“η γενιά των 420 και κάτι ψιλά ευρώ”

Περνώντας σήμερα μια βόλτα από το blog του Greek Rider είδα μια αναδημοσίευση που έχει από το blog του ΝΑΥΤΙΛΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ.
Τελειώνοντας το διάβασμα στο συγκεκριμένο post του ΝΑΥΤΙΛΟΥ ένιωσα σαν να είχα δεχθεί μια γερή γροθιά στο στομάχι μου. Υστερα μια απέραντη οργή για όλους όσους μετατρέπουν την προσπάθεια για αξιοπρεπή ζωή των νέων ανθρώπων σε μία γήινη κόλαση. Χωρίς περαιτέρω σχόλια διαβάστε ολόκληρο το κείμενο και κυρίως δώστε προσοχή στον επίλογο.
Δείτε τον τρόπο με τον οποίο συντελείτε η δημιουργία ενός νέου κοινωνικού φαινομένου. Του ανεπίσημου προλεταριάτου.

      ΝΑΥΤΙΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ – ” Η ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ 420 ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΨΙΛΑ ΕΥΡΩ “

δράση για το κλίμα τώρα !

Σύμφωνα με την έκθεση ” Ζωντανός Πλανήτης 2008 ” των οργανώσεων WWF, GLOBAL FOOTPRINT NETWORK η παγκόσμια κατανάλωση ξεπερνά κατά 30% την ικανότητα της γης να αναπληρώνει τους φυσικούς της πόρους. Επιπλέον ο αγροτικός πληθυσμός της γης έχει φτάσει στα όρια του. Εκθέσεις του ΟΗΕ προειδοποιούν ότι σε δύο δεκαετίες απο τώρα, 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα προσπαθήσουν να επιβιώσουν στα μεγάλα μητροπολιτικά συγκροτήματα, ιδίως σε ΑΣΙΑ και ΑΦΡΙΚΗ. 
Η Διακυβερνητική για την κλιματική αλλαγή, προβλέπει άνοδο των θερμοκρασιών από 1,4 έως 5,9 βαθμούς στα επόμενα 50 χρόνια. Επιστήμονικές έρευνες αποδεικνύουν ότι στο άμεσο μέλλον θα υπάρξει ερημοποίηση μεγάλων κατοικημένων εκτάσεων και εκατομμύρια πρόσφυγες εξ αιτίας της κλιματικής αλλαγής. Ηδη εκατομμύρια άνθρωπων πεθαίνουν από την πείνα και την δίψα.
Τα σημερινά ακραία φαινόμενα πυρκαγιές, ξηρασίες, πλημμύρες, θα ενισχυθούν  πολλαπλασιάζοντας τα προβλήματα επιβίωσης σε πολλά μέρη του κόσμου. Η Ελλάδα, και λόγω των καταστροφικών πυρκαγιών θα πλησιάσει τις επόμενες δεκαετίες κλιματολογικά την Αφρική. Εάν εφέτος ” κάνουμε” Χριστούγεννα με 20-25 βαθμούς….μην παραξενευτείτε !
Σε λίγα χρόνια από τώρα…κανένας δεν θα μπορεί να είναι “ασφαλής” στο σπιτάκι του και στον καναπέ του.
Τι κάνουμε λοιπόν;  Σταματάμε να είμαστε απαθείς ! Προβληματιζόμαστε και διεκδικούμε.

• Να συμμορφωθεί επίτέλους η χώρα μας με τους στόχους του ΚΙΟΤΟ.
• Να περιοριστεί η χρήση ορυκτών καυσίμων στην ηλεκτροπαραγωγή και να μην κατασκευαστούν οι σχεδιαζόμενες μονάδες λιθάνθρακα.
• Να ενταθούν τα αντιρρυπαντικά μέτρα για τις βιομηχανίες και τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας.
• Να καλύψουν οι Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ( αιολική, ηλιακή, γεωθερμική ) άμεσα το 20% και στη συνέχεια το μεγαλύτερο μέρος της παραγόμενης ενέργειας.
• Απορρίπτουμε την χρήση πυρηνικής ενέργειας.
• Ας σκεφθεί ο καθένας απο εμάς, την ευθύνη του στην αλόγιστη σπατάλη ενέργειας που γίνεται.
  Να είμαστε μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο δεν υπάρχει κάτι άλλο. Δεν υπάρχει…”λίγο” λύση….η “λίγο” πρόβλημα.
• Να γίνει ορθολογική διαχείρηση των υδάτινων πόρων.
• Να κυρηχθούν αναδασωτέες όλες οι καμένες εκτάσεις. Να καταργηθούν οι δασοκτόνοι νόμοι.
• Να σωθούν οι ελεύθεροι  και πράσινοι χώροι. Να μην αποδοθούν για εμπορική χρήση οι τελευταίοι ελεύθεροι χώροι στο Λεκανοπέδιο.

