποια πορεία για τις επόμενες μέρες”. Επιστροφή στην ομαλότητα ! Τα κεφάλια μέσα !
Πριν συνεχίσω την πολιτική γκρίνια, ας δώσω τα συγχαρητήρια μου, στον ραδιοφωνικό σταθμό ” ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105.5“ , για την άμεση κάλυψη της ροής των γεγονότων. Πολύ καλή δουλειά !!!

Κάποια στιγμή λοιπόν σύντροφοι…ας σταματήσουμε να πατάμε σε δύο βάρκες. Είναι κουραστικό.  Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και ας ξεκαθαρίσουμε την πολιτική μας θέση. Ας βγούμε να πούμε καθαρά στον Ελληνικό λαό, από το βήμα της βουλής : ” Οχι κύριοι δεν είμαστε υπέρ της τυφλής βίας. Η τυφλή βία απ’ όπου και εάν προέρχεται αποδυναμώνει το μαζικό κίνημα, αποτρέπει τον περισσότερο κόσμο να κατέβει και να παραμείνει στους δρόμους. Είμαστε όμως με ότι γίνεται στις μαζικές κινητοποιήσεις των μαθητών, με το κλείσιμο των δρόμων, με τις συναυλίες και τα happenings στους δρόμους, με τις καταλήψεις που αρχίζουν να φουντώνουν παντού, είμαστε υπέρ της κατάληψης της ΓΣΕΕ και καταγγέλουμε τις μεθόδους της συνδικαλιστικής μπουρζουαζίας και αριστοκρατίας των εργατοπατέρων, σας υποσχόμαστε ότι θα προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε το εξεγερτικό μήνυμα στα εργοστάσια, σαφώς είμαστε υπέρ των καταλήψεων σε σχολεία και πανεπιστήμια, υπέρ της παρέμβασης που έγινε στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ, υπέρ της πρακτικής να διακόπτουμε παραστάσεις του Εθνικού θεάτρου για να μεταδίδουμε στον κόσμο πολιτικά μηνύματα, υπέρ του συνθήματος του ανοικτού πανό στην Ακρόπολη που έγραφε “ Αντισταθείτε”  και γενικώς συστήνουμε στα μέλη μας να χρησιμοποιούνε  τέτοιες μεθόδους πάλης για να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος.  Και σας ενημερώνουμε ότι η λάμψη των φώτων του Χριστουγεννιάτικου δέντρου στην πλατεία Συντάγματος δεν μας αφορά, αφού έπαψε εδώ και καιρό να φωτίζει όλα -χωρίς εξαίρεση- τα σπίτια των οικογενειών της πόλης μας. Με λίγα λόγια αγαπητοί αστοί έχουμε υποχρέωση να ξαναθυμηθούμε τι συνέβη τον Μαη του 68, να διδαχθεί το κίνημα από τα λάθη του, να συμμετέχουμε ενεργά σε αυτό, μαζικοποιώντας το και αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι του. Για αυτόν τον λόγο, σας αφήνουμε να ψηφίστετε τον κατάπτυστο προυπολογισμό σας , εμείς φεύγουμε, γιατί μόλις ξεκινάει μια συναυλία στα προπύλαια, και έχουμε και μερικές καταλήψεις κατά νου για απόψε. Αντίο σας και χαίρεται…..”

We have business to run……και εμείς κύριε Πρετεντέρη μου….different business off course !