Είναι πραγματικά πολύ μεγάλος ο κατάλογος με το τι πρέπει να γίνει!!!  Ας κινητοποιηθούμε τώρα, γιατί αύριο θα είναι αργά. Το ρολόι δείχνει “και πέντε”. Η εποχή του “παρά πέντε” τελείωσε οριστικά.

από πού θα φύγετε ;

  

 

 

 

 

ΕΞΥΠΝΟ ΚΑΙ ΚΑΥΣΤΙΚΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ” ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ “.
ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ…

Αυτή η κεραία θα σας αποτελειώσει!!

3500 – 4000 κεραίες κινητής τηλεφωνίας υπάρχουν σε όλη την Αττική.
7000 – 10000 κεραίες υπάρχουν πανελλαδικά.

Ανάλογα με την περίπτωση οι εταιρείες, δίνουν απο 500 μέχρι 1700 ευρώ το μήνα σε ιδιοκτήτες πολυκατοικιών προκειμένου να βάλουν τις κεραίες στις ταράτσες των κτηρίων τους. Καθώς πολλές κεραίες είναι παράνομες, αλλά και για αποφευχθούν οι αντιδράσεις των κατοίκων της γειτονιάς, οι περισσότερες εγκαθίστανται αργά το βράδυ ή το δεκαπενταύγουστο και καμουφλάρονται μέσα σε ψεύτικες καμινάδες ή θερμοσίφωνες…

Η νομοθεσία για τις κεραίες

Τη στιγμή που οι επιστήμονες παγκόσμια δημοσιεύουν έρευνες για την επικινδυνότητα της ακτινοβολίας της κινητής τηλεφωνίας, στην Ελλάδα δεν λαμβάνεται κανένα ουσιαστικό μέτρο για την προστασία των πολιτών.
Οι μοναδικοί νομικοί περιορισμοί για την τοποθέτηση των κεραιών είναι οι εξής:
- Απαγορεύεται η εγκατάσταση κεραίας πάνω σε σχολεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, νοσοκομεία και γηροκομεία.
- Μια κεραία όταν βρίσκεται σε απόσταση μέχρι και 300 μέτρα από τους παραπάνω χώρους, θα πρέπει να έχει κατά 40% μειωμένη ακτινοβολία. (νόμος:3431-3.2.2006 ΦΕΚ Α13)

Υπάρχει όμως κάποιος που να ελέγχει αν τηρούνται έστω και αυτές οι εντελώς ανεπαρκείς προδιαγραφές; Στην πραγματικότητα όχι. Η αρμόδια υπηρεσία, «Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας» υποχρεούται να ελέγξει μόνο το 20% των κεραιών και αφού προηγουμένως ενημερώσει την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας (η οποία θα έχει το χρόνο που χρειάζεται για να μειώσει την ακτινοβολία που εκπέμπει η κεραία, έτσι ώστε να είναι εντός των νομικών ορίων).

Όρια έκθεσης στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία

Η Ελλάδα κατέχει μία απ’ τις τελευταίες θέσεις στην Ευρώπη όσον αφορά στην αυστηρότητα των ορίων έκθεσης στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία.
Ελλάδα:                22-33 (volt ανά μέτρο)
Βουλγαρία:            6
Ελβετία:                 4-6
Γαλλία:                  2
Ρωσία:                   1
Αυστρία:                0,6
Βέλγιο:                   0,6
Σάλτσμπουργκ:      0,2
Την ίδια στιγμή οι επιστήμονες δηλώνουν ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία προκαλεί βλάβες στην υγεία μας ακόμα και σε όρια 6000 φορές χαμηλότερα από αυτά που επιτρέπονται στην Ελλάδα.

Αντιμετώπιση με προσωπικές πρωτοβουλίες

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας (αλλά και στην Ευρώπη) οι κάτοικοι πήραν την κατάσταση στα χέρια τους δημιουργώντας κινήματα που πέτυχαν να απομακρύνουν τις κεραίες από τις γειτονιές τους. Με λαϊκές συνελεύσεις, τοπικές κινητοποιήσεις μπροστά στα κτήρια που έχουν κεραίες και στα γραφεία των εταιρειών, με παρεμβάσεις σε φορείς, αλλά και μετα ξήλωμα των κεραιών στις περιοχές μας κλπ, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα μαζικό κίνημα ενάντια στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, γιατί αυτή είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να βάλει φρένο στις πολιτικές των πολυεθνικών και των κυβερνήσεων που τις στηρίζουν.

Δικαιώματα μας

- Να ξηλωθούν όλες οι κεραίες από τις γειτονιές μας, με πρώτη προτεραιότητα αυτές που βρίσκονται κοντά σε σχολεία, παιδικούς σταθμούς και νοσοκομεία.
- Να δοθεί λίστα από κάθε δήμο για το που ακριβώς λειτουργούν οι κεραίες.
- Να δημιουργηθεί ένα νομικό πλαίσιο λειτουργίας των κεραιών με αποφασιστική συμμετοχή επιστημονικών και περιβαλλοντικών φορέων, κινήσεων πολίτων που να στοχεύουν στην απομάκρυνση των κεραιών και στη δημιουργία εναλλακτικών μορφών αναμετάδοσης με γνώμονα την υγεία των ανθρώπων και όχι την απλήστία των εταιρειών.

Τα στοιχεία τα πήρα απο το GreenAttack και από την εφημερίδα Ξεκίνημα.
Τις φωτογραφίες από το blog keraies

Κατερίνα Γώγου – Παύλος Σιδηρόπουλος – Νικόλας Ασιμος.

Οι “άγιοι της πλατείας”.

οχι στο όνομα μας.

Όχι στο όνομά μας !

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.

Όχι στο Όνομά μας“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.
–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

 

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”
- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.

Το αντέγραψα απο τον GREEK RIDER , που το πήρε από τον black cat  red cat και το έχει “ανεβάσει” και η rodia mixer .  ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ BLOG ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΔΩ   ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΕΔΩ

Περικλής Κοροβέσης και “Αριστερή ανακύκλωση”.

 Τον έχω παρακολουθήσει σε αρκετές ομιλίες του στην Βουλή. Η τελευταία του παρέμβαση, είχε να κάνει με θέματα ανεργίας, και κοινωνικής ευαισθητοποίησης. Επιμένει να βρίσκεται μακριά από ξύλινους λόγους, με απόλυτα ποιητική διάθεση, και με συμβολική εμφάνιση στο βήμα, φορώντας ένα βαθύ κόκκινο κοτλέ σακάκι, και από μέσα μπλούζα του Μάη του 68. Αν δεν κάνω λάθος πρέπει να είναι η περίφημη αφίσσα με σύνθημα “LA LUTTE CONTINUE”, απεικονίζοντας ένα εργοστάσιο και μια μεγάλη σφιχτή γροθιά. Ναι…καλά το καταλάβατε…λατρεύω τους αιρετικούς συμβολισμούς σε ένα τόσο γκρίζο περιβάλλον όπως είναι η Βουλή.
Θλίβομαι όμως πραγματικά όταν ακούω απόψεις του στύλ ” έλα μωρέ όλοι ίδιοι είναι…” …” και οι 300 θέλουν κρέμασμα” …απόψεις που δείχνουν ότι το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται με απίστευτη ταχύτητα. Και επειδή “τα γραπτά μένουν” αποφάσισα να αναδημοσιεύσω ένα από τα πολλά άρθρα που έχει γράψει κατά καιρούς σε εφημερίδες, με την άδεια του φυσικά, και για αυτόν τον λόγο τον ευχαριστώ πολύ. Γιατι απλά, εκτός ότι το συγκεκριμένο κείμενο με εκφράζει απόλυτα, θέλω να δείξω ότι το δικαίωμα στην διαφορετικότητα της παρουσίας, του λόγου και της άποψης είναι ότι πιο πολύτιμο διαθέτουν τα “παγωμένα αισθημάτων” χρόνια που διανύουμε. Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ” Εποχή” στις 19/10.