παράξενες μέρες, μέρες ορφανές…

 

Συμφωνώ με τον προλαλήσαντα. Παράξενες μέρες μας βρήκαν. Μέρες ορφανές για μια κοινωνία στην οποία  διεξάγεται διάλογος κουφών εδώ και χρόνια. Σε μια κοινωνία που βιώνει εδώ και χρόνια δομική κρίση, κρίση παιδείας, κουλτούρας και πολιτισμού. Δεν είμαστε οι μόνοι φυσικά.  Η κρίση εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς στο παγκόσμιο χωριό, μόνο που αυτήν την φορά τα εγχώρια αποτελέσματα της, μας υποχρέωσαν να ξυπνήσουμε απο τον λήθαργο, τρομαγμένοι και πανικόβλητοι για τον λόγο ότι τόσο καιρό “φτύναμε τον κόρφο μας” και ξορκίζαμε το κακό, αναπτύσοντας αυτιστικά χαρακτηριστικά απέναντι στις παγκόσμιες καταιγιστικές κοινωνικές εξελίξεις που διαδραματίζονται. Και έχουμε όλα εκείνα τα απαραίτητα προσόντα για να οξύνουμε τα αποτελέσματα της. Διαφθορά σε όλους τους τομείς της κοινωνικής μας ζωής, ανάπηρο και αδύναμο για κοινωνικές αναλύσεις πολιτικό σύστημα. Μια  κατ επίφαση δημοκρατία. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να το ομολογήσουμε. Ζούμε την δημοκρατία των ισχυρών οικονομικών παραγόντων, και των όποιων εκπροσώπων τους στο Ελληνικό κοινοβούλιο. Μια δημοκρατία που δεν χωράει όλους τους πολίτες. Χωράει μόνο τους έχοντες και κατέχοντες και τους πολιτικούς εκφραστές της. Μια δημοκρατία της αγοράς, της κοινωνικής χυδαιότητας, του αλόγιστου κέρδους και του ασύστολου ψεύδους. Μια κοινωνία που χασκογελώντας ενδόμυχα, παρατηρούσε τα συμβάντα στα προάστια του Παρισιού το 2006 και διαπίστωνε : “κοίτα τι γίνετε εκεί…αποκλείεται αυτά τα πράγματα να γίνουν και εδώ”. Για τόσο επιτυχημένη διαπίστωση μιλάμε !
Τα χρόνια πέρασαν, μεγάλο μέρος της  Ελληνικής κοινωνίας, αμήχανο από την θέση του καναπέ, παρακολουθούσε ενίοτε με απάθεια, ενίοτε με βουβή οργή και θλίψη, τα φαινόμενα της οικονομικής κρίσης εξ ορισμού και κοινωνικής να εξελίσσονται, χιλιάδες ανθρώπους να χάνουν την δουλειά τους, μεγάλος μέρος του πληθυσμού να στοιβάζεται στην είσοδο του ορίου της φτώχειας, εκατομμύρια ευρώ εν οίδη χρηματιστηριακού παιχνιδιού να συσσωρεύονται σε χρηματοκιβώτια μονών του Αγίου όρους από ανταλλαγές  δημόσιας περιουσίας με  υπουργούς της κυβέρνησης , 28 δις ευρώ να περιφέρονται από τράπεζα σε τράπεζα, για να μπορέσουν να ξαναδανείσουν, δημιουργώντας έτσι νέες γενιές χρηματοπιστωτικών σκλάβων. Ολα αυτά αποτέλεσαν ένα εκρηκτικό μείγμα στο “κουτί της πανδώρας”, που χρόνια τώρα προσπαθούσε να κρατήσει κρυφά και αθέατα τα μυστικά του.   Εφτανε ένα Σάββατο βράδυ, ένας πυροβολισμός και ένα νεκρό παιδί για να ανοίξει το κουτί, που τόσα χρόνια έκλεινε μέσα του όλους τους σύγρονους εφιάλτες μιας πουριτανικής και κλειστοφοβικής κοινωνίας. Οποία έκπληξη λοιπόν!  Που χώρεσε όλα αυτά τα χρόνια τόση οργή ; Τόσος φόβος για το μέλλον ; Μα που πήγε ο μύθος των κυβερνώντων, των νοικοκυραίων, των αστικών κομμάτων και συνδικαλιστών, των επιφανών επαγγελματικών κλάδων της παραγωγής, των πολιτικών εκφραστών της ελεύθερης αγοράς, περί της θαυμαστής και απαστράπτουσας “κοινωνικής ειρήνης” ; Πού πήγαν όλες αυτές οι “σταθερές” του συστήματος; 
Και επιπλέον πως είναι δυνατόν, να εξεγείρονται  οι δίδυμες ψυχές της νεολαίας χωρίς να πάρουν άδεια από την Κυβέρνηση, και από το ΚΚΕ ;
Πως είναι δυνατόν να μην ρωτήσουν την Γραμματέα του ΚΚΕ για την ώρα που πρέπει να γίνει η έκρηξη, έστω και καθυστερημένα βρε παιδί μου να δώσουν ένα ραντεβού στην Ομόνοια, στου ΜΠΑΚΑΚΟΥ, για να πάρουν την κατευθυντήρια γραμμή;
Τι δράμα και αυτό, να τρέχεις ασθμαίνοντας πίσω από τις κοινωνικές εξελίξεις πανικόβλητος, κρατώντας το ραβδί του δασκάλου στο χέρι, έτοιμος να τιμωρήσεις τους άτακτους μαθητές.