Ο ανανεωτικός Στάλιν

Στα καλά καθούμενα, όλοι εμείς που αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας ως ΣΥΡΙΖΑ, βρεθήκαμε στις αρχές αυτού του αιώνα στην δεκαετία του ΄30 στην ΕΣΣΔ. Ο Στάλιν μαζί με τους ασήμαντους γραφειοκράτες της δεύτερης γενιάς, έχει επικρατήσει ολοσχερώς στους μηχανισμούς του κόμματος και του κράτους, και εμπεδώνει την ολοκληρωτική πολιτική του κόμματος-κράτους, με τέτοιους διωγμούς που ουδέποτε αποτόλμησε κάποιο τσαρικό καθεστώς. Περίπου ένα 70% έως 80% του στελεχικού δυναμικού των μπολσεβίκων εκτελέστηκε ή εξορίστηκε. Ακόμα και σήμερα ο ακριβής αριθμός των θυμάτων μας είναι άγνωστος. Αυτό που ξέρουμε με ακρίβεια είναι ο αριθμός των φυλακισθέντων και εξορισθέντων που γύρισαν σπίτια τους μετά το θάνατο του Στάλιν. Ήταν είκοσι εκατομμύρια. Το σίγουρο είναι πως ο Στάλιν σκότωσε τόσους πολλούς κομμουνιστές όσους όλοι οι φασίστες μαζί.
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, άνοιξαν και τα απόρρητα αρχεία. Μελετητές από όλο τον κόσμο, όχι αναγκαστικά αντικομμουνιστές, ενέσκηψαν σε αυτό το υλικό και μας έδωσαν μια καινούργια γνώση. Ενδεικτικά αναφέρω την έρευνα των αδελφών Μεντβέντιεφ, «Ο Άγνωστος Στάλιν» (Εκδόσεις Καστανιώτη) που πρωτοκυκλοφόρησε το 2003 και το θεωρώ μια από τις πληρέστερες μελέτες του Σταλινικού φαινομένου. Δεν έχει καμία σχέση με τροτσκιστικά ή αναρχικά πονήματα, που όσο δίκιο και αν είχαν στην καταγγελία τους, είχαν μια ιδεολογική επιβάρυνση που νόθευε την επιστημονική τους έρευνα.
Όσοι δεν ανήκουμε στο ΚΚΕ, ένα κόμμα γνήσιο Λενινιστικό-Σταλινικό, και αποτελεί ένα πολύτιμο αντικείμενο μελέτης για το πώς ήταν ο μπολσεβικισμός και η ιστορική του συνέχεια ο σταλινισμός, που εκεί μαθητεύσαμε όλοι, οφείλουμε να μην πεθάνουμε ηλίθιοι. Το δεν «ήξερα», το δεν είχα την «κατάλληλη πληροφόρηση» είναι άλλοθι για την επαναφορά του Στάλιν στις γραμμές μας. Και είναι αυτό που έκανε ο ΣΥΝ με την απόφαση να στείλει επίσημη αντιπροσωπία και μάλιστα με βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στην Κίνα. Κατά την προσωπική μου άποψη είναι ένα μείζον πολιτικό πρόβλημα για το ΣΥΡΙΖΑ και ένας απόλυτος ανανεωτικός σταλινισμός από το ΣΥΝ.
Όλοι όσοι αναγνωριζόμαστε στο ΣΥΡΙΖΑ, μικροί και μεγάλοι, συνιστώσες ή ανένταχτοι, έχουμε ένα πλαίσιο πολιτικής δεοντολογίας που σε κάποια σημεία του είναι διατυπωμένο, αλλά σε άλλα δεν είναι. Πράγμα που σημαίνει πως όλοι έχουμε ένα «ιδεατό» ΣΥΡΙΖΑ στο μυαλό μας, που να χωράει όλους τους υπόλοιπους. Και ας υποθέσουμε πως ο ΣΥΝ είναι υπέρ της θανατικής ποινής στην Κίνα, εγκρίνει τις περίπου 68 περιπτώσεις που επιφέρουν θανατική ποινή στην Κίνα, ακόμα και για μη βίαια εγκλήματα ή είναι υπέρ της ανασφάλιστης εργασίας και θεωρεί το ωρομίσθιο των 0,30 ευρώ ικανοποιητικό, εγώ θα έλεγα δικαίωμά του. Ας βγει και ας τα υπερασπισθεί. Αλλά όχι στο όνομα του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί επιλέγοντας να στείλει ως αντιπρόσωπό του στην Κίνα μια βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, το χρεωνόμαστε όλοι.
Υπήρξαν αρκετές αντιδράσεις γι΄ αυτήν την πρωτοβουλία της ηγεσίας του ΣΥΝ και από τα ίδια τα στελέχη του ΣΥΝ. Κάποια αρθρογραφία ήταν ιδιαίτερη εύστοχη και έντονη. Αισιόδοξο σημάδι. Η αλήθεια δεν βγαίνει πια από το ιερατείο, αλλά από αγωνιστές με σκέψη. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει δοθεί καμία επίσημη απάντηση. Είδαμε μόνο ένα κείμενο της σ. Άννας Φιλίνη στην «Αυγή» με τις προσωπικές της σημειώσεις και ένα ανακοινωθέν του σ. Μπίσκι, που ούτε εκτελέσεις είδε, ούτε υπερεκμετάλλευση, ούτε εγκληματικό καπιταλισμό. Και εδώ έχουμε την πρώτη σοβαρή κρίση του ΣΥΡΙΖΑ. Αν ο ΣΥΝ δεν δώσει μια επίσημη και πειστική απάντηση και το θεωρήσει σαν μια πράξη ρουτίνας, τότε, κατά τη δικιά μου την άποψη, το όλο εγχείρημα του «ΣΥΡΙΖΑ» πρέπει να ξαναζητηθεί
Είναι εποχή να τραβάμε τα πράγματα στα άκρα; Λάθος ερώτημα. Δεν είναι αυτός που διαπιστώνει μια ακραία κατάσταση που πρέπει να χαρακτηρίζεται ως ακραίος και όχι αυτός που κάνει μια ακραία πράξη. Το αριστερό δημοκρατικό κίνημα ανά τους αιώνες δεν έχασε από τις καταγγελίες του, αλλά από τις σιωπές του. Ήδη μετά το θάνατο του Λένιν είχε φανεί πού πήγαινε η ΕΣΣΔ. Οι εγκάθετοι των ΚΚ ανά τον κόσμο συμπαραστάθηκαν στο Στάλιν. Και το νομιμοποίησαν με αποτέλεσμα ο ολοκληρωτισμός να γίνει το ιδανικό των εξεγερμένων κομμουνιστών. Αν και βέβαια αλλιώτικα λειτούργησε ο κομμουνισμός σαν εξέγερση και αλλιώτικα ως κράτος. Όπως και να έχει αυτή η Αριστερά που θέλουμε να φτιάξουμε, θα είναι μια τέτοια δημοκρατία που η ανθρωπότητα δεν θα έχει ξαναδεί και θα βγαίνει μέσα από τα επιτεύγματα της ιστορίας, χωρίς μεσιανισμούς και προφήτες.

Του
Περικλή Κοροβέση

μαθήματα απλής οικονομίας.

Ο εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της MIG κ. Βγενόπουλος έχει εργοδότη τον εμίρη του Ντουμπάι. Γι’ αυτού τα συμφέροντα εργάζεται. Ωραία μέχρι εδώ. Ο Γιώργος Παπανδρέου όμως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και της ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ που υποτίθεται ότι «εργάζεται για το κοινό όφελος», πως γίνεται να συντάσσεται με τα συμφέροντα του κεφαλαίου; Είναι γνωστό οτι συναντήθηκαν για να “ανταλάξουν απόψεις” πάνω στην οικονομική κρίση. Και οι δύο πρότειναν «πάγωμα των δόσεων» για τους δανειολήπτες λες και τη στιγμιαία οικονομική ανακούφιση που σπεύδουν να προσφέρουν δεν θα κληθούμε να την πληρώσουμε με το πάρα πάνω αφού με απλούς υπολογισμούς το σύνολο της αποπληρωμής επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο!  Ένα κεφάλαιο 100.000, εκταμιευμένο το 2006, με επιτόκιο 5% και περίοδο χάρητος 12 μήνες, θα αυξηθεί με 4,86% αν γίνει πάγωμα των δόσεων.  Είναι λογικό ο κ. Βγενόπουλος να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των τραπεζών. Ο Γιώργος παπανδρέου όμως, τελικά ποιανών συμφέροντα υπερασπίζεται; Οταν σε όλο το κόσμο, λόγω ύφεσης, τα επιτόκια πέφτουν για να ωφεληθούν όσοι έχουν υποχρεώσεις σε τράπεζες, στην Ελλάδα αυξάνονται για να μην ζημιωθούν οι τράπεζες. Το πάγωμα των δόσεων για ένα χρόνο σε συνθήκες ανεξέλεγκτης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης πόσο μπορεί να εξασφαλίσει στον δανειολήπτη ότι μετά από ένα χρόνο θα μπορέσει να τα καταφέρει στην πληρωμή μεγαλύτερων δόσεων; Γιατι τελικά μετά το “πάγωμα”, και το ποσό των δόσεων αυξάνεται, αλλά και το συνολικό ποσό του δανείου που καλείται να πληρώσει ο δανειολήπτης είναι μεγαλύτερο του συμφωνηθέντος αρχικού ποσού. Δείτε το παράδειγμα…