Μας έχει ξεφύγει βέβαια η διαπίστωση, ότι αυτή η ανοργάνωτη, πολλές φορές τυφλή και ανήλικη ακόμα οργή είναι ένα από τα νέα πολιτικά υποκείμενα του άμεσου μέλλοντος. Είναι τυφλή η οργή, όσο “τυφλή” είναι και η δικαιοσύνη σε αυτό τον τόπο. Θα εξακολουθήσει να είναι τυφλή η οργή, όσο τυφλή συνεχίζει να παραμένει η κοινωνία μας, μπροστά στην αναγκαιότητα των ριζικών αλλαγών που χρειάζεται αν θέλει να συνεχίσει να αναπνέει. Διαφορετικά ασφυξία και δυσφορία.  Αδυναμία του αναπνευστικού συστήματος να λειτουργήσει.
Ποιό είναι λοιπον αυτό το νέο πολιτικό υποκείμενο, που στην “ποδιά του” σφάζονται  όλα τα “επιφανή” παλικάρια ;

Ολα αυτά τα νέα παιδιά που βγήκαν στους δρόμους, άρχισαν να αποκτούν κοινωνική συνείδηση, να υποψιάζονται  τι τους περιμένει στο μέλλον και να προβληματίζονται για το παρόν μετά το 2000. Είναι η πρώτη εξεγειρόμενη γενιά του 21ου αιώνα. Κατά ένα περίεργο τρόπο στις αρχές των τελευταίων αιώνων, υπάρχουν πάντα αναβρασμοί στις κοινωνίες. Επαναστάσεις, πόλεμοι, και σαφέστατες προσπάθειες αναδίπλωσης εν μέσω κοινωνικής και οικονομικής κρίσης του εκάστοτε καθεστωτικού πολιτικού συστήματος. Χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζουμε το γεγονός, ότι στο παρελθόν υπήρξαν περιοχές πυριτιδαποθήκες λόγω εθνικών διαφορών. Μόνο που τώρα στην αρχή του 21ου αιώνα, οι πυριτιδαποθήκες έχουν μεταφερθεί αλλου. Λόγω δομικής κρίσης του σημερινού οικονομικού συστήματος  του καπιταλισμού, μεταφέρθηκαν και προκαλούν αστάθεια, στις Μητροπόλεις που προσπαθούν να στηρίξουν οικονομικά το σημερινό σύστημα. Οι συγκεκριμένες αποθήκες εύφλεκτου υλικού σύντομα θα εκραγούν, όχι απαραίτητα εντός συγκεκριμένου πολιτικού πλαισίου, αλλά πολλές φορές ανοργάνωτα, αυθόρμητα, χωρίς “προσυγκεντρώσεις” από την στιγμή που το πολιτικό υποκείμενο που επιφέρει την έκρηξη, έχει κόψει τις γέφυρες με το παρελθόν. Δεν αποτελεί λογική συνέχεια του παρελθόντος, αποτελεί όμως  μια πρώτη ένδειξη και απόπειρα καταγραφής των εξεγερτικών διαδικασιών του μέλλοντος. Τα πολιτικά πλαίσια των γενιών της μεταπολίτευσης, παρουσιάζουν εγγενείς αδυναμίες για να χρησιμοποιηθούν ως μεθοδολογικά εργαλεία ανάλυσης των σημερινών κοινωνικών εξεγερτικών φαινομένων, γιατι απλούστατα ολοκλήρωσαν τον κύκλο χρηστικότητας τους. Ετσι νέα πολιτικά πλαίσια έρχονται να καλύψουν το κενό αυτό. Στα συγκεκριμένα πολιτικά υποκείμενα, οι αναφορές τους και οι συναισθηματικοί επηρεασμοί τους αφορούν νέους μεθόδους πάλης, νέες τεχνογνωσίες, νέους κώδικες επικοινωνίας, νέους τρόπους αντίδρασης. Κοινός παρανομαστής για όλες αυτές τις γενιές παραμένουν οι μηχανισμοί καταστολής του κράτους, και οι μηχανισμοί  καταστολής των ονείρων για μια ριζικά αλλαγή της κοινωνικής κατεύθυνσης. Κάποιες γενιές “έκλεισαν” τον ρόλο της χρηστικότητας τους στην υπόθεση των αυθόρμητων νεανικών εξεγέρσεων, κάποιες όμως γενιές μόλις τώρα ξεκινάνε να ζωγραφίζουν τον δικό τους κύκλο. Οι γενιές της μεταπολίτευσης, πρόσφεραν αγώνες για ένα καλύτερο αύριο, ταυτόχρονα όμως έζησαν για τα καλά στο πετσί τους τι σημαίνει πολιτικός ευνουχισμός, και τι σημαίνει μεγάλη περίοδο “εκπτώσεων” και “προσφορών” στα όνειρά τους. Τούτες εδώ οι γενιές δεν ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝΕ να γίνουν ευνούχοι της κάθε λογής εξουσίας. Εχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο για υποχωρήσεις. Ενα βήμα πίσω τους βρίσκεται ο τοίχος του αδιεξόδου. Είναι οι πρώτες γενιές που κινδυνεύουν άμεσα να αρχίσουν την ζωή τους, σε πολύ χειρότερες συνθήκες από τις γενιές των πατεράδων τους. Δεν έχουν λοιπόν τίποτα να χάσουν. Πρωταρχικό τους μέλημα είναι να εκφράσουν την οργή τους με δυναμικούς τρόπους αντίδρασης, μήπως κάποιοι ακούσουν τον θόρυβο και ευαισθητοποιηθούν. Πρώτος από όλους ο Δήμαρχος της Αθήνας τους έδωσε την απάντηση εκ μέρους της πολιτείας : ” Σταματήστε την πορείες και αφήστε τους καταναλωτές ελεύθερους να έρθουν να ψωνίσουν για να “κινήθεί”  η αγορά “.
Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο συγκεκριμένος πολιτικός κρετίνος, είναι ότι το μεγάλο πρόβλημα δεν βρίσκεται τόσο στις σπασμένες βιτρίνες, όσο στο άθλιο βιοτικό επίπεδο της μεγαλύτερης μάζας των καταναλωτών. Επίσης αυτό που δεν μπορεί η δεν θέλει να καταλάβει είναι, ότι στην Αθήνα των Χριστουγέννων του 2009 θα υπάρχουν πολλοί λιγότεροι καταναλωτές και λιγότερα μαγαζιά, όχι λόγω επεισοδίων, αλλά λόγω της οικονομικής κατάρρευσης της αγοράς. Για τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις θα αναφερθώ σε άλλο ειδικό άρθρο. Φαίνεται λοιπόν ότι όσο και εάν φωνάζουν, κανείς δεν είναι έτοιμος να τους ακούσει, η τουλάχιστον κανείς δεν είναι έτοιμος με συγκεκριμένες πολιτικές πρακτικές να συνειδητοποιήσει και να αντιμετωπίσει το μέγεθος του προβλήματος. Ισως εκ μέρους των κυβερνώντων να υπάρχουν άλλες προταιρεότητες. Σε ποιούς λοιπόν να απευθυνθούν, σε τι γλώσσα να τους μιλήσει αυτό το νεό πολιτικό υποκείμενο, που κυρίως λειτουργεί αυθόρμητα με βάση το ένστικτο της οργής. Προφανώς δεν έχει πολιτικούς συμμάχους. Είναι ορφανό από πολιτική κάλυψη. Το ίδιο ορφανό ξεκίνησε και το κίνημα του Μάη του 68 στην Γαλλία, ωρίμασε όμως αρκετά γρήγορα για να καταλάβει ότι  κοινωνική εξέγερση, χωρίς την μεταφορά της έκρηξης, σε εργοστάσια και χώρους εργασίας δύσκολα μπορεί να έχει διάρκεια. Εχει όμως ένα κοινό χαρακτηριστικό με την γενιά του Μαη του 68.  Θέλει να παραμείνει ακηδεμόνευτη, και να ηγεμονεύσει πολιτικά τον ίδιο της τον εαυτό. Προς το παρών κρατάει την δροσιά και την φρεσκάδα του. Είναι κάτι σαν το μικρό παιδί, που έχει την δύναμη της δίψας για ζωή. Να μάθει και να γνωρίσει  τα όρια του και τους εχθρούς του. Να μάθει να αυτοοργανώνεται χωρίς την ανάγκη κηδεμόνων. Και τόσα χρόνια που τους είχε τι κατάλαβε ;