Κεφάλαιο: 100.000
Διάρκεια: 20 έτη
Επιτόκιο: 5,2%
Εκταμίευση: 6/11/2006
περίοδος χάριτος: 12 μήνες
ΜΕ ΠΑΓΩΜΑ ΔΟΣΕΩΝ
Περίοδος	Μηνιαία δόση	Αριθμός δόσεων
6/12/2006 έως 6/11/2008	671,05	24 δόσεις
31/12/2008 έως 6/11/2009	0
6/12/2009 έως 6/12/2027	707,27	216 δόσεις
Σύνολο αποπληρωμής	168.875,50
ΧΩΡΙΣ ΠΑΓΩΜΑ ΔΟΣΕΩΝ
Περίοδος	Μηνιαία δόση	Αριθμός δόσεων
6/12/2006 έως 6/12/2026	671,05	240 δόσεις
Σύνολο αποπληρωμής	161.052

 

 

 

 

 

 

 

 

Αύξηση αποπληρωμής με «πάγωμα δόσεων» 7.824 ευρώ.
Εξαιτίας του παγώματος των δόσεων το ονομαστικό επιτόκιο αντιστοιχεί σε 5,78% από 5,2% !!!

 

 

 

 

 

 

 

 

30+5…και ακόμα “είμαστε άοπλοι…είμαστε άοπλοι…”

Άοπλοι ήμασταν και στις 21 Απριλίου 1967, όταν τα τανκς των Συνταγματαρχών έκοβαν βόλτες στο Σύνταγμα χωρίς την παραμικρή ενόχληση. Άοπλοι και σε βαθύ ύπνο, όταν οι φασισιτικές καρικατούρες του Ιερού Συνδέσμου Ελλήνων Αξιωματικών σχεδίαζαν επι μήνες το συγκεκριμένο πραξικόπημα. Μου φαίνεται ότι άοπλοι είμαστε και τώρα. Άοπλο και το 28% των εργαζομένων που ζει με μισθούς γύρω στα 700 ευρώ, άοπλοι μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού που αναγκάζεται να δανείζετε από τις τράπεζες για να μπορεί να συντηρεί την οικογένεια του ή την μικρή ιδιωτική επιχείρηση που παλεύει με νύχια και δόντια να μην την “κλείσει”. Άοπλοι μπροστά στην τακτική που ακολουθεί η τραγική ΓΣΕΕ με αυξήσεις ενός ευρώ την ημέρα, έκθαμβοι απέναντι στην “κατεχόμενη” Ελλάδα της μονής Βατοπεδίου, άοπλοι και χωρίς άμυνα απέναντι στον έλεγχο του νου και της σκέψης που επιχειρείται απο τους καναλάρχες. Άοπλοι απέναντι στα 28 δις που χαρίζει η κυβέρνηση στο τραπεζικό σύστημα για να μπορεί να μας δανείζει περισσότερο, ευκολότερα, δημιουργώντας έτσι μια νέα γενιά τραπεζικών σκλάβων.

Και ύστερα ήρθαν τα αφιερώματα των τηλεοπτικών σταθμών. Μεταξύ θλίψης και βαρεμάρας, όπως πάντα τα τελευταία χρόνια. Μια ωριαία αφύπνιση εν μέσω διαχρονικού λήθαργου. Οι φοιτητές εκείνου του καιρού, παρελαύνουν από τις οθόνες μας τριανταπέντε χρόνια ασταμάτητα. Κάποιοι από αυτούς πρόλαβαν στο ενδιάμεσο να παρελάσουν από Υπουργεία, έγιναν διαχειριστές της εξουσίας, “ανήκουν στο στελεχικό δυναμικό του κράτους” , “απορρόφησαν” -με την πλήρη έννοια του όρου- ευρωπαικά κονδύλια, έστειλαν τα ΜΑΤ να δείρουν εργαζόμενους και φοιτητές, τους ίδιους φοιτητές που “ψάχνουν” με την σειρά τους, το “δικό” τους πολυτεχνείο. Το “πολυτεχνείο” της γενιάς τους.
Και επειδή όλα τα δάκτυλα του χεριού δεν είναι τα ίδια, αρκετοί σεβάστηκαν εκείνη την νύχτα. Εκείνες τις ώρες, που ένοιωσαν περισότερο άνθρωποι παρά ποτε. Σεβάστηκαν την παρουσία τους στον συγκεκριμένο τόπο, τον συγκεκριμένο χρόνο. Εκείνη η αλληλουχία χρόνου και τόπου σημάδεψε για τα καλά την ζωή τους. 
Από πολλούς όμως χρησιμοποιήθηκε αναλόγως των περιστάσεων.  Ίσως και κάποιοι, συγκινήθηκαν με την δήλωση της τραγουδίστριας των JEFERSON AIRPLANE, GRACE SLICK που είπε απευθυνόμενη στο κοινό της στα μεσα της δεκαετίας του 70, ότι ” αφού δεν κάναμε επανάσταση, τουλάχιστον ας πλουτίσουμε από αυτήν.”
Όλους αυτούς λοιπόν, του θαυμαστές της GRACE SLICK, προτείνω να τους διαγράψουμε από την μνήμη μας. Δεν αξίζει τον κόπο να ασχολούμαστε μαζί τους, αποτελούν φαντάσματα του παρελθόντος, και ας μην τους αφήσουμε να στοιχειώνουν το μέλλον μας. Σήμερα τα συνθήματα που ακούστηκαν τριανταπέντε χρόνια πριν, είναι τόσο επίκαιρα όσο ποτέ άλλοτε.
” ΨΩΜΙ “; …..σε λιγο καιρό δεν θα υπάρχει για όλους…
” ΠΑΙΔΕΙΑ “; ….σε λίγο καιρό προνόμιο μόνο για όσους διαθέτουν άφθονο χρήμα. 
” ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ” ;….. για ακόμα μια φορά τόσοι λίγοι θεωρούν σκλάβους τους, τόσους πολλούς. Η ολική ψευδαίσθηση του…” είμαι ελεύθερος ” …Φτάνει να κάνω ότι θέλεις . Είμαι ελεύθερος να δανείζομαι από τις τράπεζες, ελεύθερος να καταναλώνω, ελεύθερος να δουλεύω όσο μπορώ παραπάνω, ελεύθερος να ξεσπάω τις Κυριακές στα γήπεδα, ελεύθερος να σπουδάζω εάν έχω πολλά λεφτά, γενικά ελεύθερος εάν κινούμαι εντός ” ορίων ” , και φυσικά ελεύθερος να μην σκέπτομαι.

Τι κάνουμε λοιπόν για όλα αυτά που μας ενοχλούν; Κατ αρχάς ας είμαστε σίγουροι, ότι όσο οξύνονται οι κοινωνικές αντιθέσεις, “πολυτεχνεία” θα δούμε και στις μέρες μας, κάτω από άλλες συνθήκες;…ναι ! …οργανωμένα με διαφορετικούς τρόπους; …το πιθανότερο !
Το επόμενο που προτείνω, είναι να μην βαρεθούμε την Δευτέρα το μεσημέρι. Είναι απόλυτη ανάγκη να σηκωθούμε από τους καναπέδες, και να συμμετέχουμε όλοι στην πορεία. Δεν είναι ανάγκη να είμαστε στο “μπλοκ” κάποιου συγκεκριμένου κόμματος εάν δεν θέλουμε. Είναι όμως απόλυτη ανάγκη να είμαστε εκεί, ως απλοί ενεργοί πολίτες, ώς πολίτες που δεν ενδιαφερόμαστε μόνο για την πάρτη μας. Γιατί αυτό σε λίγο καιρό δεν θα φτάνει. Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλοι είμαστε “δέντρα” του ίδιου “δάσους”. Σε περίπτωση πυρκαγιάς, οι φλόγες δεν κάνουν διάκριση ποιά δέντρα θα καούν. Ας είμαστε εκεί λοιπόν…έτσι σαν βόλτα, όχι σαν επαναστατικό καθήκον. Γιατί κάτι μας ενοχλεί μέσα μας βρε παιδί μου, γιατι κάτι πρέπει να κάνουμε τώρα, γιατί πνίγομαι…και πρέπει να το φωνάξω, γιατί δεν γουστάρω το “μέλλον” που αποφασίζεται για εμάς αλλά χωρίς εμάς, γιατί στο κάτω – κάτω της γραφής αφορά την ζωή μου διάολε….και την ζωή των παιδιών μου. Γιατί δεν γουστάρω να είμαι παθητικός δέκτης των εξελίξεων. Εκει λοιπόν, στην πορεία της Δευτέρας, πιασμένος χέρι – χέρι με το έτερο μου ήμισυ, απέναντι στα αμήχανα βλέμματα των μπάτσων που διψούν για αίμα και συλλήψεις, απέναντι στα συνεργεία των καναλιών που διψούν για βία και ολονύκτια επεισόδια, απέναντι σε μιά κοινωνία που βουλιάζει στην απάθεια του καναπέ, στην θεοποίηση του ΕΓΩ.
ΕΜΕΙΣ λοιπόν, η κοινωνία των πολιτών πρέπει να είμαστε εκεί. Γιατί τελικά η σιωπή είναι συνενοχή. Γιατι πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να είμαστε άοπλοι !!!

ο σύντομος εικοστός αιώνας.

  Οι βιτρίνες των βιβλιοπωλείων γεμίζουν ξανά με βιβλία του Κάρλ Μάρξ και των σύγχρονων θεωρητικών του Μαρξισμού. Κυρίως στα μαγαζιά του κέντρου υπάρχει μια αύξηση των κλασσικών βιβλίων του μεγάλου διανοητή σε ποσοστό 30%. Βιβλία όπως “Το κεφάλαιο”, “Το κομμουνιστικό μανιφέστο”, “Κριτική της πολιτικής οικονομιάς” γνωρίζουν μεγάλη ζήτηση κυρίως από νέους ανθρώπους το τελευταίο τρίμηνο. Για όσους θυμούνται, βαδίζοντας πρός το τέλος της δεκαετίας του 80, με αποκορύφωμα την “πτώση” του “ανύπαρκτου” σοσιαλισμού, τα συγκεκριμένα βιβλία αράχνιαζαν στα ράφια των καταστημάτων. Θυμάμαι καλά, ότι όταν επισκεπτόμουν φεστιβάλ βιβλίου στις αρχές της δεκαετίας του 90, μόνο κάποια πολύ κλασσικά βιβλία μπορούσα να βρω. Ο Γκράμσι π.χ. απουσίαζε επειδικτικά, για Ροσσάνα Ροσσάντα ούτε λόγος να γίνεται, ενώ πολύ “φτωχές” ήταν οι εκδόσεις βιβλίων σύγχρονων Μαρξιστών από τους εκδοτικούς οίκους. Την συγκεκριμένη αύξηση της ζήτησης, πολλοί υπεύθυνοι κεντρικών βιβλιοπωλείων την συνδέουν με την παγκόσμια οικονομική κρίση και με την επιθυμία του αναγνωστικού κοινού, να στρέψει το ενδιαφέρον του και να ενημερωθεί για διαφορετικά οικονομικά μοντέλα από το σημερινό.

Ετσι αρκετοί σύγχρονοι μεγάλοι θεωρητικοί όπως ο Eric Hobsbawm, Noam Chomsky, Immanuel Wallerstein και παλαιότεροι όπως η Rossana Rossanta, Leon Trotsky, Adam Smith  κυρίως όμως ο μεγάλος Ιταλός διανοητής Antonio Gramsi επιστρέφουν δυναμικά στην επικαιρότητα μέσω των βιβλίων τους. Αυτον τον καιρό διαβάζω την ” Εποχή των άκρων – Ο σύντομος εικοστός αιώνας” του Hobsbawm, ένα βιβλίο 750 σελίδων, το οποίο περιγράφει τα ιστορικοπολιτικά γεγονότα που σημάδεψαν τον αιώνα που αφήσαμε πίσω μας. Είναι αρκετά περιεκτικό, θέλει προσοχή στην ανάγνωση και απευθύνεται σε ανθρώπους που έχουν υπομονή, όρεξη για διάβασμα και ιστορική ενημέρωση. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα, με την προτροπή τώρα που έρχονται σε ένα μήνα τα Χριστούγεννα να επιλέξετε  χρήσιμα δώρα. Υπάρχει κάτι πιό όμορφο από ένα καλό βιβλίο ;